Кіріспе

Сейіз шаруашылықтары суландыру және ауыл шаруашылығы жерлерін тыңайту үшін канализациялық суды пайдаланады. Бұл әдіс ыстық, құрғақ климатты жерлерде кең таралған, онда суару өте маңызды, ал таза су көздері өте аз. Суспензиядағы қатты заттарды микроорганизмдер мен бактериялар өсімдіктердің өсуіне азот, фосфор және басқа да өсімдік қоректік заттарды жеткізу үшін гумусқа айналдыруы мүмкін. Қазіргі кезде көптеген индустриалды елдер кәріз фермаларының орнына кәдімгі кәріз суларын тазарту зауыттарын пайдаланады. Бұл вектер мен иіс проблемаларын азайтады; бірақ ағынды су шаруашылығы кейбір дамушы елдер үшін арзан нұсқа болып қала береді. Сейіз шаруашылығын суды инфильтрациялық алаңдар немесе жер асты дренаждары арқылы шығарумен шатастыруға болмайды.

Артықшылықтар

Сейіз шаруашылығы суды суару үшін пайдалануға мүмкіндік береді, әйтпесе ол ысырапқа кетеді. Ағынды судағы кейбір қоректік заттар мен органикалық қатты заттар табиғи су ортасын ластамай, топырақ пен ауыл шаруашылығы өнімдеріне пайдалы түрде қосылуы мүмкін. Егер ауыл кәріз фермасынан жоғары болмаса, суды суға құю нүктесіне дейін сорғылау жалғыз талап болуы мүмкін.

Кемшіліктер

Ағынды сулар ағынды суларға түсіп, булану және сіңу қабілетінен асып кеткен кезде, судың ағынды сумен суарудан ластанған ағып кетуі мүмкін. Сейіз су әдетте тұрақты мөлшерде пайда болады, бірақ суару тек құрғақ ауа райында қажет, ал температура өсімдіктердің өсуіне ықпал ететіндей жоғары болған кезде ғана пайдалы. Артық суару топырақтың септик, қышқыл немесе ағынды сумен ауыруына әкеледі. Жер астынан тазарту үшін, әдетте, тамырлардың енуін азайту үшін терең жерге орналастырылған құбырлар қолданылады және терең тамыр жүйесі бар өсімдіктердің өсуін болдырмау үшін көбінесе үстіндегі өсімдіктерді басқарады.

Тарих

Қазіргі заманғы кәріз суларын тазарту жүйелерінің басында тұрмыстық кәріз сулары қалалар мен қалалардан жиналып, жақын маңдағы ауыл шаруашылық жерлеріне жеткізілетін. Орта ғасырларда бұл қолмен тасымалданған қаптармен жүзеге асырылды, бірақ жергілікті халық саны өскен сайын, өнеркәсіптік революция кезінде санитарлық кәріз жүйелері салынды. Олар канализация құбырлары мен сорғыларын пайдаланып, қаладан тыс жерлердегі ірі жалдамалы шалғынды жерлерге ағынды суды тасымалдайтын. Берлинде бір кездері 10 мың гектар жерді алып жатқан 20 кәріздік ферма жұмыс істеді. Уэльсте өнеркәсіптік революция кезінде қалаларда халық саны өскен сайын, канализациялық шұңқырлар жарамсыз болған кезде, бұл канализацияны тазартудың жалпы әдісі болды. Жергілікті жердің ағынды суды ағызуына алғашқы жауап ретінде ағынды суды жақын өзенге жеткізетін магистральдық канализация болды, бірақ халық саны одан әрі өскен сайын, ағынды су фермалары құрылды. Кейбір фермалар 20-ғасырдың соңына дейін пайдаланылып келді, бұл кезде, әдетте, инфекциялық патогендермен, кейде өнеркәсіптік қалдықтармен ластанғандықтан, ағынды су әрқашан тыңайтқыш ретінде қолдануға жарамсыз екені анық болды. Сондықтан, кәріз суларын шығаратын зауыттар кәріз суларын шығаратын фермалардың орнына пайда бола бастады. Қазіргі заманғы кәріз фермалары әдетте осындай зауытпен біріктіріледі, сондықтан олар жерді тазартылған кәріз суымен суарады. Тазартылмаған ағынды судың кейбір түрлерін ағынды су фермасында пайдалануға немесе салынған ылғалды жерлер арқылы сүзгілеуге болады.

Мысалдар

Честер зоопаркында канализациялық ферманың шағын үлгісі бар, онда пилдің нәжісі мен зәрімен ластанған су қамыс арқылы сүзгіленеді. Мельбурндағы Батыс өңдеу зауыты.