Кіріспе
Британдық зерттеуші және фотограф (1870-1935) Герберт Джордж Понтинг, FRGS (1870 жылы 21 наурыз - 1935 жылы 7 ақпан) - кәсіби фотограф. Ол Роберт Фалькон Скоттың Росс теңізі мен Оңтүстік полюске арналған Terra Nova экспедициясының экспедициялық фотографы және оператор ретінде танымал (1910-1913). Бұл рөлінде ол Антарктиканы зерттеудің ерлік дәуірінің ең үздік суреттерін түсірді.
Herbert George Ponting, FRGS (21 March 1870 – 7 February 1935) was a professional photographer. He is best known as the expedition photographer and cinematographer for Robert Falcon Scott's Terra Nova Expedition to the Ross Sea and South Pole (1910–1913). In this role, he captured some of the most enduring images of the Heroic Age of Antarctic Exploration.
Ерте өмір
Понтинг 1870 жылы 21 наурызда Англияның оңтүстігіндегі Уилтшир штатының Солсбери қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Франсис Понтинг, сәтті банкир, ал анасы Мэри Сиденхэм болды. Он сегіз жасынан бастап Герберт Ливерпульдегі жергілікті банктің филиалында жұмыс істеді, ол жерде үш жыл болды. Бұл уақыт оның әкесінің мамандығын жалғастыруға ниетті емес екеніне көз жеткізу үшін жеткілікті болды. Ол Калифорнияға көшіп барып, жеміс фермасын басқарып, тау-кен саласында жұмыс істеді. 1895 жылы ол Калифорниялық Мэри Бидл Эллиоттпен үйленді; олардың қызы Милдред 1897 жылы қаңтарда Калифорнияның Оберн қаласында дүниеге келді. 1898 жылы Понтинг жеміс фермасын сатып, әйелі мен қызымен бірге Британияға отбасымен бірге оралды. АҚШ-қа оралғаннан кейін ол ұзақ уақыт бойы сурет салу хоббисін өзінің келесі мансабына айналдырды. Калифорнияда кәсіби фотографпен кездесуден кейін, оған жергілікті жер туралы кеңес берді және өзінің фотосуреттерін көрсетті, ол өз суреттерін байқауларға енгізді және марапаттар алды; ол сондай-ақ кейбір стереоскопиялық фотосуреттерін оларды жариялаған компанияларға жіберді. Оның жұмысы бірінші Сан-Франциско салонына да таңдалды; сол кезде ол Сан-Францисконың солтүстігіндегі Саусалитода тұратын. Ол 1904-1905 жылдардағы орыс-жапон соғысының стереофильмдерін түсіріп, баяндады. Азияда жұмыс істеді, соның ішінде Бирмада, Кореяда, Явада, Қытайда және Үндістанда стереофильмдер түсіріп, ағылшын тіліндегі мерзімді басылымдар үшін еркін фотограф болып жұмыс істеді. Баспа машинасының жақсаруы бұқаралық журналдарға фотосуреттерді басып шығаруды бірінші рет мүмкін етті. 1907 жылы Понтинг Еуропаға оралды, онда ол өзінің жапон және басқа да фотосуреттерін көрмеге қойды және стереофильмдерді (оның ішінде Швейцария мен Испанияда) түсіруді жалғастырды және Country Life, The Graphic, Illustrated London News, Pearson's және Strand Magazine сияқты журналдарға суреттелген мақалалар жазды. Понтинг өзінің Жапониядағы суреттерін 1910 жылы "In Lotus land Japan" атты кітапқа енгізді. Испанияда көп суретке түсті. Ол 1905 жылы Корольдік географиялық қоғамның (FRGS) мүшесі болып сайланды. Оның журналистикаға деген талпынысы мен фотосуреттерін баяндауға бейімделгендігі оған "Терра-Нова" кемесі экспедиция фотографы ретінде келісімшартқа қол қоюға мүмкіндік берді. Бұл Антарктика экспедициясына кәсіби фотографты алғаш рет кіргізген болатын.
Терра-Нова мен Антарктида
1911 жылдың басында Понтинг жағалауға сапар шегуші команданың мүшесі ретінде Росс аралындағы Эванс мысында Terra Nova экспедициясының Антарктидалық қысқы лагерін құруға көмектесті. Лагерьде кішкентай фотосуретке арналған қараңғы бөлме бар еді. Бұл экспедиция фотопленканың пайда болуынан 20 жылдан астам уақыт өткен соң жасалса да, Понтинг шыны пластиналарға түсірілген жоғары сапалы суреттерді артық көреді. Осы пластиналар арқылы Понтинг Антарктика мұздықтары мен пейзаждарының суреттерін түсіре алды. Понтинг Антарктидада тұңғыш рет портативті кинокамераны қолданған. Бұл бастапқы құрылғы, киноматограф деп аталатын, қысқа фильмдер түсіретін. Понтинг Антарктидаға автохромды пластиналар алып келді және сол жерде алғашқы белгілі түсті фотосуреттерді түсірді. Экспедиция ғалымдары Антарктикадағы ірі жануарлардың, әсіресе киллерлер, тюлендер мен пингвиндердің мінез-құлқын зерттеді. Понтинг теңіз мұздарындағы Терра-Новада да, кейін Росс аралында да осы жануарларға мүмкіндігінше жақын болуға тырысты және 1911 жылдың басында сегіз қасқыр китінің тобы Макмердо саундтағы мұздықты сындырып жібергенде, өлімнен қашып құтылды. 1911 жылдың қысында Понтинг Скотт пен экспедицияның басқа мүшелерінің Эванс түбіне түскен көптеген флеш фотосуреттерін түсірді. 1911-1912 жылдардың саналы маусымның басталуымен Понтингтің далалық жұмысы аяқтала бастады. Орта жастағы ер адам ретінде ол Оңтүстік полюске апаратын Росс мұздық шелегінен оңтүстікке қарай жеткізілімдерді тартуға көмектеседі деп күтілмеген. Понтинг жағалауға шыққан топтың басқа мүшелерін сәтті сапарға аттанған кезде суретке түсірді. Эванс мысында 14 ай болғаннан кейін Понтинг сегіз адаммен бірге 1912 жылдың ақпан айында Terra Nova кемесіне отырып, өркениетке оралды, 1700 астам фототақтаны жинады және экспедиция туралы баяндама жасады. Понтингтің суреттелген баяндамасы 1913 жылы Скоттың баяндамалары мен қаржы жинау үшін пайдалануын күтеді.
Кейінгі өмірі
"Скоттың соңғы экспедициясының" апатты аяқталуы Понтингтің кейінгі өмірі мен мансабына да әсер етті. 1910 жылы "Терра-Нова" кемесі оңтүстікке қарай жүзіп кеткенде, артында үлкен қарыздар қалдырған. Скот Оңтүстік полюстен атақты ретінде қайтып келеді деп күтілді және ол экспедициясынан бір адамдық шоуда қозғалатын суреттерді қолдана алады. Понтингтің сиқырлы фонарь слайдтарымен бірге жасалған кинематографиялық түсірілімдері экспедицияның қаржылық қайтаруының басты элементі болды. Алайда, 1912 жылы қарашада Скотт пен оның серіктерінің денелері Росс мұздық шельфіндегі шатырында табылған кезде, олардың күнделіктері мен журналдары да табылды. Бұл жазбаларда зерттеушілердің соңғы күндері су астында қалу мен тамақтанудың нашарлауы, оларды құтқаратын азық-түлік пен отын қоймасына жету үшін күш салулары сипатталған. Скот өзінің өлімге кесілгенін білген және соңғы сағаттарын жерлестеріне толғаулар мен аман қалғандардың әл-ауқатын күтуге өтініш жазуға жұмсады. Британдық баспасөзде жарияланған бұл үндеулер көпшіліктен үлкен көлемде қаржы жинады. Бұл сыйлықтар экспедицияның барлық шығындарын өтеді, жесірлер мен аман қалғандарға үлкен аннуитеттер (экспедиция мәртебесі мен дәрежесі бойынша мұқият бөлінген) берді және Кембридж университетінің бір бөлігі Скотт полярлық зерттеу институтының (SPRI) бастапқы қоры ретінде пайдалану үшін едәуір артық қалдырды. Осы жағдайларға байланысты Понтингтің Антарктикадағы жұмысы қайғылы болып, той емес, Скотт пен оның серіктеріне арналған ескерткішке айналды. Алайда, ол баспасөзде кеңінен қолданылды және Бонд-стриттегі Көркемсурет қоғамында көрсетілді, бүкіл Британияда көрсетілді және Понтинг пен басқа экспедиция мүшелері көптеген лекцияларда (оның ішінде Букингем сарайында және Корольдік Альберт залында) пайдаланды. Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Понтинг соғыс кеңсесін өзінің фотограф және соғыс тілшісі ретінде дағдыларын пайдалануға көндіруге тырысты, бірақ оның жасын соғыс қызметіне қабылдамау себебі ретінде атады. Скоттың фильмдерінің көшірмелері майдандағы жауынгерлерге көрсетілді, олар, әскердің діни қызметкерінің айтуынша, Скотт пен оның адамдарының ерлігімен қозғалды. Соғыс аяқталғаннан кейін Понтингтің мұрағаты қызығушылықтың бір түйінін тартты. Уақыт өте келе Понтинг экспедицияның тірі қалған кейбір мүшелерімен, әсіресе лейтенант Эванспен, сондай-ақ Терра-Нова экспедициясының сенімгерлерімен қақтығысты. Кейбір экспедиция мүшелері Понтингті қызғанып, ол көрмені ақшалай пайда мен атақ үшін пайдаланып жатыр деп ойлады. Бұл жалған, өйткені Понтинг өзінің фотограммасының мүддесін ғана емес, сонымен қатар достары Уилсон мен Скоттың естелігін және жетістіктерін қорғауды міндет деп санады. Сонымен қатар, Понтингтің лекциясынан түскен ақшаның көп бөлігі экспедициядан түскен қарыздарды төлеуге, сондай-ақ жесірлер мен қаза тапқан мүшелердің асыраушыларына көмек көрсету үшін құрылған естелік қорына жұмсалды. Ол 1921 жылы экспедицияның фотосуретті баяндауы "Ұлы ақ оңтүстік" атты еңбегін жариялады, ол танымал жетістікке қол жеткізді және оның сақталған кинематографиялық реті бойынша екі фильм түсірді, "Ұлы ақ тыныштық" (1924 жылы үнсіз) және "Тоқсан градус оңтүстік" (1933 жылы дыбыс), соңғысы ол Эванспен ынтымақтасып, содан бері татуласты. Сондай-ақ, ол Антарктида туралы кеңінен дәріс берді. Бұл жұмыстар оған аз ғана жеке сыйақы әкелді, бірақ ол "фильмдерге" қатысты өнертабыстармен, соның ішінде "Эмил және детективтер" (1935 ж.) ағылшын тіліндегі нұсқасында пайдаланылған арнайы эффект машинасымен жұмыс істеуді жалғастырды. Понтинг 1935 жылы Лондондағы үйінде қайтыс болды; оның фотосуреттері медициналық және басқа да шығындарды төлеу үшін қаражат жинау үшін сатылды. Скотт полярлық зерттеу институты Понтинг коллекциясын 2004 жылы 533 000 фунтқа сатып алды. 2009 жылы SPRI және баспагер Salto Ulbeek платиналық жинақтың таңдауын басып шығарды және жариялады. "Ұлы ақ тыныштық" британдық кино институтымен қалпына келтіріліп, 2011 жылы қайта шығарылды. Скотт экспедициясының жүз жылдық мерейтойына орай (20103) оның жұмыстары кеңінен жарияланып, көрмеге қойылды, жаңа аудиторияға қол жеткізді. Сонымен қатар, Понтингтің фотосуретке арналған қараңғы бөлмелерінің бірі Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласында орналасқан Ферримид мұралық саябағының коллекцияларында қайта құрылды.
Көрме
2010: Die Eroberung des Südpols Fotografien von Herbert Ponting ("Оңтүстік полюсті жаулау: Герберт Понтингтің фотосуреттері"), Flo Peters Gallery, Chilehaus C, Pumpen 8, Гамбург, Германия.