Кіріспе

Никос Гхика (грекше: Νίκος Χατζηκυριάκος Γκίκας; 26 ақпан 1906 - 3 қыркүйек 1994), грек суретшісі, мүсінші, гравёр, жазушы және академик. Ол Грекияның өнер сыншылары қауымдастығының, AICA Hellas, Халықаралық өнер сыншылары қауымдастығының құрылтайшы мүшесі болды. Ол грек пейзажына деген құлшынысынан ежелгі және Византия өнерін, сондай-ақ халық өнерін зерттеді. Жастық шағында ол Парижде авангардтық еуропалық көркемдік үрдістерге тап болды және ол жетекші грек кубистік суретшісі ретінде танылды. Оның мақсаты грек өнерінің үйлесімділігі мен тазалығына назар аудару және грек пейзажы мен қарқынды табиғи жарықты қарапайым геометриялық пішіндер мен өзара байланысқан жазықтықтарға бөлу болды. Оның туындылары Ұлттық галереяда (Афина), Париждегі Музей модерн де ла Виль де Парижде, Лондондағы Тейт галереясында, Нью-Йорк Метрополитен мұражайында және әлемнің жеке коллекцияларында орналасқан.

Өмірбаян

Хаджикириакос Гикас 1906 жылы 26 ақпанда Афина қаласында дүниеге келген. Оның әкесі, адмирал Александрос Хаджикириакос және анасы Елени Гхика екеуі де 1821 жылғы Грекияның Тәуелсіздік соғысында маңызды рөл атқарды. Ол алғаш рет өзінің өнер туындыларын 1923 жылы 17 жасында Société des Artistes Indépendants (Salon des Indépendants) көрмесіне қойды. Көп ұзамай ол Salon des Tuileries және Salon des surindépendants көрмелерінде бірнеше топтық көрмелерге қатысты. Париж мен Венециядағы халықаралық көрмелерге қатысқан. Бір жылдан кейін, 1935 жылы, ол суретші Гуннаромен бірге Михаэль Томброспен бірге тағы да көрме өткізді. Бұл оқиға 1928 жылы өткен көрмені сияқты афиналық өнер әлемін айтарлықтай қозғады. Оның үстіне, ол 1968 жылы Лондонның Уайтчапел галереясында тағы бір ретроспектива ұйымдастырды, бұл жолы оның жүз суреті болды. 1970 жылы ол Афина академиясының көркем өнер саласындағы бірінші сыйлығын алды (заманауи), ол оны 1973 жылы толық мүшесі болды. Гыканың, суретші Джон Крэкстонның және жазушы Патрик Ли Фермордың достығына назар аударады; олардың Грекияға деген ортақ сүйіспеншілігі олардың жұмысының негізі болды.

Арман-тілектер

Жас кезінде ол абстрактілі өнерге жақын нәрсеге аяқ басқан, содан кейін ол өз пәнін жеке компоненттерге бөлуге деген бейімділігін бірте-бірте тастап, оны пластикалық түсінігіне негіздеп қайта құруға тырысты. Осылайша ол айналасындағы жағдайды түсіне бастайды.