Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Килбатти (Килбат) Расу, сондай-ақ 2-ші әкімшілік аймақ деп аталады, бұл Эфиопияның Афар аймағындағы бес аймақтың бірі. Бұл аймақ оңтүстігінде Ауси Расу, оңтүстік-батысында Фанти Расу, батысында Тигр аймағы, солтүстігінде Эритреямен шектеседі. Кілбет Расудың әкімшілік орталығы - Абала (оңтүстік-шығыста Шикет деп те аталады). Сонымен қатар, бұл аймақта бұрынғы тау-кен қонысы Далоль орналасқан, ол Жер бетіндегі ең ыстық мекен ретінде рекорд орнатты, орташа температурасы 34 ° C.
Kilbatti (Kilbat) Rasu, also known as Administrative Zone 2, is one of the five zones in the Afar Region of Ethiopia. This zone is bordered on the south by Awsi Rasu, on the southwest by Fantí Rasu, on the west by the Tigray Region, and on the north by Eritrea. The administrative center of Kilbet Rasu is Abala (also known in the highlands as Shiket). Also located in this zone is the former mining settlement of Dallol, which set the record for the hottest inhabited place on Earth, with an average temperature of 34 °C.
Тарих
1995 жылғы конституцияны қабылдамас бұрын, осы аймақтың бір бөлігі (әсіресе солтүстік бөлігі) Тигр провинциясының құрамына кірді. Нәтижесінде, БҰҰДБ миссиясы аймаққа келген кезде оны "Афар ұлттық аймақтық мемлекетінің ең оқшауланған аймағы" деп сипаттады, ол кезде "бомбардировкадан (Эфиопиялық азаматтық соғыстан) қатты зардап шеккенін, сондай-ақ жалпы назардан тыс қалғанын көрсетті. Қалған инфрақұрылымның көп бөлігі Хайле Селассие дәуірінен басталады". БҰҰДБ сапар кезінде аймақтағы екі маңызды әлеуметтік-саяси мәселені байқады. Біріншісі - Афардың Революциялық Демократиялық Бірлік Фронты (АРДУФ) мен үкіметтік күштер арасындағы жанжал. ARDUF үкіметтік әскери күштер мен лауазымды адамдарға кейде шабуыл жасап, тұз саудасын бақылау үшін бәсекелесті. Оған жауап ретінде әскерилер Берхале, Гарамойти, Гахарта, Ала, Мергис және Данде базарларын және кем дегенде үш аймақтағы мектептерді жапты. Екіншісі - ауылдағы афарлардың, негізінен көшпелілердің, Эритреядан ағылуы. Бұл жаңа келгендер Эритрея үкіметінің ұлттық қызмет бағдарламасын және қарусыздандырудың параллель күн тәртібін жүзеге асырудан қашып жүргенін мәлімдеді. Сыртқы көмек болмағанмен, босқындарға көмек көрсетіліп, олардың жергілікті тұрғындармен кландық байланыстары болғандықтан баспана берілді. 1996 жылғы халық санағы бойынша, бұл аймақтың жалпы саны 218 721 адам болды, оның ішінде 121 598 еркек және 97 123 әйел; сол кезде оның 4990 немесе 2,3% халқы қала тұрғындары болды. 1996 жылы негізгі этникалық топтар 97,73% -ы афарлар және 2,16% -ы тигрлер болды. Мектеп жасындағы балалардың 2,31-і (3,25% еркек және 1,10% әйел) мектепке барады, бұл аймақтық орташа көрсеткіштен төмен; 10 жастан асқан халықтың 4,16% (еркектер 6,26%, әйелдер 1,5%) сауатты.
Prior to the adoption of the 1995 constitution, a portion of this Zone (particularly the northern part) was part of Tigray Province. As a result, a UNDP mission visiting the Zone described it as "the most isolated zone of the Afar National Regional State", at the time showing signs of "suffered heavily from bombardment (from the Ethiopian Civil War), as well as from general neglect. Much of the remaining infrastructure dates from the Haile Selassie era." At the time the UNDP visited, they observed two major socio political issues in the Zone. The first was a smoldering conflict between the Afar Revolutionary Democratic Unity Front (ARDUF) and government forces. The ARDUF conducted sporadic attacks on government military forces and officials and competed for control of the salt trade. In response, the military closed markets at Berhale, Garamoyti, Gaharta, ‘Ala, Mergis and Dande, and schools in at least three woredas. The second was the continued influx of rural Afar, primarily nomads, from Eritrea. These new arrivals claimed to be fleeing the Eritrean government's recent enforcement of its National Service programme and a parallel agenda of disarmament. Despite a lack of external assistance, these refugees were given assistance and shelter due to clan ties between them and the locals. The 1996 national census reported a total population for this Zone of 218,721, of whom 121,598 were men and 97,123 women; 4,990 or 2.3% of its population were urban dwellers at the time. The major ethnic groupings in 1996 were 97.73% Afar and 2.16% Tigrean. Of the school age school age children, 2.31 (3.25% male and 1.10% female) were currently attending school, which is lower than the Regional average; 4.16% of the total population over the age of 10 (6.26% male and 1.5% female) are reported to be literate.