Moshe Rynecki

Кіріспе

Може Ренецки (Mojżesz Rynecki, Mosheh Rynetski; 1881-1943), поляк еврей суретшісі. Ол Польшаның Миджирцец Подласки қаласында діндар отбасында дүниеге келген. Ол ата-анасының он сегіз баласынан тірі қалған бес баланың бірі. Он үш бала түрлі балалық аурулардан қайтыс болды.

Өмір

Ренеки сурет салуды ерте жастан бастаған. Отбасылық аңыз бойынша, ол үйінің еденіне және қабырғаларына суреттер салу үшін, балшық немесе кейде бояу қолданған. Оның ұлы Джордж өзінің естеліктеріне сүйеніп былай дейді: "Оны "Басқа тәңір мүсіндерін жасама" деген өсиетті бұзғаны үшін бірде-бір рет ұрып-соқпаған". Ол бірде ұлына сурет салуға деген талпынысын түсіндірді. Ол оған: "Құдай маған талантты сыйлады, мен бұл табиғи үрдісті бұзамын деп шынымен сенбеймін. Мен мұны міндетті түрде жасауым керек. Егер Ол менің сурет салуымды қаламаса, онда менде көргенімді қағазға немесе матаға мәңгілікке қалдырудың зор құлқыны мен қалауы болмас еді. Мен жазушымын, сөзбен емес, суреттермен хабарласамын. Киелі кітапта бейнелер туралы айтылғандарға қарсы келмейді деп ойлаймын". Ренекидің өнерге деген білімінің шамалы ғана болғаны белгілі. Ол тікелей өнер мектебіне барғысы келсе де, алдымен еврей білімін ешивада бітіру керек болды. Ол мұны жасады, содан кейін орыс орта мектебіне барды, бұл Варшава көркемсурет мектебінде қабылдаудың алғышарты болды, оған ол 1906-1907 оқу жылында қысқа уақыт бойы қатысты. 17 жасында Ренецки Варшаваның бай отбасының қызы Перла Миттельсбахпен танысады. Олар үйленді, және Моше Варшава академиясында оқуын жалғастыра берген кезде, Перла үй шаруашылығын қадағалауға және шағын дүкенді (ол дүкен Круча көшесінде орналасқан) жүргізуге қалдырылды. Ол жазу материалдарын, кітаптар мен суретшілерге қажетті бұйымдарды сататын дүкенімен отбасын қамтамасыз еткен. Дүкене ашылған кезде Перла қыз бала туыпты. Бір жарым жылдан кейін оның Жорж есімді ұлы туды. Алғашқы суретші ретінде ол өзінің өмірін суретке түсірумен айналысты. "Шахматшылар" және "Күмік шегейтін әйел" сияқты суреттерінде ол күнделікті іс-әрекеттерді жасайтын адамдарды және "Симхат Тора", "Синагоганың ішкі бөлімі" және "Студияда" сияқты суреттерде оның жұмыстары еврей қауымының негізгі орындарын, оқиғаларын және мәселелерін қамтиды. Оның кейбір туындылары жергілікті галереяларда көрсетіліп, жақсы пікірлерге ие болғанымен, оның ұлы Джордж "өзінің бірде-бір туындысын сатуда табысты болмады" деп мәлімдейді. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында Ренецкий Варшава геттосына мәжбүрлі түрде кірді. Геттода сурет салу материалдарына қолжетімділігі аз болғанмен, ол сурет салуды жалғастырды. Ол өмірінің осы кезеңіндегі үш сурет ғана Холокосттан аман қалды: "Қорған", "Құрық жұмысында" және "Құқықшылар". 1943 жылдың басында Моше Майданек концлагеріне депортацияланып, сол жерде өлтірілді.

Rynecki began drawing at an early age. According to family lore, he used to use chalk, or sometimes paint when he had some, to draw figures on the floor and walls of his home. According to a memoir written by his son, George, "Not once was he actually beaten for breaking the commandment, 'Thou shalt not create images.'" He once explained his drive to paint to his son. He told him, "God gave me talent and I truly don't believe in breaking that natural trend. I simply have to do it. If He wouldn't want me to paint, I wouldn't have that tremendous urge and desire to immortalize on paper or canvas what I see. I simply am a writer of sorts, instead of words, I leave my messages in pictures. I don't feel to trespass the Bible's saying about images." Rynecki received little formal art education. Although he probably would have preferred to go straight to art school, he first had to complete his Jewish education at a yeshiva. He did this, and then went on to a Russian middle school, which was a prerequisite to acceptance at the Warsaw School of Fine Arts, which he attended for a brief period during the 1906 1907 school year. At age 17, Rynecki met Perla Mittelsbach, the daughter of a Warsaw family of some means. They married, and, while Moshe continued his studies at the Warsaw Academy, Perla was left to oversee the household and to run a small store (that store was located on Krucza Street). The store, which sold writing materials, books, and paintings supplies for artists, provided the family with an income. At about the same time, the store opened, Perla gave birth to a daughter. About a year and a half later, she gave birth to a son, George. After completing his formal education, Rynecki went on to paint that which he knew best; the community in which he lived. In paintings such as "The Chess Players" and "Woman Embroidering," he captured people doing everyday activities and in paintings such as "Simhat Torah," "Synagogue Interior," and "In the Study," his works capture places, events, and issues central to the Jewish community. While some of his works were shown in local galleries were met with good reviews, his son George claims, "he was not successful in selling any of his works." Early in the Second World War Rynecki was forced into the Warsaw Ghetto. Although he had little access to painting materials in the Ghetto, he did continue to paint. Only three paintings from this period of his life survived the Holocaust: "In the Shelter," "Forced Labor," and "Refugees." In early 1943, Moshe was deported to Majdanek concentration camp, where he was murdered.