Кіріспе
Қолданбалы химияның ауыл шаруашылығы саласы Ауыл шаруашылығы химиясы - химия, әсіресе органикалық химия және биохимия, олар ауыл шаруашылығына қатысты. Аграрлық химия өнімдерді және мал шаруашылығын өндіру, қорғау және пайдалануда маңызды құрылымдар мен химиялық реакцияларды қамтиды. Оның қолданбалы ғылым мен технология аспектілері өнімділікті арттыруға және сапасын арттыруға бағытталған, бұл көптеген артықшылықтар мен кемшіліктерге ие.
Agricultural chemistry is the chemistry, especially organic chemistry and biochemistry, as they relate to agriculture. Agricultural chemistry embraces the structures and chemical reactions relevant in the production, protection, and use of crops and livestock. Its applied science and technology aspects are directed towards increasing yields and improving quality, which comes with multiple advantages and disadvantages.
Ауыл шаруашылығы және қоршаған орта химиясы
Аграрлық химияның бұл аспектісі молекулалық химияның ауыл шаруашылығындағы рөлі мен оның жағымсыз салдарын қарастырады.
Өсімдік биохимиясы
Өсімдік биохимиясы өсімдіктерде болатын химиялық реакцияларды қамтиды. Негізінде молекулалық деңгейдегі білім азық-түлікпен қамтамасыз ету технологиясын қалыптастырады. Өсімдіктер мен басқа организмдер арасындағы биохимиялық айырмашылықтарға, сондай-ақ өсімдіктер патшалығындағы айырмашылықтарға, мысалы, дикотиледондар мен монокотиледондарға, гимноспермаларға және ангиоспермаларға, C2 және C4 фиксаторларына және т.б. ерекше назар аударылады.
Пестицидтер
Тамақ, жем-шөп және талшық өндірісіне көмектесу үшін жасалған химиялық заттарға гербицидтер, инсектицидтер, фунгицидтер және басқа да пестицидтер жатады. Пестицидтер - өсімдіктер өнімін арттыруда және өсімдіктер шығындарын азайтуда маңызды рөл атқаратын химиялық заттар. Бұл бөжәктер мен басқа да жануарларды егіндіктерден алыс ұстап, олардың бұзылып өспеуіне мүмкіндік береді, зиянкестер мен ауруларды тиімді реттейді. Пестицидтердің кемшіліктері топырақ пен судың ластануын қамтиды (көнекті органикалық ластаушы заттарды қараңыз). Олар мақсатты емес түрлерге, соның ішінде құстарға, балықтарға, тозаңға түсірушілерге, сондай-ақ ауыл шаруашылығы жұмысшыларына улы болуы мүмкін.
Топырақ химиясы
Аграрлық химия көбінесе топырақтың құнарлылығын сақтауды немесе арттыруды, ауыл шаруашылығы өнімдерін сақтауды немесе жақсартуды және өнім сапасын жақсартуды мақсат етеді. Топырақтарды талдау кезінде құрғақ топырақ массасының көп бөлігін құрайтын органикалық емес заттарға (минералдарға) және тірі организмдерден, олардың ыдырауының өнімдерінен, гумид қышқылдары мен фулвик қышқылдарынан тұратын органикалық заттарға назар аударылады. Аңтитын жер тыңайтқыштардың маңыздылығы. Органикалық тыңайтқыштардың қолданылуы ұзақ уақытқа созылған, бірақ олардың орнына көбінесе кен өндіруден (фосфаттық таужыныстардан) және Хабер Бош процесінен алынатын химиялық заттар қолданылады. Бұл материалдарды қолдану өсімдіктер өсіру жылдамдығын едәуір арттырды, бұл өсіп келе жатқан адам санын қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Жалпы тыңайтқыштарға мочевина, аммоний сульфаты, диамоний фосфаты және кальций аммоний фосфаты жатады.
Биоотын және биоөнілген материалдар
Аграрлық химия - жеуге жарамды дақылдарды ғана емес, отын ("биоотын") мен материалдарға арналған шикізат өндірудің ғылым мен технологиясын қамтиды. Қант ферменттеу арқылы алынған этанол отыны. Биодизель жануарлар мен өсімдіктерден алынатын майлардан алынады. Метанды микроорганизмдер арқылы тыңайтқыш пен басқа да ауыл шаруашылығы қалдықтарынан алуға болады. Лигноцеллюлоза жаңа материалдардың перспективалы прекурсоры болып табылады.
Биотехнология
Биокатализ көптеген азық-түлік өнімдерін өндіруде қолданылады. Жыл сайын жүгеріден алынған глюкозаның тұрақтандырылған глюкоза изомераза ферментінің әсерінен бес миллиард тоннадан астам жоғары фруктозалы жүгері сиропы өндіріледі. Жаңа технологиялар көп, соның ішінде жеміс шырындарын тазарту немесе дебиттеу ферменттері бар. Инженерлік өсімдіктер әр түрлі пайдалы химиялық заттарды алады. Биологиялық өңдеу - биологиялық ыдыраудың жасыл жолы.
ГМО
Генетикалық модификацияланған организмдер (ГМО) - ғалымдар ағзалардың ерекшеліктерін жақсарту үшін геномдық деңгейде өзгерткен өсімдіктер немесе тірі организмдер. Бұл ерекшеліктерге адамдар үшін жаңа вакциналар жасау, қоректік заттардың қорын арттыру және бірегей пластик жасау жатады. Олар, сондай-ақ, бастапқы организмнің өсуіне қолайсыз климаттарда да өсе алады. Осыған байланысты ГМО-ға қатысты мәселелерге ГМО-ны жеуден антибиотиктерге қарсы тұру мүмкіндігі кіреді.
Омиктер
Протеомиканың маңызы ерекше, өйткені ақуыз (тағам) ауыл шаруашылығының көп бөлігін басқарады.