Кіріспе
Американдық ғалым Джон "Джек" Гэмбл Кирквуд (30 мамыр 1907 жыл, Готебо, Оклахома 9 тамыз 1959 жыл, Нью-Хейвен, Коннектикут) - Корнелл университетінде, Чикаго университетінде, Калифорния технология институтында және Йель университетінде профессорлық-оқытушылық қызметтер атқарған белгілі химик және физик.
John "Jack" Gamble Kirkwood (May 30, 1907, Gotebo, Oklahoma – August 9, 1959, New Haven, Connecticut) was a noted chemist and physicist, holding faculty positions at Cornell University, the University of Chicago, California Institute of Technology, and Yale University.
Ерте өмірі және өмірбаяны
Кирквуд Оклахома штатының Готебо қаласында Джон Миллард пен Лилиан Гэмбл Кирквудтың тұңғыш баласы болып дүниеге келді. Оның әкесі заңгер болып оқыған және Канзас штатындағы Гудэйр корпорациясының дистрибьюторы болған. Джек Кирквудтан басқа, екі кіші әпке-қарындасы болды: Каролина (1910) және Маргарет (1921). 1909 жылы отбасы Вичитаға (Канзас штаты) көшіп барды. 1920 жылдары отбасы Орта Батыс қыстарынан құтылу үшін Калифорнияның Пасадена қаласына көшіп барды.
Білім
Пасаденада Кирквуд 15 жасында Калтехте химия сабағына қатысты. Математика мен химияда ерекше талантты танытқан Кирквудты А. А. Нойес орта мектепті бітірместен бұрын Калтехке оқуға түседі. Ол Чикаго университетіне ауысудан бұрын екі жыл Калтехте оқыды, онда ол 1926 жылы ғылым бакалаврын алды.
Академиялық мансап
Кирквуд 1926 жылы Чикаго университетінен физикадан B. S. және Ph. 1929 жылы MIT-тен химия ғылымдарының докторы, Фредерик Г. Киеспен бірге жұмыс істеді. Ол екі жыл Еуропада болды, онда Питер Дебаймен жұмыс істеді және Арнольд Сомерфельдке барды. Ол 1932-1934 жылдар аралығында физикалық химия бойынша ғылыми қызметкер ретінде МТИ-ге оралды. Ол жерде Фредерик Г. Киеспен бірге Герберт Х. Улигке тәлімгер болды, ол кейіннен коррозияны зерттеуге маманданған белгілі физикалық химик болды. Кирквуд 1936 жылы Langmuir сыйлығын АҚШ-тың ең үздік жас химигі ретінде таныды. Сол жылы ол таза химия бойынша Американдық химиялық қоғамның сыйлығын алды. 1935 жылы Кирквуд Корнелл университетінің химия профессоры болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Дж. Роберт Опенхаймер Кирквудты атом бомбасын әзірлеуге арналған Манхэттен жобасына қатысқан ғалымдардың бірі ретінде жұмысқа алды. Кирквуд 1951 жылы Бикини атоллінде бірінші сутекті бомбаның жарылуына куә болды. Соғыстан кейін, 1946 жылы Линиус Паулинг сол кездегі Калтех президенті Роберт Милликанға Кирквудты Калтехке шақыруды ұсынды. Ол Кирквудты Калтехке бакалавриатта оқуға шақырған автор А. Нойестің есімімен жаңадан құрылған профессорлық лауазымға ұсынды. Кирквуд ұсынысты қабылдады және 1947 жылдан бастап Йельден 1952 жылы Йельде Стерлинг профессоры болып, химия кафедрасын басқарғанға дейін химия профессоры болды. Ол 1959 жылы 52 жасында өлімге ұшырағанша Йель университетінің химия кафедрасын басқарды. Екі жылда бір рет Йель университетінің химия бөлімі Нью-Хейвен химиялық қоғамымен бірлесіп Кирквуд медалін береді. Бір қызығы, Кирквуд медалімен марапатталғандардың жартысына жуығы химия саласындағы Нобель сыйлығын жеңіп алды. Кирквудтың химиядан екі кафедрасы бар. Йель университеті химия кафедрасының профессоры Джон Г. Кирквуд. Калтехте Кирквуд Нойз профессоры бар. 1939 жылы "Полярлық сұйықтықтардың диэлектрлік полярлануы" атты классикалық еңбегінде Кирквуд алғаш рет көршілес молекулалар үшін бағдарлық байланыстар тұжырымдамасын енгізді және олардың сұйықтықтардың диэлектрлік мінез-құлқын қалай басқаратынын көрсетті. 1946 жыл, әсіресе, Кирквуд пен оның әріптестерінің көлік процестерінің негізгі статистикалық механикалық теориясына арналған ұзақ сериядағы алғашқы қағаздың пайда болуымен ерекше болды. Кирквуд 1942 жылы Ұлттық ғылым академиясының, 1944 жылы Америка философиялық қоғамының, 1949 жылы Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі болып сайланды.