Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шимпей Накаяма (中山 晋平) - жапон әнші-күйші, жапон халық мәдениетінде терең тамыр жайған көптеген балалар әндері мен танымал әндерімен (рюкока) танымал. Накаяма 1887 жылы Нагано қаласында, Нагано префектурасында дүниеге келген. Әкесі ол кішкентай кезінде қайтыс болған, ал анасы Зо Шимпейді, оның ағасы мен басқа бауырларын жалғыз өзі өсірді. Ол күнделікті тұрмысын қамтамасыз ету үшін жиі киіз жуу мен тігумен айналысты. Шимпей музыкаға Накано бастауыш мектебінде оқыған кезінен бастап қызығушылық танытты. Олардың әндеріне Қытай-жапон соғысындағы (1894-95) әскери шерулер кірді. Бірде құтқарылу армиясының қолдауымен шағын қола оркестрі қалаға келіп, ойнаған. Оның сыныптастары оны жергілікті синтоизм ғибадатханалары мен будда ғибадатханаларында Обон және басқа да мерекелерде ойнайтын жапондық көлденең сыбызғысының шебер орындаушысы ретінде еске алады. Шымпей бастауыш мектепті бітірген соң, талап етілетін емтихандарды тапсырып, бастауыш мектептің мұғаліміне ауысты. Оның арманы - музыка мұғалімі болу еді. Ол үшін Токиода оқуды бітіру керек болды. 1905 жылы Жапонияның астанасына көшіп келіп, Васеда университетінің ағылшын әдебиеті профессоры Шимамура Хогетсудың үй қызметшісі болды. 1914 жылы Накаяма Толстойдың "Қайта тірілу" драматургиялық қойылымы үшін "Катьюшаның әні" әнін жазды. Сумако Мацуидің ән салған әнінің хиті көпшілік назарына тиіп, Накаяма бірден танымал болды. Қазіргі таңда бұл ән жапондық халық музыкасының алғашқы үлгілерінің бірі болып саналады. Оның ең танымал әндерінің бірі - "Токио-ондо" (1930 жылдары бүкіл елде үлкен хит болды). Бүгінде ол Токио Якут Сваллоус бейсбол командасының негізгі әні ретінде де белгілі. Оның ең танымал балалар әндері "Шабондама", "Теру теру бозу", "Амефури", "Ано мачи коно мачи" және "Секурабе" және басқалар. Накаяманың "Gondola no Uta" әні Акира Куросаваның "Икиру" фильмінде көрнекті орын алады.
Shimpei Nakayama (中山 晋平) was a Japanese songwriter, famous for his many children's songs and popular songs (ryūkōka) that have become deeply embedded in Japanese popular culture. Nakayama was born in Nagano Prefecture, Nakano City, in 1887. His father died while he was very young, and his mother Zō raised Shimpei, his older brother and other siblings alone. She often took in washing and sewing to make ends meet. Shimpei was interested in music from the time he attended Nakano Elementary School, where he and his classmates would sing to the accompaniment of a small organ (what he called a "baby organ"). The songs they sang included popular military marches from the Sino Japanese War (1894–95). At one point a small brass band sponsored by the Salvation Army came to town to play, and Nakayama remembers being smitten by the sound. His classmates remember him as an accomplished player of the Japanese transverse flute who would often play during Obon and other festivals at the local Shinto shrines and Buddhist temple. When Shimpei graduated from elementary school he took the required examinations and became a substitute elementary school teacher. His dream was to become a music teacher. For that, he had to go to school in Tokyo. So in 1905 he moved to Japan's capital city and became a household servant for Waseda University English Literature professor Shimamura Hōgetsu. In 1914, Nakayama composed the song "Katyusha's song" for a dramatization of Tolstoy's Resurrection. The song, sung by actress Sumako Matsui, was a massive hit and Nakayama became famous almost overnight. Today this song is considered one of the earliest examples of modern Japanese popular music. Another of his most famous songs is "Tokyo ondo", which was a great countrywide hit in the 1930s. Today it is also known as the theme song of the baseball team Tokyo Yakult Swallows. His most famous children's songs are "Shabondama", "Teru teru bozu", "Amefuri", "Ano machi kono machi" and "Sekurabe", among others. Nakayama's song "Gondola no Uta" features prominently in Akira Kurosawa's film Ikiru.