Кіріспе

Британдық суретші

Стасс Параскос (Στας Παράσκος; 17 наурыз 1933 – 4 наурыз 2014) – Кипрлік суретші, бірақ өмірінің көп бөлігін Англияда оқыту және жұмыс істеумен өткізді.

Ерте өмір

Параскос 1933 жылы Кипрдің Ларнака қаласына жақын Анафотия ауылында кедей шаруаның алты ұлының екіншісі болып дүниеге келді. 1953 жылы Англияға барып, алдымен Лондонның Тоттенхэм Корт Роудтағы ABC Tea Room-да ыдыс жуушы және официант болып жұмыс істеді, содан кейін Англияның солтүстігіндегі Лидс қаласына көшіп, ағасының жаңадан ашқан грек мейрамханасында аспаз болды. Мейрамхана жергілікті өнер студенттерінің танымал орынына айналды, олар Параскосты Лидс өнер колледжіне (кейін Лидс өнер университеті) қабылдануға ынталандырды. Колледж курсын бастау үшін қалыпты талаптарға ие болмаса да, Параскосты колледждің көркем өнер бөлімінің шабыттандыратын жетекшісі Гарри Тхаброн байқап, оған қалыпты талаптарсыз оқуға рұқсат берді. Ол жерде Деннис Креффилд, Терри Фрост және Вильгельмина Барнс Грэм сияқты суретшілермен жақын дос болып кетті, ал Фрост пен Барнс Грэм 1959 жылы Параскосты Корнуоллдағы Сент-Айвс қаласына көшуге көндірді. Сент-Айвсте Параскос Барнс Грэмпен бір студияда жұмыс істеді, 1961 жылы Лидске оралғанға дейін және Лидс өнер колледжінде оқытушылық қызметін бастады.

Жәннаттылық туралы сот

1966 жылы Параскос әйгілі сот ісіне қатысты, ол Стасс Параскос әдепсіздік ісі деп танылды, онда ол 1838 жылғы «Жұмыссыздық туралы заңға» қайшы келетін «әдепсіз және ұятты» суреттерді көрсеткені айыпталды. Бұл сот ісі 1960 және 70-жылдардағы өнер бостандығына қатысты маңызды құқықтық күрестердің бірі болды, ол 1960 жылы «Леди Чаттерли» ісімен басталып, 1971 жылы «Oz» журналының ісімен аяқталды. Өнер әлемінің көрнекті өкілдері, соның ішінде сэр Герберт Рид және Норберт Линтон, сондай-ақ Ұлыбританияның ішкі істер министрі Рой Дженкинстің қолдау хаттарына қарамастан, Параскос сотта жеңіліске ұшырады және бес фунт айыппұл төледі. Параскостың 2009 жылы Лидсте өткен ретроспективті көрмесінің кураторы Теренс Джонс былай деді: «Айнымалысы, аталған картина қазір Тейт галереясында ілулі тұр. Оны көргенде, не үшін осылай шу болғанын ойлайсың. Бұл экспрессионистік туынды, онда әйел адам ер адамның мүшесін ұстап тұрғанын көруге болады, бірақ қазіргі өнер әлемімен салыстырғанда ол өте қарапайым». Осыдан кейін Параскос 1967 жылы Лондондағы Қазіргі заманғы өнер институтында Пат Доутвейт, Герберт Китчен және Иан Дюримен бірге «Фантазия және бейнелеу» атты топтық көрмеге шақырылды. Кейін Дюримен 1970 жылы Кентербери өнер колледжінде сабақ беруді бастағандықтан, жақын дос болып қалды. Параскос 1838 жылғы «Жұмыссыздық туралы заң» бойынша әдепсіздік үшін сотталған соңғы британ суретшісі болды. 1966 жылғы Лидстегі көрмені қайта жаңғырту мақсатында 2016 жылы Лидстегі Тетли өнер орталығында алғашқы көрменің және қудалаудың 50 жылдығы тойланды. Ал 2021 жылы бұл сот процесі Мэри Бирд ұсынған BBC телеарнасының «Тыйым салынған өнер» атты деректі фильмінде көрсетілді.

Оқытушылық мансап

Параскос 1960-шы жылдардың ортасында Корнуоллдағы Сент-Айвстен оралғаннан кейін Лидс өнер колледжінде (Лидс өнер университеті) жартылай уақыт сабақ беруді бастады. Ол 1969 жылы Кентербери өнер колледжінде (Түсіндірме өнер университеті) оқытушы болғанға дейін Лестер политехникалық институтында сабақ берді. Кентербери өнер колледжі Кент өнер және дизайн институты деп қайта аталғаннан кейін, Параскос Көркем өнер бойынша аға оқытушы, содан кейін Сурет салу бөлімінің меңгерушісі болып тағайындалды. 1989 жылы Кипрге оралғаннан кейін, ол қызы Маргарет Параскоспен бірге Кипр өнер колледжін басқарды. Британдық өнер әлеміндегі байланыстарын пайдаланып, Параскос Кипр өнер колледжіне Энтони Каро, Денис Креффилд, Дженнифер Дюрант, Терри Фрост, Клайв Хед, Майкл Киднер, Мали Моррис, Юан Углоу, Рейчел Уайтерред сияқты көптеген танымал халықаралық суретшілерді, сондай-ақ Ұлыбританиядан және басқа елдерден келген жүздеген өнер студенттерін шақырды. 1996 жылы The London Magazine журналында жарияланған Джон Корналлдың пікірінше, осы халықаралық суретшілердің келуі Кипр элементтерінің британдық өнерге белгілі бір ықпалын тудырды. Халықаралық деңгейде танылған суретшілердің осы сапарларының нәтижесінде Кипр өнер колледжі 1970-ші және 1980-ші жылдары Кипрдің бірнеше президенттері мен үкімет министрлері тарапынан Кипр мәдениетінің маңызды орталығы ретінде танылды. Алайда, Паракостың ұлы, өнер тарихшысы Майкл Паракосқа сәйкес, Стас Паракос 1989 жылы құрылған Кипр университетінің академиктері тарапынан әдейі шеттетілгенін сезінген. 1970-ші және 1980-ші жылдары Кипр үкіметінің министрлері Кипр өнер колледжі болашақ Кипр университетінің Көркем өнер факультетінің ядросы болатыны туралы көптеген уәделер бергеніне қарамастан, университеттің құрылуымен ол жаңа университет басшылығы тарапынан назардан тыс қалды. Майкл Паракостың сөзіне қарағанда, оның әкесі мұны үкімет тарапынан жасалған жеке сатқындық деп қарастырды, бұл Стас Паракосты өнерінде, жазбаларында және Кипр өнер колледжін басқарудағы анти-қалыптық ұстанымға итермеледі.

Стиль және әсерлері

Параскостың сурет салу стилі бейнелі, бірақ натуралистік емес, ол Кипрдегі балалық шағынан бастау алатын көріністерді бейнелеу үшін жарқын түстерді пайдаланады. Оған Кипрдің византиялық шіркеу өнері, сондай-ақ Пол Гоген мен Анри Матисс сияқты заманауи шеберлердің ықпалы тиді. Оның туындыларының ішінде Никосиядағы Қазіргі заманғы өнердің мемлекеттік галереясындағы «Пұтқа табыну көктемі», Лондондағы Тейт галереясындағы «Махаббат пен романтика», және Англия өнер кеңесінің қорындағы «Шомылу» туындылары бар. Доминик Аузиас пен Жан-Поль Лабоурдет Параскостың суреттерін «Кипрдің ауылдық өмірін, аралдың қайғылы тарихын, махаббатты, өмірді, өлімді лирикалық және романтикалық рухта бейнелейді» деп сипаттайды. Ол негізінен суретші болғанымен, 1992 жылы Кипрдің батыс жағалауындағы Лемпа ауылында амбициялы мүсін қабырғасын салуға кірісті. Бұл қабырға қолдан келген және қайта өңделген күнделікті заттардан жасалған, абстрактілі және бейнелі формалардың үйлесімін құрайды, оның ішінде Кинг Конгтай горилла, пигмей слоны және құшақтап қарсы алатын алып екі қол бар. Қабырғаның ұзындығы жиырма метрге жетеді, ал биіктігі төрт метрге дейін созылады, бұл Кипр өнер колледжі студияларын қоршап тұрған мүсін бағын құрайды. Параскос тұрақты түрде саяси көзқарасты қолдайтын суретші, солшыл және кейін анархистік идеяларға жақын болды. Жастық шағында Кипр коммунистік партиясының (АКЭЛ) мүшесі болған ол өнерін саяси және әлеуметтік қысым, әйелдер құқықтары, сондай-ақ Кипр мен Таяу Шығыстағы соғыстың қасіреттері сияқты мәселелерді зерттеу үшін пайдаланды. Бұл саяси белсенділік оның суреттерімен шектелмеді, Кипр газеттерінде Stass-тың мақалалары жиі жарияланды, онда ол капитализмнің Кипр мәдениеті, қоғамы және қоршаған ортаны жойлап жатқанын сынады. 2006 жылы Кипрде өткізілуі жоспарланған Еуропалық Одақ қолдауымен ұйымдастырылған халықаралық «Манифеста-6» өнер фестивалі туралы ол бұл «біздің мәдениеттегі кипрлік ерекшелікті басып алып, оны жай ғаламдық мәдениетпен алмастыруға бағытталған капиталистік қастандық» деп жазды.

Көркемдік мансап

1966 жылы Лидс институтының галереясында жергілікті полиция шабуыл жасаған оның даулы көрмесінен кейін, Параскос 1967 жылы Лондондағы Қазіргі заманғы өнер институтында Пат Доутвейт, Герберт Китчен және Иан Дюримен бірге "Фантазия және Фигурация" атты топтық көрмеге қатысуға шақырылды. Кипрдегі алғашқы көрмесі бір жылдан соң Ларнакадағы Four Lanterns қонақ үйінде өтті, одан кейін ол Ұлыбритания мен Кипрдегі галереяларда тұрақты түрде көрмелер ұйымдастырды. Оның жарияланған өмірбаяндығында сондай-ақ Грекия, АҚШ, Бразилия, Үндістан және Даниядағы көрмелер де тізімделген. 2003 жылы өнер тарихшысы Норберт Линтон Параскосқа арналған кітап жазды, ол "Ораж Пресс" баспасында жарық көрді. Оның туындылары Кипр мемлекеттік жинағында, Грекия Ұлттық галереясында, Англия Өнер кеңесі жинағында, Лидс университетінің өнер жинағында, Лидс қалалық өнер галереясында және Лондонның Тейт галереясында (Тейт Британия) сақталған. 2008 жылы ол өнер мен өнер біліміне қосқан үлесі үшін Болтон университетінің құрметті докторлық дәрежесімен марапатталды. 2017 жылы ол қаланың Еуропаның Мәдениет астанасы ретіндегі мерекелік шаралары аясында Кипрдегі Пафос өнер галереясында өткен ірі көрменің назар ортасында болды.

Жазбалар

Параскос көп жазған автор болды, Кипр газеттері үшін көптеген мақалалар, негізінен грек тілінде, өлеңдер жинақтары және грек мифологиясы туралы кітаптар жазды, соның ішінде 1969 жылы "Мыс Кипрі" және 1981 жылы "Афродита: Кипр мифологиясы". Параскостың "Афродита: Кипр мифологиясы" кітабының алғы сөзінде Кипрге жиі саяхат жасаған, 1-ші Тонипанди виконты Джордж Томас былай деп жазды: "Грек мифологиясы мәңгілік қызығушылық тудырады. Кипрдің ең көрнекті суретшілерінің бірі Стас Параскос осы кітабында грек мифологиясының грек кипрліктерінің дамуына тигізген әсерін қызықты баяндайды". Параскостың "Кипр мифологиясы" кітабы 2018 жылы грек және түрік тілдеріне аударылып жарық көрді.

Өлім

Параскос 2014 жылдың 4 наурызында Кипрдің Пафос қаласында, қант диабеті салдарынан аяқтарында пайда болған гангренадан туындаған септицемиядан қайтыс болды. Ол 81 жасқа толыпты. Оның құрметіне Кипр өнер колледжі орналасқан Лемпа ауылындағы бір көшеге оның есімі берілді.