Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық хоккейші Фрэнсис Дж. Каприс (ағылш. Francis J. Caprice; 1962 жылы 2 сәуірде туған) - Канаданың бұрынғы кәсіби хоккейші қақпашысы. 1980 жылдары Ұлттық хоккей лигасының Ванкувер Кэнукс командасында алты маусым өткізді. Капус Канукспен болғаннан кейін негізінен Италия мен Ұлыбританияда ойнады, 1999 жылы зейнеткерлікке шықты.
Canadian ice hockey player
Francis J. Caprice (born April 2, 1962) is a Canadian former professional ice hockey goaltender who spents parts of six seasons with the Vancouver Canucks of the National Hockey League in the 1980s. After his time with the Canucks Caprice played mainly in Italy and the United Kingdom, retiring in 1999.
Ойын мансабы
Каприс 1981 жылғы НХЛ-ге түсу драфтында Ванкувердің тоғызыншы раундтық таңдауы (178-ші жалпы) болды. Таңдалғаннан кейінгі жылы ол өз қорларын қатты жақсартты, Лондон Найтс үшін 24 ойын жеңіп, 1982 жылғы Жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионатында Канаданың атынан өнер көрсетті. Ол әлем чемпионатында үш рет де жеңіске жетіп, Канадаға алтын медальді жеңіп алды. Маусымнан кейін ол "Канукс" командасымен келісімшартқа отырды және кәсіпқой болды. Каприс өзінің алғашқы кәсіби маусымның көп бөлігін АХЛ-де өткізді, бірақ ол НХЛ-де дебютын жасады, 3-ші кезеңді Лос-Анджелес Кингсіне қарсы ойнатты. Капристің үлкен мүмкіндігі 1983-84 жылдары, Канукстың бастапқы қақпашысы Ричард Бродеур жарақаттанып қалған кезде пайда болды. Канададағы Хоккей түнінде Эдмонтон Ойлерске қарсы алғашқы кездесуінде Каприс 3-2 есебімен жеңіп, алғашқы жұлдызды атаққа ие болды. Ол 3.34 ГАА-мен 8 8 1 деген жақсы көрсеткішті көрсетті, бұл сол жылы Canuck үш қақпашысының ішіндегі ең жақсы көрсеткіш. 1983-1984 жылдардағы жақсы өнерінің негізінде Каприске 1984-1985 жылдары Канукстың бастауышы ретінде Бродеурды узурпациялау мүмкіндігі берілді, бірақ ол күресіп, содан кейін оның аяқ сүйегін сындырып, үш ай бойы әрекет етуден қалады. Ол маусымды 8 14 3 белгісімен және 4.81 GAA 28 кездесуде аяқтады және ешқашан No 1 орын үшін сынға алынбады. 1985-86 жылдары Каприс қайтадан қиындықтарға тап болды, 0 3 2 рекордты және 7 кездесуде 5.45 GAA-ны жариялады және Венделл Янгтың пайдасына AHL-ге төмендетілді. Алайда, ол 1986-87 жылдары резервтік жұмысты қайтарып алды және 25 кездесуде 3.84 GAA-ны жариялады, бұл оның жаңашыл жылынан бері ең жақсы көрсеткіші болды. 1987-88 жылдары ол 21 жастағы Кирк Маклиннің қатарында 22 ойынға қатысып, қартайған Бродер 11 ойынға түскен. 1988-89 жылдары Каприс IHL-ге шығарылды, өйткені Канукс Маклин мен Стив Уикс қақпашыларының тандемін таңдады. 1989-90 жылғы маусымда Каприс тоғызыншы раундта Бостон Брюинске ауысты. Алайда, ол бүкіл маусымды кіші лигада өткізді және жылдың соңында босатылды. Брюинстерден босатылғаннан кейін Каприс 1990-шы жылдардың көп бөлігін Италияда, кейіннен Ұлыбританияда Кардифф Девильспен ойнап, 1999 жылы зейнеткерлікке шығып, туған қаласы Гамильтонға оралды. Ол 2001 жылы зейнеткерлік өмірден шығып, 2001 жылы Аллан кубогында Онтарио штатының Дандас командасының намысын қорғады. 1993 жылы Каприс Roller Hockey International клубының Ванкувер VooDoo командасында ойнады. Каприс 6 маусымда 102 НХЛ ойындарында ойнаған, 4.19 GAA және бір шабуылмен 31 46 11 рекордты жариялаған.
Caprice was Vancouver's ninth round selection (178th overall) in the 1981 NHL Entry Draft. In the year following his selection, he improved his stock greatly, winning 24 games for the London Knights and representing Canada at the 1982 World Junior Championships. He won all three of his starts at the World Juniors, helping Canada to the gold medal. Following the season, he signed with the Canucks and turned pro. Caprice spent most of his first pro season in the AHL, although he did make his NHL debut, playing the 3rd period in a blowout to the Los Angeles Kings. Caprice's big opportunity came in the 1983–84, when the Canucks' starting goalie Richard Brodeur was injured. In his starting debut against the Edmonton Oilers on Hockey Night in Canada, Caprice earned first star honours in a 3 2 Canucks victory. He posted a solid 8 8 1 mark with a 3.34 GAA, the best performance of any of the three Canuck goalies that year. Based on his fine performance in 1983–84, Caprice was given a chance to usurp Brodeur as the Canucks' starter in 1984–85, although he struggled and then tore his hamstring, causing him to miss three months of action. He finished the season with an 8 14 3 mark and 4.81 GAA in 28 appearances, and never seriously challenged for the #1 spot again. In 1985–86, Caprice again struggled, posting an 0 3 2 record and terrible 5.45 GAA in 7 appearances, and was demoted to the AHL in favour of Wendell Young. However, he reclaimed the backup job in 1986–87, and posted a 3.84 GAA in 25 appearances, his best since his rookie year. In 1987–88, he appeared in 22 games backing up 21 year old Kirk McLean as the aging Brodeur was relegated to 11 appearances. In 1988–89, Caprice was relegated to the IHL as the Canucks decided to go with a goaltending tandem of McLean and Steve Weeks. For the 1989–90 season, Caprice was dealt to the Boston Bruins for a ninth round pick. However, he spent the entire season in the minors and was released at the end of the year. Following his release from the Bruins, Caprice spent most of the 1990s playing in Italy and later in Britain with the Cardiff Devils, before retiring in 1999 and returning to his hometown of Hamilton. He came out of retirement in 2001 to represent the Dundas, Ontario team at the 2001 Allan Cup. In 1993, Caprice played for the Vancouver VooDoo of Roller Hockey International. Caprice appeared in 102 NHL games over 6 NHL seasons, posting a 31 46 11 record with a 4.19 GAA and one shutout.