Habana (Cuban League)

Кіріспе

Куба лигасының бейсбол командасы 1878 жылдан 1961 жылға дейін ойнаған команда Гавана Б. Б. К. сонымен қатар Хабана қызылдары немесе кейінірек Леонс дель Хабана деп аталатын, 1878 жылдан 1961 жылға дейін болған Кубаның ескі лигасындағы ең көне және ең танымал бейсбол командаларының бірі болды. Гавананың атынан ойнаған "Хабана" командасы лигада әр маусым ойнаған жалғыз команда болды және ең табысты командалардың бірі болды. Олардың ерте тарихында олар қызыл түстермен танымал болды; кейін олар Леон немесе Арыстар есімдерін қабылдады. Олардың өмір сүру барысында Альмендареспен атақты бәсекелестік болды. Гавана Куба лигасының 30 чемпионатын (басқа клубтарға қарағанда көбірек) және Кариб сериясының бір чемпионатын (1952 жылы) жеңіп алды.

1878-1899 жылдар

1878-79 жылғы қысқы маусымда Куба лигасының бірінші маусымында Гавананың капитаны (немесе ойыншы менеджері) - АҚШ-та кәсіби түрде ойнаған Эстебан Беллан болды. Ол кезде "Хабана" және лигадағы басқа клубтар әуесқой спорттық клубтар болатын. Әр команда 4 ойын өткізді (барлығы жексенбі және мереке күндері). Гавана жеңіліссіз жүріп, жібек тумен марапатталды, сондай-ақ жеңімпаздардың әрқайсысы күміс медаль алды. Гавана 1879 - 80-жылдары чемпиондық атағын қайталады. Лига келесі қыста ойнаған жоқ, ал келесі қыста маусым чемпионсыз ертерек аяқталды. Осылайша, келесі толық маусым 1882-83 болды, ал Гавана тағы да чемпион атанды. Тағы бір қыс бойы ойнамай, 1885 жылы "Хабана" төртінші рет қатарынан чемпион атанды, Рикардо Мора Белланның орнын бас бапкер ретінде алды. Келесі қыс, 1885-86 жылдары, Хавана бесінші рет қатарынан чемпион атанды, бұл жолы 6-0 есебімен жеңіліссіз және Франсиско Сааведрамен менеджер ретінде. Адольфо Лухан 5 толық ойын жеңіспен олардың аса ұпай жинаған ойыншысы ретінде танылды. Ол келесі маусымда да жеңіске жетіп, тағы 5 жеңіске жетті, өйткені 1887 жылы Гавана алтыншы рет қатарынан чемпион атанды. Келесі маусымда Гавана Феден кейін екінші орынға ие болғандықтан, ақыры таққа отырғызылды. 1889 жылы "Хабана" қайта оралып, чемпионатты қайтадан жеңіп алды. Лухан 10 жеңіске қол жеткізді, соның ішінде Прогрессоға қарсы шабуыл жасап, флагбаумды жеңіп алды. Келесі қыс, 1889-90 жылдары, қызылдар тоғыз маусымдағы сегізінші жеңісін 14-3 есебімен жеңіп, оларды Феденсейдегі екінші орыннан 2 ойынға алдырды. Келесі қыс, 1890-91 жылдары, Гавананың алғашқы жеңіліс кезеңін әкелді, ол бірнеше жұлдызды ойыншыларын басқа командаларға жоғалтты, өйткені лигаға кәсібилік еніп кетті. Келесі жылы Гавана өздерінің дезертирлерін қайтарып, чемпиондықты қайтарып алды (оның тоғызыншы 11 маусым). Альфредо Аркано .361 орташа көрсеткішімен және лигада 3 үйді және 3 үштікпен жетекші болды. Келесі екі қыс (1892-93 және 1893-94) аралығында Аркано, Валентин Гонсалес және Мигель Пратс күшті қарсылық көрсеткеніне қарамастан, Хабана екінші (11-12), үшінші (13-11) орынға ие болды. 1894-95 жылдың қысында Кубаның Тәуелсіздік соғысы жүріп жатқан кезде, Испания үкіметі Хабана мен Альмендарес арасындағы ойында зорлық-зомбылық болғаннан кейін маусымды тоқтатты. Маусымның қорытындысы шығарылған кезде "Хавана" 4 ойынға алда тұрды. Келесі екі қыс бойы бейсбол ойыны өткізілмеді, өйткені соғыс қызып тұрды. Алайда 1897-98 жылдың қысында, соғыс әлі де толық күшінде жүрсе де, испан үкіметі маусымды астанада ойнауға рұқсат берді. Бұл маусым тағы да ертерек аяқталды, бұл жолы АҚШ-пен соғыс басталды. Маусым аяқталғанда Гавана екінші орында болды, бірақ чемпион жарияланбады. Келесі қыста АҚШ-тың әскери басқыншылығы кезінде бейбітшілік орнады, ал Гавана жаңа менеджер ретінде Альберто Азоймен 9-3 есебімен тағы бір чемпионат жеңді. Жаңадан келген жауынгер Хосе Ромеро 52 есебімен шайқасты, Гонсалес лиганың ұпай көрсеткіші бойынша (.414) және үш есебімен (3) көш бастады.

In the first Cuban League season, played during the winter of 1878–79, the Habana'a captain (or playing manager) was Esteban Bellán, who had played professionally in the United States. At the time, Habana and other clubs in the league were amateur sporting clubs. Every team played 4 games (all played on Sundays and holidays). Habana went undefeated and was awarded a silk flag, also each of the winning players received a silver medal. Habana went on to repeat its championship in 1879–80. The league did not play the next winter, and the following winter the season was terminated early without a champion. Thus, the next full season was 1882–83, and Habana again won the championship. After another winter without play, Habana won its fourth consecutive championship in 1885, with Ricardo Mora replacing Bellán as manager. The following winter, 1885–86, brought Habana its fifth consecutive championship, this time with an undefeated record of 6–0 and with Francisco Saavedra as manager. Adolfo Luján emerged as their ace pitcher, with 5 complete game victories. He kept it up the following season, pitching another 5 victories as Habana won its sixth consecutive championship in 1887. The next season Habana was finally dethroned, as they finished in second place to Fe. In 1889 Habana came back and regained the championship, going 16–4 in a season that had grown to 20 games. Luján pitched 10 victories, including a shutout over Progreso to clinch the pennant. The next winter, 1889–90, the Reds eked out their eighth victory in nine seasons, with a 14–3 record that placed them 2 games ahead of runner up Fe. The following winter, 1890–91, brought Habana's first losing season, when they lost several of their star players to other teams as professionalism crept into the league. The next year Habana was able to lure back its deserters and regained the championship (their ninth in 11 seasons). Alfredo Arcaño led their hitters with a .361 average and a league leading 3 home runs and 3 triples. The next two winters (1892–93 and 1893–94), Habana finished second (11–12) and third (13–11), despite strong offense from Arcaño, Valentín González, and Miguel Prats. The winter of 1894–95, with the Cuban War of Independence underway, the Spanish government halted the season after violence broke out at a game between Habana and Almendares. Habana was leading the race by 4 games when the season was called. The next two winters, no baseball was held as war raged. However, in the winter of 1897–98, even though the war was still in full force, the Spanish government allowed the season to be played in the capital. The season again was terminated early, this time when the war broke out with the United States. Habana was in second place when the season ended, though no champion was declared. The next winter, peace had returned under the U. S. military occupation, and Habana won another championship, going 9–3 with Alberto Azoy as the new manager. Rookie pitcher José Romero went 5–2, and González led the league in batting (.414) and triples (3).

19001933 жылдар

1900 жылғы маусым Куба лигасына интеграцияны әкелді, өйткені қара түсті ойыншылардан тұратын жаңа команда, Сан-Франциско, 3 ойынға қарсы Хабананы жеңіп, чемпион атанды. 1901 жылғы маусымда Карлос Ройер 123 есебімен "Хабананың" жаңа атлет-партизаны атанды, ол "Хабананы" чемпиондыққа қайтарып алды. Келесі маусымда Ройер жаңа стандартты орнатты, өйткені ол Гавананың 17 ойынның бәрінде толық жеңіске жетті, соның ішінде 3 рет соққы алды және ешқашан 5 ұпайдан артық ұпайға жол бермеді. Оның командадасы Луис Падрон .386 ұпаймен, 4 үш есебімен және 2 үй жүгіруімен лиганың көшбасшысы болды. Келесі маусымда "Хабана" Ройердің 2112 есебімен үшінші рет чемпион атанды. Маусымның соңғы кезеңі 5 ойындық плей-оффтың соңғы кезеңіне дейін аяқталды, онда Гавана 3 ұпай жинап, 5-3 есебімен жеңілді. Бірінші бассейн ойыншысы Джулиан Кастильо лиганың орта есеппен (.330), соққы (37) және үш еселік (4) көрсеткішінде көш бастады, ал үй жүгіруде (2) көш бастады. 1904 жылы "Хабана" төртінші рет чемпион атанды, Ройер 133 есебімен жеңіске жетті.