Кіріспе
Тарихи оқиға Каналдар тобы 1860 және 1870 жылдары Нью-Йорк штатын алдап, мемлекеттік канал жүйесін жөндеу мен жақсарту үшін артық ақы төлеген сыбайлас жемқор мердігерлер мен олардың саяси қолдаушылары тобы болды. Ол негізінен Демократиялық және Республикашыл Ассамблея мүшелері мен Сенаторлар тобынан құралған, Ассамблеяда Джарвис Лорд және Сенатта Уильям Джонсон басқарған. Белден & Денисон фирмасы көптеген мердігерлер қатысқан болса да, алаяқтан ең көп ақша тапты. Олар негізінен Эри каналының бойында, Сиракуз, Рочестер, Буффало, Локпорт және Освего қалаларында ұйымдастырылды. Алдамшылық 1872 жылы ең жоғары деңгейге жетті, "Ерекше жөндеуге арналған қаражат" 4,1 миллион долларға дейін көтерілді. Үлкен көлемде жүктерді тасымалдау үшін ең тиімді жол су болды. Бұл Шығыс жағалау мен АҚШ-тың батыс ішкі аймағы арасындағы тасымалдауға қажет емес алғашқы көлік жүйесі болды. Бұл көлік жүгірткімен тартылатын арбаларға қарағанда жылдам болды және көлік шығынын 95% -ға қысқартты. Канал Нью-Йорк портына АҚШ-тың басқа порт қалаларына қарағанда үлкен артықшылық берді және штаттың 19-ғасырдағы саяси және мәдени үстемдігін ашты. Канал Нью-Йорктың батысында халық санының өсуіне ықпал етіп, батысқа қарай орналасқан аймақтарды қоныстандыруға жол ашты. Эри каналы мен оған байланысты қоректендірушілер ашылғаннан кейін бірнеше жыл бойы өте табысты болғанымен, 1837 жылғы үрей мен үдемелі құрылыс өте пайдалы жылдардың аяқталуын белгіледі. Темір жол және басқа да арналардың бәсекелестігінің күшейуі пайданың төмендеуіне ықпал етті. 1851 жылы 9 миллион долларлық заң бойынша келісімдер демократиялық және виг мердігерлері арасында бөлінді. 1854 жылы каналдың жөндеу және күтіп-ұстау жұмыстарын жүргізу үшін үш комиссия құрылды. Жарыстың күшейуі каналдың тарифтерін төмендетуге мәжбүр етті, нәтижесінде кіріс төмендеді. Канал 1861 жылы Америка Азамат соғысының басталуымен өркендеді, ол соғыс бойы және одан кейін қысқа уақытқа жалғасты. Алайда 1866 жылы Атлантикалық кабельді салу аяқталғаннан кейін каналдың тоннажы қайтадан азая бастады. 1869 жылы темір жолдар тоннаж жағынан каналдарды басып шықты, ал жолдардың қаржылық қиындықтары 1873 жылы басталған Ұзақ депрессиямен ауырлады. Ол 1875 жылы 265 610 70 доллар таза шығынды тіркеді.
The Canal Ring was a group of corrupt contractors and their political supporters in the 1860s and 1870s who defrauded the State of New York by overcharging for repairs and improvement of the state's canal system. It consisted largely of a group of loosely organized Democratic and Republican Assemblymen and State Senators, led by Jarvis Lord in the Assembly and William Johnson in the Senate. The firm Belden & Denison made the most money from the scam, though numerous contractors were involved. They were chiefly organized along the route of the Erie Canal; in Syracuse, Rochester, Buffalo, Lockport, and Oswego. Frauds peaked in 1872, with "Appropriations for Extraordinary Repairs" rising to $4.1 million. In a time when bulk goods were limited to pack animals (a maximum), and there were no railways, water was the most cost effective way to ship bulk goods. It was the first transportation system between the Eastern Seaboard and the western interior of the United States that did not require portage. It was faster than carts pulled by draft animals and cut transport costs by about 95%. The canal gave New York City's port a large advantage over all other U. S. port cities and ushered in the state's 19th century political and cultural ascendancy. The canal fostered a population surge in western New York and opened regions farther west to settlement. Though the Erie Canal and associated feeders were highly successful for several years after opening, overbuilding and the Panic of 1837 marked the end of highly profitable years. Increased competition from railroads and other canals further contributed to decline in profits. In 1851, contracts under the $9 Million Act were divided among Democratic and Whig contractors. In 1854, a board of three commissioners was established to award contracts for the maintenance and repair of the canal. More competition forced the canal to lower rates, resulting in a decline in revenue. The canal saw a boom in prosperity with the outbreak of the American Civil War in 1861, which continued throughout the war and for a brief time after. After the Atlantic Cable was completed in 1866, however, the canal began to lose tonnage again. By 1869, railroads finally surpassed the canals in terms of tonnage, and the routes financial troubles were compounded by the Long Depression beginning in 1873. It registered a net loss of $265,610.70 in 1875.
Құбырлар сақинасы
Канал сақинасы үлкен жұмыстар үшін төмен бағалар, бірақ кішігірім заттар үшін өте жоғары бағалар алу арқылы ақша тапқан, бұл "салмақты емес ұсыныс" деп аталды. 1862 жылы сыбайлас жемқорлықты тоқтату мақсатында каналдың кеңейтілуі аяқталды деп саналды, бірақ Азамат соғысына байланысты көбейген көлік қозғалысы көп ұзамай жаңа жақсартуларды қажет етті. Көптеген нью-йорктықтар канал жүйесінің қиындықтарының басты себебі жемқорлық деп санайды. 1867 жылы штаттық конституциялық конвенцияда Эрастус Брукс канал келісімшарттары ең жоғары баға берушіге берілді деп мәлімдеді. Ал канал комиссары Роберт С. Дорн ақталды.