Кіріспе
ЛГБТ жаргоны термин Кастро клоны - киім киіп, стилімен идеалданған жұмысшы таптағы адам ретінде көрінетін гомосексуалды еркек үшін ЛГБТ жаргоны. Термин мен бейне 1970 жылдардың соңында Сан-Францискодағы гейлер көп тұратын Кастро маңынан пайда болды, бұл кезде Нью-Йорктегі 1969 жылғы Стоунволл тонаулары мен Махаббат жаздарынан туындаған қазіргі ЛГБТ құқық қозғалысы қалалық қоғамдастыққа жол ашты. Терминнің алғашқы жазылған қолданылуы Артур Эванстың "Қызыл королеваның кең жақтары" деген еңбегінде, ол Кастроның айналасына сол кезде ағашпен жапсырылған плакаттар сериясында кездеседі. Бұл стиль шамамен 70-жылдардың ортасынан 80-жылдардың ортасына дейін кең таралған. Кастро стилі XXI ғасырдың алғашқы онжылдығында танымалдылығын қайтадан алды, әсіресе ЛГБТ хипстерлері арасында.
Castro clone is LGBT slang for a homosexual man who appears in dress and style as an idealized working class man. The term and image grew out of the heavily gay populated Castro neighborhood in San Francisco during the late 1970s, when the modern LGBT rights movement, sparked by the 1969 Stonewall riots in New York City and the Summer of Love, gave rise to an urban community. The first recorded usage of the term is from Arthur Evans's "Red Queen Broadsides", a series of posters he wheatpasted around the Castro at the time. The look was most common from roughly the mid 1970s to around the mid 1980s. The Castro style regained popularity in the first decade of the 21st century, particularly among LGBT hipsters.
Мода
Кастро клонының сыртқы түрі әдетте еркек киімдерінен, мысалы, киім киім, былғары немесе Левидің джинсы және тексерілген (немесе платалы) көйлектерден тұрады. Бұл стильге тән формасы T-shirt, джинс шымдарға сыйымды (70-ші жылдардың басында қоңырау асты және төменгі шым, кейіннен дәстүрлі жұмысшы класы 501), кроссовкалар немесе ботинкалар, көбінесе толық білік және бүйірлік жамбас. Шаш-тырнақтар қысқа, бұл шашты шашты емес, желмен ұшпайтын немесе шашты ұстап тұру үшін көп шашты қажет етпейтін нәрсе. Бұл стиль 1950-1960 жылдардағы майлыларға қатты сүйенеді, бұл панк, ауыр металл және фетиш субкультураларына да әсер етті. Бұл киімнің барлық элементтері киген адамның физикалық қасиеттерін, әсіресе еркектікпен байланысты қасиеттерді атап көрсетуге қызмет етті; дене пішіні мықты адамдар аз киім кию жақсы деп санайды, сондықтан олардың спорт залында ауыр еңбегі айқын көрінеді. Гей-еркектер бұл киімді жиі қабылдады, алдымен барларда секіріп жүргенде, ол көп ұзамай Stonewall гей-қоғамдастығының еркектерімен байланысты болды.
Тарих
1960-1970 жылдардағы ЛГБТ-қоғамдық қозғалыстардан пайда болған бұл жаңа еркіндік сол кездегі фильмдер мен журналдардың бейнелерінде бейнеленген, бұл ерекше гей ерлер стилін шыңдады. Гей еркектерді көбірек қабылдағанда, топпен танысу және сәйкестендіру модасы пайда болды. Визуалды сыртқы келбеті гомоэротикалық суретшілердің, мысалы, Донелан мен Финляндияның Томінің туындыларында бейнеленген еркектіктің иконаларынан көбірек шабыт алды. Оны "Құрылыс жұмысшысы", "полицей" және "Village People" музыкалық тобының былғарыдан жасалған "байкер" кейіпкерлерінде, сондай-ақ Аль Паркер, Ричард Локк, Джек Ррэнглер және басқа порно жұлдыздарда көруге болады. Арзан, ыңғайлы көше киімдерінің комбинациясы еркектік атрибуттарға баса назар аударған, гей-келбетті эротикалық және оңай деп санаған, бірақ гей емес орындарға жарамды. Бұл ЛГБТ-ті тануды арттырып, 20-ғасырдың аяғында қауымдастықтың шкафтан шығуын жеңілдетті.
Тұжырымдама
Бұл белгіді қолданатын ерлер еркектік сезімін сақтап қалудың қажеттігін сезіне алады, сондай-ақ 'бөлімге қарайды'. Ерлер өзіне ұнайтын және өзіне ыңғайлы болатын сыртқы түрлерін таңдап алады. Көптеген ерлер үшін бұл сыртқы көрініс олардың әлеуметтік диктаторлықтан босағатының және жеке ерліктерін атап өтуінің сыртқы белгісі болды. Кейбіреулер бұл стильді фетишизацияласа, басқалары сыртқы түрін бостандықтың белгісі деп санайды, бұл барлық гей еркектерді әйелдікке айналдырады деген гомофобтық стереотипке қарсы келеді. Өздерінің жыныстық құмарлықтарын еркін білдіретін жас гейлердің ағынымен еркекті құдайландыру мәдениеті пайда болды, мықты жұмысшы таптағы ерлер идеалдардың бірі ретінде қаралды, тіпті олардың көбісі орта таптағы кәсіби адамдар болса да. "Клондар көрінісі" Сан-Францискодағы Кастро ауданымен шектелген кезең болды, бірақ бұл кезең бірнеше аптадан аспауы керек еді. 1970 жылдардың ортасынан аяғына дейін Нью-Йорктегі гей-айлық журналдардың пайда болуы (мысалы, Мандат, Плейгей және Хончо) Кастро ауданынан басқа жерлерде клондық көрініске әсер етумен көп байланысты. Журналдар клондардың суреттерімен, жарнамалық мақалалармен және жарнамалармен толтырылды. Сол кездегі гей порнофильмдер де бұл стильді дамытты. Бұл бейне 1980 жылдардан бастап дамып, аю мәдениетінің өрлеуіне әсер етті, бұл ұғымды кеңейтті, шаштарын сақалға айналдырды, еркектік дене тілін, сондай-ақ сыртқы келбетті ерекшелендірді және бұрынғы футболшыны қалың денеге қабылдады. Бұл Кастро клоны құбылысының кең таралған субмәдени айналымға қарама-қарсы, бұл гей қалалық ерлер арасында бағаланатын сәл нәзік гимнастикаға және диетаға әкелген жұптасу эволюциясы. Бұл 1980-ші жылдардың ортасынан аяғына дейін, ерлер спорттық киімдер мен шаштарын Роб Лоу және Дон Джонсон сияқты танымал актерлерден, сондай-ақ Джордж Майкл және Саймон Ле Бон сияқты поп-рок жұлдыздарынан шабыт алды.
Сын
Кастро клондарын сынға алғандардың бірі гей әнші Сильвестр болды, ол мұндай клондар оны жиі қинағанын және әйелдікке немесе жарқын ер адамдарға үкімдік қарағанын мәлімдеді.