Kazuo Yamada

Кіріспе

Жапондық дирижер және композитор (1912-1991) Кадзуо Ямада (山田一雄) - жапондық дирижер және композитор.

Туған күні

1912 жылы Токиода туған. Гакушуинде, содан кейін Токио өнер университетінде (бұрынғы Токио музыка мектебінде) білім ала бастады. Лео Сирота мен Пол Вайнгартенмен фортепиано, Клаус Прингсхайммен композиция оқыды және сыныптың үздік оқушысы болды. Композитор ретінде "Прометье" оркестрін құрды. 1937 жылы симфониялық музыка шығармалары үшін Жапония радио хабар тарату корпорациясының бірінші сыйлығын алды, ал 1938 жылы "Жастар ән айтатын әндер" симфониялық поэмасы үшін Жаңа симфониялық оркестр сыйлығын алды, сондай-ақ симфониялық "Кисо" үшін Вайнгартен сыйлығын алды. Жозеф Розенстоктың үйретуімен дирижерлік техниканы оқыды және 1940 жылы Жаңа симфониялық оркестрдің дирижері ретінде премьера жасады. 1942 жылы Жаңа симфониялық оркестрден (қазіргі NHK симфониялық оркестрі) қайта құрылған Жапония симфониялық оркестрінің бас дирижері қызметіне тағайындалды. Ол келесі 13 жыл бойы оркестрдің жақсаруына үлкен үлес қосты. 1949 жылы NHK демеушілігімен "Хенсел и Гретель" операсының Жапонияда премьерасы үшін "Маиничи" музыка сыйлығын алды. "No" симфониясы сияқты көптеген шығармалардың Жапонияда тұсаукесеріне үлкен үлес қосты. 2 және No 8 (Малер), Симфония No. 5 (Шостакович), Дон Кихот (Р. Штраус), Оркестр үшін алты шығарма (Веберн), Көктемнің ырысы (Стравинский), Ле-роя Дэвид (Хонеггер) және Сеп-хайкай (Мессиан). Ямаданың шетелдегі қызметі 1955 жылдан бастап біртіндеп өрбій бастады, онда ол Еуропа оркестрлерін, мысалы КСРО симфониялық оркестрі, Словак филармониясы, Дрезден филармониясы, сондай-ақ Солтүстік және Оңтүстік Америка мен Оңтүстік Африка оркестрлерін басқарды. Сонымен қатар, ол 1988 жылы Вена симфониялық оркестрімен бірге жазды. 1976 жылы Ямада Жапония үкіметі тарапынан "Мақсұт таспен" (көркемдік шеберлігі үшін) марапатталды, ал 1978 жылы "Кадзуо Ямада әлемі" сериясындағы қойылымдарымен өзінің үздік атын нық бекітті. Ол 1979 жылы көркем өнер бойынша Білім министрі сыйлығын, 1984 жылы "Таң шашы, алтын сәулелер, төртінші сыныпты розетка" орденімен және 1986 жылы Жапон өнер академиясының сыйлығын алды. Киото симфониялық оркестрінің бас резидент-дирижері және көркемдік кеңесшісі, Гунма симфониялық оркестрінің көркемдік директоры, Жапонияның Синсей симфониялық оркестрінің құрметті дирижері, Ниссо хорының музыкалық директоры, Жапония Малер қоғамының төрағасы, Токио өнер университетінің профессоры сияқты бірқатар маңызды лауазымдарды атқарды. Жапонияда және шетелде қонақ дирижер ретінде жылдызды қойылымдар жасады. 1991 жылы Канагава филармониясының музыка директоры қызметіне тағайындалды. Сол жылдың 13 тамызында 78 жасында кенеттен қайтыс болды. Ямаданың No1 симфонияны орындауының тікелей жаздырылуы. 9 (Малер) New Japan Philharmonic тобымен 2011 жылы жарық көрді, 1986 жылғы қойылымнан кейін ширек ғасыр өткен соң, Жапонияның Мәдениет істері министрлігінің өнер фестивалінде жаздыру үшін бас сыйлық берілді.

Born in Tokyo in 1912. Began studies at Gakushuin and then Tokyo University of the Arts (formerly the Tokyo Music School). Studied piano with Leo Sirota and Paul Weingarten, and composition with Klaus Pringsheim, and graduated at the top of his class. Formed the orchestra 'Promethée' as a composer. In 1937 was awarded first prize from the Japan Broadcasting Corporation for his symphonic music works, and in 1938 was also awarded by the New Symphony Orchestra for his symphonic poem 'Songs that youth can sing' as well as the Weingarten Award for the symphonic 'Kiso'. Studied conducting technique under the tutelage of Józef Rosenstock, and premiered as a conductor for the New Symphony Orchestra in 1940. Appointed to the post of chief conductor of the Japan Symphony Orchestra which was reorganized from the New Symphony Orchestra (which is now the NHK symphony orchestra) in 1942, greatly contributing to the improvement of the orchestra for the next 13 years. Awarded the Mainichi Music Award in 1949 for the Japan premiere of the opera Hänsel und Gretel sponsored by NHK. Contributed immeasurably to many Japan premieres of works such as Symphonies No. 2 and No. 8 (Mahler), Symphony No. 5 (Shostakovich), Don Quixote (R. Strauss), Six Pieces for Orchestra (Webern), The Rite of Spring (Stravinsky), Le roi David (Honegger) and Sept haïkaï (Messiaen). Yamada's activities overseas gradually began to take off from 1955, where he guest conducted European orchestras such as the USSR Symphony Orchestra, Slovak Philharmonic, Dresden Philharmonic, as well as orchestras in North and South America and South Africa, and he moreover recorded with the Vienna Symphony Orchestra in 1988. In 1976, Yamada was awarded the Medal with Purple Ribbon (for artistic excellence) by the Government of Japan, and in 1978 he firmly established his reputation for excellence in the 'World of Kazuo Yamada' series of performances. He was further awarded the Minister of Education Award for Fine Arts in 1979, the Order of the Rising Sun, Gold Rays with Rosette, Fourth Class in 1984, and the Japan Art Academy Award in 1986. Held a number of key posts such as Chief Resident Conductor & Artistic Advisor of the Kyoto Symphony Orchestra, Artistic Director of the Gunma Symphony Orchestra, Honorary Conductor of the Japan Shinsei Symphony Orchestra, Music Director of the Nissho Chorus, Chairman of the Japan Mahler Society, Professor of the Tokyo University of the Arts, and gave stellar performances as Guest Conductor in Japan as well as overseas. Appointed to the post of Music Director of the Kanagawa Philharmonic in 1991 until his sudden demise on 13 August in the same year at 78 years of age. A live recording of Yamada conducting Symphony No. 9 (Mahler) with the New Japan Philharmonic was released in 2011, a quarter century after the 1986 performance, which was awarded the Grand Prize for recording in the Arts Festival of the Japan Ministry for Cultural Affairs.