Кіріспе
Бұрынғы қонақ үй Манхэттен, Нью-Йорк басқа да ұқсас атаулары бар қонақ үйлер Астор қонақ үйі - Нью-Йорк қаласының Манхэттен ауданындағы Таймс-сквердегі қонақ үй. 1905 жылы салынған және 1909-1910 жылдары Астор отбасы үшін кеңейтілген қонақ үй Бродвей, Шуберт аллеясы және 44-ші және 45-ші көшелермен шектелген жерді иеленді. Архитекторлар Клинтон & Расселл қонақ үйді мансардты шатыры бар 11 қабатты әсем өнер ғимараты ретінде жобалады. Онда 1000 қонақ бөлмесі, жер астындағы тағы екі қабат шарап қоймасы сияқты "сахна артындағы" кең көлемді қызметтерге арналған. Мейрамхана "Волдорф Асторияның" жалғастырушысы ретінде құрылған. Астор қонақ үйінің табысы екі жылдан кейін Астор отбасының басқа мүшелері жақын маңдағы Knickerbocker қонақ үйін салуға себеп болды. 1967 жылы ғимаратты жояды, ал кейін оны биік ғимаратқа айналдырды.
other hotels with similar names
Hotel Astor was a hotel on Times Square in the Midtown Manhattan neighborhood of New York City, United States. Built in 1905 and expanded in 1909–1910 for the Astor family, the hotel occupied a site bounded by Broadway, Shubert Alley, and 44th and 45th Streets. Architects Clinton & Russell designed the hotel as an 11 story Beaux Arts edifice with a mansard roof. It contained 1,000 guest rooms, with two more levels underground for its extensive "backstage" functions, such as the wine cellar. The hotel was developed as a successor to the Waldorf Astoria. Hotel Astor's success triggered the construction of the nearby Knickerbocker Hotel by other members of the Astor family two years later. The building was razed in 1967 to make way for the high rise office tower One Astor Plaza.
Құрылыс
Қатты безендірілген қоғамдық бөлмелері мен шатырдағы бақшасы бар "Астор" қонақ үйі 34-ші көшедегі Астор отбасының "Волдорф Астория" қонақ үйінің мұрагері ретінде танылды. Уильям С. Мушенхайм мен оның ағасы Фредерик А. Мушенхайм 1900 жылы қонақ үйдің жобаларын жасады. Бұл аудан сол кезде Лонгакер алаңы деп аталатын және Нью-Йорктің карета жасау саудасының орталығы болған елордалық өмірдің шетінде тұрды. Мушенхайм ағайындылары жерді жалға алған үй иесі Уильям Уолдорф Астордың иелері болды. Мейрамхана 1904 жылы 9 қыркүйекте ашылды. Астор қонақ үйі 1905 және 1909-1910 жылдары екі кезеңде, бірдей сәулетшілермен бірдей стильде салынған. Құрылыс аяқталғаннан кейін, бүкіл қала блогы 7 миллион доллар шығындалды. Архитекторлар Клинтон мен Расселл бірнеше Астор тапсырыстарын жасады; мұнда олар өте париждік сәндік стильді жасады. Астор Таймс-сквердің өсуінде және оның ойын-сауық орталығы ретінде маңызды элемент болды. 1904 жылы New York Times баспашысы Адольф С. Окс газетінің жұмысын Лонгакер скверінің (кейіннен Уан Таймс сквер) ортасындағы 42-ші көшедегі жаңа мұнараға көшірді. Ол Джордж Б. Макклелланға метро стансасын салуға және Таймс-сквер деп атауға уәде берді. Театр ауданы көп ұзамай қырық екінші көше бойындағы тамаша жаңа аудиторияларды алып, электр жарығы Бродвейдің осы жолын "Ұлы ақ жолға" айналдырды. Астор қонақ үйінің табысы екі жылдан кейін Астор отбасының басқа мүшелері жақын маңдағы Кникербокер қонақ үйін салуға себеп болды, дегенмен бұл мүлік бірнеше жыл ішінде коммерциялық кеңсеге айналды. "Астор" "Таймс-сквердің айналасына көп ұзамай жиналған жаңа түрдегі танымал қонақ үйлер, үлкен ойын-сауық сарайлары, үлкен ақ жолдың театралдылығын бейнелейтін көркем интерьері бар көпшілікке қызмет көрсетті".
Ыңғайлылықтар
Оның тыныш сыртқы көрінісінде Асторда күрделі тақырыптағы бала залдары мен экзотикалық мейрамханалардың ұзақ тізімі болды: Ескі Нью-Йорк вестибюлі, Америка табиғи тарихы мұражайының көмегімен жиналған артефактілермен безендірілген американдық үнділік гриль бөлмесі, фламандтық темекі шегу бөлмесі, Помпеи бильярд бөлмесі, Хант бөлмесі он алтыншы ғасырдағы неміс қайта өркендеу стилімен безендірілген және басқа да көптеген ерекшеліктер. Тоғызыншы қабаттағы Үлкен би залы (немесе банкет залы) 1909 жылы 29 қыркүйекте Хадсон Фултон мерекесінің бір бөлігі болған кешкі асқа ашылды. Банкет залы Луи XV стиліне сәйкес Рококо стилімен безендірілген және құрамында пил сүйегі ақ және ескі алтыннан жасалған, топталған кариатидтермен қолдау тапқан биік аркалы төбе бар. Оның оңтүстік және батыс жақтарында 500-ге жуық қонақ жайғасатын галереядан тамаша көрініс бар. Остиндегі үлкен құбырлы орган орнатылды; 1910 жылы Лео Б. Риггс органшы болып тағайындалды және қонақ үй қонақтарына күнделікті концерттер берді. Органның нұсқаулықтарында құрамына фортепиано кірген. Шағын баль залы 250 орынға арналған, неоклассикалық Луи XVI стилімен безендірілген және үлкен баль залымен біріктірілуі мүмкін. Сонымен қатар, "Колледж залы" деп аталатын тағы бір бөлме, сондай-ақ, балу залына да ашылуы мүмкін, сондықтан үйлесімді бөлмелер 1100 адамды сыйға тарта алады. Бірінші қабаттың фойесінің артында орналасқан пальма бақшасы немесе "L'Orangerie" итальян бақшасын бейнелеуге арналған. Оның аспан беті Жерорта теңізі көкжиегін бейнелейтін түбі жарым-жартылай жүзім бұтасымен қапталған перголалармен жасырылған. Көк жарық, жүзім бұтасымен қапталған ілгіш шамдар, тербеліп тұрған папоротник себеттері, сырттағы көрікті суреттер көріністі одан әрі арттырды. Шатырдағы бақ, оркестрлік стенд және обсерваториямен бірге 1880 және тыйым салу кезеңінде қалада салынған, олардың ішінде Сегізінші даңғылдағы Америка театры, Стэнфорд Уайттың 1890 жылғы Мэдисон Сквер Бағының үстіндегі бақ және 1900 жылы Оскар Хаммерштейн І ашқан Бейбітшілік шатырдағы бақ. Бастапқы вестибюльдегі суретке Уильям де Лефтвич Додждің ежелгі және қазіргі Нью-Йоркті бейнелейтін төрт қабырғалық суреті кірді. Би залында мүсінші Исидор Контидің "Үш грация" деп аталатын мәрмәрден жасалған топ болды, барлық үш фигуралар Одри Мунсонның үлгісі бойынша, дизайнер Эдвард Г. Юнитттің фрескаларымен бірге.
Әлеуметтік тарих
Астор танымал кездесу орны және Нью-Йорк қаласының көрнекі жері ретінде онжылдықтар бойы танымал мәдениетте орын алды, "Асторда барып, жоғалту керек еді" атты екі мағыналы әннен бастап, 1945 жылғы "Сағат" фильмінде пайда болды. Астордағы алғашқы белгілі тұрақты би тобы - Фред Рич, ол 1920 жылдары "Фред Рич және оның қонақ үйі Астор оркестрі" және "Асториттер" ретінде Колумбия рекордс және оның бюджеттік еншілес компаниясы Гармония рекордс үшін көптеген жазбалар жасады. Кейінгі көптеген музыканттардың ішінде, свинг дәуірінің жетекшісі Томми Дорси үнемі шатырдағы оркестрлік стендте пайда болды, және Франк Синатра Дорсидің тобымен 1940 жылдан 1942 жылға дейін Нью-Йоркте алғашқы кездесулерін жасады. 1950 жылдары тағы бір тұрақты, Кармен Кавалларо және оның оркестрі болды, олар "Астор шатырында" деген баннермен таңбаланған. 1933 жылы бұл жерде Фиорелло Ла Гвардияның сайлау түнгі партиясы өтті, ол алғаш рет Нью-Йорк қаласының мэрі болып сайланды. 1947 жылы каскадер Джон Чиампа Sunbrock Rodeo and Thrill Circus үшін жарнамалық айла-шарғы ретінде қонақ үйдің сыртын шықты. 1947 жылы шыққан пошта картасында "Астор қонақ үйі" "1000 бөлме, 1000 ванна" және "Әлемнің қиылысы" деп аталады. 1910-шы жылдардан бастап Астор Бар гейлер кездесу орны ретінде танымал болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Астор Бар Сан-Францискодағы Марк Хопкинс қонақ үйіндегі Топ оф Марк және Лос-Анджелес Билтмордағы ерлер барымен бірге "соғыс уақытындағы атмосферасы үшін әлемге әйгілі" үш американдық қонақ үй барының бірі болды. Автоматтардағы кешкі таңғы көріністерден айырмашылығы, Астор Бардағы гей-патрондар қарсы алынды, сопақша бардың бүкіл жағы бөлінді және (осы заманның стандарттары бойынша) ақылды болуды күтті. Осылайша "Астор Таймс-сквердегі өте құрметке лайық кездесу орны ретінде өз беделін сақтады, ал гейлер кездесуі мен пикап-бары ретінде беделі аңызға айналды". 1965 жылы Zeckendorf банкротқа ұшыраған кезде Astor 1966 жылы 10,5 миллион долларға сатылды. Бірнеше жыл кешіктіруден кейін қонақ үйдің орнына 1972 жылы аяқталған және Дер Скат жобалаған 50 қабатты көкжиек One Astor Plaza салынды.
Beginning in the 1910s, the Astor Bar acquired a reputation as a gay meeting place. During World War II, the Astor Bar was one of three American hotel bars "world famous for their wartime ambience", alongside the Top of the Mark at the Mark Hopkins Hotel in San Francisco, and the men's bar at the Los Angeles Biltmore. Unlike the flamboyant late night scenes at the automats, gay patrons at the Astor Bar were welcomed, allotted an entire side of the oval bar, and expected to be discreet (by the standards of the time). Thus "the Astor maintained its public reputation as an eminently respectable Times Square rendezvous, while its reputation as a gay rendezvous and pickup bar assumed legendary proportions." As an indirect result of Zeckendorf's 1965 bankruptcy, the Astor was sold for $10.5 million in 1966. After several years of delays, the hotel was replaced by One Astor Plaza, a 50 story skyscraper completed in 1972 and designed by Der Scutt.