Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз Эдвин Одегард (10 қаңтар 1911 жыл - 14 қараша 1999 жыл) - Вашингтон университетінің 1958-1973 жылдар аралығындағы президенті. Одегард Вашингтон университетін орташа мемлекеттік университеттен АҚШ-тың ең үздік мемлекеттік университеттерінің біріне айналдырды.
Charles Edwin Odegaard (January 10, 1911 – November 14, 1999) was the president of the University of Washington from 1958–1973. Odegaard is credited in transforming the University of Washington from an average state university to one among the top public universities in the United States.
Өмірбаян
Одегаард 1911 жылы Иллинойс штатының Чикаго Хайтс қаласында Чарльз Альфред пен Мэри Корд Одегардтың отбасында дүниеге келген. Оның аталық ата-бабалары 1880 жылы Норвегиядан көшіп келген. Одегард Чикагоның солтүстік жағында өскен. Ата-анасының екеуі де орта мектепті бітірмегенмен, олар Одегардтың оқуын көтермеледі және кең кітапханасы болды. Өзінің өмірбаянында ол осы отбасылық ортаның "тарихты пән ретінде үйретуіне себепші болғанын" айтады. Одегард 1932 жылы Дартмут колледжін бітіріп, магистрлік және филология ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Д. Гарвард университетінен 1933 және 1937 жылдары.
Odegaard was born in 1911 in Chicago Heights, Illinois to Charles Alfred and Mary Cord Odegaard. His paternal grandparents emigrated from Norway in 1880. The son of the president of a machine tools company, Odegaard grew up on the north side of Chicago. While neither parent had finished high school, they encouraged Odegaard's scholastic study and had an extensive library. In his autobiography, he says this family environment "preconditioned me for history as a discipline". Odegaard graduated from Dartmouth College in 1932 and received his Master's degree and Ph. D from Harvard University in 1933 and 1937, respectively.
Мансап
Одегард Иллинойс университеті, Урбана-Шампейнде тарихтан сабақ берді, содан кейін екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңіз флотында қызмет ету үшін демалысқа шықты, лейтенант-командир дәрежесін алды. Одегард академиялық өмірге қайта оралды, алдымен Иллинойс университетінде сабақ берді, содан кейін Американың білімді қоғамдар кеңесінің атқарушы директоры болды. 1953 жылы Мичиган университетінің өнер және ғылымдар деканы болды. 1958 жылы Одегард Вашингтон университетінің президенті қызметін қабылдады және университет әкімшілігінің өзін-өзі қанағаттандыруын жою үшін тез өзгерістер енгізді. Одегаард келгеннен кейін алты жыл өткен соң, бастапқы он бес деканың тек үшеуі ғана қалды. Университет Одегардтың басқаруы кезінде студенттік саны 16000-дан 34000-ға дейін өскен, 35 жаңа ғимарат (университеттің шаршы метрін екі есеге көбейткен), медициналық мектепке инвестицияны арттырған, "ғалымдар қауымдастығын" құру туралы көзқарас қалыптастырған және жұмыс бюджетінің өсуін бақылаған.
Odegaard taught history at the University of Illinois at Urbana Champaign, and then took a leave of absence to serve in the Navy during World War II, earning the rank of lieutenant commander. Odegaard returned to academia, first teaching at the University of Illinois, then becoming the Executive Director of the American Council Of Learned Societies. In 1953 he became the Dean of Arts and Sciences at the University of Michigan. In 1958, Odegaard accepted the presidency of the University of Washington and quickly made changes to remedy perceived complacency in the university's administration. Six years after Odegaard arrived, only three of the original fifteen deans remained. The university witnessed tremendous growth during Odegaard's tenure with the student population growing from 16,000 to 34,000, 35 new buildings (doubling the square footage of the university), increased investment in the medical school, instituted a vision of building a "community of scholars", and oversaw the growth of the operating budget from $37 million USD in 1958 to over $400 million USD in 1973.
Жеке өмір
1941 жылы Чикаго университетінің шіркеуінде Чикагода Элизабет Джейн Кетчумға (1908-1980) үйленді. Элизабет Кетчем Колорадо, Пенсильвания және Иллинойс инженерлік колледжінің бұрынғы деканы Мило Смит Кетчемнің және Иллинойс университетінде сабақ берген Мэри Эстер Битти Кетчемнің қызы болды. Чарльз мен Элизабет Одегардтың Мэри Энн Одегард деген қызы болды. Одегард 1999 жылы 88 жасында, бірнеше жыл бойы денсаулығы нашарлағаннан кейін, ұйқыда жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды.
In 1941 he married Elizabeth Jane Ketchum (1908 1980) in Chicago at the University of Chicago Chapel. Elizabeth Ketchum was the daughter of Milo Smith Ketchum, former Dean of the College of Engineering at Colorado, Pennsylvania, and Illinois, and Mary Esther Beatty Ketchum, who taught at the University of Illinois. Charles and Elizabeth Odegaard had one daughter, Mary Ann Odegaard. Odegaard died in his sleep of heart failure in 1999 at the age of 88, after several years of failing health.
Мұра
Одегард университетінің кітапханасы, Вашингтон университетінің университет кітапханасы оның құрметіне аталған. Чарльз Э. Одегард сыйлығы Вашингтон университетінде университеттегі әртүрлілік үшін құрылды. Блейк аралы теңіз мемлекеттік паркі аралдың тарихына қарамастан, аралды оған арналған тақташаға ие. Ол АҚШ Жоғарғы Сотының ДеФунис пен Одегард арасындағы ісі бойынша сотталған.
Odegaard Undergraduate Library, the undergraduate library at the University of Washington is named in his honor. The Charles E. Odegaard Award was established at the University of Washington on behalf of diversity at the university. Blake Island Marine State Park has a plaque dedicating the island to him, despite the islands history. He was co defendant in US Supreme Court case DeFunis v. Odegaard.