Кіріспе

Жапонияда белгілі бір стильдегі көп пәтерлі ғимараттар немесе үйлер тобы Данчи (団地, сөзбе-сөз "топтық жер") - бұл белгілі бір стильдегі және дизайндағы көп пәтерлі ғимараттар немесе үйлер тобының жапон сөзі, әдетте оны мемлекеттік органдар қоғамдық тұрғын үй ретінде салады. Ескірген дачаларды кейде сол кезеңдегі КХР-дағы ұқсас тұрғын үй құрылысына теңеген Хрущевкалармен салыстырады. Жапонияның тұрғын үй корпорациясы (JHC), қазір Урбандық қайта өрлеу агенттігі (UR) деп аталады, 1955 жылы құрылған. 1950-1960 жылдары және 1970 жылдары JHC екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі экономикалық бум кезінде тұрғын үй сұранысының артуын өтеу үшін қала маңындағы көптеген дачаларды салды. Бұл жапондық жалақышыны соғыстан бұрынғы бірнеше буындық үйлерге қарағанда ядролық отбасымен өмір сүруге әкелді. Ашхана жапондық әйелдің жоғары мәртебесін бейнелейді, өйткені ол қараңғы бұрышта емес, пәтердің ортасында орналасқан. Отбасылар оларға "Үш қасиетті қазынаны" - тоңазытқышты, кір жуғыш машинаны және ақ-қара телевизорды берді. Дачи үшін жалдау ақысы кондоминиум немесе ипотекадан әлдеқайда арзан, бірақ қоғамдық дачи үшін болашақ жалға алушы ашық пәтерді тағайындау үшін әдетте лотереяға қатысуы керек. Соңғы жылдары салынған кейбір дачилер өте заманауи және кең, бірақ лотереялық тағайындалу болғандықтан, күту тізімі көп жағдайда бірнеше жыл бойы созылуы мүмкін. Ал, басқа жағынан, ескі, алыс даңғылдарда әлі де бос орындар көп. Бастапқыда, жалдамалы тұрғынның айлық жалақысы жалдамалы тұрғынның кемінде 5,5 есе болуы тиіс еді. Кейбір данчилер ірі корпорацияларға тиесілі, олар қызметкерлерге жеңілдік ретінде аренда ақысын аз немесе мүлдем төлемейді, сондай-ақ корпоративтік "отбасылық" атмосфераны қалыптастыру үшін оларды әріптестерімен бірге тұруға шақырады.

Халықтың қартаюы

Бүгінде жапондықтардың саны тез қартайып бара жатқан данчилерде аздап азайып, ондағы мансион деп аталатын жеке үйлер мен кондоминиумдарды артық көреді. 1950-1970 жылдар аралығында жастардың көптеп Данчиге келуіне байланысты Данчи аудандарының жас топтары Жапонияның басқа аудандарына қарағанда біркелкі. 2000 жылдан бастап Жапонияда халықтың қартаюы, оның басым бөлігі зейнеткерлер және олардың басқа жерде тұратын асыраушыларына байланысты бұл маңызды әлеуметтік мәселе болды. Халықтың қартаюы жақын маңдағы дүкендер мен мектептердің жабылуына себепші болды, бұл жас отбасыларды даңғыл аудандарға көшіп келуден одан әрі сақтайды. 1990 жылдан кейін жаңа тұрғындардың көбісі баласыз жұптар немесе жалғыз басты қарттар. Данчиде тұратын қарттар жиі оқшаулануға ұшырайды және кодокусиге, яғни жалғыз және табылмай өлу құбылысына бейім келеді. Әсіресе жалғыз тұратын ер адамдар осал.

Ескірген ғимараттар

Көптеген данчилер 1950-1970 жылдары сол кездегі құрылыс кодекстері мен сейсмикалық стандарттар бойынша салынған. Бұл кезеңдегі ғимараттар ескірген болып саналады және жиі әртүрлі қол жетімділік мәселелеріне ие болады. Көптеген дачилер сейсмикалық стандарттарға сәйкес сейсмикалық қайта жаңартудан өткен болса, көптеген дачилер 2000-шы жылдардан бастап ғимараттарды қазіргі заманғы кодтарға сәйкес жаңғырту және жаңарту, қол жетімділікті жақсарту және жас отбасыларды тарту үшін бұзылып, қайта салынуда.

Қоғамның пікірі

Данчи атауы 1960 жылдары салынған кездегі заманауи тұрғын үйдің бейнесін тудырса да, бүгінде бұл атау кедейлік, қартаюшы халық және соғыстан кейінгі ескірген ғимараттармен байланысты. Соңғы жылдары салынған қазіргі заманғы "данчи" атаулары жағымсыз имиджге ие болғандықтан, енді данчи деп аталмайды.