Кіріспе
Никос Гхика (грекше: Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας; 26 ақпан 1906 - 3 қыркүйек 1994), грек суретшісі, мүсінші, гравёр, жазушы және академик. Ол Грекияның өнер сыншылары қауымдастығының, AICA Hellas, Халықаралық өнер сыншылары қауымдастығының құрылтайшы мүшесі болды. Ол грек пейзажына деген құлшынысынан ежелгі және Византия өнерін, сондай-ақ халық өнерін зерттеді. Жастық шағында ол Парижде авангардтық еуропалық көркемдік үрдістерге тап болды және ол жетекші грек кубистік суретшісі ретінде танылды. Оның мақсаты грек өнерінің үйлесімділігі мен тазалығына назар аудару және грек пейзажы мен қарқынды табиғи жарықты қарапайым геометриялық пішіндер мен өзара байланысқан жазықтықтарға бөлу болды. Оның туындылары Ұлттық галереяда (Афина), Париждегі Музей модерн де ла Виль де Парижде, Лондондағы Тейт галереясында, Нью-Йорк Метрополитен мұражайында және әлемнің жеке коллекцияларында орналасқан.
Nikos Hadjikyriakos Ghikas (Νίκος Χατζηκυριάκος–Γκίκας; February 26, 1906 – September 3, 1994), also known as Nikos Ghika, was a leading Greek painter, sculptor, engraver, writer and academic. He was a founding member of the Association of Greek Art Critics, AICA Hellas, International Association of Art Critics. He studied ancient and Byzantine art as well as folk art due to his adoration for the Greek landscape. During his youth he was exposed in Paris to the avant garde European artistic trends and he gained recognition as the leading Greek cubist artist. His aim was to focus on the harmony and purity of Greek art and to deconstruct the Greek landscape and intense natural light into simple geometric shapes and interlocking planes. His works are featured in the National Gallery (Athens), the Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris, the Tate Gallery in London, the Metropolitan Museum of New York and in private collections worldwide.
Өмірбаян
Хаджикириакос Гикас 1906 жылы 26 ақпанда Афина қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, адмирал Александрос Хаджикириакос және анасы Елени Гхика екеуі де 1821 жылғы Грекияның Тәуелсіздік соғысында маңызды рөл атқарды. Ол алғаш рет өзінің өнер туындыларын 1923 жылы 17 жасында Société des Artistes Indépendants (Salon des Indépendants) көрмесіне қойды. Көп ұзамай ол Salon des Tuileries және Salon des surindépendants көрмелерінде бірнеше топтық көрмелерге қатысты. Париж мен Венециядағы халықаралық көрмелерге қатысқан. Бір жылдан кейін, 1935 жылы, ол суретші Гуннаромен бірге Михаэль Томброспен бірге тағы да көрме өткізді. Бұл оқиға 1928 жылы өткен көрмені сияқты афиналық өнер әлемін айтарлықтай қозғады. Оның үстіне, ол 1968 жылы Лондонның Уайтчапел галереясында тағы бір ретроспектива ұйымдастырды, бұл жолы оның жүз суреті болды. 1970 жылы ол Афина академиясының көркем өнер саласындағы бірінші сыйлығын алды (заманауи), ол оны 1973 жылы толық мүшесі болды. Гыканың, суретші Джон Крэкстонның және жазушы Патрик Ли Фермордың достығына назар аударады; олардың Грекияға деген ортақ сүйіспеншілігі олардың жұмысының негізі болды.
Арман-тілектер
Жас кезінде ол абстрактілі өнерге жақын нәрсеге аяқ басқан, содан кейін ол өз пәнін жеке компоненттерге бөлуге деген бейімділігін бірте-бірте тастап, оны пластикалық түсінігіне негіздеп қайта құруға тырысты. Осылайша ол айналасындағы жағдайды түсіне бастайды.