Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Марбери - бұл Марбери және округтің азаматтық приходінде орналасқан шағын ауыл, бұрын Марбери кум Куоисли, Чешир шығысының бірлік билігі мен Чешир графтығының церемониалды ауданында, Англия. Ол Норбери және Уирсволлдің көршілес азаматтық приходтарымен бірлесіп басқарылады. Ауыл Шропширдегі Уитчерчтен солтүстік-шығысқа қарай 5 шақырым және Чеширдегі Нантвичтен оңтүстік-батысқа қарай 7 шақырым жерде орналасқан. Жақын маңдағы ауылдарға Малпас, No Man's Heath, Норбери, Вирсволл және Ренбери кіреді. Шропширмен шектесетін азаматтық приход; сонымен қатар Холлинс-Лейн, Марли-Грин және Куосли, сондай-ақ Холлихерст пен Виллеймордың бөліктері бар. 2001 жылы жалпы халық саны 250-ден аз болды, ал 2011 жылы Wirswall-пен бірге 352 адам болды. Бұл аймақта римдік ақшалар табылған, бірақ римдіктердің қоныстанғаны туралы ешқандай дәлел жоқ. Марбери Биг Мереден ересек адам мен баланың екі бас сүйегінің бөліктері табылды; олар біздің заманымыздың 750 жылынан басталған. Азаматтық приходта кеш саксондық деп саналатын шынысыз пісіру ыдысының сынығы да табылды. Марбери 1086 жылғы Domesday зерттеуінде Мербери ретінде, Норбери мен Вирсволлдың көршілес қалашықтарымен бірге тіркелген. Жеңіс алдында ол граф Гарольдтың шеткі меншігі ретінде, кейіннен Нантвич бароны Уильям Малбанк иеленді. Domesday кіруінде Марбериде 11⁄2 терісі тіркелген; Норбери мен Уирсволлмен бірге бес арақ пен орманды жер бар еді. Бірлескен деменнің жалпы саны жеті болып тіркелді. Көршілес Уирсволл мен Вренбери қалаларынан айырмашылығы, Марбери зерттеуде "қалдық" ретінде сипатталмаған. Марберидің иелігінде кейіннен Баддилидің де Прайерс отбасы болды, ол 1349 жылға дейін Джон Ле Стрэнджге, Уитчерч лордына өтті. 1299 жылы қазіргі приход шіркеуінің орнында ағаш шіркеу болған; Марбери шіркеуі 1870 жылға дейін Уитчерчтің приходтық часовнясы болып саналды. Марбери Биг-Мердің маңында канализация жұмыстары кезінде ортағасырлық жолдың қалдықтары ашылды. Олар бірнеше қабат бүркемемен жабылған, ағаш үстіне қаланған таспен жабылған. Квойсли алғаш рет 1350 жылы Кузели деп жазылған; аты англосаксон тілінде шыққан және "Кузаның ашық жері" дегенді білдіреді. Бұл кейінірек бос қалған ортағасырлық шағын елді мекен болуы мүмкін.
Marbury is a small village located at in the civil parish of Marbury and District, formerly Marbury cum Quoisley, within the unitary authority of Cheshire East and the ceremonial county of Cheshire, England. It is administered jointly with the adjacent civil parishes of Norbury and Wirswall. The village lies around 3 mile (5 km) north east of Whitchurch in Shropshire and 7 mile (11 km) south west of Nantwich in Cheshire. Nearby villages include Malpas, No Man's Heath, Norbury, Wirswall and Wrenbury. The civil parish bordered Shropshire and covers ; it also contains the small settlements of Hollins Lane, Marley Green and Quoisley, as well as parts of Hollyhurst and Willeymoor. The total population was just under 250 in 2001, and – combined with Wirswall – 352 in 2011. Roman coins have been found in the area, but there is no evidence of Roman settlement. Parts of two skulls, that of an adult and a child, were recovered from Marbury Big Mere; they have been dated to around 750 AD. A fragment of an unglazed cooking pot considered to be of late Saxon date has also been found in the civil parish. Marbury was recorded in the Domesday survey of 1086 as Merberie, jointly with the adjacent townships of Norbury and Wirswall. Before the Conquest, it was held as an outlying estate of Earl Harold, and afterwards by William Malbank, Baron of Nantwich. The Domesday entry records 1½ hides at Marbury; jointly with Norbury and Wirswall, there was land for five ploughs and woodland measuring two leagues by a league and 40 perches. The total population of the joint demesne was recorded as seven. Unlike the adjacent townships of Wirswall and Wrenbury, Marbury is not described as "waste" in the survey. The manor of Marbury was later owned by the de Praers family of Baddiley, passing to John le Strange, Lord of Whitchurch, before 1349. A timber church was in existence in 1299, on the site of the present parish church; Marbury church was considered a parochial chapel of Whitchurch until 1870. The remains of a medieval road were uncovered near Marbury Big Mere during sewerage works. They consist of a brushwood base covered by several layers of logs, with cobbles lying on top of the wood. Quoisley is first recorded in 1350 as Cuselegh; the name is Anglo Saxon in origin and means "Cusa's clearing". It might represent a small medieval settlement which was later deserted.
Тюдор дәуірі мен Азамат соғысы
15-16 ғасырларда билікті Шрусбери графтары Марли Холл иеленді, кейіннен Бриджвотер графтарына өтті. 1551 жылдың маусым айында Марбериде он алты адам "арқалық аурудан" (бәлкім, грипп) көз жұмды. 17 ғасырда Марбери отбасы жергілікті жердің ірі иелері болды. Азамат соғысында Томас Марбери Парламентке мәлімдеді және 1643 - 44 жылдары Нантвичтің Парламенттік бекінісінде шайқасқан әскерлерді жинады. Нантвичті қоршаған ауылдың көп бөлігі сияқты, Марбери 1642 және 1644 жылдар аралығында екі жақтан да тоналды, 1643 жылы корольдік қолбасшы лорд Капеллдің әскерлері шіркеуде орналасқан. 1644 жылғы Нантвич шайқасында роялистердің жеңілісінен кейін салыстырмалы бейбітшілік қалпына келтірілді. Томас Марбери 1651 жылы Карл II-нің кешіріміне ие болған бірнеше Чешир парламентарийлерінің бірі болды. 1688 жылы Марбери шіркеуінің бақшасында қайырымдылық мектебі құрылды және 1824 жылға дейін сол жерде қалды. Поулдар шіркеудің жанындағы Тэплидің қолөнерідегі Якобиндік Марбери ескі залын мекендеп, қазіргі Марбери залын шамамен 1805 жылы салған. Ескі зал 1888 жылы бос және ішінара қираған, қазір ол қиратылған. 1760 жылдары екі қонақ үй, "The Leathern Bottle" және "The Swan", сондай-ақ екі лицензиялы сыра сатушылар болды. The Leathern Bottle 19 ғасырдың аяғында жабылған, ал The Swan 1884 жылы Cudworth Halstead Poole қайта тұрғызды және 2024 жылдан бастап ашық. Кудворт Халстед Пул сонымен қатар Банктің фермасын, Марли Лоджені және ауылдағы басқа да бірнеше ғимараттарды қайта салды. 1850 жылы жергілікті саудагерлердің барлығы дерлік тікелей немесе жанама түрде ауыл шаруашылығымен айналысты. Сол кезде Марбериде екі темірші, касапшы және аяқ киім жасаушы, дөңгелек жасаушы болды; кейін темірші, көмір саудашысы, тігінші, нан пісіру үйі және бір немесе бірнеше азық-түлік дүкендері болды. ХХ ғасырдың басында халықтың басым көпшілігі әлі де ауыл шаруашылығында жұмыс істеді; бір замандас бақылаушы "фермалық жұмысшылар, сүтшілер және жуушылар" сияқты жалпы кәсіптерді атап өтті. Марбери ауылының және оның айналасындағы ауылдың бірнеше сипаттамалары 20 ғасырдың бірінші жартысынан сақталған. 1900 жылы орнитолог Т. А. Ковард былай деп жазды: "Бұл қандай керемет ел, орманды төбелер, олардың ешқайсысы да биік емес, көктайғақ өсімдіктермен қоршалған жолдар, бұл адамды балшықты құюға және балшықты иіскеп, жабайы розаларды жинауға азғырады; әрбір қуыста қаз немесе көлдер бар". Барлығы 86 марберилік ер адам Бірінші дүниежүзілік соғыста қызмет етті; Бельгиялық босқындар ауыл шаруашылығындағы жұмыс күшінің жетіспеушілігін қамтамасыз етті. Ең алғашқы су құбыры 1930 жылы Марбериде орнатылған; бұған дейін ауылдағы сорғылар жасыл жерде пайдаланылған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Марбери залында эвакуацияланғандар орналасты. Марбери - Отан қорғаушылардың бақылау бекеттерінің бірі, бірақ азаматтық еншіге түскен бомбалар туралы мәлімет жоқ. Мүліктің қалған бөлігі, соның ішінде Марбери Литтл Мэр және бірнеше фермалар Ланкастер герцогтігіне өтті. 1965 жылы Марбери мектебінің аумағы кеңейтілді, бірақ 1988 жылы оқушылар санының төмендігіне байланысты жабылды. 1974 жылдан бастап азаматтық приходты Крю және Нантвич қалалық кеңесі қызмет етті, оны 2009 жылдың 1 сәуірінде Чешир шығысының бірлік өкіметі алмастырды. Марбери кум Квойсли Эддисбери парламенттік сайлау округіне жатады, оған 2019 жылдан бері Эдвард Тимпсон, Стивен О'Брайен (19992015) және Антуанетт Сандбах (201519) өкілдік етті.
In the 15th and 16th centuries, the manor was held by the Earl of Shrewsbury of Marley Hall, later passing to the Earl of Bridgewater. In June 1551, sixteen people in Marbury died in an epidemic of "sweating sickness", perhaps influenza, which also claimed the life of the mayor of Chester, Edmund Gee. By the 17th century, the Marbury family was a major local landowner. In the Civil War, Thomas Marbury declared for Parliament and raised troops which fought at the Parliamentarian stronghold of Nantwich in 1643–44. In common with much of the countryside surrounding Nantwich, Marbury was plundered by both sides between 1642 and 1644, with the Royalist commander Lord Capell quartering troops in the parish in 1643. Relative peace was restored after the decisive defeat of the Royalists in the Battle of Nantwich of 1644. Thomas Marbury was among several Cheshire Parliamentarians to be pardoned by Charles II in 1651. A charity school was founded in Marbury churchyard in 1688, and remained on that site until 1824. The Pooles inhabited the Jacobean Marbury Old Hall at Tapley's Craft by the church, building the present Marbury Hall in around 1805–10. The Old Hall was unoccupied and partly ruined by 1888, and has now been demolished. In the 1760s, there were two public houses, The Leathern Bottle and The Swan, as well as two licensed sellers of ale. The Leathern Bottle had closed by the end of the 19th century, while The Swan was rebuilt in around 1884 by Cudworth Halstead Poole, and remains open as of 2024. Cudworth Halstead Poole also rebuilt Bank Farm, Marley Lodge and several other buildings in the village. In 1850, nearly all local tradespeople were involved with agriculture, whether directly or indirectly. At that date, Marbury had two blacksmiths, butchers and shoemakers, and a wheelwright; later there was also a smithy, coal merchant, tailor, bakehouse and one or more grocer's shops. In the early 20th century, the great majority of the population was still employed in agriculture; one contemporary observer mentioned common occupations as "farm workers, milkmaids and washer women". Several descriptions of Marbury village and the surrounding countryside survive from the first half of the 20th century. Ornithologist T. A. Coward wrote around 1900: "What a country this is, wooded hills, none of them high, lanes bordered with luxuriant vegetation that tempts one to potter and smell the honeysuckle or pick the wild roses; meres or pools in almost every hollow." A total of 86 men from Marbury served in the First World War; Belgian refugees supplied some of the resulting deficit in agricultural labour. The earliest piped water supply was installed at Marbury in around 1930; previously, village pumps on the green were used. During the Second World War, evacuees were housed at Marbury Hall. Marbury was one of the observation posts of the Home Guard, but no bombs are recorded as having fallen within the civil parish. Part of the remainder of the estate, including Marbury Little Mere and several farms, passed to the Duchy of Lancaster. Marbury School was extended in 1965, but closed in 1988 due to low enrolment. From 1974 the civil parish was served by Crewe and Nantwich Borough Council, which was succeeded on 1 April 2009 by the unitary authority of Cheshire East. Marbury cum Quoisley falls in the parliamentary constituency of Eddisbury, which has been represented by Edward Timpson since 2019, after being represented by Stephen O'Brien (1999–2015) and Antoinette Sandbach (2015–19).
География және экономика
Марбери және округтің азаматтық еншісінің жалпы ауданы 75 метр. Жер бедері адырлы сипатқа ие, еншістің солтүстігінде және батысында Лланголен каналынан 120 метрге дейін көтеріледі. Бес ірі теңіз тоғаны толық немесе ішінара азаматтық еншіге кіреді: Марбери Биг Мере және Литтл Мере, Квоисли Биг Мере және Литтл Мере және Брэнклоу Мосс бөлігі. Ең үлкені, Марбери Биг Мере, ұзындығы 500 метрге жуық. Сонымен қатар, егіндік жерлерге таралған көптеген кішігірім тоғандар бар. Ормандардың көптеген шағын аймақтары болды, соның ішінде Биг Вуд, Баттермилк Банк, Глэйб Коверт, Хэдли Коверт, Холли Роуф, Лаймпиц, Марли Холл Коверт, Марли Мосс, Пул Горс, Пул Хук және Квадрат Коверт, және Бранкелоу Мосс, Холлихерст Вуд және Пулдың Ат үстіндегі Вуд бөліктері. Қазіргі заманғы жол көпірлері Стир көпірі (Марбери жолы) және Квоисли каналы көпірі (A49) каналды сәйкесінше және . Квойсли шлюзында туризм де маңызды, оның ішінде жаяу жүру, велосипедпен жүру, балық аулау және канал саудасы. Марбери ауылы Холлинс-Лейн, Вирсволл-Роуд және Ренбери-Роудтың Т қиылысы айналасында орналасқан. Оңтүстік-шығыстағы шағын аудан Комбермер Аббатханасының саябағына кіреді, ол ІІ дәрежеде тарихи саябақтар мен бақтардың ұлттық тізілімінде көрсетілген. Марбери ауылы 1973 жылы қорғалатын аймақ болып бекітілді.
The civil parish of Marbury and District had a total area of The terrain is undulating in character, rising from around 75 metres by the Llangollen Canal in the north and west of the parish to around 120 metres near Hollyhurst in the south east. Five sizable meres lay wholly or partly within the civil parish: Marbury Big Mere and Little Mere , Quoisley Big Mere and Little Mere , and part of Brankelow Moss The largest, Marbury Big Mere, is around 500 metres in length. Additionally, numerous smaller ponds are scattered across the farmland. There were many small areas of woodland including Big Wood, Buttermilk Bank, Glebe Covert, Hadley Covert, Holly Rough, Limepits, Marley Hall Covert, Marley Moss, Poole Gorse, Poole Hook and Square Covert, and parts of Brankelow Moss, Hollyhurst Wood and Poole's Riding Wood. The modern road bridges of Steer Bridge (Marbury Road) and Quoisley Canal Bridge (A49) cross the canal at and , respectively. Quoisley Lock is at Tourism is also significant, including walking, cycling, fishing and the canal trade. The village of Marbury is centred around the T junction of Hollins Lane, Wirswall Road and Wrenbury Road at , with housing also extending along School Lane. A small area in the south east falls within the parkland of Combermere Abbey, which is listed in the National Register of Historic Parks and Gardens at grade II. The village of Marbury was designated a conservation area in 1973.
Экология
Марбери және Квосли Мерлері олардың айналасындағы қамыс төсектерімен маңызды жануарлар тіршілік ортасын құрайды. Квойсли Мері - ерекше ғылыми қызығушылыққа ие жер, сондай-ақ Мидленд Мері және Мосс Рамсар алаңының бөлігі ретінде халықаралық маңызы бар ылғалды жерлер деп аталды. Азаматтық еншідегі орман да құс тіршілігін қолдайды, мұнда көптеген түрлер тіркелген.
The Marbury and Quoisley Meres with their surrounding reed beds form a significant wildlife habitat. Quoisley Meres are a Site of Special Scientific Interest and have also been designated Wetlands of International Importance, as part of the Midland Meres and Mosses Ramsar site. The woodland across the civil parish also supports birdlife, with nightingale and marsh tit being among the many species recorded here.
Марбери залы
Марбери залы - бұл ақ шылаулы кірпіштен жасалған, таспен сырланған, Марбери Биг Мереге қарап тұрған, Холлинс-Лейннен қашықта орналасқан шағын Регент залы. Кіреберіс алдында үш қабаттан тұратын екі бұрышты терезе бар, олардың әрқайсысы орталықтан жасалған көпіршікті қоршап тұрады. 1805-10 жылдары Пул отбасы үшін салынған зал ІІ дәрежеде санатталған. Залға іргелес ағаштан жасалған ферма үйі 17 ғасырдан басталады және ол да ІІ дәрежеде санатталған. Холлинс-Лейндегі II дәрежелі қақпа үйі 1876 жылы салынған және Томас Локвудтың қолынан шыққан деп есептеледі. Қызыл құмтас пен кірпішпен қоршалған ағаштан жасалған лоджде декоративті қоршаулар бар және жағажай бар. Архитектура жазушылары Питер де Фигейредо мен Джулиан Треугерц оны "жақсы" деп сипаттап, "ойыншыл" ою-өрнекпен. Сонымен қатар, Wirswall Road-та 2010 жылдан бастап жергілікті маңызды ғимараттар ретінде қарастырылып жатқан үйлер тобы орналасқан. Құмтастан жасалған обелиск азаматтық приходтың биік нүктесіне жақын жерде, Комбермермэр иелігінің шетіндегі көтерілісте тұр. Ол 1890 жылы бірінші виконт Комбермердің (17731865) фельдмаршал Степлтон Коттонның өсиеттері бойынша орнатылған. Жақын маңдағы Комбермир аббатшылығының Лорды Комбермирдің ұзақ және атақты әскери мансабы болды, оның шыңы 1825 жылы Бхаратпур фортын алуы болды; басқа жетістіктерге оның Жарты арал соғысы мен Саламанка шайқасында қызмет еткені жатады. Обелиск шамамен биік, әр жағында терезелер шамамен жартылай жоғары. Негіздеменің екі бетінде қызыл құмтастан жасалған панельдер бар; біреуінде есік бар, ал қарама-қарсы жағында Мақта гербі мен естелік жазуы бар. Дизайн Дублиннің Феникс паркіндегі Лорд Комбермердің бұрынғы қолбасшысы Веллингтон герцогінің ескерткішіне ұқсас. азаматтық еншіде білім беру мекемелері жоқ. Марбери кум Квосли Вренберидегі Вренбери бастауыш мектебінің және Нантвичтегі Брайн Лис орта мектебінің бассейндеріне жатады.
Marbury Hall is a small Regency hall in white stuccoed brick with stone dressings, located off Hollins Lane at , on rising ground overlooking Marbury Big Mere. The entrance front has two bow windows, each three bays wide, flanking a central recessed porch. Built for the Poole family in around 1805–10, the hall is listed at grade II. A timber framed farmhouse adjacent to the hall dates from the 17th century, and is also listed at grade II. The grade II listed gatelodge, on Hollins Lane at , dates from 1876 and is thought to be by Thomas Lockwood. Timber framed in red sandstone and brick, the lodge features decorative framing and has a jettied bay. Architecture writers Peter de Figueiredo and Julian Treuherz describe it as "pretty", with "playful" ornamentation. Also on Wirswall Road is a group of estate cottages which, as of 2010, are under consideration as locally important buildings. A sandstone obelisk stands on a rise at the edge of the Combermere estate at , near the high point of the civil parish. It was erected in 1890 to commemorate Field Marshal Stapleton Cotton, the first Viscount Combermere (1773–1865), under the terms of his widow's will. Lord Combermere, of nearby Combermere Abbey, had a long and distinguished military career, the pinnacle of which was his taking the fort of Bharatpur in 1825; other successes include his service during the Peninsular War and at the Battle of Salamanca. The obelisk is around high, with window mouldings approximately halfway up each side. The base has inset panels of red sandstone on each face; one has a doorway, while the opposite one bears the Cotton coat of arms and a memorial inscription. The design is similar to Sir Robert Smirke's monument to the Duke of Wellington, Lord Combermere's former commanding officer, in Phoenix Park, Dublin. there have been no educational facilities within the civil parish. Marbury cum Quoisley falls within the catchment areas of Wrenbury Primary School in Wrenbury, and Brine Leas High School in Nantwich.
Марберидің қуанышты күндер
Салт бойынша елдік жәрмеңке "Марберидің қуанышты күндері" жыл сайын, әдетте мамыр айының екінші демалыс күндері, Марбери Биг Мере жанында өткізіледі. Ол екі күнге созылады, ал барлық табыс шіркеуді ұстауға жұмсалады. 1978 жылы шіркеуді қалпына келтіру үшін ақша жинау үшін Джон Райт абыройлы адам ашылған, 1996 жылы жәрмеңке жыл сайын шамамен 7000 фунт стерлинг жинады; 2009 жылы ол 12 800 фунт стерлинг жинады. Бұрынғы жәрмеңкелерде ауыл шаруашылығы техникасы, ескі көліктер мен мотоциклдер, теміржол және ұшақ үлгілері, сондай-ақ тарихи оқиғаларды қайта көруге арналған қойылымдар, қуыршақ шоулары, саз көгершіндерін ату, сал мен кросс-кантри жарыстары, қойшы иттер мен басқа да иттер көрсетілді.
A traditional country fair, "Marbury Merry Days", is held annually, usually on the second weekend of May, beside Marbury Big Mere. It lasts for two days and all proceeds are donated to maintaining the church. Inaugurated in 1978 by the Reverend John Wright to raise money for church restoration, by 1996 the fair was raising an annual sum of around £7000; in 2009 it raised £12,800. At past fairs, entertainments have included displays of farm machinery, vintage cars and motor cycles, and model railways and aircraft, as well as historical reenactments, puppet shows, clay pigeon shooting, raft and cross country races, sheepdog trials and other dog displays.
Анықтамалар мен ескертулер
Ричардс штаты - 1974 жылдан бері Үлкен Манчестерде болған Меллордан кейін екінші ең көне штат.
Richards states second oldest, after that in Mellor, which has been in Greater Manchester since 1974.