Кіріспе

Британдық актриса (1934-1972) Джанет Мунро (туған Janet Neilson Horsburgh; 28 қыркүйек 1934 - 6 желтоқсан 1972) - британдық актриса. Ол "Дарби О'Гилл және кішкентай адамдар" (1959) фильміндегі рөлі үшін "Алтын глобус" сыйлығын жеңіп алды және "Рут үшін өмір" (1962) фильміндегі рөлі үшін BAFTA кино сыйлығына ұсынылды. Мунро Диснейдің үш фильмінде: Дарби О'Гилл және кішкентай адамдар (1959), Таудағы үшінші адам (1959) және Швейцариялық отбасы Робинсон (1960) фильмдерінде ойнады. Басқа фильмдерінде "Тролленберг террорисі" (1958) және "Жердің өртенген күні" (1961) фильмдерінде ойнады. Мунро актер Тони Райтқа, содан кейін актер Иан Хендриге тұрмысқа шықты. Ол 38 жасында жүрек ауруынан қайтыс болды.

Ерте өмір

Джанет Нилсон Хорсбург 1934 жылы Ланкаширдің Блэкпул қаласында туған. Ол шотландтық комедиан Алекс Мунроның (нағыз аты Александр Нилсон Хорсбург) және оның әйелі Филис Робертшоуның қызы. Ол әкесінің атымен өнер көрсетті. Мунро әкесінің жанында сахнада жиі өнер көрсеткен. Жеті жасында анасы қайтыс болған соң, Жанетті әкесінің қамқорлығында тәрбиеледі. Кейінірек ол "соғыс кезінде ол RAF-тің ойын-сауық бөлімінің басшысы болды және мен онымен бірге қайда болса да бірге жүрдім. Біз әскерлерді көңіл көтеруге шақырдық. Мен кильттер киіп, ән шырқадым. Менің дауысым өзімнен де кішірек еді, бірақ жігіттер маған ренжімеді Мен үйден келген жүкпін". "Менің қандай адам болғым келетіндігіме еш күмәнім болған жоқ", - деді ол кейін.

Алғашқы еңбектері

Манроның әкесі оның өзіне қосылуын қалады, бірақ ол заңды актриса болуды қалайды. Ол репертуарлық компанияда курсант хабаршы болып жұмыс істеді және "бітісті үйреніп, бітісті ойнады, ал 17 жасымда мен компанияның сахналық менеджері болдым". Мунро "Тролленберг террорисі" (1958) атты қорқынышты фильмде және Тед Уиллис жазған "Жас және кінәлілер" (1958) атты мелодрамасында нағыз кейіпкерлердің рөлін ойнаған. Ол сахнада пайда болды Қалаудың қыздары және "Мисс ағылшын теледидары 1958" болып сайланды.

Дисней

Мунроның үлкен жетістігі 1958 жылы наурыз айында Диснейдің Дарби О'Гилл мен кішкентай адамдар (1959) фильмінде әйел басты рөлге түскенде болды. Фильм Голливудта түсірілсе де, актерлік құрамы Лондоннан шығарылған. Дисней оны "Пик-Ап Гирл" фильмінде көрді және ол екі күн бойы экраннан сынақтан өтті. Диснейдің оған деген қызығушылығы соншалық, ол онымен бес жылдық келісімшартқа қол қойды. Дисней оны бірден "Таудағы үшінші адам" (1959) фильмінде Джеймс Макартурмен бірге әйел басты рөлге қайта пайдаланды. Қазіргі уақыттағы хабарлар оны Джун Эллисонмен салыстырды. Мунро өзінің АҚШ теледидарындағы дебютын "Беркли сквері" теледидарындағы романтикалық басты рөлді ойнаған кезде (1959) Hallmark Hall of Fame үшін жасаған. Ол Джордж Шефердің режиссері және Джон Керрдің қарсысында пайда болды. Бір пікірде ол "жақсы жұмыс істеді" делінген. Мунро Англияға Томми Стилдің махаббат қызығын Томми Тореадорда (1959) ойнау үшін оралды, содан кейін Дисней үшін үшінші фильм түсірді, Швейцариялық отбасы Робинсон (1960), тағы да МакАртурды романтикаға айналдырды. Ол Батыс Үндістандағы бес айлық аралықта түсірілді. Мунро Диснейдің Карл Малденмен бірге "Бон Воядж" фильмінде болатын, бірақ ол бірнеше жылға созылды, Дебора Уолли Мунро үшін жарияланған рөлде. Оның орнына ол Англияда америкалық теледидар үшін түсірілген және кейбір нарықтарда театрландырылған "Ат иелері" (1961) фильмінде көрінді. Мунро АҚШ теледидарына "Time Remembered" (1961) фильмінде Hallmark Hall of Fame үшін оралды.

Британдық фильмдер

Мунро ғылыми фантастика фильміндегі әйел басты рөлді сомдады Жер өртенген күн (1961), оның ең жақсы есте қалған рөлдерінің бірі. Ол Базил Дирден режиссерлік жасаған "Жан үшін Рут" (1962) фильмінде басты әйел рөлді ойнады, ол оған BAFTA сыйлығының ең үздік әйел актер номинациясын берді. Ол Армшекер театрына оралды ("Қош қашасындағы қыз", "Нимфаның түскісін" Иэн Хендримен, ол үйленуге тиіс еді) және Bitter Harvest (1963) фильмінде алғаш рет фильмде ең жоғары бағаланды, бірақ ол сәтті болмады. Мунро "Қосық және ізде" (1964) фильмінде Айан Кармайклмен және "Жұмқыр жаман адам" (1964) фильмінде Лео МакКернмен, оның "Жер отқа өртенген күні" фильміндегі түлектерінің бірі болды. Ол "Күн жарығында тонау" (1964) фильмінде камео түсірді.

Ойынға оралу

Мунро отбасын тәрбиелеуге көңіл бөлу үшін бірнеше жыл бойы өз мамандығында белсенді емес болды, бірақ 1968 жылы Ян Хендримен екінші некеден кейін актерлік қызметке оралды. Ол "Вендетта" ("Жоғатын адам") және "Отыз минуттық театр" ("Егер сіз аяқталуын білсеңіз, сөндіріңіз") эпизодтарында және Себастьян (1968) фильмінде қосалқы рөлге ие болды. Мунро Нью-Йоркке "Құрметті Крайтон" фильмінің теледидарлық бейімделуінде (1968) ойнауға барды. Ол Cry Wolf (1969) фильмінде камео түсірді. Мунро ITV Playhouse ("Premiere: Flower Dew") телеарнасында болды және "The Tenant of Wildfell Hall" (1969) сериясында басты рөлді атқарды. Соңғысын қарастырған кезде The Guardian оны "аян" деп атады. Ол енді көрші үйдің "Б" суреттегі қызы емес. Ол - әйел, оның актерлік қабілеті мен өмірлік тәжірибесі бар". Соңғы рөлдері "Play for Today" ("Пиано") және Адам Смит телесериалының бірнеше эпизодында болды. 1971 жылы шілдеде ол сахнада пайда болды.

Жеке өмір

Мунро 1956 жылдан 1959 жылға дейін актер Тони Райтпен тұрмыста болды. 1963 жылы Иан Хендриге тұрмысқа шықты; жұптың Салли және Кори деген екі баласы болды. Олар Фараон аралында тұратын. "Жердің өртенген күні" фильмінде Мунроны режиссерлік еткен Вэл Гест кейін "Джаннеттің өмірі апат болды [оның] Ианмен кездескенше алкоголик болмады. Ол онымен бірге жүруге тырысты". Мунро мен Хендри 1971 жылдың желтоқсан айында ажырасып кетті. Хендридің "нақты емес мінез-құлқына" байланысты неке бұзылды деген айыпты қарсы алмады.