Кіріспе

Нуньо Санчес (, Нуньо, немесе Нуньо Санч, ) (1185 1242) - Арагонның абыройы мен мемлекет қайраткері. Нуньо Прованс, Руссильон және Сердагн графтары Санчоның және Лара әулетінің Санча Нуньестің ұлы болды. Оның әкесі 1185 жылы Прованстанды иемденіп алды, бірақ 1223 жылы қайтыс болғанға дейін Руссильон мен Сердагнді сақтап қалды, 1212 жылы олардың бақылауын ұлына тапсырды. Сол жылы Пётр II Арагон оны ресми түрде сыйлады. Оның толық латынша атағы Nunus Sancii, Dei gratia dominus de Rossillionis, Vallis de Asperii, Conflent et Cerritane ("Нуньо Санчес, Құдайдың рақымымен Россильонның, Вальлеспирдің, Конфленттің және Сердагннің иесі") болды. Оның инвестициясы Петерге көп көмектеспеді, өйткені Нуньо Петердің қайтыс болған Мурет шайқасында (1213) кез-келген қызмет көрсетуге тым кеш келді. Кейін ол әкесімен бірге Петрдің кіші мұрагері Яков I-нің регенті болып қызмет етті. 1215 жылы әкесі оны Бернард IV Бигоррдің қызы Перонеллаға үйленді, бірақ келесі жылы (1216 ж.) Папа Гонорий III некелерін бұзды. 1223 жылы Санчо қайтыс болған жылы Джеймс көп жасқа толды, ал Нуньо Беарн виконтиясына қатысты мәселелер бойынша Джеймске бас кеңесші ретінде қызмет ете бастады. Алайда 1225 жылы Нуньо Арагон саясатынан шаршап, басқа жаққа бет бұрды. 1226 жылы ол Франция королі Людовик VIII-ден Феновильдес және Пейрепертуз виконтияларын сатып алып, оларға құрмет көрсетті. Нуньо 1229 жылы Майоркаға қарсы экспедицияға қатысуға шақырылды және бұл оның Арагон сотында жағымдылық танытуын білдіреді, онда Майорканы Альморавидтерден басып алу ұзақ уақыт бойы қалаған. Мальорка 1234 жылы беріліп, Нуньо көп жерді иеленді. Содан кейін ғана "конт" атағын үнемі қолдана бастады. Өмірінің соңына таман Нуньо Яковты Наварра мен Валенсияға (1238 жылы жаулап алынған) жасаған әскери экспедицияларына ертіп барды. 1220 жылы Нуньо Бискайяның мырзасы Лопе Диас II де Хароның қызы Тереза Лопеске үйленді. Олардың балалары болмағандықтан, оның жерлері мен атақтары 1241 жылдың аяғында немесе 1242 жылдың басында қайтыс болғаннан кейін таққа айналды. Трубадур Аймерик де Беленой оның өліміне арнап планда жазды, бұл оның әдептілігі мен ерлік танытқандығы туралы. Ол Перпиньянға жақын Бажоль ауруханасында жерленген, қазір жоғалған. Ол 1284 жылы арагондық крест жорығы кезінде Эльна қаласын француздардан қорғаған "Руссильонның балағайы" атты заңсыз ұлын қалдырды.