Кіріспе
Вирджиниядағы тарихи үй, АҚШ Вирджиниядағы Вилтон үйі мұражайы - Вирджиния штатының Ричмонд қаласында орналасқан тарихи үйдегі мұражай. Уилтонды 1753 жылы Түркия аралынан шыққан Уильям Рэндольф ІІ-нің ұлы Уильям Рэндольф III салған. Уилтон бастапқыда Ричмонд қаласынан бірнеше шақырым шығысқа қарай Джеймс өзенінің солтүстік жағалауында орналасқан "Әлемнің соңы" деп аталатын темекі плантациясының қорасы болды. 1747 және 1759 жылдар аралығында Уильям III оннан астам жалғасқан жер учаскелерін иеленді. 1753 жылы Рэндольф өзенге қарап тұрған жерде "Уилтон" деп аталатын грузиндік сарай салуды аяқтады. 1934 жылы Джеймс өзенінің қарсы жағалауына коммерциялық дамудың енуіне және иемдену қаупі төнген мүлікпен, Вирджиния штатындағы Американың отаршыл әйелдерінің ұлттық қоғамы оны сатып алу, бөлшектеу, жылжыту және оны қайта құру арқылы үйді жойылудан сақтады. Бір қызығы, Уилтонның тұрған жері, Покахонтас Парквейінің шығысындағы ферма, XXI ғасырда да ауыл шаруашылығына арналып қалды. 1952 жылдан бері жұртшылыққа ашық, Уилтон 18-ші және 19-шы ғасырдағы жиһаздар, маталар, шыны, керамика және күміс коллекциясын ұсынады. Бұл 18-ші ғасырдың ортасындағы бай плантаторлар өмірін көрсетеді. Үй 1976 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіліміне енгізілген. Уилтон Уильям Рэндольф III және Энн Рэндольф үшін шамамен 1753 жылы салынған; олардың ұлы Пейтон Рэндольф (1784 жылы қайтыс болды) екінші меншік иесі болды, ал Пейтоннан кейін үй 1859 жылға дейін Рэндольфтердің бірнеше ұрпақтары арқылы төмендеді. Уилтон Азамат соғысынан аман қалды және Ұлы депрессияның терең кезінде Коммерциялық және Траст банкімен ипотекаға түсуге дейін тағы төрт рет иесін өзгертті. Үйдің қирату қаупі төнгенде Вирджиния штатындағы Американың отаршыл әйелдерінің ұлттық қоғамы араласып, үйдің соңғы иелері болды. Уилтон қаласында Рэндольфтер 100-ден астам афроамерикалық ерлер, әйелдер мен балаларды құл етіп алды және құл еңбегін үйді салу үшін де, бидай мен темекі түрінде өздерінің тұрақты табыстарын өндіру үшін де қолданды. XIX ғасырдың басында Уилтон Хенрико округінің ең үлкен құл қауымына мекендеген. Уильям Рэндольф III 1762 жылы 52 жасында қайтыс болды және Уилтонды өзінің жиырма үш жасар ұлы Пейтон Рэндольфке қалдырды. Пейтон Рэндольф 1784 жылы 46 жасында қайтыс болып, Уилтонды өзінің бес жасар ұлы Уильям Рэндольф IV-ке қалдырды. Уильям Рэндольф 1815 жылы 26 жасында қайтыс болып, Уилтонды өзінің бес жасар ұлы Роберт Рэндольфке қалдырды. Оның жесірі Энн Эндрюс Рэндолф келесі мұрагерді тәрбиелеу кезінде плантациямен айналысты. Роберт Рэндольф 1839 жылы 29 жасында қайтыс болды және төрт жасар қызы Кэтринге (Кейт) қарызға батқан Уилтонды қалдырды. Кэтрин Рэндолфтар отбасының соңғы иесі болды; ол 1859 жылы Уилтонды сату үшін сотқа жүгінді.
the historic house in the United States
Wilton House Museum is a museum in a historic house located in Richmond, Virginia. Wilton was constructed c. 1753 by William Randolph III, son of William Randolph II, of Turkey Island. Wilton was originally the manor house on a tobacco plantation known as "World's End" located on the north bank of the James River several miles east of the city of Richmond. Between 1747 and 1759, William III acquired more than a dozen contiguous tracts of land. About 1753, Randolph completed building a Georgian manor house, which he named "Wilton," on a site overlooking the river. In 1934, with commercial development encroaching on the opposite bank of the James and the property in danger of foreclosure, The National Society of The Colonial Dames of America in the Commonwealth of Virginia saved the mansion from destruction by purchasing, dismantling, moving, and rebuilding it on a site overlooking the James River a few miles west of its original location. Ironically the farm just east of the Pocahontas Parkway, where Wilton once stood remains devoted to agriculture in the 21st century. Open to the public since 1952, Wilton hosts a collection of 18th and 19th century furnishings, textiles, glass, ceramics, and silver that reflect the wealthy planter life of the mid 18th century. The house was listed on the National Register of Historic Places in 1976. Wilton was constructed for William Randolph III and Anne Randolph between circa 1753; their son Peyton Randolph (d. 1784) was the second owner, and after Peyton the house descended through several generations of Randolphs until 1859. Wilton survived the Civil War and changed owners another four times before going into foreclosure by The Bank of Commerce and Trust during the depth of the Great Depression. When the house was in danger of demolition The National Society of The Colonial Dames of America in the Commonwealth of Virginia intervened and became the last owners of the house. At Wilton, the Randolphs enslaved over 100 African American men, women, and children and utilized slave labor to build both the house and produce their ongoing income in the form of wheat and tobacco. By the early 19th century, Wilton was home to the largest enslaved community in Henrico County. William Randolph III died in the year of 1762, aged 52, and left Wilton to his twenty three year old son, Peyton Randolph. Peyton Randolph died in the year of 1784 at age 46 and left Wilton to his five year old son, William Randolph IV. William Randolph died in the year of 1815 at age 26 and left Wilton to his five year old son, Robert Randolph. His widow, Anne Andrews Randolph, managed the plantation while raising the next heir. Robert Randolph died in 1839 at age 29 and left a heavily indebted Wilton to his four year old daughter, Catherine (Kate). Catherine was the last owner in the Randolph family; she filed a suit to sell Wilton in 1859.
19 ғасыр
Вильям Рэндольф IV өсиетінде әйеліне "мұндаған мүлкімнің кез келген бөлігін менің борыштарымды төлеу үшін қажет деп тапқан кез келген уақытта пайдалануға толық құқық берді". 1833 жылы жазушы Катерина Седжвик Уилтонға барып, "Сыртқа жығылған қоршаулар, құлап жатқан piazza, бүлінген бояу, арқанмен байланған қоршаулар және т.б". "Бұл үйдің көрінісі қираған күйінде", - деп қосты. 1832 жылы жер салығы кітаптарында көрсетілген Уилтонның мүлкінің жалпы құны 74 664 доллардан 1850 жылы 45 066 долларға дейін төмендеді. Уилтонның жағдайы нашарлай берді. 1833 және 1835 жылдары Роберт Рэндольф плантацияны одан да үлкен қарыздарды қамтамасыз ету үшін сенімгерлікпен беруге мәжбүр болды. Роберт Рэндольф 1839 жылы қайтыс болды, ол қызына, Кэтринге, қарызға батқан Уилтонды қалдырды. Роберт қайтыс болғаннан кейін төрт жыл өткен соң, жесір әйел Мэри Нью-Йорктегі Джеймс Брукке тұрмысқа шықты. 1846 жылы Джеймс пен Мэри өздерінің қызы Кэтрин С. Рэндольфтің мүлкін бөліп алу үшін сотқа берді. Уилтон 744 акрға бөлінді, олар Джеймс пен Мэриге тиесілі, ал 1535 акр Кэтринге тиесілі. 1859 жылы Кэтрин Уилтонды сату туралы талап арыз жазды. Бұл іс 1875 жылға дейін шешілген жоқ. Жердің жағдайының жинақталуы плантацияның топырағының құнарлылығы иелері мен жалға алушылардың жылдар бойы ауыр егістіктен кейін төмендеді. Ғимараттар қирап, құнсыз күйде еді. Аукцион 1859 жылдың 27 шілдесінде өтті: Уильям К. Найт үйді қоса алғанда, 1 237,93 акр жер үшін 49 517 доллар төледі. Кэтрин Уилтонның соңғы иесі Рэндолфтар отбасынан.
20 ғасыр
Уилтон Ұлы депрессия кезінде ипотекаға түсу қаупіне ұшырады, содан кейін оны 1933 жылы Вирджиния штатындағы Американың отарлаушы әйелдерінің ұлттық қоғамы сатып алды және Джеймс өзенінің жағалауында, бастапқы орналасқан жерінен батысқа қарай 15 миль қашықтықта қайта құрылды.
Мұражай жинағы
Уилтон - Ричмондтың 18 ғасырдағы жалғыз қоғамдық плантация үйі, онда 1400 артефакт бар. Бұл 17 - 18 - 19 ғасырлардағы бұйымдар арасында күміс, керамика, мата, суреттер, құжаттар мен жиһаздар бар.