Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Келведон және Толлесбери жеңіл темір жолы - бұл жергілікті деңгейде ілгерілетілген темір жол компаниясы, ол нашар көлік байланыстарынан зардап шеккен ауыл шаруашылығы ауданын ашуға арналған. Жеңіл темір жол туралы 1896 жылғы заңның қабылдануы ілгерілетушілерді басым негізгі темір жол желісін, Ұлы Шығыс темір жолының (GER) желісін салуға және пайдалануға қатысуға көндіруге шақырды. 1904 жылы Келведоннан Толлесбериге дейін желі ашылды. Келведонда оның GER магистральдық станциясына жақын өз станциясы болды. Барлық станцияларда ғимараттар аз болды. Көбінесе ескі вагон немесе автобус корпустары күту бөлмелері ретінде қызмет етті, ал жолаушылар жылжымалы құрамдары ескі көліктердің түрлерін құрастырды. Жолаушылар бизнесі ешқашан басым болған емес, бірақ Типтри айналасындағы аймақта жұмсақ жеміс пен конфета өсірудің үлкен өсуі болды. GER бастапқы компанияны басып алды және Блэквотер өзенінің сағасында Толлесбери пирсіне кеңейту салды; бұл 1907 жылы ашылды. Бұл көптеген коммерциялық мүмкіндіктерге әкеледі деп үміттенген: үйлерді және яхталық құрылғыларды дамыту, сонымен қатар айлақты көліктік терминал ретінде пайдалану, бірақ бұл дамулар ешқашан жүзеге аспады, ал айлақты кеңейту темір жолы 1921 жылы жабылды. 1951 жылы жолаушылар тасымалы үшін бүкіл желі жабылды, ал тауар қызметі тек Тудвик жолының (Типтри) борттарындағы кондитер фабрикасына қызмет көрсету үшін қысқартылды. Бұл жол да 1962 жылы жабылды, ал қазір бұрынғы желіде темір жол қызметі жоқ.
The Kelvedon and Tollesbury Light Railway was a locally promoted railway company, intended to open up an agricultural district that suffered from poor transport links. The enactment of the Light Railways Act 1896 encouraged the promoters to persuade the dominant main line railway, the Great Eastern Railway (GER), to participate in the construction and operation of the line. The line opened from Kelvedon to Tollesbury in 1904. At Kelvedon it had its own station close to the GER main line station. All the stations had minimal buildings—in most cases old coach or bus bodies served as waiting rooms, and the passenger rolling stock consisted of conversions of old vehicles. Passenger business was never dominant, but the area around Tiptree experienced major growth in the culture of soft fruit and of jams. The GER took over the original company, and built an extension to Tollesbury Pier on the River Blackwater estuary; this opened in 1907. It was hoped that this would lead to numerous commercial possibilities: the development of housing and of yachting facilities in addition to the increased use of the pier as a transport terminal, but these developments never materialised, and the pier extension railway closed in 1921. The entire line closed to passenger traffic in 1951, and the goods activity was truncated to serve the Tudwick Road (Tiptree) siding only, for the jam factory. That too closed in 1962, and there is now no railway activity on the former line.
Рұқсат беру
1843 жылы Шығыс округтері темір жолы Лондон (Шордич) мен Колчестер арасындағы негізгі желісін ашты; Келведон қаласында станция болды. Темір жолдың болуы қажетті тауарлардың, мысалы, көмір мен әк (егіншілік жерлерін жақсарту үшін) арзан импорттауға және жергілікті өнімдерді нарыққа арзан тасымалдауға мүмкіндік беру арқылы қызмет көрсететін аймақтың өркендеуін бірден жақсартты. Жаңа магистраль мен Блэкуотер өзенінің сағасы арасындағы аймақ ерекше құнарлы егіндік жерлерден тұрды, бірақ жергілікті жердегі нашар жол желісі салдарынан қатты зардап шекті, бұл Кельведонға дейінгі салыстырмалы түрде қысқа қашықтықта да автокөлік тасымалын қиындатты. 1848 жылы Блэкуотер өзенінің жоғары жағында орналасқан Малдонға арналы желі ашылды; желі Шығыс округтері темір жолының демеушілігімен жұмыс істеді. Келесі онжылдықта Типтри ауданы өзінің ауыл шаруашылығы қызметін жұмсақ жеміс өндіруге, конфета жасауға, сондай-ақ көкөніс өсіруге кеңейтті. Толлсберидің өзінде едәуір балық шаруашылығы болды, бірақ бұл бизнестің барлығы нашар көлік құралдарына байланысты зардап шекті. 1862 жылы Шығыс округтері темір жолы және басқаларын қабылдап, Ұлы Шығыс темір жолы құрылды; жергілікті ауыл шаруашылығы кәсіпорындары GER-ді жергілікті көлік байланыстарын жақсартуға қызықтыруға тырысты, бірақ GER-ді бұл уақытқа қызықтырмады. 1889 жылы және одан кейінгі жылдары өткізілген кездесулер нәтиже бермеді. 1896 жылы Жеңіл теміржол туралы заң қабылданды; бұл әдетте осы жұмыстарға байланысты шығындардың бір бөлігін азайтып, жергілікті демеушілікпен қамқорлық жасалатын тармақ желілерін дамыту мен салуды жеңілдетуді көздеді. Егер осындай желі ауыл шаруашылығына пайдалы болатыны расталса, үкімет оны салуға қаржылай көмек бере алады. А. С. Уилкин бұл жобаның қозғаушы күші болды; ол Типтридегі Уилкин & Sons конфитюр фабрикасының иесі болды; фабрика 1885 жылы ашылған болатын. Ұлы Шығыс темір жолымен кездесуден кейін, бұл жобаға оң көзбен қарағандай болды, демилгешілер 1897 жылы Жеңіл темір жол туралы бұйрық қабылдады; желі Келведон GER станциясынан Тольсбериден кейін, Блэкуотер өзенінде өтеді; оның ұзындығы он мильден аз болады және салуға 45 500 фунт стерлинг кетеді. 15 қақпалы көпірлер қажет, және стандартты шкала пайдаланылады. 1897 жылдың соңында қазынашылық 16000 фунт стерлинг грантына келісті, бұл жерді жергілікті жер иелері тегін берді, ал GER желісін салуды бақылады және ол аяқталғаннан кейін жұмыс істеді. Жеңіл темір жол ордені әлі берілмеген, ал іс жүзінде сот отырысы тек 1898 жылдың 25 қазанында ғана өтті. Естілу барысында GER енгізген кейбір өзгерістер жарияланды: деңгейлі өткелдердің көпшілігі немесе барлығы жабық болмақ; және станцияның платформалары негізгі жол стандарттарына сәйкес жасалмақ емес, бірақ төмен болады, көлігімен кіруге арналған сатылар болады. Сот отырысында Жеңіл темір жол орденін беру туралы ұсыныс жасалды. Келесі қадам 1899 жылы 16 наурыздағы сауда кеңесінің тыңдауы болды, ол сәтті өтті. Дегенмен, өзгерістердің қарқыны соншалық болды, Келведон, Типтри және Толлесбери жеңіл темір жолы туралы бұйрық (1901) 1901 жылдың 27 ақпанында шықты. Жолдағы жалпы жылдамдық шегі 25 миль / сағ.
In 1843 the Eastern Counties Railway opened its main line between London (Shoreditch) and Colchester; there was a station at Kelvedon. The existence of a railway immediately improved the prosperity of the area served, by enabling the cheap import of necessary commodities, such as coal and lime (for improving agricultural ground) and the cheap carriage of local produce to market. The area between the new main line and the estuary of the River Blackwater consisted of exceptionally fertile farmland, but it suffered heavily, due to the poor road network locally, hampering cartage even over the relatively short distance to Kelvedon. In 1848 a branch line was opened to Maldon, located higher up the Blackwater; the line was sponsored by the Eastern Counties Railway, and worked by it. In the succeeding decade, the Tiptree area expanded its agricultural activity into the production of soft fruit, and into jam making, as well as vegetable farming. At Tollesbury itself, there was a substantial fishing industry, but all of these businesses suffered due to the poor transport facilities. In 1862 the Great Eastern Railway was formed, taking over the Eastern Counties Railway and others; local agricultural businesses tried to interest the GER in improving local transport links, but for the time being the GER was not interested. Meetings in 1889 and subsequent years proved fruitless. In 1896 the Light Railways Act was passed; this was intended to facilitate the promotion and construction of locally sponsored branch lines by mitigating some of the expenses usually associated with that work. Moreover, if it was certified that such a line would benefit agriculture, the Government might make a grant of money towards its construction. A C Wilkin was the driving force in the scheme; he was the proprietor of Wilkin & Sons jam factory at Tiptree; the factory had opened in 1885. After a meeting with the Great Eastern Railway, which now seemed favourable toward the scheme, the promoters applied for a Light Railway Order in 1897; the line would run from Kelvedon GER station to just beyond Tollesbury, on the River Blackwater; it would be a little under ten miles long and cost £45,500 to construct. Fifteen gated level crossings would be needed, and the standard gauge would be used. At the end of 1897 the Treasury agreed to a grant of £16,000, on condition that the necessary land was given free by local landowners, and the GER supervised the construction of the line, and work it once completed. The Light Railway Order was not yet granted, and in fact the hearing only took place on 25 October 1898. At the hearing some changes inserted by the GER were published; most or all of the level crossing would be ungated; and the station platforms would not be built to main line standards, but would be lower, with steps provided for access to the coaches. The hearing recommended the granting of the Light Railway Order. The next step was a Board of Trade hearing on 16 March 1899, which was successful. Nevertheless, such was the pace of change that the Kelvedon, Tiptree and Tollesbury Light Railway Order (1901) was actually issued on 27 February 1901 The general speed limit on the line would be 25 mph.
Құрылыс
Жоспарлаушылар жерді сатып алудан бастады, ал GER одан не талап етілетінін қарастырды. Оларды алаңдатқан басты мәселе - Келведондағы Жеңіл темір жол пойыздарын орналастырудың құны; бұл орынның өзі жол қозғалысы кірісін алуға болмайтындығы және жұмыстардың құны квитанцияларда өтелмеуі мүмкін. Алайда 1902 жылдың қаңтарында GER Кельведонда шағын тәуелсіз станция платформасын қамтамасыз етуді қамтитын қажетті жұмыстарды жүргізуге келісті. Негізгі желіге байланыс бар еді. Сызықтың ауытқулары едәуір, ең төменгі ауытқу 50 -ден 1 -ге тең. Бірнеше көпірдің есігі жабылып, бірақ қақпаларды теміржолшылар басқаратын. Сауда кеңесінің инспекторы лейтенант полковник фон Доноп 1904 жылы 22 қыркүйекте желіге тексеру жүргізді. Деректерге назар аударудың бірқатар тұстары анықталса да, фон Доноп қажетті келісім берді.
The promoters made a start with land acquisition, and the GER considered what was required of it. A major area of concern for them was the cost of accommodating the Light Railway trains at Kelvedon; the place was not considered likely to generate traffic income itself, and the cost of the works might well not be repaid in receipts. However, in January 1902 the GER agreed to do the necessary work, which included providing a small independent station platform at Kelvedon. There was a connection to the main line. Gradients on the line were significant, with a ruling gradient of 1 in 50. Several level crossings were gated, but the gates were to be operated by trainmen. The Board of Trade inspector, Lt Col von Donop, carried out an inspection of the line on 22 September 1904. Although a number of attention to detail points were discovered, von Donop gave the necessary approval.
Ашылу
Қоғамдық пойыздар 1904 жылдың 1 қазанында, өтініш берілгеннен кейін жеті жыл өткен соң, жүруге бастады. Жол Кельведонда "Келведон төменгі деңгейлі станция" деп аталатын жеке жолаушылар платформасын қолданды. Оның ұзындығы - 30 метр, ені - 2 метр, ал темір жолдан 15 сантиметр жоғары. Ол Блэкуотер өзенінің шығысында, ал GER станциясы батыста орналасқан; жолаушылар алмасуы үшін жаяу жүргінші көпір болды. Алайда, желідегі басым көлік тауар тасымалы, ауыл шаруашылығы тасымалы, көмір және тыңайтқыш тасымалы болады деп күтілді. Желі "бір қозғалтқышпен бумен" жұмыс істеді.
Public trains started running on 1 October 1904, seven years after the application. The line used a separate passenger platform at Kelvedon, referred to as "Kelvedon Low Level Station|". It was 100 feet long, six feet wide and 15 inches above rail level. It was located to the east of the River Blackwater, while the GER station was on the west; there was a pedestrian footbridge for passenger interchange. However the dominant traffic on the line was expected to be goods traffic, agricultural traffic out, and coal and manure in. The line was operated on the "one engine in steam" system.
Жылжымалы құрам және станциялар
Бірінші жолаушылар тасымалданатын көлік тек үшінші сыныпқа арналған. Жалпы алғанда сегіз вагондар болды, бірақ пойызда әдетте төрт вагонда ғана пайдаланылатын. Бұл көліктер алты дөңгелекті үшінші тоқал вагондар болды, олар бөлме бөліктерін алып тастап, трамвай үлгісіндегі төменгі арқалы орындықтарды орталық өткелмен алмастырды, теміржол деңгейінен кіру үшін баспалдақ орнатты және күзетші кондуктордың вагоннан вагонға өтуіне мүмкіндік беретін соңғы есіктер мен құлату тақталарын қамтамасыз етті. Жылжымалы құрамда Westinghouse тежегіш жүйесі қолданылған. Филиал алғаш рет ашылған кезде, шағын GER 0 4 2 танк локомотив No. 25, Адамс режимі кезінде Стратфордта қолданылған, 1905 жылы жойылғанға дейін. Жолаушылар үшін станцияларда орналасу ерекше болды: Ферингте (1934 жылға дейін ашылмаған) ол "Олд Билл" типіндегі ескі автобус корпусы болды. Инворт, Толлешунт Найтс және Толлешунт д'Арсиде, баспана - бұл төрт дөңгелекті ескі көліктің корпусы, Толлешунт д'Арси жағдайында "әсіресе жақсы ерте GER үлгісі". Толлесбериде ағаштан салынған ғимарат, ал Толлесбери айлағында кірпіштен салынған ғимарат бар еді.
The first passenger rolling stock was third class only. There were eight coaches in all, converted from ordinary slock, but only four were usually used on the train. These vehicles were six wheeled third brake coaches, adapted by the removal of the compartment partitions, the substitution of tramway type low backed seats, with a central gangway, the fitting of steps for access from rail level, and the provision of end doors and drop plates, to enable the guard conductor to pass from car to car. The rolling stock used the Westinghouse brake system. When the branch was first opened, a small GER 0 4 2 tank locomotive no. 25, dating back to the Adams regime at Stratford, was used, until it was scrapped in 1905. The accommodation at stations for passengers was eccentric: at Feering (not opened until 1934) it was an old bus body of the type known as “Old Bill”. At Inworth, Tolleshunt Knights and Tolleshunt d’Arcy, the accommodation was the body of old four wheeled coaches, in the case of Tolleshunt d’Arcy "a particularly fine early GER specimen". At Tollesbury there was a wooden building, and at Tollesbury Pier there was a brick building.
Қаржылық нәтиже
GER-де негізгі назар кіріске аударылды, ал шығындармен салыстырғанда кірісті есептеу 30%-ға жуық шығынға әкелді. Есепте "қолымдық" табыс, яғни Жеңіл темір жол желісіне арналған немесе одан алынған GER желісі бойынша табыс көрсетілген. Бұл көрсеткіш шығындарынан 50%-ға жоғары болғандықтан, жалпы көрсеткіш қанағаттанарлық болды. Ауыр жүк тасымалы көп ұзамай жүк сарайларындағы асфальтталмаған жолдардың бұзылуына және жарамсыз болуына әкелді; түзету үшін 915 фунт стерлинг қажет деп бағаланды. 1906 жылы Басқармаға филиалдың GER-ге таза құны 32,875 фунт стерлингке қарағанда 42,142 фунтқа дейін көтерілгенін айтты; бұл көрсеткіш Келведон станциясының спецификациясын төмендету арқылы төмен ұсталды. Ол 1906 жылы 29 мамырда Ұлы Шығыс темір жолы туралы заңда рұқсат етілген және салыстырмалы түрде тез аяқталды, оның құны £ 4,652 болды. 1907 жылы 13 мамырда инспекцияны лейтенант-полковник фон Доноп жүргізді, ал кеңейту 1907 жылы 15 мамырда ашылды.
The GER focussed on earnings on the line, and the narrow calculation of income on the line compared with expenditure was adverse, at about a 30% loss. The accounts referred to "contributive" earnings, that is income on the GER network destined for, or originating on, the Light Railway. This figure alone was typically 50% higher than expenses, so the total picture was satisfactory. The heavy cartage traffic had soon led to the unpaved roadways at the goods yards becoming rutted and unusable; £915 was quoted as necessary for rectification. In 1906 the Board were told that the net cost of the branch to the GER had risen to £42,142 compared to the £32,875 estimate; this figure was kept lower than otherwise by downgrading the specification for Kelvedon station. An extension to a pier on the River Blackwater at Tollesbury was now pressed forward: it was authorised in the Great Eastern Railway Act of 29 May 1906, and it was relatively soon completed, having cost £4,652. Lt Col von Donop carried out the inspection on 13 May 1907 and the extension opened on 15 May 1907.
Жол қозғалысы, соғыс және одан кейінгі кезең
Желі жолдары жеміс-жидек пен көкөніс өндірісін көтермеледі, әсіресе конфета және консервілер өндірісі өркендеді, ал темір жол тасымалы осы шамамен өсті. Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуы жолаушылар тасымалын төмендетті, бірақ бұл ешқашан желінің бизнесінің негізгі бөлігі болған жоқ. Сонымен қатар, Ұлыбританияда азық-түлік өндірісі кеме қатынасына қарсы жау әрекеттеріне байланысты артты, сондықтан желідегі негізгі жүк тасымалы артып кетті. 1919 жылы он күндік теміржол ереуілі болды; 1924 жылы тағы бес күндік, ал 1926 жылы Ұлыбританияда жалпы ереуіл болды. Бұл оқиғалар желі клиенттерін өз өнімдерін автомобиль көлігімен тасымалдауды зерттеуге мәжбүр етті және олар нарықтарға автомобиль арқылы жеткізу мүмкін екенін анықтады, бұл ретте темір жол көлігімен байланысты қосарланған өңдеуден аулақ болды. Сонымен қатар, Блэкуотерде тұрғын үй және демалыс нысандарын дамыту жоспарланбағаны анық болды, және GER Tollesbury Pier кеңейтуінің жұмысын жалғастыруға арзымайтындығын шешті; ол 1921 жылдың 17 шілдесінде жабылды. Олардың екі түрі болды: Тольсберидегі филиалда жиі қолданылмайтын төрт дөңгелекті кішігірім көлік, ал қалғандары - арбалы көліктер. Екі үлгіде де жалпақ шатыр, кішкентай дөңгелектер, газбен жарықтандыру, бойлық орындықтар, сатылы және қалың темір қоршаулары бар соңғы платформалар болды. Ішкі жағынан олар өте ескі трамвайларға ұқсайды, бірнеше кішкентай терезелері бар және бойлық орындықтарды бөлетін қабырғалары жоқ. Қазіргі уақытта бұрынғы желіде темір жол қызметі жоқ.
The production of fruit and vegetables was encouraged by the railway, and jam and preserve production in particular flourished, and railway carryings increased in proportion. The advent of World War I depressed passenger traffic, but that had never been a major part of the line's business. At the same time, food production was enhanced within the United Kingdom because of enemy activity against shipping, so that the line's principal carrying was increasing. There was a railway strike in 1919 lasting ten days; another of five days in 1924, and in 1926 the General Strike took place in the UK. These events forced the line's customers to investigate road transport for their produce, and they found that it was feasible to deliver to markets by road, incidentally avoiding the double handling involved in railway transport. At the same time it was evident that the anticipated development of housing and leisure facilities on the Blackwater had not taken place, and the GER decided that operation of the extension to Tollesbury Pier was not worth continuing; it closed on 17 July 1921. There were two types: the smaller variety, not often used on the Tollesbury branch, was four wheeled, and the others were bogie vehicles. Both types had flat roofs, small wheels, gas lighting, longitudinal seats, and end platforms with steps and elaborate wrought iron railings. Internally they resembled very old tramcars, with several small windows and no partitions to divide up the longitudinal seats. There is now no railway activity on the former line.