Кіріспе
Бронте герцогтығы (Бронте герцогтығы) - Сицилияның Катания провинциясындағы Бронте қаласына қатысты Бронте герцогты титулымен герцогтық. Ол 1799 жылы 10 қазанда Палермода британдық Корольдік әскери-теңіз флотының офицері Горацио Нельсонға Сицилия королі Фердинанд III-ден берілді. Нельсон Сицилия патшалығын Наполеонның Революциялық француз күштерінің басып алуынан құтқарғаны үшін алғыс білдірді. Бұл Нельсонның Нил шайқасындағы (1798) жеңісімен, сонымен қатар корольдік отбасын Неапольдегі сарайдан Сицилиядағы Палермоға қауіпсіз жерге көшіруімен қол жеткізілді. Ол әскери бөлімнің құрамында парламентте отыру құқығын берді. Герцогтық тұрақты ережелерге сәйкес берілмейді, бірақ оны иеленуші кімге қаласа, соған, соның ішінде шетелдіктерге де бере алады. Оған қоса, Бронтеден сегіз шақырым жердегі Маниаке ескі монастырына арналған 15000 гектар жер берілді. Нельсон оны қалпына келтіріп, өзінің резиденциясы ретінде әшекейлеуді бұйырды. Ол өзінің резиденті әкімшісі (немесе губернаторы) ретінде Неаполдегі Казертаның Корольдік сарайында ағылшын бағын жақында жасаған ағылшын тілінде оқыған неміс пейзаждық бағбан Иоганн Андреас Грейфферді (өлген 1802) тағайындады. Нельсон өзінің қожалығына ешқашан аяқ баспаған, ол алты жылдан кейін Трафалгар шайқасында қаза тапты.
Атауын таңдау
Адмиралға Фердинанд патша үш герцогтіктің біреуін таңдауды ұсынды, оған қоса Бисаккино, Партинико немесе Бронте иеліктері бар. Патша өзінің министріне жазған хатында: Бронте иелігі мақсатқа ең қолайлы, бірақ кірісі жеткіліксіз, және 6000 унциядан кем емес, 8000-нан аспауы керек, сондықтан айырманы толтыру үшін басқа көршілес иеліктер болса, оларды қосу керек, иелеріне бірдей сома беру және герцог атағы бар феодалды нысан мен сипатты құру, бұл Англияда басқаларға қарағанда жақсы естіледі. Бұл сөз ағылшындыққа қатысты айтылған. Бірақ, 1794 жылы шайқаста бір көзінен айырылғандықтан, ол өзін Манияце кастеліндегі (олар да оның жауы Наполеон Бонапарттың атымен басталады) қапталған темір қақпаларда бейнеленген циклоппен сәйкестендіре алды.
Герцог өкілеттігі
Тұрақты мерзімге берілген және шамамен 15000 гектар жерді қамтитын грантқа 15 ғасырдан бастап бұрынғы үстемдік иелері Палермодағы Ospedale Grande e Nuovo иеленген кең феодалдық құқықтар кірді, оның ішінде: "Бронте қаласы" (халық саны 9500) "барлық иеліктермен және аудандармен, оның феодалдықтарымен, маршаларымен, бекіністерімен, вассалдық азаматтармен, вассалдардың кірістерімен, санақтармен, қызметтерімен, құлдықпен және габельдермен". Герцогтық сондай-ақ mero et mixto imperio, азаматтық және қылмыстық, соның ішінде өлім жазасын қолданудың жалғыз билігін қамтыды. Кейіннен атақ екі Сицилия патшалығының дворяндық құрамына кірді.
Жергілікті оппозиция
Көптеген сицилиялықтар үшін жат және жек көрінішті деп саналатын испан патшасының королі бергендіктен басқа, жаңа герцогтық жергілікті халықтың күшті тобымен танымал емес еді. Олар көптеген ғасырлар бойы соғыс жүргізгеннен кейін, көп ұзамай ғана азаттыққа қол жеткізгенін сенген Бронтедің бұрынғы иелері Палермо ауруханасының феодалдық күшімен ғасырлар бойы қысымшылыққа ұшыраған. Патша Палермо ауруханасына өтемақы берді (71,500 лира) бірақ Бронтестің еркін мәртебесін елемеді, олар өздерін тағы да қатал феодалдық үкіметке, бұл жолы шетелдікке бағындырғанын сезінді. Осылайша жергілікті тұрғындар арасында герцогтікті қолдайтын герцогтік және Бронтедің тәуелсіз Коммунасын қолдайтын коммунистикалық екі партия пайда болды. Нельсон өзінің сүйіктісі Леди Гамильтонның (Неаполдегі британдық елшінің әйелі) және корольдің мақұлдауына орай, Неаполиан революциясының батыры адмирал принц Франческо Караччолоны (1752 - 1799), қысқаша соттан кейін, өз кемесінің тосқауылдарына асып өлтірді. Манияче қаласындағы саябақта 4 миллион лирадан астам қаржыға "Франческо Караччоло Борго" деп атаған ғимаратты салуды жоспарлап отыр. Ол 1943 жылы Достасқандардың қонуына байланысты ешқашан аяқталмаған, ал 1964 жылы Ұлыбританияның Италиядағы арнайы соғыс зардаптары жөніндегі комиссиясы 1956 жылы герцогті герцогтік пен Боргоның заңды иесі деп танығаннан кейін 6-шы герцог оны жерге дейін жойды. Герцогтар аймаққа, соның ішінде суару мен ауыл шаруашылығына айтарлықтай жақсартулар жасаса да, бұл қарсы фракция Бронттегі ағылшындықтарды ешқашан қабылдамады, ал ұзақ және қымбат заңдық дау 1981 жылға дейін жалғасты. Сол кезде Адмирал Лорд Нельсонның соңғы мұрагерлері Худтар отбасы бүкіл игілікті және үйді барлық мазмұнымен, кішкентай герцогтік зираттан басқа, Бронте кеңесіне сатып жіберді. Бұрынғы герцогтік резиденция қазір жұртшылыққа ашық мұражай болып табылады, жергілікті тұрғындар оны Кастелло деи Нельсон, "Нельсондардың қамалы" деп атайды, онда адмиралдың естеліктері мен Худтар отбасының портреттері бар.
Much to the approval of his mistress Lady Hamilton (wife of the British Ambassador to Naples) and of the king, Nelson had executed Admiral Prince Francesco Caracciolo (1752–1799), hero of the Neapolitan revolution, by hanging him from the rigging of his ship after a summary trial. in the park of Castello di Maniace, at a cost of over 4 million lire, which they called "Borgo Francesco Caracciolo". It was never completed due to the Allied landing in 1943, and in 1964 was razed to the ground by the 6th Duke after a special UK Italy war damages commission in 1956 adjudged the Duke the legitimate owner of the duchy and of the Borgo. Although the dukes brought considerable improvements to the area, including in irrigation and agriculture, this opposed faction never accepted the English presence at Bronte, and the protracted and costly legal dispute continued unabated until 1981 when the Hood family, ultimate heirs of Admiral Lord Nelson, sold the entire estate and the house with all its contents, excepting the small ducal cemetery, to the Council of Bronte. The former ducal residence is now a museum open to the public, known locally as Castello dei Nelson, "Castle of the Nelsons" , containing memorabilia of the Admiral and portraits of the Hood family.
Дукаль сарайы, Бронте
1935 жылға дейін герцогтардың Бронте қаласында, Кастеллодан оңтүстікке қарай бес миль жерде, қалада жұмыс істегенде пайдалану үшін қала үйі болды. Палаццо Дукале деп аталатын, 35 бөлмелі, артқы жағында қабырғалы бақ бар және Корсо Умбертода орналасқан, қасбеті Капуччини алаңына қарама-қарсы орналасқан, Капуччини монастырының орны, артқы жағы Виа Мадонна Рипаро (қазір Виа Рома) және Виа Нельсон (қазір А. Спедалиери). Оны Брайант Баррет (өлген 1818), герцогтік жер агенттерінің бірі, Кастелло тұруға жарамсыз болған және герцогтар жер иелері болмаған ерте кезеңде салған. Көпшілігі бұзылды, бірақ бірнеше бөлімдер, соның ішінде негізгі кіреберіс, атап айтқанда, марқұм профессор Папароның резиденциясы, бұрынғы Сантанжело баспаханасы, Минео, Паризи үйлері және т.б. бұрынғы Кино Ромаға дейін сақталған. Бүгінде үлкен және көркем жертөледе Делухиананың қалалық кітапханасы орналасқан. 5-ші герцог оны ақ пил деп санады және ол жерде тек бір рет, яғни 14 жасында герцогтыққа алғашқы сапарының алғашқы түні 1868 жылы болды. Сондай-ақ, отардағы жер агентінің Уильям Товез (18191871) салған кішкентай жазғы резиденциясы болды, қазір Каса Отаити деп аталады (ол "вигвамдармен" қоршалғандықтан), Кастеллодан солтүстік-шығысқа қарай 3 1/2 км (2 миль) жерде орналасқан. Бұл оның денсаулығына алаңдайтын және Кастелло айналасындағы батпақты аймақтарды сумен құрғатып, канализация жасауға шақырған 2-ші герцогтың бұйрығымен жасалды.
Хорацио Нельсон, Бронтедің 1-ші герцогы, 1-ші виконт Нельсон (1758 1805)
Хорацио Нельсон, 1-ші герцог Бронте, 1-ші виконт Нельсон (1758 1805) патшадан герцогтық "ұстазының қалауы бойынша, тек туыстарына ғана емес, сонымен қатар бөтендерге де берілуі мүмкін" деген ерекше құқықты алды. Бірінші герцог ешқашан иесіне аяқ басқан жоқ, бірақ монастырь ғимараттарын жаңартуға көп қаражат жұмсап, оны өзінің сүйіктісі Леди Гамильтонмен бірге үйі етіп алуды жоспарлап отырғаны анық, және Сицилия аралына қатты ғашық болды. Патшалық грант оған мұны жасауға рұқсат берсе де, ол герцогтігін өзінің заңды емес қызы (Леди Эмма Гамильтонмен), Хоратия Нельсон Томпсонға (ол өсиетінде басқаша қарастырған) мұра етті. Мүмкін, ол HMS Victory кемесінде өлімге ұшыраған кезде өзінің соңғы өсиетін жазып жатқанда, оның ойынан қашып кеткен болуы мүмкін.
Уильям Нельсон, Бронтедің 2-ші герцогы, 1-ші граф Нельсон (1757-1835)
Осылайша герцогтік адмиралдың аға ағасы және мұрагері Уильям Нельсонға, 2-ші Бронте герцогы, 1-ші граф Нельсонға (1757-1835) өтті, ол Уилтширдегі Стэндлинч үйінде тұратын және ешқашан осында келген емес.
Шарлотта Нельсон, 3-ші Бронте герцогинясы (1787-1873)
Бірінші болып келген 1-ші графтың қызы Шарлотта Мэри Нельсон, 3-ші герцогиня Бронте (1787-1873) (күйеуі Сэмюэл Худпен бірге өмір сүрді, 2-ші Барон Бридпорт Криккет Сент-Томас Сомерсетте) 1830-шы немесе 1840-шы жылдары қысқа уақытқа бір рет келген, бірақ ауылдың бастапқы жағдайы мен жолдардың болмауынан қорқып, Бронтеден Маниаске құммен жол жүруді қажет етті. Рисоргиментоның саяси тұрақсыз кезінде және 1860 жылы Бронтедегі коммунистік фракцияның көтерілісінен кейін герцог партиясының 16 жақтасы өлтірілді, соның ішінде герцогтік нотариус және оның ұлы герцогиня 1861 жылы жағдайды тыныштыққа келтіру үшін 15000 гектар жердің жартысын Бронте коммунасына берді.
Александр Нельсон Худ, 4-ші Бронте герцогы, 1-ші Виконт Бридпорт (1814-1904)
3-ші герцогиняның ұлы Александр Нельсон Худ, 4-ші герцог Бронте, 1-ші виконт Бридпорт (1814-1904) анасының көзі тірісінде екі рет 1864 және 1868 жылдары әйелі мен кейбір балаларымен бірге келді.
Сэр Александр Нельсон Худ, Бронтедің 5-ші герцогы (1854-1937 жж.)
4-ші герцог герцогтігін өзінің 4-ші ұлы Сер Александр Нельсон Худқа, Бронтедің 5-ші герцогы (18541937) ("Алек") қалдырды, ол 14 жасында 1868 жылғы сапарда болған. Ол 1873 жылы 19 жасында әкесімен Манияцеге игіліктерді басқаруға жіберілді, ол сол жерде әкесі тірі кезінде Дучино ("кіші герцог") ретінде белгілі болды. Әкесінің өліміне байланысты ол герцогтық билікті мұра етіп қалдырып, 5-ші герцог болды. "Ашықтан-ақ гомосексуалист" және "Муссолини мен фашистік режимнің үлкен құрметіне ие" болған ол тұрғындар арасында жақсы танылып, жақсы көрінді. Ол қартайғанға дейін жыл сайын алты ай бойы Манияцеде тұратын. Таорминада, 40 км шығысқа қарай, Этнаның екінші жағында, қазірдің өзінде британдықтар мен қонақтар көп тұрады, және оның жақын досы және жиі қонағы жазушы Роберт Хиченспен бірге Таорминаны "солтүстік Еуропадан келген бай гомосексуалдардың демалыс орны" ретінде құруға көмектесті. Оның ағылшындық мансабы король Георг V-нің сарай қызметкері болды, оны 1925 жылы сәуірде Ла-Фальконарада көңілді етті. Ол тұрмысқа шықпаған күйеусіз қайтыс болды және ақыр соңында Манияде өзі жасаған герцогтік зиратта жерленді.
Роуланд Нельсон Худ, 6-шы Бронте герцогы, 3-ші Виконт Бридпорт (1911-1969 жж.)
Роуленд Артур Герберт Нельсон Худ, 6-шы герцог Бронте, 3-ші виконт Бридпорт (1911-1969 жж.) 5-ші герцогтың немере інісі және мұрагері болды. Ол сондай-ақ Маниакеге өзінің үйін салды, отбасының ағылшындық орындығын Сомерсеттегі Крикет Сент-Томаста 1889 жылы оның бабасы 1-ші виконт сатты. 1940 жылы ол жау шетелдік ретінде Италиядан Муссолинимен қуылды және герцогтік (6540 гектар деп тіркелген) тәркіленді, жерлері жергілікті шаруаларға бөлінді. дәстүрлі түрде, ол қала тұрғындарының "коммунистік" тобының сүйіктісі емес еді және оның қожалығының айналасында қарулы күзетшілерді пайдаланды, мысалы, сол жылы жолдың арғы жағындағы тізбекпен және полициямен кедергі келтіруге тырысқан қызыл ту көтерген 1500 қала тұрғындарының демонстрациясына қарсы тұру үшін. Бронтеде екі партия арасында бұған дейін де азаматтық тәртіпсіздіктер орын алған еді, әсіресе 1860 жылы Ризорджименто кезінде болған қырғын (I Fatti di Bronte) (Герцогтар сол кезде резидент емес) төңкеріс пен тонау кезінде герцогтік фракцияның 16 адамы қаза тапқан, соның ішінде 3-ші герцогиняның нотариусы Игнацио Канната және оның ұлы бұқараның қолынан қаза тапты. Бұл оқиға туралы Флорестано Ванчини 1972 жылы түсірген фильмде айтылған ("Бронте - тарих кітаптарында айтылмаған қырғынның хроникасы"). 1960 жылдардағы аграрлық реформа кезінде даулар мен иемденулер нәтижесінде 6593 гектар (16 291 акр) жердің көп бөлігі резидент жалға алушыларға бөлініп, 240 гектар герцогтық жер қалдырылды. Ол 1969 жылы қайтыс болды және герцогтік зиратта жерленді.
Александр Нельсон Худ, Бронтедің 7-ші герцогы, 4-ші виконт Бридпорт (1948 жылы туған)
Александр Нельсон Худ, Бронтедің 7-ші герцогы, 4-ші Виконт Бридпорт (ту. 1948), 6-шы герцогтың ұлы, Маниячеде өскен, 1969 жылы әкесі қайтыс болған кезде 21 жасында герцогтығын мұра етті. Ол кезде жері 240 гектарға дейін қысқарған болатын, негізінен жеміс-жидек бақтары. Итон және Сорбоннада білім алған ол Лондон қаласындағы Клейнворт Бенсон сауда банкіне кірісіп, оның директорларының бірі - крестный әкесі Дэвид Робертсоннан жұмыс ұсынды. "Ол мүлкімен 10 жыл күресті, бірақ кейін оны сатып алудың қажеті жоқ деп шешті" және оны сатуды шешті. Ол кезде ол өте табысты және фирманың ең жас жетекшісі болса да, ол "Клейнворттан кетіп, сату аяқталғанға дейін Сицилияға барып тұруға тура келетінін түсінді" және Римдегі банкте жұмыс тапты. 1976 жылы ол тұңғыш рет тендер арқылы сату туралы жарнама жасады (яғни бағасын көрсетпей, ең жоғары баға берген адамға) және 1980 жылы ауыл шаруашылығы жерін Катаниядағы бизнеске 3 миллиард лираға (1,3 миллион фунт стерлингке) сатып жіберді. 1981 жылдың 4 қыркүйегінде ол қалған саябақ жерін және Кастеллоны 1.75 миллиард лира (шамамен 800,000 фунт стерлинг) қосымша кіріске сатты. Соның 1187 бөлігі жылжымайтын мүлікке (950 бөлігі - сарай мен оның аумағына, 237 бөлігі - басқа ғимараттарға) және 570 бөлігі - жиһаздарға, ескерткіштерге, суреттерге және басқа да жылжымалы мүлікке бөлінді. Ол кезде ол "Сицилиядағы соңғы феодалдылық" деп саналды, ал сатып алушы Бронте коммунасы болды, ол үшін "феодалдық қожайындарына" қарсы ғасырлар бойы жүргізілген күрес аяқталды. 90%-ын Сицилия өңірінің мәдени мұрагерлері қаржыландырады. 2001 жылы бірнеше танымал азаматтар құрған "bronte insieme" (бірге әкеліңіз) веб-сайтында: "Бүгін "boia di Caracciolo" (Караччолоның жазалаушысы) "бұзылған" ағылшын герцогтығы бронталық азаматтардың меншігіне айналды" деп жазылған. Атақ, барлық ежелгі итальяндық дворяндық атақтар сияқты (Папалық атақтарды қоспағанда), республикалық Италияда заңды мәртебесі жоқ және бұл мәселе ешқандай сот немесе геральдикада дауланбаған. Ол ешқашан қайтып оралмады және көп жылдан кейін 1999 жылы былай деп түсіндірді: "Мен бір күні қайта ораламын, бірақ сіз өскен және сүйген жерді сату ауыр тәжірибе болды, бірақ бұл үмітсіз болды". Chase Manhattan және Shearson Lehman Brothers компанияларында жетекші қызметтерге ауысып, 1992 жылы ол өзінің "Bridport Investment Services" активтерін басқару бизнесін Женева мен Лондонда кеңселерімен құрды. Ол екі рет үйленген және екі рет ажырасқан, әр некеден бір ұл бар. 2003 жылдың қарашасында ол герцогтік зиратты 10 жылға жалға беруге келісті. Туризмді дамыту үшін, және қол қою рәсімі үшін Бронте делегациясы, оның ішінде Эмилио Конти (мэр (sindaco)) және Риккардо Бонтемпо Скаво (мәдени бағалаушы (l'Assessore alla Cultura)), Женевадағы Италия консулдығына барды, онда 7-ші герцогке суретші Мария Конкетта Лаццароның құмтастан жасалған суреттегі портреті ұсынылды.
Бронте коммунасы
Бронте коммунасының алғашқы бірнеше жылдарында "құрылыстар мен бақтар бұзылып кетті", бірақ 2013 жылға дейін қалпына келтірілді. Бір қызығы, ежелгі ипотеканы қайтарып алу үшін ғасырлар бойы жүргізілген күресте жеңіске жеткеннен кейін, Бронте коммунасы үйдің атын дереу Castello dei Nelson ("Нелсондардың үйі") деп өзгертті. Герцогтік тарихшы Люси Риалл өзінің эпилогының соңында (2013) атап өткендей: Бронте герцогінің қазіргі өнеріне бәрі бірдей қосылмайды. Кастеллодан 20 маңызды жиһаз, суреттер (оның ішінде Бастия маңында адмирал Худпен жеңіске жету лейтенант Уильям Эллиотт) және Нельсонның естелік заттары ұрланған үлкен тонау болды, олар әлі табылмаған. Көптеген жергілікті тұрғындардың әлі де ескі анти-дукальдық көзқарасын сақтайтын, Бронте қаласы жақында Норфолк ауылы Бернхам Торппен, адмирал Нельсонның туған жерімен туыстық қарым-қатынас орнатты. 2016 жылы Бронте коммунасы 1.213 миллион евро сомасына Кастеллоны қалпына келтіру туралы келісімшарт жасады, ол 2019 жылдың желтоқсанына дейін аяқталмаған, яғни ол келушілер үшін жабық болды. Жыл сайын келушілердің орташа саны 30 000-нан асады.