Көк балық (Bluegill) – Солтүстік Американың тұщы су балығы. Сипаттамасы, қоректенуі, мекен ету ортасы және экологиялық ролі туралы толық ақпарат. Балықтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Көкқұйрық (Lepomis macrochirus) – Солтүстік Американың тұщы суында тіршілік ететін балықтың бір түрі, ол Роки тауларының шығысындағы өзендерде, көлдерде, тоғандарда және батпақтарда кең таралған. Бұл Lepomis (нағыз күнбалық) туысының типтік түрі, Centrarchidae (күнбалықтар, краппилер және қара басс) отрядындағы Perciformes (перч тәрізді балықтар) тобына жатады. Көкқұйрықтардың дене ұзындығы 30 см-ге дейін жетеді, ал түсі популяцияға қарай өзгерсе де, әдетте ерекше бояуға ие: беті мен жаңқа қақпағында терең көк және күлгін түстер, денесінің бүйірінде қара зәйтүн түсті жолақтар, ал ішкі жағы қызғылт сарыдан сарыға дейін боялған. Олар бәсеңшіл, аузына сыйған кез келген нәрсені жейді, бірақ көбінесе шағын су жәндіктерімен және ұсақ балықтармен қоректенеді. Бұл балықтар басқа үлкен күнбалықтар, солтүстік шырға, мүккельнге, сойқы, форель, қасқырбалық, балықшылдар, торғайлар мен семіргіштер үшін маңызды азық көзі болып табылады және тұщы су экожүйесіндегі азық тізбегінде маңызды рөл атқарады. Балықшылардың арасында танымал көкқұйрықтар батпақтардағы және су асты құрылымдарындағы ескі ағаш түбірлерінің маңында жасырынып, терең немесе тым саяз суларда тіршілік етеді. Сондай-ақ, олар су өсімдіктері арасында және жағалаудағы ағаштардың көлеңкесінде паналап, күнінің уақытына немесе маусымға байланысты бір жасырын орыннан екіншісіне көшеді.
The bluegill (Lepomis macrochirus),(which has three relatively unknown subspecies,the Florida Bluegill, Hand Painted Bluegill and Northern Bluegill), is a species of North American freshwater fish, native to and commonly found in streams, rivers, lakes, ponds and wetlands east of the Rocky Mountains. It is the type species of the genus Lepomis (true sunfish), from the family Centrarchidae (sunfishes, crappies and black basses) in the order Perciformes (perch like fish). Bluegills can grow up to long and about While their color can vary from population to population, they typically have a very distinctive coloring, with deep blue and purple on the face and gill cover, dark olive colored bands down the side, and a fiery orange to yellow belly. They are omnivorous and will consume anything they can fit in their mouth, but mostly feed on small aquatic insects and baitfishes. The fish are important prey for bass, other larger sunfish, northern pike and muskellunge, walleye, trout, herons, kingfishers, snapping turtles and otters, and play a key role within the food chain of its freshwater ecosystem. A popular panfish among anglers, bluegill usually hide around and inside old tree stumps in swamps and other underwater structures (e. g. snags), and can live in either deep or very shallow water. Bluegills also like to find shelter among aquatic plants and in the shade of trees along banks, and will often move from one cover to another depending on the time of day or season.
Сипаттама
Көкқұйрық балығының ерекшелігі – жеке-жеке қанаттарының артқы жиегінің екі жағында және арқалық қанатының табанында орналасқан қара дақ (“құлақ”). Басы мен иегінің екі жағы көк түстің қою нұсқаларымен сипатталады. Нақты түсі тері астындағы нейрондық басқарудағы хроматофорлардың болуына байланысты өзгереді. Балық ұсталған кезде, қорғану механизмі ретінде, денесінің екі жағында 5–9 тік жолақтарды көрсетеді. Көкірегі мен құрсағы сары түсті, ал көбелекке дайын еркегінің көкірегі апельсин түсіне боялады. Көкқұйрықтың мөлшері әдетте 4-ден 12 дюймға дейін жетеді, ең ірісі 16 дюймнан аспайды. Ең ірі көкқұйрық 1950 жылы 4 фунт 12 унция салмақта ұсталған. Көкқұйрық апельсинді дақты күнбалық және қызыл иелік күнбалыққа ең жақын, бірақ жұмсақ арқалық қанатының табанындағы ерекше дақпен ерекшеленеді. Таралу аймағы – Азия, Оңтүстік Америка және Океания. Көкқұйрықтар Чесапик шығанағында да табылған, бұл олардың 1,8%-ға дейін тұздылыққа төзімді екенін көрсетеді. Кейбір аймақтарда олар зиянкестер саналады: Германия мен Жапонияда осы түрдің саудасы тыйым салынған. Жапонияда 1960 жылы Чикаго мэрі Ричард Дэйли ханзада Акихитоға көкқұйрықтарды сыйға берген. Ханзада балықтарды Жапониядағы балық шаруашылығы зерттеу институттарына тапсырған, бірақ олар қашып, туған жеріндегі түрлерге зиян келтіретін инвазивті түрге айналды, әсіресе Бива көлінде. Акихито осы үшін кешірім сұрады. Көкқұйрықтар көлдер мен тоғандардың, өзендер мен арналардың шалшық суларында тіршілік етеді. Олар су өсімдіктері көп суды жақсы көреді және құлаған ағаштардың, су арамшөптерінің немесе су астындағы кез келген басқа да нысандардың (табиғи немесе жасалған) ішінде немесе жанында тығыздалады. Оларды көбінесе шөптер арасында тамақ іздеп немесе шағылысу үшін табуға болады. Жазда ересек балықтар терең, ашық суға көшіп, бетке жақын сүзіп, планктон және басқа да су жануарларымен қоректенеді. Көкқұйрықтар көбінесе уақытты суда өткізеді және көбею маусымы емес айларда шамамен аумақты мекендейді. Олар жылуды жақсы көреді, бірақ тікелей күн сәулесін ұнатпайды – әдетте терең суларда өмір сүреді, бірақ жылыну үшін таңертең су бетіне жақындап жүреді.
The bluegill is noted for the black spot (the "ear") that it has on each side of the posterior edge of the gills and base of the dorsal fin. The sides of its head and chin are commonly a dark shade of blue. The precise coloration will vary due to the presence of neurally controlled chromatophores under the skin. The fish usually displays 5–9 vertical bars on the sides of its body immediately after being caught as part of its threat display. It typically has a yellowish breast and abdomen, with the breast of the breeding male being a bright orange. The bluegill typically ranges in size from about four to 12 inches, and reaches a maximum size just over 16 inches. The largest bluegill ever caught was 4 lbs. 12 oz. in 1950. The bluegill is most closely related to the orangespotted sunfish and the redear sunfish, but different in a distinct spot at or near the base of the soft dorsal fin. Asia, South America, and Oceania. Bluegills have also been found in the Chesapeake Bay, indicating they can tolerate up to 1.8% salinity. In some locations where they have been transplanted, they are considered pests: trade in the species is prohibited in Germany and Japan. In the case of Japan, bluegills were presented to the then crown prince, Akihito, in 1960 as a gift by Richard J. Daley, mayor of Chicago. The prince, in turn, donated the fish to fishery research agencies in Japan, from which they escaped and became an invasive species that wreaked havoc with native species, especially in Lake Biwa. Akihito has since apologized. Bluegill live in the shallow waters of many lakes and ponds, along with streams, creeks, and rivers. They prefer water with many aquatic plants, and seclude themselves within or near fallen logs, water weeds or any other structure (natural or manmade) that is under water. They can often be found around weed beds, where they search for food or spawn. In the summer, adults move to deep, open water where they suspend just below the surface and feed on plankton and other aquatic creatures. Bluegill try to spend most of their time in water from , and tend to have a home range of about during nonreproductive months. They enjoy heat, but do not like direct sunlight – they typically live in deeper water, but will linger near the water surface in the morning to stay warm.
Экология
Жас көкқұйрықтардың тамақтануы - ротиферлер, копеподтар, дафниялар және жәндіктер (негізінен хирономидтер). Егер азық-түлік жетіспейтін болса, көкқұйрық күн сайын өз салмағының шамамен жартысын су өсімдіктері мен балдырлардан жейді. Олар ауызға суды жылдамдатып тартатын сору жүйесін пайдаланады. Осы су ағынымен олжа да ішке тартылады. Сору арқылы ғана шектеулі мөлшерде су тарту мүмкін болғандықтан, балық олжаға 1,75 сантиметрдей жақын болуы керек.
Young bluegills' diet consists of rotifers, copepods, water fleas, and insects (mainly chironomids). shrimp, If food is scarce, bluegill will also feed on aquatic vegetation and algae, of their body weight each day. To capture prey, bluegills use a suction system in which they accelerate water into their mouth. Prey comes in with this water. Only a limited amount of water is able to be suctioned, so the fish must get within 1.75 centimeters of the prey.
Стандартты және артқа қарай жүзу
Көкқұйрық күнбалық өзінің қозғалу қабілетін сақтап қалу үшін қанаттарының икемділігіне көп тәуелді. Көкқұйрықтың көкірек қанатындағы сүйектердің бөлінуі сұйықтық күштерінің балықтың қозғалысына тигізетін әсерін азайтады. Көкқұйрықтың әртүрлі ортада бағытталуына мүмкіндік беретін ерекше бейімделулері бар. Көкқұйрық сезім мүшелерінен айырылған жағдайда, бағытталу үшін көкірек қанаттарын пайдаланады. Егер көкқұйрықтың көру қабілеті немесе бүйірлік сызығы зақымданса, оның көкірек қанаттары денеге тиген кезде иілу арқылы механорецепторлар ретінде жұмыс істей алады. Көкқұйрықтың құйрық бұлшық еттері балықтың баяу жүзуіне және жүзу жылдамдығын арттырудың бастапқы кезеңдеріне қатысты маңызды. Артқа қарай жүзу кезінде көкқұйрық денесінің әртүрлі бөліктерінде орналасқан көптеген қанат бұлшық еттерін қолданады. Көкқұйрықта артқа қарай жүзу, алға қарай жүзудің керісінен гөрі күрделірек, себебі ол тек бағытын өзгерту емес. Балық көкірек қанаттарын ырғақты соққы беру үшін пайдаланады, ал арқа және анальдық қанаттары балықты артқа қарай итеру үшін күш жасайды. Көкқұйрық қашу үшін C-тәрізді реакцияны көрсетеді, ол ірі Маутнер нейрондары арқылы туындайды. Маутнер нейрондары қашу реакциясының басқару орталығы болып табылады және бастапқы тітіркендіргіш әсерге жауап ретінде жүйке жолы белсендірілгеннен кейін жылдам реакция жасайды. Осы жоғары өзгергіштікке байланысты, хищниктер балықты ұстау үшін тиімді әдіс табу мүмкіндігі төмендейді. C-тәрізді қашу реакциясы жылдам және күтпеген қозғалыс арқылы жемді ұстауға мүмкіндік береді. Типик кинематикалық модельдерде құйрық қанаты C-тәрізді қашу реакциясының негізгі күшін қамтамасыз етеді, бірақ көкқұйрық күшінің көп бөлігін реакцияға байланысты дене иілуінен, сондай-ақ арқа және анальдық қанаттарынан алады. Балықшылар көкқұйрықты ұрықтану маусымында аулаудың ең табысты кезі деп санайды, өйткені олар кез келген нәрсеге, тіпті ілгекке де агрессивті шабуыл жасайды. Көкқұйрық теориялық тұрғыдан лепомис туысына жататын барлық басқа түрлермен будандаса алады, бірақ ең көп кездесетін гибрид – жасылқұйрық. Гибридті балықтар агрессивті және олардың аузы көкқұйрыққа қарағанда үлкен. Аузы үлкен болғандықтан, бұл балықтар басқа ұсақ ауызды балықтарға қарағанда тез өседі. Жасылқұйрықтар немесе гибридті көкқұйрықтар өсуде ең тиімді және бір жылда шамамен 2 фунт немесе 0,91 кг салмаққа жете алады.
The bluegill sunfish relies heavily on the flexibility of its fins to maintain maneuverability in response to fluid forces. The bluegill's segmentation in its pectoral fin rays mitigates the effects of fluid forces on the fish's movement. The bluegill has a variety of unusual adaptations that allow it to navigate different environments. In conditions where the bluegill is deprived of its various sensory abilities, it utilizes its pectoral fins in navigation. If the bluegill's visual input or lateral line input were to be compromised, its pectoral fins are then able to be utilized as mechanosensors through the bending of the fin(s) when the fish comes into contact with its environment. The bluegill's caudal fin muscles are important in the fish's slow swimming and also important in the beginning stages of the fish increasing its swimming speed. When swimming backwards, the bluegill utilizes a plethora of fin muscles located in various parts of its body. Backward swimming in the bluegill is more complex than steady swimming, as it is not just the reversal of forward swimming. The fish utilizes its pectoral fins to provide a rhythmic beat while the dorsal and anal fins produce momentum to drive the fish backwards. exhibits the C start escape response, which is generated by large neurons called Mauthner cells. Mauthner cells operate as a command center for the escape response and respond quickly once the neural pathway has been activated by an initial stimulus. Because of this high variability, predators have a lower chance of learning a successful predation technique to capture the fish. The C start escape response produces other advantages, including the ability to move quickly and unpredictably to capture prey. The caudal (tail) fin is a main source of momentum in typical kinematic models of the C start escape response but the bluegill draws a majority of its momentum from the body bending associated with the response, as well as its dorsal and anal fins. Anglers find spawning season to be a very successful time to fish for bluegills, as they aggressively attack anything, including a hook, that comes near. Bluegill can theoretically hybridize with all other species in the genus lepomis, though the most common hybrid is the Greengill. The hybrid fish are aggressive and have larger mouths than their Bluegill parent. These fish also grow faster than other small mouth fish due to its bigger mouth. Greengills or hybrid bluegills are the most efficient in growth and can reach approximately 2 lbs or 0.91 kg in one year.
Адамдармен қарым-қатынасы
Көкқұйрық – Иллинойс штатының мемлекеттік балығы. Мичиган штатындағы Сент-Хелен көлінде шілде айында жыл сайын "Көкқұйрық фестивалі" өтеді.
The bluegill is the state fish of Illinois. At Lake St. Helen, Michigan, an annual "Blue Gill Festival" is held in July.
Балық аулау
Көкқұйрықтар – тірі жеммен, мысалы, құрттармен, саранчалармен, шегірткелермен, шырындармен, кішкентай балықтармен, құрттармен немесе кішкентай бақалармен, сондай-ақ ұсақ креветкалармен, өңделген жеммен, нанмен, жүгерімен, басқа да үстел қалдықтарымен, кішкентай кранк-байттармен, спиннерлермен, жалған құрттармен немесе тіпті бос ілмекпен ұсталатын танымал панфиштер. Олар көбінесе таңертең және кешке қызыл, сары, жасыл, қызғылт сары сияқты жарқын түстерге тістейді. Олар су асты өсімдіктерін паналау үшін іздейтінімен белгілі; олардың табиғи рационы негізінен сүңгілер, су жәндіктері, дернәсілдер және өте кішкентай балықтардан тұрады. Көкқұйрықтар кейде көкқұйрық, жалпаққұйрық балық және үлкен ауыз балық сияқты ірі балықтарды аулау үшін жем ретінде де қолданылады. Балықшылар кейде поляризациялық көзілдіріктерді пайдаланып суды аралап көріп, көкқұйрықтардың шағылысу орындарын таба алады. Көкқұйрықтардың мінезі біраз батыл; көптегендері адамдардан қорқа қоймайды, тіпті суға түсіп қалған тамақты жейді, ал Канаданың Скугог көліндегі бір популяциясы тіпті адамдардың қолымен сыпалуға да рұқсат етеді. Өлшемдері мен пісіру әдісіне байланысты көкқұйрықтарды көбінесе "панфиш" деп атайды. IGFA бойынша барлық құралдармен ұсталған әлемдік рекорд 1950 жылы Алабама штатындағы Кетона көлінен ұсталған 2,15 кг (4 фунт 12 унция) салмақты құрайды.
Bluegills are popular panfish, caught with live bait such as worms, crickets, grasshoppers, flies, minnows, maggots or small frogs, as well as small shrimp bits, processed bait, bread, corn, other table scraps, small crankbaits, spinners, fake worms, or even a bare hook. They mostly bite on vibrant colors like orange, yellow, green, or red, chiefly at dawn and dusk. They are noted for seeking out underwater vegetation for cover; their natural diet consists largely of crickets, water bugs, larvae, and very small fish. The bluegill itself is also occasionally used as bait for larger game fish species, such as blue catfish, flathead catfish and largemouth bass. Fishermen are sometimes able to use polarized sunglasses to see through water and find bluegills' spawning beds. Bluegill have a rather bold character; many have no fear of humans, eating food directly dropped into the water, and a population in Canada's Lake Scugog will even allow themselves to be stroked by human observers. Because of their size and the method of cooking them, bluegills are often called panfish. The IGFA all tackle world record for the species stands at 2.15 kg (4 lb 12 oz) caught from Ketona lake in Alabama in 1950.
Менеджмент
Көкқұйрық популяциясы балық аулау мен қорытындылаудың әсеріне, әсіресе мөлшеріне байланысты ерекше осал. Ірі аталықтары ұяларын колониялардың ортасында қорғауға бейім болғандықтан, балық аулаудың салдарына олар ерекше сезімтал. Ірі аталықтары бар популяцияларды табу қиын, олар көбінесе балық аулау қысымы жоқ қашық жерлерде ғана кездеседі. Көкқұйрықтар тоғандар мен көлдерді басқаруда маңызды рөл атқарады, өйткені бір көкқұйрық популяциясы бір жазда өзінің салмағынан алты есе көп мөлшерде шаябақ және жәндіктерді жеуі мүмкін.
Bluegill populations are notably vulnerable to effects of angling and harvest, particularly in size structure. Large males appear to be especially vulnerable to effects of fishing because of their tendency to guard nests in the center of colonies. Populations with large males are increasingly difficult to find, and are usually only found in remote locations without angling pressure
Bluegills play an important role in pond and lake management to keep crustacean and insect populations low, as a single bluegill population may eat up to six times its own weight in just one summer.