Кіріспе

Футболшы және жаттықтырушы Франклин Чарльз Бакли (мажоры Франк Бакли) (3 қазан 1882 - 21 желтоқсан 1964) - ағылшын футболшысы, кейін жаттықтырушы. Ол "Астон Вилла" клубында ойнаған Крис Баклидің інісі еді.

Ерте өмір

Бакли Ланкаширдің Урмстон қаласында дүниеге келген. Ол Ливерпульдегі Сент-Франциск-Ксавьер колледжінде оқыды және кеңсе қызметкері болды. Көп ұзамай ол қайтадан қозғалды, бұл жолы Дерби округіне. Қайтып оралғаннан кейін ол Норвич Сити клубының бас бапкері болып тағайындалды. Канарлар өте қарызға батқандықтан, қабылдаушылар клубты жарақаттады, бірақ кезектен тыс жалпы жиналыстан кейін клуб қайта тірілді; 1919 жылдың ақпан айында Бакли клубты басқаруға тағайындалды және клубты Оңтүстік лигасының футбол сапында қайтарып жіберді. Соғыс кезінде ойыннан зейнеткерлікке шыққанға қарамастан, ол 1919 жылдың қыркүйегінде клубтың хатшысы болып қызмет еткен кезде Норвич үшін бір ойын ойнады. Оның тұруы тағы да қысқа болды; 1920 жылдың шілдесінде ол кетті, қаржылық даулар персоналдың үлкен өзгеруіне әкелді.

Блэкпул

1923 жылы 6 қазанда Блэкпулмен футбол менеджментіне оралды; онда оның идеялары алға шықты. Ол Блумфилд Роудқа өте жоғары жалақы және команданы нығайту үшін жеткілікті ақшамен тартылған. Бакли жасөспірімдер жүйесін және "Seasiders" скаутын іске асырумен танымал. Тактиканы толық өзгерткеніне қарамастан, ол Блэкпулмен өзінің алдыңғы адамы Билл Норманнан гөрі көп табысқа жетпеді. 1924-1925 жылдар маусымында Бакли Герберт Джонс және Гарри Бедфорд сияқты танымал ойыншыларды сатып жіберді, бұл жанкүйерлер арасында танымалдылық танытпады. Баклидің "Вулвс" клубында болуына екі жағынан қарауға болады. Ол клубпен кішігірім табысқа қол жеткізген сияқты; олар 1931-1932 жылдары Екінші дивизионды жеңіп алды және 1937-1938 жылдары Бірінші дивизионда, ал келесі маусымда Бірінші дивизионда және ФА кубогында екінші орынды иеленді. Басқа бір пікір бойынша, Молинода болған кезінде Бакли бірде клубқа бір жылдың ішінде £ 100,000 пайда әкелді, ол тек трансферлік келісімдер бойынша; ол бұқаралық ақпарат құралдарымен ойнады, ойыншылар өнер көрсету үшін маймыл безін қолданады деген бос аңызды қоздырды; ол ойыншыларға сенім арту үшін психологтарды қолданды және Стэн Каллисті әкелу және Билли Райтқа кәсіби футболдан бастау беру үшін жауапты болды. Алайда, ол клубты тастағаннан кейін, оның көзқарасының толық мәні, ең аз дегенде, "Волвс" жастар бағдарламасы, жемісті болды және 1950 жылдары "Волвс" командасын қалыптастыруға көп көмектесті, олар үш рет бірінші дивизион чемпиондарын жеңіп, екі рет ФА кубогын жеңіп алды және Бабби Бэйбзге шынайы қарсыластардың бірі болды. Бакли 1944 жылы "Вулвс" клубынан кетіп, одан кейін Ноттс Каунтиде (сонда жылына 4000 фунт стерлинг төлеп, ол туралы ешкім естімеген) және Халл Ситиде жұмыс істей бастағаннан кейін, 1948 жылы Рождестводан кейін Джон Чарльз оның алғашқы жаңалықтарының бірі болды. Ол Elland Road клубының ортақ деңгейден шығуы үшін әр түрлі идеяларды сынап көрді: жаттығу күндері қоғамдық ауызша жүйе арқылы таратылатын би әндері, "атыс" қораптары (ойыншыларға допты әртүрлі жылдамдықпен және бұрыштармен жіберу үшін жасалған құрылғы), қабылдау шығындарын арттыру, ойыншыларға жекпе-жектен екі күн бұрын темекі шегуге тыйым салу және жастар даму бағдарламалары. Джон Чарльз 1954-1955 жылдар маусымында үздік болды, бірақ команда оған жауап бере алмады.

Ықпал

Баклидің 1950-ші жылдардағы Блэкпул мен Вулвз клубтарының, 1960 және 1970-ші жылдардағы Лидс Юнайтед клубының "клубтық мәдениетінің" өрлеуіне әсерін ешқашан кем бағаламау керек. Оның принциптерін Мэтт Бусби, Билл Шэнкли, Брайан Клау және Алекс Фергюсон тікелей қабылдамаған шығар, бірақ олар қазіргі кезде кең таралған инновациялық принциптер еді. Өзінің мансабында қатаң тәртіпті болған Бакли өзіне деген сүйіспеншілік пен сүйіспеншілікті арттырды, себебі ол сонымен қатар "трексуит" менеджері болды. Ол Джек Чарлтонды әкелді, ол ол туралы былай деді: "Кәсібилер сияқты біз жазғы демалыс екі аптаға ғана болды, ал олар жоқ болған кезде біздің жұмысымыз - алауды алаңнан алып тастау және оларды шөп тұқымымен ауыстыру. Бір күні Кейт Риплимен бірге отырғанымыз есімде. Ол да жердегі қызметкер еді. Сол кезде майор Бакли бізге келді. Біз екі өте жалқау көрінді болуы керек, бізді, және бізге gee ол бізді бидайық толған әрбір қап үшін бес шиллинг береді деді. Бұл бізден бас тарта алмайтын ұсыныс еді. Біз бітірген кезде алты қап су толтырдық, мен, өзімді әуесқой деп, майордың кеңсесіне қарай жүріп бардым. Ол не керек деп сұрағанда, мен оған арамшөп үшін 30 шиллингті талап етіп келдім дедім. Ол қап-қара қапқа қатып қалды! "Бұл жерден шығыңыз!" деп айқайлады. "Сізге сол жұмысты істеуге ақы төленеді ғой. Сізді бұдан былай бұршақпен осында көрмеуші". "Бірақ сыртынан қарапайым, ол мейірімді адам болды, ол көрсетті, бір рет мен онымен кездескенде. Менің аяқ киімдерім көркіне келсе керек, өйткені ол оларға қарап, менің жалғыз жұбым осылар ма деп сұрады. Мен бас сілтеп айттым. Келесі күні ол мені кеңсесіне шақырып, ирландтық "брог" аяқ киімін берді. Бұл мен көрген ең мықты, ең әдемі аяқ киім еді. Менде солар көп жылдар бойы болды". Бакли 1953 жылы сәуірде Лидстен шығып, Уолсоллге көшіп барды, бірақ 1955 жылы қыркүйекте қалды. 1964 жылы желтоқсанда 82 жасында Уолсолл қаласында қайтыс болды.