Annaburg

Кіріспе

Аннабург - Германияның Саксония-Анхальт аймағындағы Виттенберг ауданындағы шағын қала. Ол бұрынғы Verwaltungsgemeinschaft Annaburg Prettin-тің орналасқан жері болды.

Тарих

13 ғасырда Асканиялықтар қазіргі Аннабургтің орнына аңшылық сарай салған. Алайда бұл әсем ғимарат 1422 жылы өртеніп кетті. Саксонияның Виттенберг герцогы Альбрехт III үйі өртенгенде, үйдің ішінде болды. Ол әйелімен бірге тек түнгі киімдерін киіп, терезеден қашып шықты. Өртте Альбрехттің қасындағылардың көбі қаза тапты, ал бірнеше күннен кейін ол да жарақаттанғандықтан көз жұмды. Бұл шын мәнінде Альбрехттің мұрагері болмағандықтан, аймақтың тарихына әсер етті. Оның өлімімен Аскания әулеті құрып кетті. 1498 жылы зоологикалық бақ салынды. 1572 жылға дейін Аннабург Лошау деп аталды және 1821 жылы ол биліктен біржола жойылғанға дейін Аннабург округінің орталығы болды. 1550 жылы Лошауда 40 ер адам жер иелері болды, олардың ішінде сегіз малшы, бір феодалдық судья, тоғыз бағбан және 22 "отарша" болды, олар Лошаудың сыртында өмір сүрді. Бірінші саксондық сарай дәріханасы да Аннабургте орналасқан. Сайлаушы Августтың әйелі Дания королі Анна болды), Дания королі Кристиан III-нің қызы. Ол үшін әсем үйі және сонымен бірге қаласы қайта аталды. 1762 жылдан бастап жоғарыда аталған резиденцияда 11 жастан 15 жасқа дейінгі 500-ден астам оқушы протестанттық (евангелистік) сенімдегі әскери қызметкерлердің тегін білім алған әскери жастар институты орналасқан. Сонымен қатар, жаңадан салынған казармаларда тағы бір жас офицерлерді даярлау мектебі болды. 1754 жылдың шілдесінде Иоганн Кристиан Ноак, "der Malificant" (яғни "Зұлымдық жасаушы") бұзылу дөңгелегінде өлтірілді және басқаларды зұлым істерден аулақ болуға қалдырды. Бұл солардың соңғыларының бірі болды. 1780 жылдан бастап, АМТ актуарі Кристиан Август Зайдель Аннабургте шөп бағын жүргізді. 1815 жылдан 1944 жылға дейін Аннабург Саксонияның Пруссия провинциясының құрамына кірді. XVII ғасырда қала құқығынан айырылғаннан кейін, 1939 жылы оларға тағы да Аннабург берілді. 1942 жылы Аннабург Солтүстік Африкадағы жорықтарда тұтқынға алынған Британдық Үндістан армиясының Үндістандық әскери тұтқындарын ұстау лагері ретінде қызмет етті. Бұл Үндістанның ұлтшыл көшбасшысы Субхас Чандра Боздың еркімен жасалды. Бұл Үндістанның ағылшын билігінен тәуелсіздігі үшін күресу үшін "Азаттық Үндістан легионын" (соңыда неміс армиясына антпен қосылды) құру үшін негіз болды. 1944-1945 жылдары Аннабург Галле Мерзебург провинциясының құрамына кірді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Аннабург 1945 жылдан 1952 жылға дейін Саксония Анхальт провинциясына (1947 жылдан бастап) және 1952 жылдан 1990 жылға дейін Шығыс Германияның Безирк Котбұсына қосылды. 1990 жылдан бері Аннабург Саксония Анхальт аймағының құрамына кіреді.

In the 13th century, the Ascanians built a hunting lodge on the site of today's Annaburg. This stately edifice, however, burnt down in 1422. Duke Albrecht III of Saxony Wittenberg found himself inside the lodge when it caught fire. He and his wife escaped through a window clad only in their night clothes. The fire killed many of Albrecht's entourage, and indeed it claimed his life too, a few days later as a result of his injuries. This actually influenced the region's history, as Albrecht had no heir. With his death, the Ascanian dynasty came to an end. In 1498, a zoölogical garden was built. Until 1572, Annaburg was called Lochau and was, until it was abolished for good in 1821, the seat of the Amt of Annaburg. In 1550, Lochau was home to 40 men who owned land, among them eight draught cattle raisers, one feudal judge, nine gardeners and 22 "suburbanites" who lived somewhere just outside Lochau. The first Saxon court pharmacy is also to be found in Annaburg. The Elector August's wife was Anna of Denmark), Danish King Christian III's daughter. For her, the stately home – and thereby also the town – were renamed. Since 1762, the aforesaid residence has been the site of a military youth institute in which more than 500 pupils aged 11 to 15 have been educated for free by military personnel of Protestant (evangelisch) faith. Furthermore, there existed another junior officer preparatory school in a newly built barracks. In July 1754, Johann Christian Noack, "der Malificant" (i. e. "the Wrongdoer") was put to death on the breaking wheel and left there to deter others from a life of evil deeds. It was one of the last such executions. From 1780, the Amt actuary, Christian August Seidel, ran a mulberry orchard in Annaburg. From 1815 to 1944, Annaburg was part of the Prussian Province of Saxony. After losing town rights in the 17th century, they were granted Annaburg once again in 1939. In 1942, Annaburg served as the holding camp of Indian POWs of the British Indian Army, captured in the North African campaigns. This was done at the behest of the Indian nationalist leader, Subhas Chandra Bose; and as a staging ground to create a Free India Legion (eventually absorbed under oath to the German army) to fight for Indian independence from British rule. From 1944 to 1945, Annaburg was part of the Province of Halle Merseburg. After World War II, Annaburg was incorporated into the Province (since 1947, State) of Saxony Anhalt from 1945 to 1952 and the Bezirk Cottbus of East Germany from 1952 to 1990. Since 1990, Annaburg has been part of Saxony Anhalt.