Mompesson House

Кіріспе

Момпессон үйі - 18 ғасырдағы үй, Соборлық тұйықта, Солсбери, Уилтшир, Англия. Үй бірінші дәрежелі болып саналады және 1975 жылдан бері Ұлттық қордың меншігінде.

Тарих

Момпесондар отбасы Уилтширде XV ғасырдан бері өмір сүріп, Батемптон қаласында тұратын. Томас Момпесон ағасы Солсбериге көшіп, 1635 жылы Хорстерс Гриннің солтүстік жағында 40 жылға жалға алып, зал және басқа он бөлмелі үлкен үй салды. Оның ұлы, Сэр Томас Момпесон, 1679 жылы, 1695 және 1701 жылдары Солсбери сайлау округінің депутаты, 1670 жылдардың соңында мүлікті қайта салды, сондай-ақ іргелес астана блогын қосты. Сайт 17 ғасырдың соңында сатып алынған және үй сол кезеңнің классикалық Анн патшайым стилін, сондай-ақ Кристофер Реннің ықпалын көрсетеді. Ол ашлар таспен салынған. Негізгі үйдің оң жағында 1625 жылы жабылған ескі Eagle Inn-тің орнында салынған кірпіштен салынған қызмет ғимараты тұр. Томастың ұлы Чарльз 1701 жылы ғимаратты аяқтады; оның инициалдары мен күнін су құбырларының басында көруге болады. Қайта жөндеу жұмыстары жаңа тас қасбетті қамтиды және бүгінгі ғимаратты құрады. 1703 жылы Чарльз Елизавета Лонгвильмен некелесуін еске алу үшін есіктің үстінде олардың біріккен гербтерін бейнелейтін картюш орнатты. 1714 жылы Карл қайтыс болғаннан кейін Елизаветаның ағасы Чарльз Лонгвиль жесір қалған қарындасымен бірге үйге қоныс аударды. Олар 1740 жылы гипстелген қабырғаларды, баспалдақтарды және кірпіш қанатты қосты. Чарльз Лонгвиль қайтыс болғаннан кейін үй оның табиғи ұлы Джон Кларк арқылы миссис Томас Хейтерге өтті. Кейін үйде Генри Портманның үш қарындасы Энн, Уиндэм және Генриетта тұратын. Соңғысы 1846 жылы үлкен жаста қайтыс болды. Таунсендтер отбасы 1846 жылдан 1939 жылға дейін үйде тұрған, ал Эдит Оливьедің "Викториандық төрт әйел" кітабында айтылған жарқын суретші Мисс Барбара Таунсенд 96 жыл бойы сонда өмір сүрген. Солсбери епискобы Невилл Ловетт 1942 жылдан 1946 жылға дейін сонда тұрды. 1952 жылы бұл жерді шіркеу комиссионерлерінен сәулетші Денис Мартино сатып алды, ол оны 1975 жылы қайтыс болғаннан кейін Ұлттық қорға мұра етті. Мартино бүкіл үйді күрделі жөндеуден өткізіп, аптасына екі күн кешке келушілерге үйін ашты. Ғимараттың алдындағы төңкерілген, темір қоршаулар, қақпалар мен темір шамдар үйден бөлек І дәрежеде санатталған.

The Mompesson family had lived in Wiltshire since the fifteenth century, residing in Bathampton. Thomas Mompesson the elder moved to Salisbury, securing a 40 year lease on the north side of Chorister's Green in 1635 and building a large property with a hall and ten other rooms. His son, Sir Thomas Mompesson, MP for the constituency of Salisbury in 1679, 1695 and 1701, rebuilt the property in the late 1670s as well as adding the adjacent stable block. The site was purchased at the end of the 17th century and the house reflects the classic Queen Anne style of that period, as well as the influence of Christopher Wren. It is built with ashlar Chilmark stone. To the right of the main house stands the brick built service building which was constructed on the site of the old Eagle Inn that closed in 1625. Thomas's son Charles completed the building in 1701; his initials and date can be seen on the heads of the water downpipes. The renovations included a new stone façade, and created the building seen today. In 1703 Charles commemorated his marriage to Elizabeth Longueville by adding a cartouche over the front door displaying their joined coats of arms. After Charles' death in 1714, Elizabeth's brother Charles Longueville moved into the house with his widowed sister. They added the plasterwork, staircase and the brick wing in 1740. After Charles Longueville's death, the house passed via his natural son, John Clark, to Mrs Thomas Hayter. Next, the house was occupied by the three Portman sisters, Ann, Wyndham and Henrietta, the daughters of Henry Portman, the last of whom died at a great age in 1846. The Townsend family occupied the house from 1846 to 1939, and the flamboyant artist Miss Barbara Townsend, mentioned in Edith Olivier's book Four Victorian Ladies of Wiltshire, lived there for the whole of her 96 years. The Bishop of Salisbury, Neville Lovett, lived there from 1942 to 1946. In 1952 the freehold was purchased from the Church Commissioners by the architect, Denis Martineau, who bequeathed it to the National Trust on his death in 1975, a condition of the sale. Martineau completed extensive repairs and renovation throughout the property and opened the home to visitors two afternoons each week. The overthrow, iron railings, gates and iron lamps at the front of the building are Grade I listed separately from the house.

Жинақтар

Үйде ерекше сапалы грузиндік гипстеу және ою-өрнек жұмыстары бар, оларды Ұлттық Траст мұқият қалпына келтірді, соның ішінде оларды жасырып қойған бояудың көптеген қабаттарын алып тастады. Траст үйді мұра еткен кезде, ол үйде жиһаз жоқ еді, өйткені Мартино өзінің иелігін туыстарына қалдырған. Сондықтан да қонақ бөлмелерін XVIII ғасырлық бұйымдармен безендірді. Георгийлік интерьерге сәйкес, үйдегі асханада Тёрнбулл мырзаның 1970 жылы Трастқа мұра етіп қалдырған 18-ғасырдағы ағылшын сусын стакандары жинағы көрсетіледі. Сонымен қатар үйде Адам Смит ханым мұра қалдырған Керамиканың Бессемер Райт коллекциясы орналасқан, оған Дерби және Боу фабрикаларының фарфор фигуралары, Севр табақтары және Уеджвуд урналары кіреді.

Танымал мәдениетте

Момпессон үйі 1995 жылы Sense and Sensibility фильмінің түсірілімінде қолданылған.