Кіріспе

Дженифер Холлдың "Фортуна мен ерлердің көздері" альбомы - Джон Герберттің 1967 жылғы пьесасы мен 1971 жылғы фильмі, ол жас жігіттің түрмедегі тәжірибесі туралы, гомосексуализм мен жыныстық құлдық тақырыптарын зерттейді.

Пьесаның сюжеті

Сюжет 17 жасар Смиттиді жасөспірімдер түзеу мекемесінде алты айға сотталғаннан кейін жалғастырады. Оның камерада бірге отырғандары - Рокки, өзінің сүйікті еркегінен көлік ұрлаған үшін 19 жастағы "қауіпті және болжауға болмайтын"; Мона, 18 немесе 19 жастағы, жігіттер тобына гомосексуалистік қатынас жасағаны үшін сотталған; және Квини, қарт әйелді тонағаны үшін жазасын өтеп жатқан жарқын гомосексуалист. Сахнада тағы бір ғана кейіпкер - жазалаушы офицер. Өзін гетеросексуалмын деп санайтын Смитти жаңа камерадастарымен тез араласа бастайды. Квинни түрмедегі "саясаткерлердің" арасында достары бар, оған не күтуге болатынын айтады және Монаны "қария" күзетіп отырған жоқ болғандықтан, топпен зорлағандығын ескертеді. Рокки кейіннен Смиттиді өзінің жыныстық бағыныстысына айналдырады, егер ол бас тартса, оған ұқсас емделуді ұйымдастырамын деп қорқытады. Смитти жаңа жағдайды барынша тиімді пайдалануға тырысады және Роккидің күзетші туралы құпияны білетінін біледі. Смитти сондай-ақ, қызмет етпейтін тұтқындарға тағы да қорқынышты жағдайлардың жасалатынын біледі. Квини Смиттиге Роккиді ұрып-соғуды және ол күзет үйіндегі "саясаткерлердің" ішінен жақсы қорғаушыны жеңе алуы үшін жаңалықты таратуды ұсынады; Квини бұл ұсынысты Смиттидің емес, өзінің пайдасы үшін жасайды. Рождество мерекесінде тұтқындар көркем өнер көрсетуге дайындалады. Квини трагикалық номерді жоспарлап отыр, ал Мона Шекспирді оқымақ. Монаның номері соңғы минутта қабылданбайды, Смитти өзінің білетін ақпаратын сақшыны оны Монамен жалғыз қалдыруға мәжбүр етеді, ал басқалар шоуға қатысады. Мона өзін қылмыс жасады деп жала жауып, ол үшін жазасын өтеп жатқанын мойындайды, ал Смитти Куинидің енді оған сүйіктісін таңдап жатқанына өкініш білдіреді. Смитти Монаның "қариясы" болуға ұсыныс жасайды, бірақ Мона одан бас тартады. Смитти ашуланады, бірақ Мона оны Шекспирдің "Бақыт пен адамдардың көз алдында ұятқа қалғанда" өлеңімен жұбатады. Рокки мен Квинни байқаудан қайтып келгенде екеуі күліп, құшақтасып жатыр: Рокки мен Квинни Монаны Смиттиге жыныстық қатынас жасады деп айыптап, дереу ұрып-соға бастайды. Смиттидің өтінішіне қарамастан, күзетшілер Монаны азаптау үшін алып кетеді. Ашулы Смитти Квини мен Роккиге қауіп төндіріп, өзін камерадағы жаңа үстем еркек ретінде танытады. Пьеса Смиттидің сахнадан тыс Монаның жазасын тыңдап, "оларға қайтарым беремін" деп ант беруімен аяқталады.

Тарих

Пьесаның атауы Уильям Шекспирдің 29-шы сонеті "Бақыт пен адамдардың көз алдында ұятқа қалу" деген жолмен басталады. Ол 40 тілге аударылып, 100-ден астам елде шығарылды. Бұл Канаданың ең көп жарияланған пьесасы болып табылады және 1968 жылы Доминион драма фестивалінің Масси сыйлығын (Герберт бас тартқан сыйлық) және 1975 жылы Флойд С. Чалмерс Канадалық пьеса сыйлығын жеңіп алды. "Бақыт пен еркек көзі" атты шығармасын Герберттің өз тәжірибесі де қозғаған. 1940 жылдары гей-бардың сыртында трагик киім киіп, оған шабуыл жасады, содан кейін шабуылшылардың куәлігіне сүйене отырып, әдепсіздік жасады деп айыпталды. Сотталғаннан кейін, ол Онтарионың Гюльф қаласындағы реформаторияға қамалды. Пьесадағы Квинн кейіпкері автордың өзіндік бейнесі. Кемпбелл пьесаны фестивальдің жас актерлер семинары үшін қабылдады және оны Бруно Геруссиге режиссерлікке тапсырды, бірақ Стратфорд фестивалінің директорлар кеңесі қойылымды көпшілік алдында қоюға тыйым салды. Герберт Fortune and Men's Eyes романының бір данасын танымал канадалық театр сыншысы Натан Коэнге жіберді, ол: "Бұл фильмнің Канадада кәсіби қойылымға түсуіне әлемде ешқандай мүмкіндік жоқ екенін түсінесіздер деп үміттенемін. Мен оны Нью-Йорктегі танысымның продюсеріне жіберуге рұқсат бердім, бірақ ештеңеге уәде бермеймін". Коэн бұл пьесаны Бродвейдің баспасөз агенті Дэвид Ротенбергке ұсынды, ол өз кезегінде оны Дастин Хоффманға ұсынды. Хоффман 1966 жылы Нью-Йорк актерлер студиясында Рокки рөлін ойнаған, ал Джон Войт Смитти рөлін сомдаған. Пьеса Чикаго, Сан-Франциско, Монреаль және Торонтода турнеде болды.

Фильмге бейімделу

Fortune және Men's Eyes фильмінің адаптациясы 1971 жылы жарық көрді. Харви Харт режиссерлік еткен фильмде Смитти роліне Венделл Бертон, Куинни роліне Майкл Грир, Мона роліне Дэнни Фридман, Кролик роліне Хью Вебстер және Рокки роліне Зоуи Холл ойнады. Фридман 1971 жылы 23-ші Канадалық кино сыйлығының үздік қосалқы актерлік рөліндегі Канадалық кино сыйлығын жеңіп алды. Сонымен қатар, редактор Дуглас Робертсон үздік кинорежиссерлік фильм үшін Канадалық кино сыйлығын жеңіп алды.