Рюити Сакамото: Музыкалық өмір және мансабы

Кіріспе

Жапон композиторы (1952–2023) – жапон композиторы, пианист, рекорд продюсері және актер. Ол жеке орындаушы ретінде де, Yellow Magic Orchestra (YMO) тобының мүшесі ретінде де әртүрлі стильдерді ұстанды. Сакамото өзінің әріптестері Харуоми Хосоно мен Юкихиро Такахасипен бірге көптеген электрондық музыка жанрларын дамытуға ықпал етті және бастама көтерді. Ал оның "Energy Flow" (1999) композициясы Жапонияның Oricon чарты тарихындағы бірінші орынға ие болған алғашқы аспаптық сингл болды. Сакамото кино музыкасының композиторы ретінде "Оскар", "БАФТА", "Грэмми" және екі "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды. "Merry Christmas, Mr. Lawrence" (1983) фильмі актер және кино музыкасының композиторы ретіндегі дебюті болды; оның басты тақырыбы халықаралық хитке айналған "Forbidden Colours" сингліне бейімделді. Оның кино композиторы ретіндегі ең табысты жұмысы "Соңғы император" (1987) болды, ол үшін ол "Үздік түпнұсқа саз" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығын жеңіп алды, бұл оны "Оскар" сыйлығын жеңіп алған алғашқы жапон композиторы етті. Содан кейін ол "Көктегі баспана" (1990), "Бала Будда" (1993) және "Қайта оралған" (2015) сияқты фильмдерге де музыка жазды. Кейде Сакамото аниме мен бейне ойындарда композитор және сценарийші ретінде де жұмыс істеді. Музыкаға қосқан үлесі үшін 2009 жылы Францияның Мәдениет министрлігі оған "Ordre des Arts et des Lettres" орденін табыс етті.

Ерте өмір

Рюичи Сакамото 1952 жылдың 17 қаңтарында Токиода дүниеге келді. Оның әкесі Казуки Сакамото белгілі әдебиет редакторы болса, анасы Кейко (Симомура) Сакамото әйелдерге арналған шляпалар жасаған. Ол 6 жасында фортепиано сабақтарын бастады, ал 10 жасында композиторлықпен айналыса бастады. Оның алғашқы шабыт көздері Иоганн Себастьян Бах және Клод Дебюсси болды, ол бір кезде оларды "20 ғасыр музыкасының кілті" деп атаған. Сондай-ақ ол: "Азия музыкасы Дебюссиге зор әсер еткен, ал Дебюсси маған зор әсер еткен. Демек, музыка әлемді аралап, қайтадан бастапқы нүктесіне оралады" деді. Ол жасөспірім шағында джаз бен рок-н-ролл музыкасын танысты, содан кейін хипстерлер тобымен араласа бастады. Оған Джон Колтрейн және Орнет Коулман сияқты джаз музыканттары, сондай-ақ The Beatles және The Rolling Stones сияқты рок-топтар да әсер етті. Студент кезіндегі саяси көзқарастарын ол "толыққанды марксист емес, бірақ соған жақын" деп сипаттады. Жапон студенттерінің наразылық қозғалысының қақ бөлігінде ол және оның сыныптастары бірнеше аптаға орта мектепті жапты.

Мансап

1970 жылы Сакамото Токио ұлттық көркем өнер және музыка университетіне түсіп, музыка композициясы бойынша B.A., ал электрондық және этникалық музыкаға ерекше назар аудара отырып, М.А. дәрежесін алды. Ол осы салада зерттеуші болу ниетімен этномузыкологияны оқыды, себебі оны әлемнің түрлі музыкалық дәстүрлері, әсіресе жапон, Окинава, үнді және африка музыкасы қызықтырды. Ол сонымен қатар классикалық музыкамен шұғылданды және университетте қолжетімді электрондық музыка жабдықтарымен – Бухла, Муг және ARP сияқты синтезаторлармен тәжірибе жасауды бастады. 1977 жылы Харуоми Хосоно және Юкихиро Такахасипен сессиялық музыкант ретінде жұмыс істегеннен кейін, үштік 1978 жылы халықаралық деңгейде сәтті танылған Yellow Magic Orchestra (YMO) электрондық музыка тобын құрды. Электрондық музыкаға зор ықпал еткенімен белгілі, топ электропоп/технопоп, синтездік поп, киберпанк музыкасы, эмбиент хаус, эсид хаус және жалпы мелодикалық музыка сияқты электрондық жанрларды дамытуға көмектесті. Сакамото топтың көптеген хиттерінің – "Yellow Magic (Tong Poo)" (1978), "Technopolis" (1979), "Nice Age" (1980), "Ongaku" (1983) және "You've Got to Help Yourself" (1983) – авторы және композиторы болды, сонымен қатар "Computer Game/Firecracker" (1978) және "Rydeen" (1979) сияқты халықаралық хиттердің көптеген әндерінде клавишада орындады. Ол "Kimi ni Mune Kyun" (1983) сияқты бірнеше әндерде вокал да орындады. Сакамотоның "Technopolis" (1979) композициясы техно музыкасының дамуына үлес қосқандығы айтылады, ал халықаралық деңгейде танымал "Behind the Mask" (1978) – ол вокодер арқылы ән салған синтездік поп әні – кейін Майкл Джексон және Эрик Клэптон сияқты көптеген халықаралық орындаушылармен қайта орындалды. Сакамото өзінің тұңғыш жеке альбомын – "Тың пышақ" – 1978 жылдың ортасында Хидеки Мацутакенің көмегімен шығарды, Хосоно да "Thousand Knives" әніне үлес қосты. Альбомда "Thousand Knives" және "The End of Asia" сияқты түрлі стильдерде тәжірибе жасалды, онда электрондық музыка дәстүрлі жапон музыкасымен үйлестірілді, ал "Grasshoppers" фортепианоға арналған минималистік ән болды. Альбом 1978 жылдың сәуірінен шілдесіне дейін KORG PS 3100 (полифониялық синтезатор), Oberheim Eight Voice, Moog III C, Polymoog, Minimoog, Micromoog, Korg VC 10 (вокодер), KORG SQ 10 (аналогты секвенсер), Syn Drums (электрондық барабан жиынтығы) және микропроцессорлық Roland MC 8 Microcomposer (Мацутакенің бағдарламалаған және Сакамото орындаған музыкалық секвенсер) сияқты түрлі электрондық музыкалық аспаптарды пайдалану арқылы жазылды. "Thousand Knives" әнінің нұсқасы Yellow Magic Orchestra-ның 1981 жылғы BGM альбомында жарық көрді. Бұл нұсқа 1980 жылы YMO-ның "1000 Knives" әнін орындауы және 1981 жылы BGM альбомын шығару кезінде Roland TR 808 барабан машинасының алғашқы қолданылуларының бірі болды.

Sakamoto entered the Tokyo National University of Fine Arts and Music in 1970, earning a B. A. in music composition and an M. A. with special emphasis on both electronic and ethnic music. He studied ethnomusicology there with the intention of becoming a researcher in the field, due to his interest in various world music traditions, particularly the Japanese, Okinawan, Indian, and African musical traditions. He was also trained in classical music and began experimenting with the electronic music equipment available at the university, including synthesizers such as the Buchla, Moog, and ARP. After working as a session musician with Haruomi Hosono and Yukihiro Takahashi in 1977, the trio formed the internationally successful electronic music band Yellow Magic Orchestra (YMO) in 1978. Known for their seminal influence on electronic music, the group helped pioneer electronic genres such as electropop/technopop, synthpop, cyberpunk music, ambient house, to acid house and general melodic music. Sakamoto was the songwriter and composer for a number of the band's hit songs—including "Yellow Magic (Tong Poo)" (1978), "Technopolis" (1979), "Nice Age" (1980), "Ongaku" (1983), and "You've Got to Help Yourself" (1983)—while playing keyboards for many of their other songs, including international hits such as "Computer Game/Firecracker" (1978) and "Rydeen" (1979). He also sang on several songs, such as "Kimi ni Mune Kyun" (1983). Sakamoto's composition "Technopolis" (1979) was credited as a contribution to the development of techno music, while the internationally successful "Behind the Mask" (1978)—a synthpop song in which he sang vocals through a vocoder—was later covered by a number of international artists, including Michael Jackson and Eric Clapton. Sakamoto released his first solo album Thousand Knives of Ryūichi Sakamoto in mid 1978 with the help of Hideki Matsutake—Hosono also contributed to the song "Thousand Knives". The album experimented with different styles, such as "Thousand Knives" and "The End of Asia"—in which electronic music was fused with traditional Japanese music—while "Grasshoppers" is a more minimalistic piano song. The album was recorded from April to July 1978 with a variety of electronic musical instruments, including various synthesizers, such as the KORG PS 3100, a polyphonic synthesizer; the Oberheim Eight Voice; the Moog III C; the Polymoog, the Minimoog; the Micromoog; the Korg VC 10, which is a vocoder; the KORG SQ 10, which is an analog sequencer; the Syn Drums, an electronic drum kit; and the microprocessor based Roland MC 8 Microcomposer, which is a music sequencer that was programmed by Matsutake and played by Sakamoto. A version of the song "Thousand Knives" was released on the Yellow Magic Orchestra's 1981 album BGM. This version was one of the earliest uses of the Roland TR 808 drum machine, for YMO's live performance of "1000 Knives" in 1980 and their BGM album release in 1981.

1980 жылдар

1980 жылы Сакамото «B 2 Unit» жеке альбомын шығарды, ол оның «ең радикалды» альбомы деп есептеледі және электро музыканың ерте үлгісі саналады. Африка Бамбаата сияқты электро мен хип-хоптың алғашқы өкілдерінің «Лагостағы бүлік» (Riot in Lagos) әні кейіннен Playgroup жинақ альбомына – «Электро патшалары» (Kings of Electro, 2007) кірді, онда Хашимнің «Ал Наафиш» (Al Naafyish, 1983) сияқты маңызды электро композициялары да болды. Dusted Magazine журналының мәліметінше, Сакамотоның «сығылған» дыбыстар мен механикалық ритмдерді қолдануы Melle Mel және Duke Bootee-дің «Message II (Survival)» (1982), Whodini және Thomas Dolby-дің «Magic's Wand» (1982), Twilight 22-нің «Electric Kingdom» (1983) және Kurt Mantronik-тің «The Album» (1985) сияқты электро мен хип-хоптың алғашқы туындыларында пайда болды. «Riot in Lagos» (1980) әні 2011 жылы The Guardian басылымындағы «Dance Music тарихындағы 50 маңызды оқиға» тізіміне енді. Resident Advisor бұл әннің техно мен хип-хоптың дыбыстарын болжағандығын және Токио, Нью-Йорк, Детройт сияқты қалалардағы көптеген музыканттарға шабыттандырғандығын айтты. Nikkei Asia басылымындағы Питер Таскердің сөзіне қарағанда, бұл музыка техно, хип-хоп және хаус музыкасына ықпал етті. «B 2 Unit» альбомындағы «Differencia» трегі, Fact журналының пікірінше, «тоқтаусыз құлау ритмдерімен және тіке бас синтезаторымен джунгл жанрына он жылға жуық уақыт бұрыннан хабар береді». Альбомдағы кейбір тректер IDM, broken beat және industrial techno сияқты жанрларды, сондай-ақ Actress және Oneohtrix Point Never сияқты продюсерлердің жұмысын да көріне түсетеді. Альбомдағы бірнеше трек үшін Сакамото британдық регги продюсері Деннис Бовеллмен жұмыс істеді, оған афробит және дуб музыкасының элементтері енгізілді. 1980 жылы Сакамото «War Head/Lexington Queen» синглын шығарды, ол эксперименттік синтездік поп және электро туындысы болды, сонымен қатар Дэвид Сильвианмен ұзақ мерзімді ынтымақтастығын бастады, ол Жапонияның «Африкадағы аралдарды бағындыру» (Taking Islands in Africa) трекін жазып, орындады. Келесі жылы Сакамото Talking Heads және King Crimson гитаристі Адриан Белев пен Робин Скоттпен бірлесіп «Left Handed Dream» альбомын жасады. Жапония тобы тарағаннан кейін Сакамото 1982 жылы Сильвианмен тағы бір ынтымақтастық жобасын – «Бамбу үйлер/Бамбу музыкасы» (Bamboo Houses/Bamboo Music) синглын шығарды. 1980 жылы Сакамотоның Киоширо Имаваномен бірлесіп жазған «Ikenai Rouge Magic» әні Oricon сингл чартында көшбасшы болды. 1983 жылы Сакамото режиссер Нагиса Осиманың «Merry Christmas Mr. Lawrence» фильмінде Дэвид Боуимен бірге түсті. Фильмде актерлік рөлді сомдағаннан бөлек, Сакамото фильмнің музыкалық сүйемелдемесін де жазды және Сильвианмен бірлесіп фильмнің басты тақырыбын – «Тыйым салынған түстер» (Forbidden Colours) әнін жасады, ол шағын хитке айналды. 2016 жылғы сұхбатында Сакамото фильмдегі актерлік тәжірибесі туралы ой бөлісіп, түсірілім кезінде бір ай бойы Боуимен әр кеш сайын бірге болғанын айтты. Ол Боуиді «түзу» және «жақсы» адам ретінде есіне алды, сонымен қатар фильмнің саундтрегін жазу кезінде Боуиден көмек сұрауға батылы келмегеніне өкінді, өйткені Боуи актерлік өнерге тым көп ден қойыпты. Сакамото «Ongaku Zukan» (1984), «Neo Geo» (1987) және «Beauty» (1989) сияқты жеке альбомдары арқылы музыкалық шегін кеңейтті. Бұл альбомдарға Томас Долби, Игги Поп, Юссу Н’Дур және Брайан Уилсон сияқты музыканттармен бірлескен жұмыстар енді.

In 1980, Sakamoto released the solo album B 2 Unit, which has been referred to as his "edgiest" record which is considered an early example of electro music (electro funk), Early electro and hip hop artists, such as Afrika Bambaataa "Riot in Lagos" was later included in Playgroup's compilation album Kings of Electro (2007), alongside other significant electro compositions, such as Hashim's "Al Naafyish" (1983). According to Dusted Magazine, Sakamoto's use of squelching bounce sounds and mechanical beats was later incorporated in early electro and hip hop music productions, such as "Message II (Survival)" (1982), by Melle Mel and Duke Bootee; "Magic's Wand" (1982), by Whodini and Thomas Dolby; Twilight 22's "Electric Kingdom" (1983); and Kurt Mantronik's The Album (1985). The 1980 release of "Riot in Lagos" was listed by The Guardian in 2011 as one of the 50 key events in the history of dance music. Resident Advisor said the track anticipated the sounds of techno and hip hop music, and that it inspired numerous artists from cities such as Tokyo, New York City and Detroit. Peter Tasker of Nikkei Asia said it was influential on techno, hip hop and house music. One of the tracks on B 2 Unit, "Differencia" has, according to Fact, "relentless tumbling beats and a stabbing bass synth that foreshadows jungle by nearly a decade". Some tracks on the album also foreshadow genres such as IDM, broken beat, and industrial techno, and the work of producers such as Actress and Oneohtrix Point Never. For several tracks on the album, Sakamoto worked with UK reggae producer Dennis Bovell, incorporating elements of afrobeat and dub music. Also in 1980, Sakamoto released the single "War Head/Lexington Queen", an experimental synthpop and electro record, and began a long standing collaboration with David Sylvian, when he co wrote and performed on the Japan track "Taking Islands in Africa". In the following year, Sakamoto collaborated with Talking Heads and King Crimson guitarist Adrian Belew and Robin Scott for an album titled Left Handed Dream. Following Japan's dissolution, Sakamoto worked on another collaboration with Sylvian, a single entitled "Bamboo Houses/Bamboo Music" in 1982. Sakamoto's 1980 collaboration with Kiyoshiro Imawano, "Ikenai Rouge Magic", topped the Oricon singles chart. In 1983, Sakamoto starred alongside David Bowie in director Nagisa Oshima's Merry Christmas Mr. Lawrence. In addition to acting in the film, Sakamoto also composed the film's musical score and again collaborated with Sylvian on the film's main theme ("Forbidden Colours") – which became a minor hit. In a 2016 interview, Sakamoto reflected on his time acting in the film, claiming that he "hung out" with Bowie every evening for a month while filming on location. He remembered Bowie as "straightforward" and "nice", while also lamenting the fact that he never mustered the courage to ask for Bowie's help while scoring the film's soundtrack as he believed Bowie was too "concentrated on acting". Sakamoto broadened his musical range with a number of solo albums such Ongaku Zukan (1984), Neo Geo (1987), and Beauty (1989). These albums included collaborations with artists such as Thomas Dolby, Iggy Pop, Youssou N'Dour, and Brian Wilson.

1990 жылдар

Heartbeat (1991) және Sweet Revenge (1994) фильмдерінде Сакамотоның Родди Фрейм, Ди Ди Брейв, Марко Принс, Арто Линдсей, Юссу Н’Дур, Дэвид Сильвиан және Ингрид Чавес сияқты әлемдік суретшілермен ынтымақтастығы көрсетілген. 1995 жылы Сакамото Smoochy альбомын шығарды, Sound on Sound сайты оны Сакамотоның «жеңіл тыңдау және латын музыкасына саяхаты» деп сипаттады. Содан кейін 1996 жылы шыққан альбомда бұрын жарияланған бірнеше туындылар жеке фортепиано, скрипка және виолончельге арналған түрде ұйымдастырылды. 1996 жылдың желтоқсанында Сакамото бір сағаттық оркестрлік шығарманы – «Атауы жоқ 01» атты туындыны толығымен жазды және оны Discord (1998) альбомы ретінде жариялады. Сакамото негізінен гитарист Дэвид Торнмен және DJ Spooky-мен жұмыс істеді, ал суретші Лори Андерсон композицияға сөздік қосымша берді. Жазба Жапониядағы гастроль кезінде орындалған туындының тоғыз тікелей орындалуынан жасалды. Discord төрт бөлімге бөлінді: «Қайғы», «Ашу», «Дұға» және «Құтқарылу». Сакамото 1998 жылы өзінің дінге қатысы жоқ екенін, бірақ рухани болуы мүмкін екенін түсіндірді және «Дұға – сіз қалаған нәрсеге немесе кімге болса да арналған» деді. Сакамото одан әрі түсіндірді: «Дұға мен құтқарылу» тақырыбы алғашқы екі бөлімде мен білдірген қайғы мен наразылық сезімдерінен туындады. Әлемде адамдар аштықтан өліп жатыр, ал біз оларға көмектесе алмаймыз. Адамдар өліп жатыр, бірақ саяси, экономикалық және тарихи жағдайлар тым күрделі және инерциялы болғандықтан біз көп нәрсе істей алмаймыз. Сондықтан мен өзімді қатты ашуландым. Мен өзімнен не істей аламын деп сұрадым, бірақ практикалық деңгейде көп нәрсе істей алмаймын, маған дұға ету ғана қалды. Бірақ тек дұға ету жеткіліксіз, мен сондай-ақ сол адамдарды құтқару туралы ойлауым керек еді, сондықтан соңғы бөлімді «Құтқарылу» деп атадым. Міне, туындының саяхаты осылай. Сакамотоның келесі альбомы BTTB (1999) – «Басты нәрсеге оралу» деген аббревиатурадан тұрады. Ол Дебюсси мен Сатидің ықпалымен жеке фортепианода орындалған түпнұсқа туындылар сериясынан құралған, соның ішінде «Энергия ағыны» (Жапониядағы үлкен хит) және Yellow Magic Orchestra классикасы «Тонг Пу» әуенінің аранжировкасы бар. 1999 жылы Сакамотоның көптен күткен «операсы» lt=LIFE жарық көрді, оның визуалды шешімін Dumb Type көркемдік директоры Широ Такатани жасады. Бұл амбициялық мультижанрлық мультимедиалық жобаға Пина Бауш, Бернардо Бертолуччи, Жозеп Каррерас, Далай-лама және Салман Рушди де үлес қосты. 2007 жылы олар барлық визуалды бейнелер мен дыбыстарды «деконструкциялап», арт-инсталляция жасады.

Heartbeat (1991) and Sweet Revenge (1994) features Sakamoto's collaborations with a global range of artists such as Roddy Frame, Dee Dee Brave, Marco Prince, Arto Lindsay, Youssou N'Dour, David Sylvian, and Ingrid Chavez. In 1995 Sakamoto released Smoochy, described by the Sound on Sound website as Sakamoto's "excursion into the land of easy listening and Latin", followed by the 1996 album, which featured a number of previously released pieces arranged for solo piano, violin, and cello. During December 1996 Sakamoto, composed the entirety of an hour long orchestral work entitled "Untitled 01" and released as the album Discord (1998). Sakamoto collaborated primarily with guitarist David Torn and DJ Spooky—artist Laurie Anderson provides spoken word on the composition—and the recording was condensed from nine live performances of the work, recorded during a Japanese tour. Discord was divided into four parts: "Grief", "Anger", "Prayer", and "Salvation"; Sakamoto explained in 1998 that he was "not religious, but maybe spiritual" and "The Prayer is to anybody or anything you want to name." Sakamoto further explained:

Blockquote|The themes of Prayer and Salvation came out of the feelings of sadness and frustration that I expressed in the first two movements, about the fact that people are starving in the world, and we are not able to help them. People are dying, and yet the political and economical and historical situations are too complicated and inert for us to do much about it. So I got really angry with myself. I asked myself what I could do, and since there's not a lot I can do on the practical level, all that's left for me is to pray. But it's not enough just to pray; I also had to think about actually saving those people, so the last movement is called Salvation. That's the journey of the piece. Sakamoto's next album, BTTB (1999)—an acronym for "Back to the Basics" is comprised a series of original pieces on solo piano influenced by Debussy and Satie and includes "Energy Flow" (a major hit in Japan) and an arrangement of the Yellow Magic Orchestra classic "Tong Poo". Sakamoto's long awaited "opera" lt=LIFE was released in 1999, with visual direction by Shiro Takatani, artistic director of Dumb Type. This ambitious multi genre multi media project featured contributions from Pina Bausch, Bernardo Bertolucci, Josep Carreras, the Dalai Lama, and Salman Rushdie. In 2007, they "deconstructed" all the visual images and the sound, to create an art installation.

2000 жылдар

Сакамото виолончельші Жакус Мореленбаум және әнші Паула Мореленбауммен бірлесіп, босса-нованың негізін қалаушы Антонио Карлос Жобимнің шығармаларын тойлайтын екі альбом жазды. Олар алғашқы альбомын Casa (2001) Рио-де-Жанейродағы Жобимнің үй студиясында жазды, Сакамото марқұм Жобимнің роялінде орындады. Альбом жақсы қабылданды және 2002 жылғы The New York Times-тың ең жақсы альбомдарының тізіміне енді. Көп ұзамай Live in Tokyo және A Day in New York атты екінші альбом жарық көрді. Сакамото және Мореленбаумдар N.M.L. No More Landmine – жер миналарын жою туралы хабардарлықты арттыру мақсатындағы халықаралық жобада да бірлесіп жұмыс істеді. Үштік "Zero Landmine" синглын шығарды, онда Дэвид Сильвиан, Брайан Ино, Kraftwerk, Синди Лаупер, сондай-ақ Yellow Magic Orchestra тобының басқа екі негізін қалаушы мүшелері Харуоми Хосоно және Юкихиро Такахаши де қатысты. Сакамото Альва Нотомен (Карстен Николайдың псевдонимі) бірлесіп, Николайдың бірегей цифрлық өңдеу стилімен өңделген Сакамотоның фортепиано кластерлерінен Vrioon альбомын шығарды, бұл стиль "микро петлялар" мен минималды перкуссия жасауды қамтиды. Екеуі де нәтижеге қанағаттанғанша шығарманы бір-біріне жіберіп, осы жұмысты аяқтады. Неміс Raster Noton лейблі арқылы шығарылған бұл тұңғыш альбом британдық The Wire журналы бойынша 2004 жылдың электроника жанрындағы үздік альбомы деп танылды. Содан кейін олар Insen (2005) альбомын шығарды, ол Vrioon сияқты жасалғанмен, сәл тыныш және минималистік. Одан әрі ынтымақтастықтан кейін олар тағы екі альбом шығарды: utp (2008) және Summvs (2011). 2005 жылы фин компаниясы Nokia Сакамотоны өздерінің флагмандық Nokia 8800 телефоны үшін қоңырау және ескерту үнін жазуға шақырды. 2006 жылы Nokia осы қоңырауларды өз веб-сайтында тегін ұсынды. Осы кезеңде YMO-ның негізін қалаушылар Хосоно мен Такахашимен қайта кездесу жапон баспасөзінде қызу талқылау тудырды. Олар 2007 жылы "Rescue" синглын және 2008 жылы "HAS/YMO" DVD-ін шығарды. 2009 жылдың шілдесінде Сакамото Токиодағы француз елшілігінде Ordre des Arts et des Lettres орденінің офицері болып тағайындалды.

Sakamoto teamed with cellist Jaques Morelenbaum and singer Paula Morelenbaum, on a pair of albums celebrating the work of bossa nova pioneer Antonio Carlos Jobim. They recorded their first album, Casa (2001), mostly in Jobim's home studio in Rio de Janeiro, with Sakamoto performing on the late Jobim's grand piano. The album was well received, having been included in the list of The New York Timess top albums of 2002. A live album, Live in Tokyo, and a second album, A Day in New York, soon followed. Sakamoto and the Morelenbaums would also collaborate on N. M. L. No More Landmine, an international effort to raise awareness for the removal of landmines. The trio would release the single "Zero Landmine", which also featured David Sylvian, Brian Eno, Kraftwerk, Cyndi Lauper, and Haruomi Hosono and Yukihiro Takahashi, the other two founding members of Yellow Magic Orchestra. Sakamoto collaborated with Alva Noto (an alias of Carsten Nicolai) to release Vrioon, an album of Sakamoto's piano clusters treated by Nicolai's unique style of digital manipulation, involving the creation of "micro loops" and minimal percussion. The two produced this work by passing the pieces back and forth until both were satisfied with the result. This debut, released on German label Raster Noton, was voted record of the year 2004 in the electronica category by British magazine The Wire. They then released Insen (2005)—while produced in a similar manner to Vrioon, this album is somewhat more restrained and minimalist. After further collaboration, they released two more albums: utp (2008) and Summvs (2011). In 2005, Finnish mobile phone manufacturer Nokia hired Sakamoto to compose ring and alert tones for their high end phone, the Nokia 8800. In 2006, Nokia offered the ringtones for free on their website. Around this time, a reunion with YMO cofounders Hosono and Takahashi caused a stir in the Japanese press. They released a single "Rescue" in 2007 and a DVD "HAS/YMO" in 2008. In July 2009, Sakamoto was honored as Officier of Ordre des Arts et des Lettres at the French embassy in Tokyo.

2010 жылдар 2023 жылдар

2000-жылдардың соңғы кезеңінде Сакамото суретші Широ Такатанимен бірнеше жобада жұмыстасты, оның ішінде YCAM, Ямагучиның тапсырысымен жасалған LIFE – сұйық, көрінбейтін, естілмейтін (2007–2013) инсталляциясы, Токиодағы Заманауи өнер мұражайында 2012 жылы көрсетілген және 2013 жылғы Sharjah Biennial (БАӘ), 2013 жылы LIFE WELL және 2014 жылы Park Hyatt Tokyo-ның 20 жылдығына арналған ерекше нұсқасы. Ол актер Нох/Киоген Мансай Номурамен бірлескен LIFE WELL қойылымына, ал 2015 жылы Широ Такатанидің ST/LL қойылымына музыка жазды. 2013 жылы Сакамото 70-ші Венеция халықаралық кинофестивалінің қазылар алқасының мүшесі болды. Қазылар алқасы 20 фильмді қарады, оған режиссер Бернардо Бертолуччи төрағалық етті. 2013 жылдың 14 сәуірінде ол бейне өнерінің пионері Нам June Paik-тың фильм мен музыкадан жасалған қойылымына қатысты, оны оны жақсы білетін музыканттар мен композиторлар – өзі, Стивен Витиелло және Стейна Васулька таңдады. 2014 жылы Сакамото Саппоро халықаралық өнер фестивалінің (SIAF2014) тұңғыш көркемдік директоры атанды. 10 шілдеде Сакамото сол жылдың маусым айының соңында жұмсақ тіндік қатерлі ісігі анықталғанын мәлімдеді. Ол емделу мен қалпына келу үшін жұмыстан үзіліс жасағанын хабарлады. 2015 жылдың 3 тамызында Сакамото өзінің сайтында "Мен жақсы күйдемін, жұмысты қайта бастауды ойлап отырмын" деп жариялады және Йоджи Ямаданың "Анасымен бірге өмір сүру" (Haha to Kuraseba) фильміне музыка жасайтынын мәлімдеді. 2015 жылы Сакамото Алехандро Гонсалес Иньярритудің "Кері қайту" (The Revenant) фильміне де музыка жазды, осы үшін ол "Алтын глобусқа" ұсынылды. 2017 жылдың қаңтарында Сакамото сәуір айында Milan Records лейблы арқылы жеке альбомын шығаратынын хабарлады. Жаңа альбом, async деп аталады, 2017 жылдың 29 наурызында сыншылардың жоғары бағасына ие болып жарық көрді. 2018 жылдың ақпанында ол 68-ші Берлин халықаралық кинофестивалінің негізгі конкурстық бағдарламасының қазылар алқасына сайланды. 2018 жылдың 14 маусымында Сакамотоның өмірі мен шығармашылығы туралы "Рюичи Сакамото: Кода" атты деректі фильм шықты. Фильмде Сакамотоның қатерлі ісіктен айығуы, музыка жасауды қайта бастауы, Фукусима ядролық апатынан кейін атом электр станцияларына қарсы наразылық білдіруі және әртүрлі жерлерде далалық жазбалар жасауы көрсетілген. Ол сондай-ақ өзінің алдағы async альбомын жасауда ресейлік режиссер Андрей Тарковскийтің ықпалын түсіндіреді. Сакамото былай деді: "Альбомды жасауды бастағанда, менің ойымдағы дыбыс – Эдуард Артемьевтің синтезаторда орындаған 'Солярис' әнінен алынған Бахтың тақырыбы болды. Мен сол туынды async процесінің басында аранжировкаладым, ол өте жақсы естілді. Артемьевтің нұсқасынан мүлдем өзгеше болды, сондықтан мен өте қуандым. Содан кейін мен Бахтың тағы төрт хоралын да аранжировкаладым, олардың бәрі де керемет естілді. Сондықтан мен: 'Бұл альбом болар?' деп ойладым. Содан кейін мен тағы бір нәрсе жасау керек екенін, өзімнің хоралды жазуым керек екенін түсіндім. Мен тырыстым, соның нәтижесінде 'solari' әні пайда болды, әрине, 's' әрпісіз. Кейін ол былай деді: "Музыка жасап, тереңірек бойлаған сайын, мен ақыры Тарковский фильмдерінің мәнін, олардың симфониялық екенін түсіндім – бұл дерлік музыка. Бұл тек дыбыстар ғана емес – бұл қозғалатын бейнелер мен дыбыстардың симфониясы. Олар музыкадан да күрделі". Ол Тарковскийді және француз режиссері Роберт Брессонды өзінің сүйіктілері деп атайды, олардың кітаптарын – "Кинооператор туралы жазбалар" және "Уақытта мүсін жасау" – "[өзінің] киелі кітабы" деп атайды. 2021 жылы ол Амстердамдағы Голландия фестивалінің серіктес суретшісі болды, онда ол Широ Такатанимен жасаған соңғы ынтымақтастығы TIME журналының әлемдік премьерасын ұсынды. Бұл "сөзсіз опера", биші және актер Мин Танака мен шо ойнаушы Майуми Миятаның қатысуымен Сосеки Нацумедің "Түстердің он түні" атты әңгімелер жинағының алғашқы әңгімесінен шабыттанды. Сол жылы Сакомото жас украиналық скрипкашы Илья Бондаренкопен "Илья үшін шығарма" атты синглде жұмыс істеді, ол Ресейдің Украинаға басып кіруінен зардап шеккендерге көмек көрсету үшін жиналған Украина (2-том) жинағының бөлігі болды. 2023 жылдың 24 сәуірінде Agust D (BTS тобының Суга) Рюичи Сакамотоның естелігіне арнап "Snooze" әнін шығарды, онда ол әнге клавишада ойнайды. Ол сондай-ақ Agust D альбомына дейін жарияланған музыкалық трейлерлерде де пайда болады.

Throughout the latter part of the 2000s, Sakamoto collaborated on several projects with visual artist Shiro Takatani, including the installations LIFE – fluid, invisible, inaudible (2007–2013), commissioned by YCAM, Yamaguchi, collapsed and silence spins at the Museum of Contemporary Art Tokyo in 2012 and 2013 Sharjah Biennial (U. A. E.), LIFE WELL in 2013, and a special version for Park Hyatt Tokyo's 20th anniversary in 2014, and he did music for the joint performance LIFE WELL featuring the actor Noh/Kyogen Mansai Nomura, and for Shiro Takatani's performance ST/LL in 2015. In 2013, Sakamoto was a jury member at the 70th Venice International Film Festival. The jury viewed 20 films and was chaired by filmmaker Bernardo Bertolucci. On April 14, 2013, he also participated in a performance of film and music by video pioneer Nam June Paik, selected by musicians and composers who knew him well: himself, Stephen Vitiello, and Steina Vasulka. In 2014, Sakamoto became the first guest artistic director of the Sapporo International Art Festival 2014 (SIAF2014). On July 10, Sakamoto released a statement indicating that he had been diagnosed with oropharyngeal cancer in late June of the same year. He announced a break from his work while he sought treatment and recovery. On August 3, 2015, Sakamoto posted on his website that he was "in great shape I am thinking about returning to work" and announced that he would be providing music for Yoji Yamada's Haha to Kuraseba (Living with My Mother). In 2015, Sakamoto also composed the score for the Alejandro González Iñárritu's film, The Revenant, for which he received a Golden Globe nomination. In January 2017 it was announced that Sakamoto would release a solo album in April 2017 through Milan Records; the new album, titled async, was released on March 29, 2017, to critical acclaim. In February 2018, he was selected to be on the jury for the main competition section of the 68th Berlin International Film Festival. On June 14, 2018, a documentary about the life and work of Sakamoto, entitled Ryuichi Sakamoto: Coda, was released. The film follows Sakamoto as he recovers from cancer and resumes creating music, protests nuclear power plants following the Fukushima Daiichi Nuclear Disaster, and creates field recordings in a variety of locales. He also elucidates the influence of Russian director Andrei Tarkovsky on the making of his then upcoming album async. Sakamoto says, "When I started making the album, the sound that was in my mind was the Bach theme from Solaris, arranged on synthesizers by Eduard Artemyev. I arranged the same piece in the beginning of the process for async, and it sounded really good. It was very different from Artemyev's version, so I was very happy. Then I arranged four more Bach chorales next to that, and they all sounded really good. So I thought, maybe this is the album? Then I thought I needed to do something more, to write my own chorale. I tried, and that became the song "solari", obviously, with no "s". He later said, "As I've been making music and trying to go deeper and deeper, I was finally able to understand what the Tarkovsky movies are about – how symphonic they are – it's almost music. Not just the sounds – it's a symphony of moving images and sounds. They are more complex than music." He calls Tarkovsky and French director Robert Bresson his favorites, claiming their books – Notes on the Cinematographer and Sculpting in Time, respectively – as "[his] bible." In 2021 he was associate artist of Holland Festival in Amsterdam where he presented the world premiere of TIME, his last collaboration with his long term collaborator Shiro Takatani. This "wordless opera", featuring dancer and actor Min Tanaka and shô player Mayumi Miyata was inspired by the first tale from Soseki Natsume's collection of short stories Ten Nights of Dreams. The same year Sakomoto collaborated with the young Ukrainian violinist Illia Bondarenko on the single "Piece for Illia" as part of the compilation fundraiser Ukraine (volume 2) for relief for victims of the Russian Invasion of Ukraine. On April 24, 2023, the song 'Snooze' was released by Agust D (Suga of BTS), in loving memory of Ryuichi Sakamoto,in which he is featured in the song as keyboards. He also appears in the music trailers leading up to the Agust D album, D Day.

Өндірістік жұмыстар

Сакамотоның өндіріс жұмыстары осы саладағы өнімді мансабын көрсетеді. 1983 жылы ол Мари Идзиманың «Розе» атты тұңғыш альбомын жарыққа шығарды, дәл сол жылы «Сары сиқырлы оркестр» тобы таратылды. Сакамото кейіннен Томас Долби сияқты әртістермен жұмыс істеді; «Aztec Camera» тобымен «Dreamland» (1993) альбомы бойынша; және Имай Микимен бірлесіп 1994 жылғы «A Place In The Sun» альбомын шығарды. 1996 жылы Сакамото актриса Мики Накатанидің «Mind Circus» атты тұңғыш синглын өндірді, нәтижесінде 2001 жылға дейін 9 сингл мен 7 альбомнан тұратын ынтымақтастық кезеңі басталды. «Aztec Camera» тобының мүшесі ретінде Сакамотомен жұмыс істеген Родди Фрейм 1993 жылы «Dreamland» альбомының жарыққа шығу алдындағы сұхбатында, Сакамотомен жұмыс істеу үшін ұзақ күтуге тура келгенін айтты. Фрейм YMO және «Merry Christmas Mr Lawrence» саундтректерінің жұмысына әсерленгенін айтып, былай түсіндірді: «Сол кезде сіз оның композицияларындағы атмосфераның жазылу процесінде жатқанын түсінесіз – бұл синтезаторларға қатысы жоқ». Фрейм Сакамотодан жұмыс сұрау туралы шешімін Лондонда өткен Жапония фестивалінде оның өнерін көргеннен кейін қабылдады. Сакамотомен бірге жазу тәжірибесі туралы Фрейм былай деді: blockquote|Оның музыканы терең білетін ғалым, компьютер экранының алдында отыратын адам репутациясы бар. Бірақ ол одан да сезімтал, және ол әрқашан өзі білген нәрсені өзгертуге тырысады. Студияда күнінің ортасында ол 10 минутқа хип-хоп немесе хаус ойнатып, сосын өз жұмысына қайтады. Ол үнемі өзін сынап, жаңа нәрселерді ашуға тырысады. Біз бірге жұмыс істемей тұрып, ол Борнеоға барып, DAT құрылғысымен жаңа дыбыстарды іздеген еді. Композиция Жапония футбол қауымдастығы демеушілік ететін шаралардың басында ойнатылды.

Кинодағы жұмысы

Сакамото композитор және актер ретінде Нагиса Ошиманың "Merry Christmas Mr. Lawrence" (1983) фильмінде жұмыс істей бастады, онда ол музыканы, тақырыптық тақырыпты және Дэвид Сильвианмен "Forbidden Colours" дуэтін жазды. Ұзақ өтпей ол Элизабет Леннардтың 1985 жылғы "Токио Мелодиясы" деректі фильмінің назарына ілікті, онда студиялық түсірілімдер мен Сакамотоның музыкалық философиясы туралы сұхбаттары 1980-ші жылдардағы Токионың фондық суретімен сызықтық емес форматта үйлесім тапқан. Кейін Сакамото Бернардо Бертолуччидің "Соңғы император" (1987) фильміне музыка жазды, бұл оған Дэвид Бёрн мен Конг Сумен бірге "Оскар" сыйлығын әкелді. Сол жылы ол культты аниме фильмі "Royal Space Force: The Wings of Honnêamise" музыкасын да жазды. Сакамото 1992 жылы Испанияның Барселона қаласында өткен жазғы Олимпиада ойындарының ашылу салтанаты үшін де музыка жазды. Оливер Стоунның "Жабайы пальмалар" (1993); Джон Мейберидің "Махаббат - шайтан: Фрэнсис Бэконның портретіне этюд" (1998); Брайан Де Палманың "Жылан көздері" (1998) және "Жеке өлімге әкелетін әйел" (2002); Ошиманың "Гохатто" (1999); Джун Ичикаваның (1997-1999 жылдары Чизуру Икеваки мен Мао Иноуэ жұлдыздығы Mitsui ReHouse коммерциялық ролігінің режиссері) "Тони Такитани" (2005) фильмдеріне де музыка жазды.

Сакамотоның бұрынғы жеке альбомдарынан бірнеше тректер де фильмдердің саундтректерінде пайда болды. Атап айтқанда, "Чинсагу Но Хана" ("Көріктілік") және "Бибо Но Аозора" (1996) әндерінің вариациялары Сью Брукстің "Жапондық оқиға" (2003) және Алехандро Гонсалес Иньярритудің "Бабел" (2006) фильмдерінің әсерлі аяқталуларын құрады. 2015 жылы Сакамото Иньярритумен бірге Леонардо Ди Каприо мен Том Хардидің қатысуымен түсірілген "Қайта оралған" фильміне музыка жазды. Сакамото бірнеше фильмде актерлік өнер көрсетті: оның ең танымал рөлі, әлдебір "Merry Christmas Mr. Lawrence" фильміндегі қақтығысқа толы капитан Йонои рөлі болды, онда Такеши Китано мен британдық рок әншісі Дэвид Боуи де ойнады. Ол "Соңғы император" (Масахико Амакасу рөлінде) және Мадоннаның "Rain" музыкалық видеосында да ойнады. Кейін ол менеджері Норика Сораға үйленді. Сакамото 1990 жылдан 2020 жылға дейін негізінен Нью-Йорк қаласында тұрды, содан кейін Токиоға оралды. 2021 жылдың 21 қаңтарында Сакамото өзінің веб-сайтында жариялаған хатында жұлын қатерлі ісігінен құтылғанын, бірақ енді ректальдік қатерлі ісігі бар екенін және сәтті операциядан кейін емделіп жатқанын мәлімдеді. Ол: "Енді мен қатерлі ісікпен бірге өмір сүремін. Бірақ, мен тағы біршама уақыт музыка жасай аламын деп үміттенемін", - деп жазды. Сакамото 2023 жылдың 28 наурызында 71 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болды. Оның өлімі туралы хабар 2 сәуірде, оның жаназасы өткеннен кейін жарияланды.

Белсенділік

Сакамото "Роккашоны тоқтатыңыз" ядролық энергияға қарсы ұйымының мүшесі болды және Хамаока ядролық электр станциясын жабуды талап етті. 2012 жылы ол No Nukes 2012 концертін ұйымдастырды, онда Yellow Magic Orchestra және Kraftwerk-тің ішінде 18 топ өнер көрсетті. Сакамото авторлық құқық заңдарын сынаған ретінде де танымал болды, ол 2009 жылы оның ақпарат дәуірінде ескіргенін айтты. Ол "соңғы 100 жылда музыка әлеміне тек бірнеше ұйым ғана үстемдік етіп, жанкүйерлерді де, авторларды да пайдаланды" деді және "интернетпен біз музыкаға қатысты тайпалық көзқарасқа қайта оралып жатырмыз" деп мәлімдеді. 2015 жылы Сакамото Окинауадағы Омура шығанағындағы Футенма әскери-теңіз әуе базасын көшіруге қарсылық танытты, 2004 жылы шыққан "Undercooled" әнінің жаңа, Окинауа нұсқасын жариялады. Бұл әннің сатудан түскен қаражатының бір бөлігі Окинауадағы базаны көшіруді тоқтатуға бағытталған "Хеноко қорына" аударылды. Сакамото сонымен қатар қоршаған ортаны қорғаушы болды. Өмірінің соңғы жылдарында ол 2023 жылдың наурыз айының басында Токио губернаторы Юрико Койкеге хат жолдап, Токиодағы Цзиньмаэ ауданын қайта құру жоспарын қоршаған ортаға тигізетін зиянды ескере отырып, тоқтатуды және қайта қарауды сұрады.