Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері Өзен қызыл ат (Moxostoma carinatum) - АҚШ-тың шығыс жартысы мен Канаданың оңтүстік-шығысында мекендейтін тұщы су балықтарының бір түрі. Олардың ұзындығы 10-30 см аралығында болады және жетілгеннен кейін салмағы 10 фунттан асады. Ол әдетте ашық, үлкен сағалар мен өзендерде кездеседі, бірақ кейде көлдерде де кездеседі. Кейде оларды найзамен немесе ілгекпен және шыбықпен ұстайды, олар жем ретінде рактар немесе құрттар қолданады. Ол мұзгүлдер, шаяндар, қаңқалылар және толысқан емес су жәндіктерімен қоректенеді. Оның жалпы атаулары үлкен пісірілген сосачок, өзен мулеті, үлкен қызыл ат, қызыл ат және қызыл ат сосачок. Оның мынадай сипаттамалары бар:
Species of fish
The river redhorse (Moxostoma carinatum) is a species of freshwater fish endemic to the eastern half of the United States and southeastern Canada. They can range from 10 to 30 inches in length and can potentially reach a weight of more than 10 pounds after maturity. It is typically found in clear, large creeks and rivers, though it is sometimes also found in lakes. They are sometimes speared or caught with hook and line using crayfish or worms as bait. A bottom feeder, it feeds on mussels, snails, crustaceans and immature aquatic insects. Its common names include big sawed sucker, river mullet, greater redhorse, redfin redhorse and redhorse sucker. It has the following characteristics:
Тарату
Өзен қызыл жылқысы бүкіл орталық және шығыс Миссисипи өзені жүйесінде және Флоридадан Луизианаға дейінгі шығанақтың беткейінде кездеседі. Канадада оның таралуы оңтүстік Онтарио мен Квебекте, сондай-ақ Альбертада бөлінген популяциямен сипатталады. Бұл түрдің таралу аймағының басым бөлігі соңғы 200 жылда едәуір азайды. Халықтар әлі күнге дейін Гранд, Трент, Темза, Миссисипи, Гатино және Ришелие өзендерінде кездеседі, ал соңғы деректер Оттава өзенінде бұрын құжатталғаннан кең таралуын көрсетеді. Алайда, бұл балық Шатеогуй мен Ямаска су айдындарында жоқ сияқты және Сент-Лоуренс өзенінде күрт азайды.
The river redhorse occurs throughout the central and eastern Mississippi River System and the Gulf Slope from Florida to Louisiana. In Canada, its distribution is characterized by disjunct populations in southern Ontario and Quebec as well as Alberta. This species has declined considerably over much of its range in the last 200 years. Populations still occur in the Grand, Trent, Thames, Mississippi, Gatineau and Richelieu rivers, and recent data suggest a wider distribution in the Ottawa River than previously documented. However, this fish appears to no longer exist in the Châteauguay and Yamaska watersheds and has declined dramatically in the St. Lawrence River.
Қауіптер
Өзен қызылшасы тіршілік ету ортасының тарлығына, ұрық салу талаптары мен жоғары бұлыңғырлыққа, саздыққа және ластануға төзбеушілдікке байланысты бірқатар қауіптерге ұшырайды. Гидроэлектрлік даму және су тасқынын бақылау бөгеттері тіршілік ортасының бөлшектелуіне және тіршілік ортасының жағдайын өзгертуге әкеледі, нәтижесінде жеке балықтардың қозғалысы шектеледі және популяциялар арасындағы гендер ағыны шектеледі. Сонымен қатар, ағыс режимін өзгерту және ұрық мекендерін балшықтандыру рекрутты азайтуы мүмкін. Су сапасына әсер ететін ауыл шаруашылығы және муниципалдық қызмет (осыған байланысты шөгінділердің көбеюі, қоректік заттардың шамадан тыс көп болуы) де бұл түрге кері әсерін тигізеді. Сезімталдығы жағынан, өзеннің денсаулығын бағалау үшін индикатор түр ретінде қолданылады.
Due to its narrow range of habitat preferences, spawning requirements and intolerance of high turbidity, siltation and pollution, the river redhorse is susceptible to a number of threats. Hydroelectric development and flood control dams cause habitat fragmentation and alter habitat conditions, resulting in restricted movements of individual fish and limited gene flow between populations. Also, changes in flow regime and siltation of spawning habitats may reduce recruitment. Agricultural and municipal activities that affect water quality (increased sediment load, excessive nutrients) also adversely impact this species. Because of its sensitivity, it is used as an indicator species to gauge stream health.
Ұқсас түрлер
Өзен қызылшасы барлық қызылша түрлеріне, әсіресе қысқа қызылшаға (M. macrolepidotum) және Үлкен қызылшаға (M. valenciennesi) ұқсайды. Өзен қызыл жылқысы, қиындықпен болса да, туыстың басқа мүшелерінен молариформалы тістері бар ауыр фарингеялық доғасымен ажыратуға болады. Өзен қызыл жылқысының фарингеялық тістері ұлғайтылған және моляр тәрізді болып көрінеді, бұл оларды үлкен қызыл жылқыдан ажыратуға көмектеседі. Оның басқа қызыл ат құс тұқымдастарынан ерекшеленетін ерекшеліктері - оның түсіне, әсіресе, жабайы табиғатта. Түсі жасыл немесе көкшіл қоңыр болуы мүмкін. Ал іш жағында олар ақ, ал бүйір жақтары негізінен сары болады. Сонымен қатар, арқалық және бүйірлік жақтарында қараңғы дақтар бар, олар жарты ай тәрізді болып көрінеді. Кеуде, жамбас және анальды қанаттары қызғылт-қызыл түсті. Алайда, арқалық және құйрықтық қанаттары толығымен қызыл болып көрінеді. тік иілгіш және құйрық тұяғының шашақ саны.
The river redhorse resembles all redhorse species especially the shorthead redhorse (M. macrolepidotum) and the Greater Redhorse (M. valenciennesi). The river redhorse can be distinguished, although with difficulty, from most other members of the genus by its heavy pharyngeal arch with molariform teeth. The river redhorse's pharyngeal teeth are enlarged and appear molar like, which helps distinguish them from the greater redhorse. Additional features that may distinguish it from other redhorse sucker species include its coloration, specifically in the wild. The coloration can appear greenish or faintly brown along their dorsal side. Whereas along the ventral side, they will be white, and the lateral sides will predominantly appear to be yellow. There are also dark spots, that appear crescent shaped, on the scales along the dorsal and lateral sides. The pectoral, pelvic, and anal fins all have an orange or red tint. The dorsal and caudal fins, however, will appear red entirely. plicate lips and caudal peduncle scale count.