Кіріспе

Жапондық спутник Ажисай (Japanese) - 1986 жылы H I зымыранның алғашқы ұшуы кезінде ұшырылған NASDA демеушілігімен жасақталған жапондық спутник. Ол эксперименталды геодезиялық спутник (ЭГС) деп те аталады, өйткені ол эксперименталды геодезиялық пайдалы жүктемені (ЭГП) тасымалдайды.

Тарих

EGP 1986 жылы 12 тамызда 20: 45 GMT (13 тамыз, жергілікті уақыт бойынша 05:45) Танегасима ғарыш орталығынан ұшырылды. Ұшыру аппараты бірінші H I зымыран болды. Ұшырылғаннан кейін ғарыш кемесіне Халықаралық дезинфекциялық 1986 061А және спутниктік каталог нөмірі 16908 берілді.

Құрылымы

EGP толығымен пассивті және күн сәулесін немесе жер бетіндегі лазерлерді шағылыстыру арқылы жұмыс істейді. Спутник - 685 кг салмақтағы қуыс сфера, диаметрі 2,15 метр, оның бетін күн сәулесін шағылыстыратын 318 айна және лазер сәулелерін шағылыстыратын 1436 бұрыштық шағылыстырма жабды. Көз айнасының өлшемі 10x10 дюйм, ал бұрыштық шағылыстырғыштардың диаметрі бір дюйм, олар 120 лазерлік шағылыстырғыш құралымға топтастырылған.

Орбиталық

EGS Жердің төменгі орбитасы мен Жердің орта орбитасы арасындағы (қатаң анықталмаған) шекараға жақын шамамен 1488 км биіктіктегі түбірлі орбитада орналасқан. Орбиталық кезең 116 минут, ал орбиталық еңіс 50 градус.

Миссия

EGP-нің міндеті - геодезия. Негізгі мақсаттар Жапонияның геодезиялық үшбұрышты желісін жақсарту, шалғайдағы аралдардың орнын анықтау және Жапонияның геодезиялық желісін әлемнің басқа бөліктерінде қолданылатын геодезиялық жүйелермен біріктіру болды. Орындаудың екі түрі бар. Жер бетіндегі лазерді спутниктен шағып, жарықтың қайту уақытын өлшеп, жолдың қайту-қайту қашықтығын анықтауға болады. Сонымен қатар, спутник күн сәулесінде болған кезде, оны фондағы жұлдыздарға қарсы суретке түсіруге болады. Екі жағдайда да спутниктің орбитасы нақты белгілі болғандықтан, жер бетіндегі бақылаушының орбиталық орналасуы туралы ақпаратты есептеуге болады. EGP орбиталық биіктігі атмосфералық соғудың ғарыш кемесі траекториясына айтарлықтай әсер етпейтінін жеткілікті. Бұл геодезия үшін қажетті тұрақты орбитаны сақтау үшін тиімді.

Көрінісі

Жер шарынан көзге түскен сәулелер жер бетіндегі бақылаушының орнын қиып өткенде, жарық шығады. Спутниктің айналуы мен геометриясының өзгеруіне байланысты, EGP секундына бірнеше рет осындай жарықтар шығарады. EGP аспанды 18 минутқа дейін кесіп өтуге болады. EGP-нің жарқырауы егер бақылаушы планетаның түнгі жағында болса, және спутник күн сәулесінде болса, оның орбиталық траекториясы оны бақылаушының көкжиегінен жоғары алып барады. Бұл жағдайлар көбінесе күн батқаннан кейінгі және күн шықпай тұрып болатын сағаттарда кездеседі. EGP Жердің көлеңкесіне кіргенде, жарқыраулар ағыны кенеттен тоқтайды.

Жер бетіндегі көрінісі

Бұрыштағы рефлекторлар лазер сәулелерін шағылыстырып, әуесқой бақылаушылар үшін көрінбейді, бірақ айналар тамаша. Олар күн сәулесін шағылыстыруға арналған, сондықтан жер беті станциялары спутникті геодезиялық өлшеулер үшін суретке түсіре алады. Бұл жарықтар шамамен үшінші шамада, бірақ олар тек қараңғы аспанда жақсы жағдайда ғана көрінеді. Бұл қысқа жарқыраулар жай көзбен байқауға қиын. Бинокльдерде EGP ұшақтың жанып тұрған жарығына ұқсайды, бірақ жарқырау үлгісі жанып тұрған жарықтан күрделірек. 1500 шақырымдық өте жоғары орбиталық биіктіктен, EGP басқа спутниктерге қарағанда түн ортасына жақын көрінеді және бір түндік бақылау сессиясында төрт орбитада жиі көрінеді.