Кіріспе
Жапонияда белгілі бір стильдегі көп пәтерлі ғимараттар немесе үйлер тобы Данчи (団地, сөзбе-сөз "топтық жер") - бұл белгілі бір стильдегі және дизайндағы көп пәтерлі ғимараттар немесе үйлер тобының жапон сөзі, әдетте оны мемлекеттік органдар қоғамдық тұрғын үй ретінде салады. Ескірген дачаларды кейде сол кезеңдегі КХР-дағы ұқсас тұрғын үй құрылысына теңеген Хрущевкалармен салыстырады. Жапонияның тұрғын үй корпорациясы (JHC), қазір Урбандық қайта өрлеу агенттігі (UR) деп аталады, 1955 жылы құрылған. 1950-1960 жылдары және 1970 жылдары JHC екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі экономикалық бум кезінде тұрғын үй сұранысының артуын өтеу үшін қала маңындағы көптеген дачаларды салды. Бұл жапондық жалақышыны соғыстан бұрынғы бірнеше буындық үйлерге қарағанда ядролық отбасымен өмір сүруге әкелді. Ашхана жапондық әйелдің жоғары мәртебесін бейнелейді, өйткені ол қараңғы бұрышта емес, пәтердің ортасында орналасқан. Отбасылар оларға "Үш қасиетті қазынаны" - тоңазытқышты, кір жуғыш машинаны және ақ-қара телевизорды берді. Дачи үшін жалдау ақысы кондоминиум немесе ипотекадан әлдеқайда арзан, бірақ қоғамдық дачи үшін болашақ жалға алушы ашық пәтерді тағайындау үшін әдетте лотереяға қатысуы керек. Соңғы жылдары салынған кейбір дачилер өте заманауи және кең, бірақ лотереялық тағайындалу болғандықтан, күту тізімі көп жағдайда бірнеше жыл бойы созылуы мүмкін. Ал, басқа жағынан, ескі, алыс даңғылдарда әлі де бос орындар көп. Бастапқыда, жалдамалы тұрғынның айлық жалақысы жалдамалы тұрғынның кемінде 5,5 есе болуы тиіс еді. Кейбір данчилер ірі корпорацияларға тиесілі, олар қызметкерлерге жеңілдік ретінде аренда ақысын аз немесе мүлдем төлемейді, сондай-ақ корпоративтік "отбасылық" атмосфераны қалыптастыру үшін оларды әріптестерімен бірге тұруға шақырады.
Danchi (団地, literally "group land") is the Japanese word for a large cluster of apartment buildings or houses of a particular style and design, typically built as public housing by government authorities. Older danchi are sometimes compared to Khrushchyovkas, a similar housing development project in the Soviet Union from the same period. The Japan Housing Corporation (JHC), now known as the Urban Renaissance Agency (UR), was founded in 1955. During the 1950s, 1960s, and 1970s, the JHC built many danchi in suburban areas to offset the increasing housing demand during the post World War II economic boom. It introduced the Japanese salaryman to a life around the nuclear family in contrast with the multi generation homes before the war. The kitchen embodied the raised status of the Japanese housewife, as it was in the center of the apartment, not in a dark corner. The families equipped them with the "Three Sacred Treasures": a refrigerator, a washing machine and a black and white television set. The rent payment for a danchi is much cheaper than that of a condominium or a mortgage, but for a public danchi the prospective tenant must usually participate in a lottery to be assigned an open apartment. Some danchi built in recent years are quite modern and spacious, but since there is a lottery for assignment the waiting list can often run years. On the other hand, there continue to be many open slots in older, distant danchi. Originally, the monthly wage of the renter had to be at least 5.5 times the rent. Some danchi are owned by large corporations, who charge low or no rent to employees as a benefit as well as to encourage them to live alongside their colleagues to foster a corporate "family" atmosphere.
Халықтың қартаюы
Бүгінде жапондықтардың саны тез қартайып бара жатқан данчилерде аздап азайып, ондағы мансион деп аталатын жеке үйлер мен кондоминиумдарды артық көреді. 1950-1970 жылдар аралығында жастардың көптеп Данчиге келуіне байланысты Данчи аудандарының жас топтары Жапонияның басқа аудандарына қарағанда біркелкі. 2000 жылдан бастап Жапонияда халықтың қартаюы, оның басым бөлігі зейнеткерлер және олардың басқа жерде тұратын асыраушыларына байланысты бұл маңызды әлеуметтік мәселе болды. Халықтың қартаюы жақын маңдағы дүкендер мен мектептердің жабылуына себепші болды, бұл жас отбасыларды даңғыл аудандарға көшіп келуден одан әрі сақтайды. 1990 жылдан кейін жаңа тұрғындардың көбісі баласыз жұптар немесе жалғыз басты қарттар. Данчиде тұратын қарттар жиі оқшаулануға ұшырайды және кодокусиге, яғни жалғыз және табылмай өлу құбылысына бейім келеді. Әсіресе жалғыз тұратын ер адамдар осал.
Ескірген ғимараттар
Көптеген данчилер 1950-1970 жылдары сол кездегі құрылыс кодекстері мен сейсмикалық стандарттар бойынша салынған. Бұл кезеңдегі ғимараттар ескірген болып саналады және жиі әртүрлі қол жетімділік мәселелеріне ие болады. Көптеген дачилер сейсмикалық стандарттарға сәйкес сейсмикалық қайта жаңартудан өткен болса, көптеген дачилер 2000-шы жылдардан бастап ғимараттарды қазіргі заманғы кодтарға сәйкес жаңғырту және жаңарту, қол жетімділікті жақсарту және жас отбасыларды тарту үшін бұзылып, қайта салынуда.
Қоғамның пікірі
Данчи атауы 1960 жылдары салынған кездегі заманауи тұрғын үйдің бейнесін тудырса да, бүгінде бұл атау кедейлік, қартаюшы халық және соғыстан кейінгі ескірген ғимараттармен байланысты. Соңғы жылдары салынған қазіргі заманғы "данчи" атаулары жағымсыз имиджге ие болғандықтан, енді данчи деп аталмайды.