Kevin O'Halloran

Кіріспе

Австралиялық еркін жүзуші Кевин О'Халлоран (3 наурыз 1937 - 5 шілде 1976) - Австралияның еркін жүзушісі. Ол 1956 жылы Мельбурн қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарында 4×200 метр еркін жүзу эстафетасында алтын медаль жеңіп алған. Олимпиадалық алтын медальді жеңген алғашқы Батыс австралиялық О'Халлоран өз туған қаласы Катаннингте жүзуді үйренді. Ол Пертке көшіп, Гилдфорд грамматикалық мектебінде орта білім алды, онда ол жүзуге көбірек бағына бастады. Батыстық Австралияда бәсекелестік жүзу жақсы дамымаған; жарыстар саз дарыялардағы бассейндерде өткізілді. 1955 жылдың соңында О'Халлоран Олимпиадаға қатысуға үміткер болу үшін шығыс жағалауға көшіп барды. Оның жаңа жаттықтырушысы Франк Гатри жаттығу режимін өзгертті, ал бір жыл ішінде О'Халлоран өзінің уақытын шамамен он пайызға қысқартты. Ол эстафетада және 400 метрге еркін жүгіруде Олимпиадалық іріктеуден өтті. О'Халлоран австралиялық квартетті жаңа әлем рекордына жету жолында бастап, 400 метр қашықтықта алтыншы орынға ие болды. О'Халлоранның мансабы құлақтағы проблемалармен шектелді, ол 1958 жылы Британ империясы мен одақтастық ойындарына қатыса алмағаны үшін 1958 жылы зейнеткерлікке шықты. 1976 жылы О'Халлоран сүрініп, өз-өзіне қастандықпен атқаннан кейін қайтыс болды.

Жүзуші мансабы

1953 жылы О'Халлоран Батыс Австралия чемпионатында 110 м және 440 м еркін стильде екінші орын алды және 110 м грудный және 110 және 220 м еркін стильде жасөспірімдер дивизионында жеңіп алды. Осылайша ол 440 ярд қашықтықтағы рекордтық көрсеткіштен 6 секундқа кем шықты. Ол Батыс Австралия құрамасына Австралия чемпионатына қатысуға таңдалды, бірақ ата-анасы мен мектеп директоры оның оқуын маңызды деп шешті, бұл Грейвеноллдың ашуын туғызды. 1954 жылы О'Халлоран 110 метрлік және 220 метрлік еркін стильде мемлекет чемпионы болды, ал 1955 жылы ол өзінің еркін стильдегі тәждерін сәтті қорғауға 440 метрлік жеке медаль титулын қосты. Гилдфордтағы соңғы жылы О'Халлоран мектеп капитаны болды, жүзу және ату командасын басқарды және Head of the River-дегі сегізлікте ескірген. О'Халлоран өзінің ұлттық дебютын 1955 жылы Аделаидадағы Австралия чемпионатында жасады; ол 110 ярд еркін стильде болашақ олимпиада ойындарынан Джон Хенрикс пен Джон Девитттен кейін бесінші орын алды. О'Халлоран 220 ярд қашықтықта 2 минут 9.2 секунд уақытпен төртінші орынды иеленіп, 4 × 200 м еркін стильді эстафета құрамасына кірді. Роуз, Хенрикс және Чэпман соңғы квартет үшін сенімді таңдау ретінде қарастырылғанымен, О'Халлоран төртінші эстафеталық орын үшін күреседі деп күтілді. Сынақтардың соңында Гатри О'Халлоранды "жақында өткен Австралия чемпионатының табысы және Австралияның болашақ жүзушісі" деп мәлімдеді. Мен Кевиннің осы маусымдағы үздік сәттерін көрмегендігімізге сенімдімін". Австралия жарыстың басында бастап, жарыстың ортасына дейін 4,5 секундқа жетті. Гамильтон 2 минут 15,4 секундтан өте баяу жүзіп, британдықтарға 8,8 секундтан жеңілді. Австралияның соңғы төртеуі әлдеқайда күшті болды, Роуз 400 метр еркін стильде, ал Хенрикс пен Девитт 100 метр еркін стильде алтын және күміс медальдарды жеңіп алды. Австралия эстафетаны жеңіп алу мүмкіндігіне ие болды; Sports Illustrated әлем рекордын және 14 метрге жуық жеңіс маржасын болжады. О'Халлоранның Чапманның есебінен қосылуы дау туды, өйткені Чапман 100 м жарыста қола жүлдеге ие болды және 220 ярд еркін стильде ұлттық чемпион болды. Бұл 0,7 секундтық Совет Одағы мен 1,2 секундтық АҚШ-тың арақашықтығын ашады. Төртінші орын алған италиялықтар үш секундқа артта қалды. Австралия ешқашан көшбасшылықтан бас тартпады және оны үнемі арттырды, өйткені Девитт, Роуз және Хенрикс жарыста ең жылдам үш бөлікті құрады, бұл барлық австралиялық емес жүзушілерден жылдам болды. О'Халлоранның жарысы жарыста бесінші орында болды; советтік зәкір жүзуші австралиялық емес жалғыз жылдам жүзуші болды, және ұшу бастамасы пайдасына қарамастан, 0,1 секундқа ғана. Бұл Австралияның 8 мин 23,6 с уақыт аралығында алтын медальді жеңіп алуына әкелді, бұл екінші орынға шыққан американдықтардан сегіз секундқа, ал кеңестерден 13 секундқа артық. Жеңіс О'Халлоранды Олимпиадалық медальді жеңген алғашқы Батыс австралиялық етті. Жетіінші жолақтан жүзіп, О'Халлоран өзінің жеке рекордтық көрсеткішіне 4 секундқа жуық уақыт қалдырды, бірақ АҚШ-тың Джордж Бринге қола медальді 0,4 секундқа жоғалтты. О'Халлоран соңғы 100 м-де Бриннің айырмашылығын 1,3 секундқа қысқартты, бірақ бұл жеткіліксіз болды; ол 4 минут 32,9 секунд уақытпен аяқтады. О'Халлоран ешқашан үйленбеген. Коджонуптағы 50 м бассейнге оның құрметіне Кевин О'Халлоран ескерткіш бассейн деп аталды және ол қайтыс болғаннан кейін Батыс Австралияның Чемпиондар залына қабылданды.

In 1953, O'Halloran placed second in the 110 yd and 440 yd freestyle events at the Western Australian Championships in the open division and won the 110 yd breaststroke and the 110 and 220 yd freestyle in the junior division. In the process, he cut six seconds from the state record in the 440 yd event. He was selected by the Western Australian team to compete in the Australian Championships, but his parents and headmaster decided that his schooling was more important, much to Gravenall's chagrin. In 1954, O'Halloran was the state champion in the 110 yd and 220 yd freestyle, and in 1955 he added the 440 yd individual medley title to the successful defence of his freestyle crowns. In his final year at Guildford, O'Halloran was the School Captain, led the swimming and shooting team, and was a member of the rowing eights in the Head of the River. O'Halloran made his national debut at the 1955 Australian Championships in Adelaide; he finished fifth in the 110 yd freestyle behind future Olympians Jon Henricks and John Devitt. O'Halloran came fourth in the 220 yd in a time of 2 min 9.2 s to earn a berth on the 4 × 200 m freestyle relay squad. With Rose, Henricks, and Chapman regarded as certain selections for the final quartet, O'Halloran was expected to battle for the fourth relay position. At the end of the trials, Guthrie claimed that O'Halloran was "the find of the recently held Australian Championships and the future swimmer for Australia. I am confident that we did not see Kevin's best times this season." Australia led from the start and reached the midpoint of the race with a lead of 4.5 s. Hamilton swam a very slow third leg of 2 min 15.4 s and conceded 8.8 s to the British. Australia's final quartet was much stronger, with Rose winning the 400 m freestyle, and Henricks and Devitt winning the gold and silver medals respectively in the 100 m freestyle. Australia was heavily favoured to win the relay; Sports Illustrated predicted a world record and a victory margin of around 14 metres. O'Halloran's inclusion at the expense of Chapman was the subject of controversy, because Chapman had won bronze in the 100 m event and was the national 220 yd freestyle champion. opening a gap of 0.7 s over the Soviet Union and 1.2 s over the United States. The fourth placed Italians were already a full three seconds in arrears. Australia never relinquished the lead and steadily increased it, as Devitt, Rose, and Henricks set the three fastest splits in the race, faster than all the non Australian swimmers. O'Halloran's split was the fifth fastest in the race; the Soviet anchor swimmer was the only non Australian to swim faster, and only by 0.1 s despite having the benefit of a flying start. This resulted in Australia winning gold in a world record time of 8 min 23.6 s, almost eight seconds ahead of the second place Americans and 13 ahead of the Soviets. The win made O'Halloran the first Western Australian to win any Olympic medal. Swimming from lane seven, O'Halloran cut almost 4 s off his personal best but lost the bronze medal to the United States' George Breen by 0.4 s, in a race won by Rose. O'Halloran reduced Breen's margin by 1.3 s in the last 100 m, but it was not enough; he finished with a time of 4 min 32.9 s. O'Halloran never married. The 50 m pool at Kojonup was named the Kevin O'Halloran Memorial Pool in his honour, and he was posthumously inducted into the Western Australian Hall of Champions.