Кіріспе

Табиғатты қорғау бағдарламасы Ливияның қарулы тобы Батыс Қалқан, Батыс Австралияның Парктар және жабайы табиғат департаменті басқарады, бұл Батыс Австралияның жануарларын қорғау және оларды құрып кетуден қорғау. Бұл бағдарлама 1996 жылы құрылған және 2009 жылы Австралияда жүргізілген ең ірі және ең табысты жабайы табиғат қорғау бағдарламасы болды.

Қорғау іс-әрекеттері

1920-1950 жылдары ғалымдар синтетикалық жолмен биологиялық соғыста қолдану үшін натрий фтор ацетаты (әдетте 1080 уыт деп аталады) деп аталатын улы затты жасады. Кейіннен натрий фтор ацетаты Батыс Австралияның оңтүстік-батыс жағалауындағы көптеген өсімдіктерде табиғи түрде кездесетіндігі анықталды және сол аймақтағы көптеген жергілікті сүтқоректілер өсімдікті жейтін фаунаның улы заттарға табиғи төзімділігі дамыған. Гастролобиум тұқымдасына жататын өсімдіктер "улы бұршақ" деп аталады, ал фермерлер жиі қоқыс шығаратын жануарлардың қоқысынан өледі. 1980 жылдардың аяғында "Түлкі қолғап" деп аталатын қорғау бағдарламасы, кептірілген ет жемшөптері мен шұжықтарды 1080 умен байлау арқылы түлкілердің санын бақылау үшін іске асырылды. Түлкі қолғаптары жергілікті түрлердің көбеюіне мүмкіндік беруде өте тиімді болды. Бұл жергілікті жерлерге әкелінген жыртқыштарды, атап айтқанда түлкілер мен жабайы мысықтарды жоюға байланысты болды, дегенмен жабайы мысықтарды бақылау бұл әдіспен әлдеқайда тиімді емес еді, өйткені мысықтар тірі олжаға ұмтылады. Кейде уланған сұлы мен көкөніс шөп жейтін инвазивті түрлерді, соның ішінде қоян мен тышқандарды бақылау үшін пайдаланылған. 1996 жылдан бастап, Батыстық қалқан басталғаннан бері, Бичкрафт Барон әр үш айда 55,000 км ұшып, 770 000 1080 уланған жемді тастайды. Олар Тасманияның жартысынан астамын алып жатыр, өйткені олар Батыстық Австралияның оңтүстік-батысындағы ұлттық парктер, табиғи қорықтар мен мемлекеттік ормандарда жем береді.

Биологиялық қайта өрлеу

Fox Glove бағдарламасы негізінен түлкілерді мақсат етті, бірақ жемдеу әдісі басқа жыртқыш аңдарға да тиімді болды. Нәтижесінде жергілікті түрлердің саны күрт өсті. Мысалы, 1993 жылы Мажимуп маңындағы Кингстон блогының жарах орманында аулау басталғанда, аулау орта көлемді жыртқыш аңдарға, мысалы, аулаушы аңдарға арналған. Нәтижесінде, жергілікті сүтқоректілердің саны келесі бес жылда жеті есеге көбейді. Жергілікті популяциялардың өсуімен жергілікті түрлерді қайта енгізу және ауыстыру сияқты қосымша шаралар да көмектесті. Қайта әкелінген жануарлар асыл тұқымды мал өсіру бағдарламаларынан немесе оңтүстік-батыстағы басқа жерлерде өсетін, өзін-өзі қамтамасыз ететін халықтардан алынған. Western Shield компаниясы басқа P&W басқаратын жерлерге, Австралияның жабайы табиғат қорғау ұйымының жеке меншік қорғалатын жерлеріне, басқа мемлекеттердің қорғалатын жерлеріне және аралдарға көшіру жұмыстарын жүргізді.

Құрып бара жатқан түрлер тізімінен шығарылған түрлер

Батыс Қалқанның жетістіктері соншалық, батыстық Австралияның үш сүтқоректі түрін 1950 жылғы Жабайы табиғат қорғау туралы заң арқылы қауіп төнген жануарлар тізіміне жатқызуға мүмкіндік берді. "Жалпы 1 - тізімге жатпайтын, сирек кездесетін немесе жойылып кетуі ықтимал жануарлар" түрлеріне квенда (Isoodon obesulus), тамара валлаби (Macropus eugenii) және ойли (Bettongia penicillata) жатады. Сонымен қатар, 1999 жылғы Қоршаған ортаны қорғау және биологиялық әртүрлілікті сақтау туралы заң арқылы аустралиялық қатерлі жануарлар тізіміне кірген. Ол "қатерлі" санатынан төмендеді және тізімде де жоқ, өйткені ол "құрып кету қаупі бар" деп саналмайды. Сонымен қатар, "Ойли" түрі әлемдегі қауіпті жануарлар тізіміне енгізілген "Қызыл тізімнен" алынып тасталды. Батыс Қалқанның "ойли де" түрін мемлекеттік, ұлттық және халықаралық деңгейде "жою қаупі бар" деп санауы әлемдегі кез-келген түрдің алғашқысы болып табылады.

Жергілікті түрлердің соңғы кездегі азаюы

Батыс Қалқан бағдарламасының табысты оқиғасы соңғы оқиғаларға байланысты бұзылып кетті. 2002 жылдан бері қатерлі жануарлар дүниесі кескіленіп, кейбір жерлерде 95% -ға дейін азайды (соның ішінде Манджимуптағы Верхний Уорренге жақын жердегі жергілікті жер, бастапқы жеті есеге өскен). Австралияның барлық жерінде, әсіресе оңтүстік-батыс ормандарындағы P&W басқаратын жерлерінде, көкпарлардың саны азайды. Оңтүстік Австралияда жер аударылу арқылы толыққанды пайда болған жабайы популяциялар да құпия түрде азайды. Шын мәнінде, оңтүстік-батыс ормандардағы басқа да көптеген түрлер азайып, нақты жауаптар жоқ, көптеген зерттеулер жүргізілгеніне қарамастан, соның ішінде Парктер мен жабайы табиғат ұйымының "Біздің түрлерді құтқару" атты жаңа бастамасы арқылы. Мүмкін болатын себептерге мыналар жатады: ауру, жер бетіндегі ауа райының жылынуы, жер асты суларының кемуі, жер асты жануарларының уытқа қарсы тұру қабілетін дамыта түсуі, табиғи популяциялардың өзгеруі немесе жергілікті жаулардың, мысалы, жақсы тіршілік етіп жатқан кілем питондары мен чудичтердің, жыртқыш күштерінің көбеюі. Қазір себептерін іздестіру жұмыстары жүргізілуде.

Гилберттің құс құсының елеулі қалпына келуі

Батыс Қалқа көптеген түрлерді құрып кетуден сақтап қалды. Олардың бірі - Гилберттің 100 жылдан астам уақыт бойы "жоғалып қалған" және 1994 жылы Албанидің маңында орналасқан "Дос халықтар шығанағының" табиғи қорығында қайтадан табылған "потору" түрі. Қайтадан табылған кезде популяция 30 адамнан кем болған. Доктор Тони Френд басқаратын Батыс Шилдтің Гилберт поторуо қосалқы бөлімінде қазір өздігінен қамтамасыз ететін құрлықтағы жабайы популяция, ұзын мұрынды поторуо үшін кросс-өсіру бағдарламасы бар "көктеп" қораны өсіру орталығы және Балд аралында мал өсіру үшін арал үйі бар. Гилберттің құртқа айналған құрттары әлі 40-тан аз болса да, құрып кету қаупі төнген құрттар қауіпсіз жерде және қалпына келу жолында.

Тиімділігі

2000 жылдардың соңында жергілікті түрлердің кейбір популяцияларының азаюына байланысты Батыс Қалқанның алғашқы табысы әлсірегенімен, бағдарлама әлі де австралиялық жергілікті түрлерді қорғаудың алдыңғы қатарлы орындарында тұр. Бұл бағдарлама биологиялық әртүрлілікті қорғау мен қалпына келтіру үшін жаңа құралдарды әзірлеумен бірге популяциялық зерттеулерді жүргізуді жалғастыруда. Батыс Қалқанның болашақ шекараларына: шөлді аймақтардағы күш-жігер, құс аулау үшін тиімді жем жасау және биологиялық инвазивті түрлерді бақылау кіреді. Осы шаралардың барлығы жойылып бара жатқан түрлердің санын азайтуға және Батыс Осетияның Еуропалық қоныстанғанға дейінгі биологиялық әртүрлілікпен қайта қалпына келтіруге бағытталған.