Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Цинк пероксиді (ZnO2) бөлме температурасында ашық сары түстегі ұнтақ түрінде болады. Ол ежелден хирургиялық антисептик ретінде қолданылған. Соңғы уақытта мырыш пероксиді жарылғыш заттар мен пиротехникалық қоспаларда тотықтырғыш ретінде де қолданылады. Оның қасиеттері ионды және ковалентті пероксидтер арасындағы ауысу ретінде сипатталған. Цинк пероксиді цинк хлориді мен сутек пероксиді реакциясы арқылы синтезделуі мүмкін.
Zinc peroxide (ZnO2) appears as a bright yellow powder at room temperature. It was historically used as a surgical antiseptic. More recently zinc peroxide has also been used as an oxidant in explosives and pyrotechnic mixtures. Its properties have been described as a transition between ionic and covalent peroxides. Zinc peroxide can be synthesized through the reaction of zinc chloride and hydrogen peroxide.
Дайындық
Цинк гидроксиді хлорсутек қышқылы мен сутек переоксиді қоспасымен реакцияға түседі және цинк переоксидінің жоғары өнімділігін қамтамасыз ету үшін сутек переоксиді бар натрий гидроксидімен тұншықтырылады. Мыс перекисі дайындалғаннан айырмашылығы, мырыш ионы перекисті ыдырауды тудырмайды.
Zinc hydroxide is reacted with a mixture of hydrochloric acid and hydrogen peroxide and precipitated with sodium hydroxide also containing hydrogen peroxide to ensure a higher yield of zinc peroxide. Unlike in the preparation of copper peroxide, the zinc ion does not cause the peroxide to decompose.
Қолданбалар
1930 жылдан бастап мырыш пероксиді медицинадан бастап эстетикаға дейін, тіпті салют сияқты түрлі жағдайларда қолданылды. Алайда мырыш пероксиді Streptococcus viridans, Staphylococcus aureus, E. coli, B. proteus және B. pyocyoneus сияқты кейбір бактериялық штаммдарға қарсы әсерсіз деп танылды. Құралды микроорганизмдерге токсикалық әсерінің бір аспектісі - микробиологиялық популяциялардың қолдану кезінде тұрақтанғандығы. Бұл әсер қосылыстың оттегі донорлығына бейімделуіне байланысты деп болжалды. ZnO2 болуымен байланысты оттегі концентрациясының артуы анаэробты және микроарофилды организмдердің репликациялық процестеріне кедергі келтіреді деп болжанады, олардың екеуіне де тіршілік ету үшін аз оттегі ортасы қажет. Бұл механизм микробтар популяциясының тұрақтанғандығын түсіндіруге жеткілікті болса да, колонияның белсенді түрде азаюына әсер етпеді. Микробицидтік функцияға қатысты, мырыш ионының бактерияға қарсы қасиеттері бар деп болжанады, бұл Zn ионының бактериялық жасуша қабырғасына байлануымен жеңілдетіледі, бұл цитотоксикалық әсерді жүзеге асыруға мүмкіндік береді. Цинк граммопозитивті бактерияларды граммонегативті бактерияларға қарағанда тиімдірек жояды. Бұл айырмашылық тиісті жасуша қабырғаларының ақуыз құрамының айырмашылығына байланысты, грам оң қабырғасы байланысуға қолайлы құрамды қамтамасыз етеді.
Since the 1930s zinc peroxide has been applied in a variety of settings, from medicine to aesthetics and even fireworks. Zinc peroxide was, however, deemed ineffective against certain bacterial strains, such as Streptococcus viridans, staphylococcus aureus, E. coli, B. proteus, and B. pyocyoneus. One aspect of the compound’s microorganism toxicity is the resultant stagnation of microbial populations upon administration. This effect was hypothesized to depend upon the compound’s penchant for oxygen donation. It has been suggested that the increase in oxygen concentration associated with the presence of ZnO2 interferes with the replicative processes of anaerobic and micro aerophillic organisms, both of which require low oxygen environments for their survival. While this mechanism was sufficient to explain the stagnation of microbe populations, it did not account for the active reduction in colony size. As to the microbicidal function, the Zinc ion itself has been postulated to have antibacterial properties, facilitated by the binding of the Zn ion to the bacterial cell wall, which allows for the exertion of cytotoxic effects. Zinc has been observed to be more effective in the elimination of gram positive bacteria than gram negative bacteria. This difference has been attributed to a difference in the protein composition of the respective cell walls, with the gram positive wall providing a composition more conducive to binding.
Минералды бояу
Соңғы уақытта бұл қоспа ағаш пен басқа заттарға минералды бояу ретінде қолданыла бастады. Бұл әрекеттің механизмі металл тұзын (мысалы, темір ((II) хлориді) және мырыш пероксиді субстрат материалға (ағаш немесе ағашқа ұқсас материал, яғни бамбук, қағаз, маталар және целлюлоза өнімдері) қолдануды қамтиды. Металл тұзын ерітіндіге салып, 30 минутқа дейін кептіруге рұқсат етіледі. Содан кейін цинк пероксиді қосылады, ол да ерітіндіде. Түстің өзгеруі бірден байқалады. Екі ерітінді материалға сіңіп, реакцияға түседі, осылайша субстрат матрицасына сіңіп кетеді. Бұл бояулар қызғылт қоңырдан сарыға дейінгі түрлі-түсті бояуларды шығара алса да, олар әдетте құрып кету қаупі төнген ағаш түрлерінің көрінісін арзан және жиі қол жетімді етіп көшіру үшін қолданылады.
Recently the compound has found use as a mineral stain for wood and other substances. The mechanism of this action involves the application of a metal salt (such as iron(II) chloride) and the zinc peroxide to the substrate material (wood or wood like material, i. e. bamboo, paper, cloths, and cellulose products). The metal salt is applied in solution and allowed to dry for up to 30 minutes. Next, zinc peroxide is applied, also in solution. Color change is immediately visible. The two solutions soak into the material, and react, thereby becoming ingrained in the matrix of the substrate. While these stains can produce a variety of colors ranging from a reddish brown to a yellow hue, they are generally used to mimic the look of endangered wood species in cheaper and more commonly available stock.
Пиротехника
1980 жылдары цинк пероксиді пиротехникалық қоспаларды толықтыруға қабілетті екендігі анықталды. ZnO2 барий қосылыстарын қолдануға қарағанда артық екендігі атап өтілді, өйткені ол аз уытты деп саналды. Цинк қосылысы окистендіретін қасиеттерімен жарылғыш заттардың тиімді құрауышы болып табылады. Көптеген химиялық жарылғыш заттар тез тотығу реакцияларына негізделеді, сондықтан ZnO2 пиротехникада қолдануға қолайлы. ZnO2 құрамының тағы бір артықшылығы бар, ол барий мен стронций пирокомпоненттеріне қарағанда пиротехникалық құралдың құрамында қосылыстар бар металл материалдарды аз тоттатады. Бір әдісте цинк пероксиді кальций силициді сияқты редуктормен бірлесіп әрекет етуі қажет, бұл қажетті қызыл / оксид реакциясын тудырады. Басқа әдіспен "екіншілік" жарылғыш затты мырыш переоксидімен араластырады. Екінші реттік жарылғыш заттарға нитроцеллюлоза, пентаэритрит тетранитраты (ПЭТН), сондай-ақ тринитробензол сияқты түрлі қосылыстар кіреді, олар күшті теріс зарядты теңгерімді қамтамасыз етеді. Бұл екіншілік жарылғыш заттар физикалық соққы, жылу немесе заряд сияқты ынталандыруларға сезгіш емес. Жарылғыш қоспаның басым бөлігі реакцияны бастау үшін қатысатын мырыш переоксиді кішігірім фракциясымен қосалқы жарылғыштан тұрады.
In the 1980s the discovery of zinc peroxide’s ability to complement pyrotechnical mixtures was discovered. It was noted that ZnO2 was preferable to the usage of barium compounds, as it was deemed to be less toxic. The zinc compound proves an effective component in explosives because of its oxidizing properties. Many chemical explosives rely on rapid oxidation reactions, for this reason ZnO2 is an ideal candidate for use in pyrotechnics. Another advantage of ZnO2 was, as compared to the barium and strontium pyroingredients, that it causes less corrosion in the metallic materials which contain the compounds in the pyrotechnic instrument. In one modality it is necessary for zinc peroxide to act in conjunction with a reducer like calcium silicide, to create the necessary red/ox reaction. In another modality, a ‘secondary’ explosive is mixed with zinc peroxide. Secondary explosives include nitrocellulose, pentaerythritol tetranitrate (PETN), as well as a variety of compounds, like trinitrobenzene, which provide powerful negative charge balance. These secondary explosives are relatively insensitive to stimuli such as physical impact, heat or charge. The explosive mixture would be comprised, in bulk, of the secondary explosive with a much smaller fraction of zinc peroxide, present to initiate the reaction.
Қауіпсіздік
Цинк пероксиді терімен, көзбен жанасқанда немесе тыныс алу кезінде өте қауіпті. Көп мөлшерде ішкен кезде зиянды. Ол теріге зиянды екені дәлелденген. Ұзақ уақыт бойы әсер ету теріге жанатын заттарды және ойық жараларды пайда етуі мүмкін. Ингаляция арқылы шамадан тыс әсер ету тыныс алу жолдарын қабынуға әкелуі мүмкін. Терінің қабынуы қабыну, қабыршақ, қызылдану немесе кейде көпіршіктермен сипатталады. Мырыш пероксиді өкпе мен шырышты қабықтарға зиянды. Қайталанған немесе ұзақ уақытқа созылатын әсер ағзаларға зақым келтіруі мүмкін. Буларды қайта-қайта немесе ұзақ уақыт бойы дем алу тыныс алу жолдарын созылмалы дәнділендіруге әкелуі мүмкін.
Zinc peroxide is very hazardous in case of skin contact, of eye contact, or inhalation. Harmful if ingested in large quantities. It has been shown to be corrosive to skin. Prolonged exposure may result in skin burns and ulcerations. Over exposure by inhalation may cause respiratory irritation. Skin inflammation is characterized by itching, scaling, reddening, or, occasionally, blistering. Zinc peroxide is toxic to lungs and mucous membranes. Repeated or prolonged exposure can produce organ damage. Repeated or prolonged inhalation of vapors may lead to chronic respiratory irritation.