Кіріспе

Балық түрлері

Дақты бас (Micropterus punctulatus), сондай-ақ түрлі балық аулау қауымдастықтарында "дақты" немесе "дақтар" деп аталатын, Солтүстік Американың тұщы су балығының бір түрі. Ол күнбалықтар (Centrarchidae) тұқымдастығының Perciformes қатарына жатады. Бұл балықтың денесіндегі бүйір сызығының астындағы қара дақтар қатары оған есім беруге себеп болған. Қара басстардың бірі саналатын бұл балық Миссисипи өзені бассейнінде және Мексика шығанағы штаттарында, Орталық Техастан Флорида штатының солтүстік бөлігіне дейін таралған. Оның табиғи ареалы Атлантиканың батыс штаттарына дейін созылады және Солтүстік Каролина мен Вирджинияның батыс бөліктеріне енгізілген. Сондай-ақ, ол Оңтүстік Африкаға әкелінген, онда кейбір оқшау суларда инвазивті түр ретінде орныққан. Дақты бас шамамен 60 сантиметрге дейін өсе алады және салмағы 7 килограмға жетеді. Оның өмір сүру ұзақтығы кемінде жеті жылды құрайды. Тасты түбі бар суарналар мен тау өзендерін ұнататын дақты бас жәндіктермен, шаяндармен, бақалармен, құрттармен және кіші балықтармен қоректенеді. Оны көбінесе ұқсас және көп таралған үлкен ауызды баспен шатастырады. Үлкен ауызды бас пен дақты басты ажыратудың ең оңай жолы – аузының мөлшеріне қарау. Дақты бастың аузы үлкен ауызды басқа қарағанда кішірек болады, бірақ түсі ұқсас. 2010 жылы ғалымдар Tallapoosa және Coosa өзендері мен олардың көлерінде таралған дақты бас балығының жеке бір түрін ресми түрде мойындады. Бұл түр Алабама дақты басы (M. henshalli) деп белгілі және жергілікті жерде "Coosa дақты басы" деп аталады, оны Солтүстік-Шығыс Грузияда кездесетін redeye Coosa басымен шатастыруға болмайды. Алабама дақты басы балық аулауда өте бағалы және орташа мөлшері Кентукки дақты басынан әлдеқайда үлкен. Қазіргі рекордтық дақты бас Калифорния штатының Пайн-Флэт көлінде ұсталған және салмағы 8 килограмнан астам.

Этимология

Микроптерис «кішкентай қанатты» дегенді, ал пунктулятус – «нүктелі» дегенді білдіреді.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Дақты басс өте ұқсас түрлерден, мысалы, ірі ауызды және кіші ауызды басс сияқтылардан мекендеу ортасына қарай бөлінген сияқты. Олар көбінесе ірі ауызды бассқа қарағанда су ағыны күштірек жерлерде кездеседі, ал кіші ауызды басс үшін тым жылы, лайлы және ағысы баяу жерлерде мекендейді. Олар әдетте су өсімдіктерінің, су астындағы ағаштардың, тас немесе тас қабырғалардың маңында, кішкентайдан үлкенге дейін ағып жатқан өзендерде, өзендерде және су қоймаларында кездеседі. Дақты басс Огайо өзені бассейнінің, сондай-ақ Миссисипи өзенінің орталық және төменгі бассейнінің бойымен таралған. Бұл түр Техастың шығыс бөліктерінен Флоридаға дейінгі Мексика шығанағы жағалауындағы штаттарда табылған. Дақты басс Шығыс Техастың белгілі бір аймақтарына, әсіресе Сабина, Нечес және Кипресс өзендеріне тән.

Диета

Дақты шабақ көбінесе шағын балықтармен, рактермен және су жәндіктерімен қоректенеді. Жас шабақтар денелілермен және басқа ұсақ қыбыршақтармен бастап, тез арада жәндіктерді жеуге көшеді. Дақты шабақтың тамақтануы үлкен ауызды шабақ пен кіші ауызды шабақ арасында орналасады. Ол үлкен ауызды шабақтай қатты жыртқыш емес және балықтың көлемінің жартысын ғана жейді. Барлық шабақтар сияқты, дақты шабақ та аузын ашып, жемді сорып алу үшін теріс қысым тудырады.

Көбею және өмір сүру циклі

Дақты шабақ шамамен алты жыл өмір сүреді. Шағылысу сәуірден мамырға дейін кіші ауызды шабақтар пайдаланатын ұқсас ортада жүзеге асады. Аталықтары шағыл немесе басқа субстратқа ұя салады, содан кейін аналықты жұмыртқаларын салуға шақырады. Аталықтары жұмыртқалар тарағанша қорғайды. Жақында аймақтық су қоймаларында бірнеше дақты және кіші ауызды шабақтардың будандары табылды, бұл екі түрдің шағылысу орындары үшін кейде бәсекелесетінін көрсетеді.

Адам үшін маңызы

Жамы-жамы балық – көпшілікке танымал және үнемі ауланатын балық. Осы ретте, жамы-жамы балығы адамдарға тамақ ретінде қолдануға жарамды.

Инвазивті түрлер

Түсті бас 2007 жылға дейін Оңтүстік Африканың Батыс Кейп провинциясындағы Ти өзеніне, Олифантс-Доринг өзен жүйесіне ойын балығы ретінде кіргізілді және қазір инвазивті түр ретінде қарастырылады. 2014 жылы популяциясы табысты түрде жойылды, мұнда басым бөлігін алып тастау үшін желкенді торлар мен қол торлары қолданылды, ал жекелеген балықтар сүңгілеу арқылы, сейн торларымен және рюкзак электр балық аулау арқылы ұсталды. Түсті бас жергілікті қызыл қарға (Pseudobarbus phlegethon Barnard, 1938) және Кейп галактикасының (Galaxias zebratus Castelnau, 1861) санының азаюына кінәлі деп есептеледі.