Кіріспе

Бедара аралы (Richards Island деп те аталады) - Квинсленд штатының Кассуар жағалауындағы Данк елді мекеніндегі Отбасылық аралдар тобының бірі. Австралия.

География

Бедара аралы тропикалық Солтүстік Квинсленд жағалауынан шамамен жеті шақырым қашықтықта, Таунсвилл мен Кернс арасында, ең жақын жағалаудағы қала Миссион Бич. Бұл отбасылық аралдар ұлттық паркі ортасында орналасқан. Гранитті арал 8 мың жыл бұрын теңіз деңгейінің соңғы көтерілуі басталғанға дейін құрлықтың бір бөлігі болған. Бұл аралдың жағалауындағы жағажайлар қарапайым, ал жағажайларда қара құм бар. Бедара - бұл континенттік арал, солтүстік-шығыс және оңтүстік-шығыс жақтарында тік гранитті жартастар бар, орташа биік тау шыңдарына көтерілетін гранитті тас құрылымдарынан тұрады.

Құмдық

Отбасылық топтағы барлық аралдардың солтүстік-батыс бұрышында олардың отбасылық "қосылысына" ұқсас құм төбелері бар. Бұл құмдықтар кемелерге кемеге қондыру үшін қолайлы және ең төменгі су кезінде терең суға жүзуге қолайлы. Құмды тар сағаға толқынның әсері мен оңтүстік-шығыстағы және солтүстік-шығыстағы теңіз ағымдары тартады. Бедарра аралының солтүстік-батысында құм төгілген.

Тарих

Капитан Джеймс Кук 1770 жылы маусымда "Эндевор" кемесімен Австралия жағалауын барлаған кезде "Отбасы аралдарын" алғаш рет картаға түсірді. Ол үлкенірек "Ата аралы" немесе Дунк аралын Адмиралтействоның бірінші лоры, Монтегю Дунк, Сэндвич графы есімімен атады. Келесі үлкен аралды ол "Ана аралы" деп атады, ол Бедара аралы деп аталды. Басқа аралдарды ол "Балалар" деп атады. Бастапқыда теңіз карталары Бедара аралын Ричардс аралы деп атаған, содан кейін алғашқы еуропалық қоныстанушының есімімен, капитан Генри Аласон. XX ғасырдың басында жазушы Эдмунд Джеймс Банфилд (Э. Дж. Банфилд) Данк аралында жағажайда тұрып, Бедара деген атауды қолдана бастады. Капитан Генри Аласон Банфилдтің "Бейчкомбердің мойындауы" кітабынан шабыт алып, 1913 жылы Квинсленд жерлер департаментінен Бедараны 20 фунттан сатып алды. Ол әйелімен бірге сол жерде тұрып, Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, Еуропаға қайтуға мәжбүр болды. Аллассон 1934 жылы Лондонның Харрис синдикатына салғанда, ол аз қамтылған ұлдарға арналған үйге айналуы мүмкін сияқты көрінді. Арал жеке меншікте. Австралиялық ландшафт суретшісі Ноэль Вуд 1930 жылдардың соңында Шығыс Бедарраны сатып алды және уақыт өте келе ол сәнді туристік бағытқа айналды.

Климат

Бедарра аралында күндізгі температура маусым мен шілде айларында 23 градустан, ал желтоқсан мен қаңтар аралығында жаздың ең ыстық кезінде 30 градусқа дейін жетеді. Аралдың тропикалық табиғатына байланысты желтоқсаннан наурызға дейін жауын-шашын көп болады деп күтіледі.

Яси циклоны

2011 жылдың 2 ақпанындағы сағат 23:57 мен 2011 жылдың 3 ақпанындағы сағат 00:27 аралығында Яси циклонының көзі Бедарра аралынан тікелей 5-ші санаттағы тропикалық циклон ретінде өтті. Бедара аралы мен бірнеше жеке тұрғын үйлер қираған, ғимараттар қираған, ғимараттар қираған, бау-бақшалар қираған. Үлкен тазарту мен қайта инвестициялаудан кейін Бедара аралы курорты және аралдағы жеті жеке меншік үй толығымен жөнделіп, демалыс үшін ашық болды.

Фауна

Бедаррадағы ылғалды тропикалық орманды жануарлар мен жәндіктер өте көп. Бұл жерде көк түсті "Улисс" көбелектері, Үлкен құс қанатты көбелектері, солтүстік тропикалық орманның қасқыры, құс құстары, Wompoo жеміс көгершіні, күн құстары, ағаш бақалары, гекостар, орман айдаһарлары, ағаш мониторлары, питон және эхидналар мекендеген. Бедара аралының айналасында теңіз тасбақалары мен дугонгтарды байқауға болады, ал жақында Мигалу, ақ бөбекті кит, оның жыл сайынғы солтүстікке көшіп кетуін (маусымның соңында) бақылаған. Аралда сүтқоректілер аз, ең ірісі - эхидна, сондай-ақ, оны алғаш сипаттаған Эдмунд Джеймс Банфилдтің есімімен аталған шағын жергілікті кеміргіш - меломис бар. Бұл жергілікті, жеміс жейтін торсықты тышқан "Uromys banfieldi" деп аталады. Түнде бірнеше балдырлар мен қасқырлар түрлері көрінеді және естіледі. Бұл аймақтың бірегей түрі - "Miniopterus Australis" деп аталатын кішкентай бүктелген қанатты жарғақ. Бұл кішкентай жарғақ өзінің атын қанатын ұстап тұрған ұзын саусақ сүйегінен алады. Олар әдетте ояу жүріс-тұрысында отаршылдыққа ие, үңгірлерде, жарықтарда және кейде аралдағы ашық үйлердің төбесінде ұя салады. Жаңбырлы ормандардағы ең оңай байқалатын құстар - бұл үлкен үйінділер апельсин аяқты құстар.

Туризм

Арал үш негізгі бөлімге бөлінеді. Бір бөлімнен Bedarra Island Resort, сегіз виллалы курорт тұрады. Шығыс Бедарра деп аталатын тағы бір бөлімде өнер иесі Ноэль Вудтың жерінде орналасқан жеті жеке меншік жоғары деңгейдегі демалыс үйлері бар. Үшінші бөлімде Бедара Хидеяу деп аталатын 16 бөлмелі ескі курорт бар, ол 1991 жылдан бері жұмыс істемеді.

Ноэль Вуд

Австралиялық суретші Ноэль Вуд (1912-2001) 1936 жылы аралға барып, аралдың бір жағындағы мангроволар маңындағы жерді сатып алу туралы келіссөздер жүргізді. Ол көркем модернист, ландшафт суретшісі және ертедегі консерватор болды. Ол 60 жылға жуық уақыт бойы Шығыс Бедаррада мүсін жасап, сурет салған. Ноэль Вуд өзінің көптеген суретті жерлерін атап өтті, соның ішінде Мелалеука жағажайы, Мангровес, Калофиллум жағажайы, Казурина жағажайы, Долина жағажайы, Орхидея жағажайы, Тики жағажайы және Эрнандия шығанағы. Бұл Жүректің тікелей туысы Джеймс Портер растады. Вуд сонымен қатар "Бейчкомбердің мойындары" атты Банфилдтің Данк аралы туралы естеліктеріне сілтеме ретінде Коралл бақтарын атады. Вудтың шығармаларының қоғамдық жинақтары бүкіл Австралияда сақталады және Ұлыбритания мен АҚШ-тағы жеке коллекциялардың бір бөлігін құрайды. 1940 жылдардың аяғында Ирландияда, Ұлыбританияда және Еуропада жұмыс істеген және 1950 жылдары АҚШ-та болған, бірақ ол әрқашан өзінің Шығыс Бедарра студиясына және бақшаларына оралған. Ол 1936 жылдан 1947 жылға дейін және 1957 жылдан 2001 жылға дейін тұрақты тұрғыны болды. Вуд 1993 жылға дейін аралда өмір сүрді, содан кейін оның жері бөлінді. Бедара аралының осы бөлігінде сегіз жеке меншік үй орналасқан.

Суретшілердің көңілді мекені

1941 жылдан 1957 жылға дейін суретші Джон Баст және оның әйелі Элисон Бедарра аралында тұратын. Басст Ұлы Барьерлі рифті дүниежүзілік мұра паркі ретінде тіркеуге жауапты болды, бірақ бұл оның өлімінен кейін қол жеткізілді. Гарольд Холт пен оның әйелі Зара Басттармен дос болып, аралда оларға жиі баратын. (Соңырақ Холт премьер-министр болады.) Бедаррадағы алғашқы Буст үйіне ішкі аула бақшасына қараған үлкен испан стилідегі өнер студиясы, U пішінді тұрғын үйдің үш сыртқы жағында кең көлеңкелі верандалары бар түсті саздан жасалған кірпіш қабырғалар кірді. Үй 1980 жылдары қиратылды. Олар аралдың осы бөлігін сатылғаннан кейін, қазір Бедара шығанағы деп аталады, Басттар Бингил шығанағына көшіп барды, ол осы күнге дейін "жасылдың" үйі ретінде белгілі. Джон Баст бастапқы экологиялық немесе "жасыл" деп саналды. Бингил шығанағының солтүстік шетінде мыс тақташа бар, онда ақын Джудит Райт "Джон Баст, суретші және сұлулықты жақсы көретін, адам мен табиғаттың өмір сүруі мүмкін деп ойлаған" деп жазылған. Бедарра аралында 1986 жылдан тұратын тағы бір танымал жергілікті суретші - Хелен Уилтшир (1945-2011). Ол күйеуімен бірге ескі бақшадағы ағаштардың арасында оқшау аңғарда орналасқан ескі студияны қайтадан салды. Хеленнің мақтау сөзінде ол өзінің студиясынан жазғы тастан кейін жағажайға қарай жұмыс істеген және аралдағы тұрғындар жолды "Хеленнің шоссесі" деп атаған жаяу жүргінші жолы туралы айтылады.

Меншік иесінің өзгеруі

1938 жылы суретші Ноэль Вуд өзінің арал жұмағына қоныстанғаннан кейін, Фрэнк Коулман және оның отбасы Атертон таулы өңірінен аралдың қалған бөлігі үшін сатып алу бағасын келіскеннен кейін келді. 1940 жылы суретші Джон Баст оңтүстік-шығыс бұрышын аптасына он шиллингке жалға алды, содан кейін Кольман бұрынғы арал қонақтары Дик Грейтрикс пен Пьер Хуреге сатылды. Екі адам аралда жеті жыл бойы өмір сүрді, онда ағаш бақшалар мен экзотикалық өсімдіктер пайда болды. Аралдың кейбір бөліктері бірнеше жылдар бойы бөлініп, сатылып кетеді, 1957 жылы Кен мен Синтия Друйттар кішкентай туристік курортты дамытады. Сол жылы Джон Баст Бедарра шығанағындағы қалған үлесін Викториядан келген Коллин Скоттке сатып жіберді, ол мүлікті жеке баспана ретінде жүргізді. 1979 жылы Швециядан келген Тор Хюльтен бұл жерді Торанна плантациясы туристік курортына айналдырды. 1980 жылы көршілес Dunk Island Resort иелері Australian Airlines компаниясы Кен мен Синтия Дрюиттің холдингін сатып алып, ақыр соңында Bedarra Hideaway Resort-ті құрып, Dunk Island қонақтары үшін бір күндік сапарлар ұйымдастырды. Сондай-ақ, 1988 жылы эксклюзивті Bedarra Bay Resort болып өзгертілген Toranna Plantation сатып алды. Bedarra Hideaway Resort 1991 жылы қазан айында Qantas Australian Airlines компаниясын сатып алғаннан кейін жабылды. P&O Australian Resorts 1998 жылдың наурыз айында мүлікті сатып алды және бірнеше жыл бойы күрделі жөндеуден өткеннен кейін, 2004 жылдың тамызында Voyages Hotels & Resorts-қа сатылды. 2009 жылдың қыркүйегінде McCall MacBain Foundation филиалы Bedarra және көршілес Dunk Island-тың бөліктерін иеленді. 2011 жылы Bedarra Island Resort Charlton Hotel тобы сатып алды. Топ Яси циклонынан болған залалдарды қалпына келтіріп, 2013 жылдың шілдесінде қонақтарға қайта ашылды.