1970-80 жылдардағы ағылшын рок тобы "The Jam"

Кіріспе

The Jam – 1972 жылы Суррей графтығындағы Уокинг қаласында құрылған ағылшын рок-тобы. Олар 1977 жылы тұңғыш синглын шығарғаннан бастап, 1982 жылғы желтоқсанға дейін Ұлыбританияда 18 рет үздік 40-қа кірді, оның ішінде төрт номер бірінші хит болды. 2007 жылғы мәліметтерге сәйкес, "That's Entertainment" және "Just Who Is the 5 O'Clock Hero?" әндері Ұлыбританиядағы барлық уақыттағы ең көп сатылған импорттық синглдар болып табылады. Олар бір концерттік альбом мен алты студиялық альбом шығарды, соңғысы – "The Gift" альбомы Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде бірінші орынға ие болды. 1982 жылы топ тарағаннан кейін олардың алғашқы 15 синглы қайта шығарылып, барлығы топ-100-ге енді. Олар алғашқы концерттерін жергілікті клуб – Майклдың үйінде өткізді. 1970 жылдардың ортасында топтың құрамында Уэллер, гитарист/вокалист Стив Брукс және барабаншы Рик Баклер болды. Бастапқы жылдары олардың концерттері Чак Берри және Литтл Ричард сияқты американдық рок-н-ролл әндерінің каверлерінен тұрды. Олар осы бағытта жүре берді, содан кейін Уэллер The Who тобының "My Generation" альбомын тауып, Mod музыкасына қызығушылық таныта бастады. Кейін ол былай деді: "Mod болу маған жазу үшін негіз мен көзқарас беретінін түсіндім, соңында біз осыны істедік. Біз костюмдер сатып алып, Motown, Stax және Atlantic әндерін ойнай бастадық. Мен Rickenbacker гитарасын, Lambretta GP 150 скутерін сатып алдым және шашымды Стив Мариоттың 1966 жылғы шашындай етіп жасауға тырыстым". Соңында Брукс топтан кетіп қалды, бірақ олар жаңа гитарист іздегенін жариялағанмен (кейін Гэри Нуман ретінде танылған Гэри Уэбб сынақтан өтпегенін мәлімдеді). Осыған дейін Уэллер бас-гитарада ойнап, Фокстон топтың екінші гитаристi болған, ол Фокстонды бас-гитараға ауысуға көндірді. Уэллер, Фокстон және Баклер тобының құрамы The Jam тобының карьерасының соңына дейін өзгермеді. Олардың мансабы бойында The Jam тобын Уэллердің әкесі Джон Уэллер басқарды, ол кейін Полдың мансабын 2009 жылы қайтыс болғанға дейін басқарды. The Jam 1977 жылдың ақпан айында Крис Парри арқылы Polydor Records компаниясымен келісім шарт жасады.

English rock band
the English rock band of the 1970s–1980s

The Jam were an English rock band formed in 1972 in Woking, Surrey. They released 18 consecutive top 40 singles in the United Kingdom, from their debut in 1977 to their break up in December 1982, including four number one hits. As of 2007, "That's Entertainment" and "Just Who Is the 5 O'Clock Hero?" remain the best selling import singles of all time in the UK. They released one live album and six studio albums, the last of which, The Gift, reached number one on the UK Albums Chart. When the group disbanded in 1982, their first 15 singles were re released and all placed within the top 100. with various friends. They played their first gigs at Michael's, a local club. The line up began to solidify in the mid 1970s with Weller, guitarist/vocalist Steve Brookes and drummer Rick Buckler. In their early years, their sets consisted of covers of early American rock and roll songs by the likes of Chuck Berry and Little Richard. They continued in this vein until Weller discovered the Who's debut album My Generation and became fascinated with Mod music. As he said later, "I saw that through becoming a Mod it would give me a base and an angle to write from, and this we eventually did. We went out and bought suits and started playing Motown, Stax and Atlantic covers. I bought a Rickenbacker guitar, a Lambretta GP 150 and tried to style my hair like Steve Marriott's circa '66." Eventually Brookes left the band, but although they advertised for a new guitarist (Gary Webb later known as Gary Numan claims to have failed an audition) he was not replaced. Up to this point Weller had been playing bass and Foxton had been the band's second guitar player; he persuaded Foxton to take over bass duties. The line up of Weller, Foxton, and Buckler would persist until the end of the Jam's career. Throughout their career, the Jam were managed by Weller's father, John Weller, who then managed Paul's subsequent career until his death in 2009. The Jam were signed to Polydor Records by Chris Parry in February 1977.

Алғашқы жазбалар (1977)

1977 жылғы 29 сәуірде Polydor компаниясы Jam тобының "In the City" атты тұңғыш синглын шығарды, ол Ұлыбританиядағы ең жақсы 40-қа кірді. 20 мамырда топ сол аттас дебюттік альбомын жариялады. Альбом, Clash және Sex Pistols альбомдары сияқты, жылдам, қатты және өткір әндерден тұрды. Оны осы екі топтың дискілерінен ерекшелендіргені – 1960 жылдардағы рок музыкасының күшті ықпалы болды. The Jam Ларри Уильямстың "Slow Down" (сонымен қатар The Beatles орындаған) әні мен 1960 жылдардағы "Batman" телесериалының тақырып әнін қамтыды. 1977 жылғы 1 мамырда Jam тобы Buzzcocks, Slits, Subway Sect және Prefects тобымен бірге Clash-тің "White Riot Tour" гастрольдік сапарында қатысты, ал 30 мамырда Dunstable қаласындағы California Ballroom концерт залында аяқталды. Jam тобының саяси лирикасы полицияның зорлық-зомбылығын ("In the City") және кеңейістік дамуды ("Bricks And Mortar") айыптады. Бірақ олардың ең ашық саяси әні "Time For Truth" Британ империясының құлдырауына қанағаттанбаушылық білдіріп, Премьер-министр Джеймс Каллаган туралы ("Джимми аға") ең болмағанда тіл тигізді ("Ұлы империяға не болды?" / "Менің ойымша, шындықты айту уақыты келді, ал шындық – сіз жеңіліске ұшырадыңыз, Джимми аға"). Империяны қолдаушы бұл көзқарастар мен Ұлыбритания туын мақтан тұту топқа "консервативті" деген таңбаны әкелді. LP емес "All Around the World" синглі Ұлыбританияның Топ 10 тізіміне жақын келгеннен кейін, Jam тобы осы уақыттың ішінде айқын және адал жанкүйерлерге ие болды, сондықтан оларға жаңа материалды жылдам шығару үшін қысым көрсетілді. Олардың екінші альбомы "This Is the Modern World" 1977 жылдың соңында жарық көрді. Брюс Фокстон, әдетте Веллерге қарағанда нашар ән жазушы деп есептелді, LP-ге екі ән қосты ("Don't Tell Them You're Sane" және "London Traffic"), екеуі де сынға ұшырады. Оның шығармашылық өнімділігі азайды, нәтижесінде Веллер топтың бас ән жазушысы ретінде бекітілді.

Барлық мод консервілер (1978)

1978 жылдың наурыз айында Jam тобы «News of the World» әнін шығарды, оны Фокстон жазған және орындаған. Ән Ұлыбританиядағы хит-парадта 27-орынға түсті және бұл топтың сол кездегі екінші ең табысты хиті болды. Бұл Фокстонның Jam тобының A жағында шыққан жалғыз жеке композициясы еді. Топ үшінші альбомын жазу үшін студияға қайтқанда, продюсерлер олардың, негізінен Фокстонның үлесімен жазылған әндерін нашар деп бағалады және Веллер қайта шабыттанса, альбомды жазуды кейінге қалдырды. «News of the World» әні BBC телеарнасының «Mock the Week» бағдарламасының ұзақ жылдар бойы қолданылған тақырыптық әні болды. The Jam тобы келесі синглын шығарды – «David Watts»/«'A' Bomb in Wardour Street» қос A жақты әндер жинағы. «David Watts» әні Kinks тобының әнінің кавер нұсқасы еді, оны Веллер мен Фокстон кезекпен орындады. «'A' Bomb in Wardour Street» әні Веллердің түпнұсқасы еді. Бұл ән «All Around the World» альбомінен бері топтың ең табысты 7 дюймдік пластинкасы болды. 1978 жылы Jam тобы үшінші LP-сі «All Mod Cons» альбомын шығарды, онда 12 әннің арасында бұрын жарық көрген үш ән бар: «David Watts», «'A' Bomb In Wardour Street» және «Down in the Tube Station at Midnight». Сондай-ақ, бұрын сингл ретінде шығарылмаған екі ән енді: «Billy Hunt» және акустикалық баллада «English Rose». Топ жаңа альбомын шығару алдында «The Eton Rifles» әнін жариялады. Бұл ән топтың алғашқы ондыққа кірген әні болды және Ұлыбритания хит-парадында 3-орынға көтерілді. Ән үш балалық шақ достары туралы айтқанмен, көптеген әндер осы тақырыпқа байланысты болмады. 1980 жылы топтың алғашқы синглы «Dreams of Children» болуы тиіс еді. Алайда, дұрыс емес таңбалау салдарынан синглдің A және B жақтары ауысып кетті, нәтижесінде жоспарланған B жағы – «Going Underground» әні көбірек эфирде ойналып, назар аударды. Ақырында сингл ресми түрде қос A жақты ән ретінде танылды және Ұлыбритания хит-парадында 1-орынға көтерілді. Веллер өзінің шабыттанып, The Beatles тобының «Revolver» және Майкл Джексонның «Off the Wall» альбомдарын тыңдағанын айтты. Ол акустикалық «That's Entertainment» әнін де қамтыды. Веллердің айтуынша, ол «That's Entertainment» әнін, қазіргі жұмысшы табының өмірінің ауырлығына қатысты ащы пікірін, пабтан мас күйінде келгеннен кейін шамамен 15 минут ішінде жазған. Тек импорттық сингл ретінде қол жетімді болғанына қарамастан, ол Ұлыбритания хит-парадында 21-орынға көтерілді. «Start!», альбом шығар алдында жарық көрді және тағы бір 1-орынды ән болды. Фокстон The Beatles тобының «Revolver» альбомындағы «Taxman» әнімен салыстырылатын бас партиясы туралы пікір білдірді: «Start! сияқты бас партиялар сізге өздігінен келеді. Бұл қасақана жасалған әрекет емес, ноталар бойынша алғанда «Taxman» әнінен өзгеше, сондықтан сіз маған сотқа жүгінуге болмайды». Екеуі де Ұлыбритания хит-парадында 4-орынды иеленді және АҚШ Billboard чарттарында рекордтық 16 апта бойы болды. Әндерде соул, фанк және R&B стильдері жиі қолданылды. Ең бастысы, 1-орынды иеленген «Town Called Malice» әнінде Motown стиліндегі ритм болды және оны Ирландияның Independent басылымы «постпанк Northern Soul groove-ға орнатылған сыныптық соғыс тирадасы» деп сипаттады. «Town Called Malice» әні, шағын, қиын жағдайдағы ағылшын қалашығындағы қиындықтармен күресу туралы шын оқиғаға негізделген, Веллер әлі күнге дейін орындайтын Jam әндерінің бірі («That's Entertainment», «Man in the Corner Shop», «Strange Town», «Art School», «Start!» және «In the Crowd»). «Town Called Malice» әні Ұлыбритания хит-парадында 1-орынға көтерілгеннен кейін топқа оны және оның «Precious» әнін Top of the Pops бағдарламасында орындау құрметі бұйырды – осы құрметке ие болған жалғыз топ The Beatles еді. «The Bitterest Pill (I Ever Had to Swallow)» жанды ән 2-орынға жеткеннен кейін, топ өзінің соңғы әнін және тағы бір 1-орынды әнін – «Beat Surrender» әнін шығарды. Бірнеше айдан кейін ол Style Council тобының тұңғыш синглы «Speak Like a Child» әнінде қонақ ретінде өнер көрсетті. 1982 жылдың 30 қазанында әлемдік турнеден кейін Веллер Jam тобын таратуға ниетті екенін жариялады. Олар соңғы рет Top of the Pops бағдарламасында өнер көрсетті. Турне аясында Уэмбли Аренасында бес күн қатарынан концерттер берілді. Топты тарату туралы шешімді Веллер жеке қабылдады. Ол бұрынғы жетістіктерге байланысты мүмкіндігінше ұзақ уақытқа созу идеясын ұнатпағанын түсіндірді және кейіннен 2015 жылы Sky арнасындағы топ туралы деректі фильмге берген сұхбатында: «Мен оны басқа не істей алатынымды көру үшін аяқтағым келді, және мен әлі де дұрыс уақытта тоқтағанымызға сенімдімін. Мен біздің жасағандарымыз үшін мақтанамын, бірақ оны сусындатқым келмейді, немесе мәңгілікке жалғастыруға тырысып, бізді ұялтуды қаламаймын. Біз ең жақсы уақытта аяқтадық. Менің ойымша, біз коммерциялық және көркемдік жағынан қалаған немесе қажет болғанның бәрін жасадық». Веллердің жаңа жолға көшу туралы шешімі, топтың менеджері, оның әкесі тарапынан 1982 жылдың жазындағы кезектен тыс кездесуде жарияланды және Баклер мен Фокстон үшін «шоқ болды», олар топты бірге ұстағысы келді. Баклер 2012 жылы Woking News and Mail газетіне: «Жыл соңында біз тік жардан құлай жатырмыз сияқты болды, және сіз оның ойын өзгертеді ме деп үміттеніп, күте бересіз». Баклер мен Фокстон бұл жағдайды ащы сезінді, бірақ кейінірек олардың екеуі де толыққанды қабылдамаса да, түсіністік білдірді. Топ тарағаннан кейін Фокстон Веллермен 20 жылдан астам сөйлеспеді, ал Баклер 2015 жылы Веллермен 1983 және 1984 жылдары кездесіп, әңгімелесуге жасаған көптеген әрекеттеріне қарамастан, әлі де сөйлеспегенін айтты.

In March 1978, the Jam released "News of the World", a non album single that was both written and sung by Foxton. It charted at No. 27 in the UK, and was the band's second biggest hit to date. This was the only Foxton solo composition to be released as a Jam A side. When the band went back into the studio to record a third album of primarily Foxton contributions, their songs were dismissed by producers as poor, and they held off recording an album in hopes that Weller would once again find inspiration. "News of the World" was used in the opening theme of the BBC television show Mock the Week during its extended run. The Jam released their next single, the double A side "David Watts"/"'A' Bomb in Wardour Street". "David Watts" was a cover of a Kinks song, throughout which Weller and Foxton traded lead vocals. "'A' Bomb in Wardour Street" was a Weller original. It became their most successful 7" since "All Around the World". In 1978, the Jam released their third LP, All Mod Cons, which included three previously released tracks among the 12 in total: "David Watts", "'A' Bomb In Wardour Street", and "Down in the Tube Station at Midnight". It also contained two songs previously rejected for single release, the manic "Billy Hunt" and the acoustic ballad "English Rose". the band released "The Eton Rifles" in advance of their new album. It became their first top 10, rising to No. 3 on the UK charts. about three childhood friends, though in the end many of the songs did not relate to this theme. The band's first single of 1980 was intended to be "Dreams of Children". Due to a labelling error, however, the A and B sides of the single were reversed, resulting in the more conventional "Going Underground", the single's planned flipside, getting much more airplay and attention. The single was eventually officially recognised (and listed) as a double A side by the time the release reached No. 1 in the UK. Weller said that he was influenced by the Beatles' Revolver and Michael Jackson's Off the Wall. It included the acoustic "That's Entertainment". According to Weller he wrote "That's Entertainment", a bitter slice of life commentary on the drudgery of modern working class life, in around 15 minutes upon returning inebriated from the pub. Despite being only available as an import single, it peaked at No. 21 on the UK charts. "Start! ", released before the album, became another No. 1 single. Commenting on its similar bassline to The Beatles' Revolver cut "Taxman", Foxton said "Basslines like Start! just come to you. It’s not an intentional thing it’s not quite like "Taxman", note wise – you couldn’t sue me for it." both reaching No. 4 on the UK charts. while spending an unprecedented 16 weeks on the US Billboard charts. It featured several soul, funk, and R&B stylised songs; most notably the No. 1 hit "Town Called Malice" has a Motown style beat, and has been described by the Irish Independent as "a class war tirade set to a post punk Northern Soul groove". "Town Called Malice", a reality based tale about dealing with hardship in a small, downtrodden English town, is one of a handful of Jam songs Weller still performs (along with "That's Entertainment", "Man in the Corner Shop", "Strange Town", "Art School", "Start!" and "In the Crowd"). When "Town Called Malice" reached number one in the UK the group had the honour of performing both it and its double A side, "Precious" on Top of the Pops – the only other band to be accorded this honour being the Beatles. After the string laden soul ballad "The Bitterest Pill (I Ever Had to Swallow)" peaked at No. 2, the band followed with their finale and another No. 1, "Beat Surrender". a few months later, she also guested on the Style Council's debut single "Speak Like a Child". On 30 October 1982, after a world tour, Weller announced his intention to disband the Jam. They also made their final appearances on Top of the Pops The tour included five consecutive nights at the Wembley Arena. The decision to split was solely Weller's. Explaining at the time that he disliked the idea of continuing for as long as possible simply because they were successful, he later told The Daily Mirror in advance of a 2015 Sky documentary on the band, "I wanted to end it to see what else I was capable of, and I'm still sure we stopped at the right time. I'm proud of what we did but I didn't want to dilute it, or for us to get embarrassing by trying to go on forever. We finished at our peak. I think we had achieved all we wanted or needed to, both commercially and artistically." Weller's decision to move on, announced by his father, the band's manager, at an extraordinary band meeting in the summer of 1982, "came as a shock" to Buckler and Foxton, who wanted to keep the band together. Buckler told the Woking News and Mail in 2012: "It was like we were going to be driving over a cliff at the end of the year, and you keep thinking 'Well, maybe he'll change his mind'’." Both Buckler and Foxton described the experience as bitter, but in later years both expressed understanding, if not complete acceptance. Following the split, Foxton did not speak to Weller for over 20 years, and Buckler said in 2015 that he still had not spoken to Weller since, despite repeated attempts by Buckler and Foxton in 1983 and 1984 to meet up with and talk to Weller.

Бөлуден кейінгі шығарылымдар

Жүгіріңіз! тобы тарағаннан кейін шыққан алғашқы жинақ альбомы, 1983 жылы Ұлыбритания альбомдар тізімінде 2-орынға жетті.

Бөлісуден кейінгі мансап

1983 жылдың басында Уэллер жаңа топ құрылғанын жариялады – Style Council. Бұл топ клавиштерші Мик Талботтан тұратын дуэт болды, ол бұрынғыда шағын мод қайта жаңғыру тобы Merton Parkas-тың мүшесі еді. 1989 жылы олар тарасты. Содан кейін ол жеке әртіс ретінде сәтті мансапқа қадам басты. Джейк Бернс пен Dolphin Taylor, бұрын ирландтық панк-тобы Stiff Little Fingers-тың мүшелері, екеуімен бірге демо жазғаннан кейін, Фокстон Arista Records лейблында өзінің тұңғыш синглын – "Freak" шығарды. 30 шілдеде 1983 жылы ол Ұлыбритания синглдер тізіміне 34-орында кірді, соңынан 23-орынға көтерілді және Top of the Pops бағдарламасында өнер көрсету мүмкіндігіне ие болды. 1984 жылы Фокстонның Touch Sensitive альбомы жарық көрді, бірақ одан кейінгі "This Is the Way", "It Makes Me Wonder" және "My Imagination (S.O.S.)" синглдары Топ-40-қа ілесе алмады. 1986 жылдың қараша айында Harvest Records лейблында "Play This Game to Win" атты соңғы сингл шықты. Фокстон 1990 жылы қайта құрылған Stiff Little Fingers тобына Али МакМордидің орнына қосылды және 2006 жылдың қаңтарына дейін топпен бірге болды, содан кейін басқа жобаларды іске асыру үшін кетті. Сол жылы ол Саймон Тауншендке (Пит Тауншендтің інісі), Марк Бржезицки мен Брюс Уотсонға (екеуі де Big Country тобынан) қосылып, Casbah Club тобын құрды, олар Venustraphobia атты альбом шығарды. Jam тобы тарағаннан кейін Баклер бұрынғы Masterswitch тобының гитаристі Дэнни Кустоу және (қысқа мерзімге) Radio Stars/Sparks тобының бас гитарисі Мартин Гордонмен бірге Time UK тобын құрды. Топ үш сингл – "The Cabaret", "Playground of Privilege" және "You Won't Stop" шығарды, содан кейін тарап кетті. 1986 жылы Баклер мен Фокстон Sharp есімімен "Entertain Me" синглын шығарды. 2006 жылы Шарп тобы жұмысын тоқтатқаннан кейін бірнеше жыл бойын сахнада ойнамаған Баклер "The Gift" тобын құрды, ол музыканттар Рассел Хейстингс пен Дэвид Мурмен бірге Jam тобының материалдарын орындады. Көп жылдар бойы жергілікті музыкант болған, соның ішінде Jam тобының құрметіне арналған топта бірнеше жыл ойнаған Хейстингс гитарамен және вокалдық міндеттерді өз мойнына алды. 2006 жылы Фокстон The Gift тобымен бірнеше концерттерде сахнада өнер көрсетті, содан кейін бас гитарист ретінде топқа қосылды, ал Мур екінші гитара мен клавиштерге көшті. Осы кезде топ өзінің атын From the Jam деп өзгертті. 2007 жылы баспасөз хабарламасында Фокстон мен Баклер жаңа альбом мен Ұлыбритания бойынша гастрольдік сапарға қатысатындарын мәлімдеді, бұл In the City альбомінің 30 жылдығын тойлау мақсатында Jam тобының толық немесе ішінара қайта құрылуы туралы болжамдарға әкелді. Веллер қатыспады және кез келген қайта құруға қызығушылық танытпағанын ашық айтты. 2006 жылы BBC Radio 6 Music радиосына берген сұхбатында Веллер Jam тобының қайта құрылуы "ешқашан, ешқашан болмайды" деді және қайта құрулар "қасіретті" екенін айтты. Ол былай деді: "Мен және менің балаларым тіпті оны ойлап көрмес бұрын, аштықтан өліп, аш-жалаңаш болуға мәжбүр болар едім, және мен бұл кез келген жағдайда болмайды деп ойлаймын. Jam тобының музыкасы әлі де адамдарға бір нәрсе білдіреді және оның көп бөлігі біз дұрыс уақытта тоқтағанымыздың арқасында, ол жалғаспады және ұятқа қалдырмады". 2006 жылдың маусым айында Веллер мен Фокстонның The Who тобының Hyde Park концертінде сахна артында кездескені және он минуттық әңгіме құшақтасумен аяқталғаны хабарланды. Фокстон Jam тобының қайта құрылуын жоққа шығарды. Алғаш рет топтың үш мүшесі, Веллер отбасы және музыка архивисі Ден Дэвис өздерінің мұрағаттарын көрмеге ашты. Фокстонның ашылу салтанатында 1982 жылы тарағаннан кейін үш мүше де алғаш рет сахнада бірге болатынына үміттенгенімен, Баклер қатыспады. NME басылымы сол кезде Foxton және Weller 2010 жылдан кешіктірмей татуласқанын, ал "Веллер мен Баклер топтың тарауынан бері бір бөлмеде болмаған" делінгенін хабарлады. Көрмені Тори Тюрк, Никки Уэллер (Полдың әпкесі) және Рассел Ридер ұйымдастырды. 2015 жылдың қыркүйегінде Боб Смитон режиссерлік жасаған "The Jam: About The Young Idea" деректі фильмі Sky Arts телеарнасында көрсетілді. Бұл деректі фильм DVD форматында шығарылды, оған 1980 жылы Rockpalast телешоуында тікелей орындалған концерттің жазбасы қоса берілді. About The Young Idea көрмесі Ливерпульдегі Cunard Building ғимаратында өтті, оны Баклер ашты және ол 2016 жылдың 1 шілдесінен 6 қазанына дейін жұмыс істеді. Кураторлар Никки Уэллер, Ден Дэвис және Рассел Ридер топ мүшелері ұсынған жеке заттарды қоса, көптеген естеліктерді жинады. Бұл қосымшаға жүгінгендер тегін VC кодтарын сканерлеп, экспонаттармен таныса алды. This is the Modern World көрмесі 2022 жылдың 1 тамызынан 29 тамызына дейін Брайтон қаласындағы Валли-Гарденс саябағында өтті. Ники Уэллер ұйымдастырған бұл көрмеге Jam және Style Council топтарының бұрын жарияланбаған естеліктері жиналды.

In early 1983, Weller announced the formation of a new band, the Style Council, a duo with keyboard player Mick Talbot, formerly of the minor mod revival band the Merton Parkas. They would eventually split in 1989. He subsequently embarked on a successful career as a solo artist. Following a short stint recording demos with Jake Burns and Dolphin Taylor, previously of Irish punk outfit Stiff Little Fingers, Foxton released his debut single "Freak" on Arista Records. Entering the UK Singles Chart at No. 34 on 30 July 1983, it eventually peaked at No. 23 and secured an appearance on Top of the Pops. Foxton's solo album Touch Sensitive followed in 1984, but subsequent singles "This Is the Way", "It Makes Me Wonder" and "My Imagination (S. O. S.)" failed to enter the Top 40. A final single "Play This Game to Win" was released on Harvest Records in November 1986. Foxton went on to replace Ali McMordie in a reformed Stiff Little Fingers in 1990, remaining with the band until January 2006, when he quit to pursue other projects. Later that year he joined Simon Townshend (Pete Townshend's brother), and Mark Brzezicki and Bruce Watson (both of Big Country) in the band Casbah Club, which released an album called Venustraphobia. After the Jam split, Buckler formed Time UK with Jimmy Edwards and Ray Simone, formerly of Masterswitch, ex Tom Robinson Band guitarist Danny Kustow and (briefly) former Radio Stars/Sparks bassist Martin Gordon. The band released three singles "The Cabaret", "Playground of Privilege" and "You Won't Stop" before folding. In 1986, Buckler and Foxton released the single "Entertain Me" under the name Sharp. In 2006, Buckler, who had not been playing for several years after Sharp quit, formed a band named the Gift, playing material from the Jam with musicians Russell Hastings and David Moore. Hastings, who spent many years as a local musician including a couple of years in a Jam tribute band, took on guitar and lead vocal duties. In 2006, Foxton performed on stage with The Gift at some of their concerts, and went on to join the band as bassist, with Moore moving to second guitar and keyboards. At this point the group changed its name to From the Jam. In a 2007 press release, Foxton and Buckler announced they were working on a new album and UK tour, which led to press speculation about a full or partial reunion of the Jam, to celebrate the 30th anniversary of In the City. Weller did not take part, and has publicly expressed his lack of interest in any type of reformation. In a 2006 interview with BBC Radio 6 Music, Weller stated a reunion of the Jam would "never, ever happen", and that reformations are "sad". He said: "Me and my children would have to be destitute and starving in the gutter before I'd even consider that, and I don't think that'll happen anyway The Jam's music still means something to people and a lot of that's because we stopped at the right time, it didn't go on and become embarrassing." In June 2006, it was reported that Weller and Foxton met backstage at The Who's Hyde Park concert, and a ten minute conversation ended with an embrace. Foxton ruled out a Jam reunion. For the first time, all three members of the band, the Weller family and music archivist Den Davis opened up their archives for the exhibition. Despite Foxton's reported hopes that the opening would bring all three together on stage for the first time since their 1982 split, Buckler did not attend. NME reported at the time that, while Foxton and Weller apparently reconciled no later than 2010, "Weller and Buckler are said to have not been in the same room since their band’s demise." The exhibition was curated by Tory Turk, Nicky Weller (Paul's sister) and Russell Reader. In September 2015, The Jam: About The Young Idea, the documentary film, directed by Bob Smeaton, was broadcast on Sky Arts. The documentary was released on DVD, packaged with a recording of their 1980 live performance on German TV show Rockpalast. About The Young Idea was an exhibition held at the Cunard Building in Liverpool, which was opened by Buckler and ran from 1 July to 6 October 2016. Curators Nicky Weller, Den Davies and Russell Reader drew together a wide range of memorabilia including personal items provided by the band members. A free app allowed visitors to engage with the exhibits by scanning VCodes. This is the Modern World was an exhibition held at Valley Gardens, Brighton, running from 1 August to 29 August 2022. Curated by Nicky Weller, it included a collection of previously unseen Jam and Style Council memorabilia.