1991 World Snooker Championship

Кіріспе

1991 жылғы Снукерден әлем чемпионаты (спонсорлық мақсаттар үшін 1991 жылғы Елшілік Снукерден әлем чемпионаты деп те аталады) - 1991 жылдың 20 сәуір мен 6 мамыры аралығында Англияның Шеффилд қаласындағы Крусибл театрында өткен кәсіби рейтингтік снукер турнирі. Стивен Хендри чемпиондық титулын қорғады, бірақ ол ширек финалда Стив Джеймске жеңіліп, Крусибльдің қарғысына ұшырап, өзінің алғашқы әлем чемпионы атағын қорғай алмады. Джон Паррот финалда Джимми Уайтты 1811 есебімен жеңіп, өзінің жалғыз әлем чемпионаты титулын жеңіп алды. Бұл 1984 және 1990 жылдардан кейін ақ түстілердің финалда үшінші рет жеңілгені еді. Турнирді темекі өндіруші Embassy компаниясы демеушілік етті. Турнирдің ең жоғары рекорды 140-ты құраған Джимми Уайт.

Турнир қорытындылары

Болашақ чемпион Кен Доэрти өзінің Crucible дебютін Стив Дэвиске 810 есебімен ұтып алды; бұрынғы чемпион Джо Джонсон соңғы рет Денис Тейлорға 610 есебімен ұтылып, біліктілікке ие болды. Бұл екеуі де бірінші раундтың матчтары. Болашақта үш рет жартылай финалға шыққан Алан МакМанус та осы жылы дебют жасады. Ол біліктіліктің бес раундын өткізіп, екінші раундқа жетті, онда ол Терри Гриффитске 12-13 есебімен жеңілді. Алты дүркін әлем чемпионы Рей Рирдон екінші раундтағы 10:5 есебімен Джейсон Принске жеңілгеннен кейін спорттан кететінін мәлімдеді. Реардон 1967 жылдан бері кәсіпқой болды. Клифф Торберн 1973 жылдан бері барлық чемпионаттарда ойнағаннан кейін, бірінші рет іріктеуден өтпеді. Бірінші раундтағы матчтың 4-ші фреймінде Даг Маунтджойға қарсы Гэри Уилкинсон 15 қызыл және 15 қара түсті соққымен 120-ға жетті. Барлық 6 түстердің орындарында Уилкинсонның 147 максимумды және £ 100,000 сыйлығын алудың алтын мүмкіндігі болды, бірақ Уилкинсон сары түсті жіберіп алды, ол қалтаның жауында тербелді. Стив Дэвис пен Тони Мио арасындағы екінші раундтағы матчтың 14-ші фреймінде 70 минут өтті, оның ішінде 33 минут қана сары және жасыл түсті. Мё фреймді 8772 деген таңғажайып ұпаймен жеңіп алды, оған көптеген қателіктер кірді. Кейін Дэвис келесі бес фреймді жеңіп, 13:6 есебімен жеңіске жетті. Турнирдің матчтарының бірі Джимми Уайт пен Нил Фолдс арасындағы екінші раундтық матч болды. Ақ түсті 30 және 42 есебімен алдыға шығады, бірақ кейін 46 есебімен артта қалды. 13-ші фреймде, 57 есе артта қалғанда, Уайт турнирдің ең жоғары рейдін жасады, 140-шы. Фолдс 11/8-де үш кадрды шығарып алғанға дейін бір немесе екі кадрдың басымдылығын сақтады. Содан кейін ақ түсті соңғы алты кадрдың бесеуінде, соның ішінде соңғы екі кадрда 1312 жеңіп, жеңіске жетті. Уайттың Гарри Уилкинсонға қарсы жартылай финалдағы кездесуі тығыз болады деп күтілді, бірақ Уайт 13-3 есебімен жеңіске жетті. Қорғаушы чемпион Стивен Хендри 119 есебімен алға шыққанына қарамастан, ширек финалда Стив Джеймске 1113 есебімен жеңілді. Хендри 1997 жылы Кен Доэртиге қарсы финалда ғана "Крусиблде" тағы бір жеңіске ұшыраған. Стив Дэвис тоғызыншы рет жартылай финалға шықты, бұл рекорд әлі күнге дейін сақталған, бірақ Джон Парроттпен 10-16 есебімен жеңілді. Джимми Уайт пен Стив Джеймс арасындағы екінші жартылай финалда, бірінші күні олардың тиісінше 29 және 30 жасқа толған күндері ойналғанда, Уайт 16:9 есебімен жеңіске жетті.

Future champion Ken Doherty made his Crucible debut, losing to Steve Davis 8–10; former champion Joe Johnson qualified for the last time, losing to Dennis Taylor 6–10. Both of these were first round matches. Future three time semi finalist Alan McManus also made his debut this year. He came through five rounds of qualifying and reached the second round at the Crucible, where he narrowly lost 12–13 to Terry Griffiths. Ray Reardon the six time world champion announced his retirement from the game after losing his second round qualifying match 10–5 to Jason Prince. Reardon was a professional since 1967. Cliff Thorburn failed to qualify for the first time, after playing in every championship since 1973. In the 4th frame of his first round match against Doug Mountjoy, Gary Wilkinson potted 15 reds and 15 blacks to make a break of 120. With all 6 colours on their spots, Wilkinson had a golden chance of clinching a 147 maximum break and a £100,000 prize, but Wilkinson then missed the yellow, which wobbled in the jaws of the pocket. The 14th frame of the second round match between Steve Davis and Tony Meo took 70 minutes, including a 33 minute spell on just the final yellow and green. Meo won the frame by the bizarre score of 87–72, which included many foul points. Undeterred, Davis then won the next five frames to win 13–6. One of the matches of the tournament was the second round match between Jimmy White and Neal Foulds. White took early leads of 3–0 and 4–2, but then fell 4–6 behind. In the 13th frame, when 5–7 behind, White made the highest break of the tournament, a 140. Foulds kept a one or two frame lead until he pulled three frames clear at 11–8. White then responded by winning five of the last six frames, including the final two frames, to win 13–12. White's quarter final against the in form Gary Wilkinson was expected to be a close affair, but White won 13–3. Defending champion Stephen Hendry lost to Steve James 11–13 in the quarter finals, despite Hendry having led 11–9. Hendry would not suffer another defeat at the Crucible until the 1997 final against Ken Doherty. Steve Davis made his ninth semi final in a row, a record that still stands, but lost 10–16 against John Parrott. In the other semi final between Jimmy White and Steve James, the first day of which was played on their 29th and 30th birthdays respectively, White won 16–9. John Parrott took a 7–0 lead against Jimmy White in the final with near flawless snooker in the first session, and although White reduced his arrears to 8–12 at one stage, Parrott eventually won 18–11, again with a seven frame advantage.

Негізгі тартым

Төменде әрбір раундтың нәтижелері көрсетілген. Кейбір ойыншылардың жанында жақшадағы сандар олардың сеанстық қатарлары (әр чемпионатта 16 сеанс және 16 іріктеу бар).