Кіріспе
Шығыс Азияда қолданылатын күміс монета (18731885) АҚШ сауда доллары - Шығыс Азияда танымал болған басқа үлкен күміс сауда монеталарымен бәсекелесу үшін АҚШ-тың Монетасы жасаған доллар монетасы. Бұл идея алғаш рет 1860 жылдары пайда болды, ол кезде күмістің бағасы АҚШ-тың батысындағы кен өндірудің артуына байланысты төмендей бастады. Соңында Конгресске сауда долларын шығаруды қамтамасыз ететін заң жобасы ұсынылды, ол мақұлданды және 1873 жылғы монеталық заң ретінде заңға қол қойылды. Бұл заң сауда долларларын заңды төлем құралы етіп, 5 долларға дейін көтерді. Сауда долларына бірнеше дизайн қарастырылды, ал Уильям Барбер жасаған алдыңғы және артқы жағы таңдалды. Алғашқы сауда долларлары 1873 жылы соғылды; олардың көпшілігі Қытайға жіберілді. Ақырында, алтын өндірушілер күміс ақшаны сауда долларларына айналдыра бастады, бұл ақшаның Американың сауда арналарына жол ашылуына себеп болды. Бұл ақшалай монеталар көбінесе жамандалып, бір доллардан кем бағамен сатылатындықтан, оларды алғандардың көңілін қалдырды. Америка саудасында кең таралғандықтан, монеталар 1876 жылы ресми түрде demonetized болды, бірақ айналысқа жалғасты. 1878 жылы бизнес-шабуылдар өндірісі тоқтатылды, бірақ дәлелдеу монеталары ресми түрде 1883 жылға дейін соғылды. Сауда доллары 1965 жылғы монеталық заңға қол қойылған кезде қайтадан ақшаландырылды. Сауда монеталары - үкімет шығарған, бірақ міндетті түрде оны шығарған елдің аумағында заңды төлем құралы болып табылмайтын монеталар. Бұл алтынға тең тең теңгерім монеталар (көп жағдайда аз мөлшерде) іс жүзінде экспорттық тауарлар болды, яғни монеталар түріндегі алтын, басқа елдерден тауарлар сатып алуға пайдаланылды.
The United States trade dollar was a dollar coin minted by the United States Mint to compete with other large silver trade coins that were already popular in East Asia. The idea first came about in the 1860s, when the price of silver began to decline due to increased mining in the western United States. A bill providing in part for the issuance of the trade dollar was eventually put before Congress, where it was approved, and signed into law as the Coinage Act of 1873. The act made trade dollars legal tender up to five dollars. A number of designs were considered for the trade dollar, and an obverse and reverse created by William Barber were selected. The first trade dollars were struck in 1873; the majority of these were sent to China. Eventually, bullion producers began converting large amounts of silver into trade dollars, causing the coins to make their way into American commercial channels. This caused frustration among those to whom they were given in payment, as the coins were largely maligned and traded for less than one dollar each. In response to their wide distribution in American commerce, the coins were officially demonetized in 1876, but continued to circulate. The production of business strikes ended in 1878, though proof coins officially continued to be minted until 1883. The trade dollar was re monetized when the Coinage Act of 1965 was signed into law. Trade coins are coins minted by a government, but not necessarily legal tender within the territory of the issuing country. These quasi bullion coins (in rarer cases small change) were thus actually export goods—that is, bullion in the form of coins, used to buy goods from other countries.
Өмірбаян
АҚШ үкіметінің алтын мен күмістің салыстырмалы құнын теңестіруге тырысуы туралы қосымша ақпарат 19 ғасырда 1849 жылы басталған Калифорниядағы алтынға шабудан кейін және 1851 жылы басталған Австралиядағы алтынға шабудан кейін, әдеттегі арналар арқылы оңай сіңірілмейтін алтынның көп мөлшері саудаға шығарылды. Бұл алтынның құнының төмендеуіне, ал күмістің салыстырмалы құнының өсуіне әкелді. Осы кезеңде күміс монеталардың айналымы едәуір төмендеді, олар біртіндеп мыс пен қағаз ақшамен алмастырылды. Ақша құрамының өзгеруі ақша жүйесінде күміс монеталардың қол жетімділігі мен қолданылуының төмендеуіне әкелді. Бұл өзгерістердің себептері әр түрлі болды және оларға экономикалық, саяси және әлеуметтік факторлар әсер етті. Нәтижесінде мыс пен қағаз ақша алмасудың негізгі құралы ретінде танымал болды, бұл сол кездегі ақшалай ландшафтта елеулі өзгеріс болды. 1866 жылы император Максимилианның тұсында дизайн императордың портретімен өзгертілді. Бұл Қытайда монеталардың кеңінен қабылданбауына себеп болды. Сан-Францискодағы Монета үйін тергеу кезінде валютаның бақылаушысының орынбасары Джон Джей Нокс Сан-Франциско монета үйінің қазынашысы және сарапшысы болып жұмыс істеген Луис А. Гарнетпен ақшалай жағдайды талқылай бастады. Гарнет АҚШ-қа Шығыс Азияға экспортталатын коммерциялық доллар шығаруға кеңес берді, бұл сол аймақта танымал болған басқа елдердің күміс сауда монеталарымен бәсекелесуге мүмкіндік береді. Сан-Францискода болған кезінде Нокс сондай-ақ сол кезде Қазынашылық департаментінің арнайы агенті болып жұмыс істейтін Генри Линдермен ұсынылған коммерциялық долларды талқылады. 1872 жылы 19 қарашада, монета жасау туралы заң жобасы әлі Конгресс алдында тұрғанда, Линдерман Қазынашылық министріне есеп берді. Линдрман бұл баяндамада монетаның заңды төлем құралы болудың қажеті жоқ екенін және ол жай ғана салмағы мен нәзіктігімен таңбаланған күміс болуы мүмкін деп мәлімдеді. Заңдық төлем құралы ретінде күміс ақшаның мүддесі бойынша соңғы минутта қосымша қосымша қосылды. Монета жасау туралы заң қабылданғанға дейін Филадельфия монетаханасының директоры барлық филиалдық монеталарды бақылайтын. Заң қабылданғаннан кейін директорлар қызметі Вашингтонға көшірілді, ал әр ақша шаққанда жауапкершілік бақылаушыға берілді. Үлгілер өндірісі 1873 жылы жалғасты, бірақ заңға қол қойылмас бұрын, үлгілі монеталардың номиналы "коммерциялық доллардан" "сауда-саттық долларына" ауыстырылды. 1873 жылы маусымда Линдерман Барбердің түрлі үлгілерін қарады; ол таңдаған реверс заң бойынша талап етілгендей аққалпақ бүркітті бейнелейді. Бөркіттің оң тырнағында үш жебе, сол жағында зәйтүн бұтағы бар, бұл сол дәуірдегі басқа АҚШ күміс монеталарының көпшілігіне қарағанда керісінше. Алты үлгіден тұратын жиынтық, төртеуінің қабылданған аверсі бар және екеуі Либерти портреттерін көрсететін, Монетхана жалпы жұртшылыққа шектеулі мөлшерде сатты.
Following the California gold rush that began in 1849 and the Australian gold rush that began in 1851, a larger amount of gold was put into commerce than could be easily absorbed by the normal channels. This resulted in a decrease in the value of gold and an increase in the relative value of silver. During this period, there was a notable decline in the circulation of silver coins, which were gradually replaced by copper and paper currency. This shift in currency composition resulted in a decrease in the availability and usage of silver coins within the monetary system. The reasons behind this transition varied and were influenced by a range of economic, political, and social factors. As a consequence, copper and paper currency gained prominence as the primary means of exchange, marking a significant change in the monetary landscape of the time. Beginning in 1866, during the reign of Emperor Maximilian, the design was changed to show the Emperor's portrait; this caused widespread nonacceptance of the coins in China. While conducting an investigation of the Mint at San Francisco, deputy comptroller of the currency John Jay Knox began discussing the monetary situation with Louis A. Garnett, a man who had worked as both the treasurer and assayer of the San Francisco Mint. Garnett recommended that the United States mint a commercial dollar that would be exported to East Asia to compete with other countries' silver trade coins that were already popular in that region. During his time in San Francisco, Knox also discussed the proposed commercial dollar with Henry Linderman, who was working as a special agent for the Treasury Department at that time. On November 19, 1872, while the coinage bill was still before Congress, Linderman made a report to the Secretary of the Treasury. In the report, Linderman argued that the coin need not hold legal tender status, and that it could simply be a piece of silver imprinted with its weight and fineness. The legal tender provision was added by a last minute rider at the behest of silver interests. Prior to the passage of the Coinage Act, the director of the Philadelphia Mint oversaw all branch mints. After the Act, the office of director was transferred to Washington, D. C., and responsibility for each mint was handed over to a superintendent. Production of patterns continued into 1873, but the denomination of the pattern coins was changed from "commercial dollar" to "trade dollar" before the bill was signed into law. In June 1873, Linderman reviewed the various patterns created by Barber; he chose The selected reverse depicts the bald eagle as required by law. The eagle has three arrows in the right claw and an olive branch in the left, a reversal to most other U. S. silver coins of the era. A set of six patterns, four with variations on the adopted obverse, and two showing portraits of Liberty, was sold by the Mint to the general public in limited quantities.
Өндіріс
Линдерман Монета шаққанның директоры лауазымына ие болды, ал Поллок Филадельфия Монета шаққанның бастығы болды. 1873 жылдың шілдесінде монеталарды басу үшін қажетті формаларды шығару басталды. Карсон Сити монетасы 22 шілдеде жаңа монеталар үшін алғашқы өлшемін алды, ал Сан-Франциско монетасы үшін арналғандар көп ұзамай келді. Карсон Сити мен Сан-Францискода тиынылған монеталар саны 124,500 және 703,000 теңгені құрады. 1876 жылы мамыр айында бұрынғы көмекші гравёр Энтони С. Пакет монеталардың таңқаларлық сапасын жақсарту үшін Линдерман жалдағаннан кейін кері өлшемін жасады. Линдерман жаңа дизайнды мақұлдады, бірақ оны Қытайдың мақұлдамауынан қорқып, ақыр соңында Монетхана қызметкерлері қабылдамады. 1908 жылы 1884 жылы және 1885 жылы он дәлелдеме шығарылғаны анықталды, бірақ олар ресми жазбаларда көрсетілмеген және олардың қашан жасалғаны белгісіз. Қытай консулы және аудармашы Уолтер Хиллиер аударған жарлықта император былай деп мәлімдеді:Осы жарлық, сондықтан, сіздерге, саудагерлерге, саудагерлерге, сарбаздарға және әрбір округтің тұрғындарына арналған. Сіздер білетіндей, Гонконгке жуырда келген "Бөрік сауда доллары" арнайы тағайындалған қызметкерлердің бірлесіп тексерілген, оны алым төлеу үшін алып, жалпы айналымға шығаруға болады. Оған күдікпен қарамауыңыз керек. Сонымен қатар, осы жаңа "Бөрік" долларының жалған көшірмелерін өз пайдаларын көздей отырып жасауға бұзылған. Егер олар бұл тыйым салуға қарсы шығуға батылы жетіп, жалған ақша жасаса, онда олар, ашылғаннан кейін, міндетті түрде тұтқындалып, жазаланады. Әркім соған сай дірілдеп мойынсұнсын! Ешбір мойынсұнбаушылық болмасын! 1874 жылы Америка саудасында сауда долларлары пайда бола бастады. Көптеген сауда долларлары қайта импортталды, әсіресе Калифорнияға. Конгресс сауда долларлары үшін заңдық төлем құралы болып табылатын бес долларлық лимитті көтеруді қарастырды, бірақ оның орнына 1876 жылы 22 шілдеде сауда долларын ресми түрде demonetized заң жобасын қабылдады; Қазынашылық министріне саудада пайдалану үшін қажеттіден артық монеталарды соғу туралы нұсқау берілді. Сауда долларын demonetization қарамастан, алтын өндірушілер американдық нарыққа ақшалай монеталарды орналастыруды жалғастырды, нәтижесінде АҚШ-та шамамен жеті миллион монета айналыста болды. Линдерман Қытайда сауда долларының табысын қайта қарауға бұйрық берді. Бұл жағдай жұртшылықты ренжітті, өйткені монеталар кеңінен ұнамай, көптеген банктер мен кәсіпорындар оларды қабылдаудан бас тартты. Алтын бағасы 1880 жылдары төмендеуді жалғастырды, бұл сауда долларын номиналды бағамен қабылдағаннан кейін еріген құнға сатуға мәжбүр болған кез келген адамның шығындарын арттырды. Алайда, кейінгі жылдары кез келген сауда долларының ақшалай және алтын бағасы бір доллардың номиналды құнынан әлдеқайда асып түсті. Коллекционерлердің сұранысына байланысты көптеген жалған өнімдер бар, олардың көпшілігі түпнұсқаға жуық металл қорытпаларынан жасалған.
Linderman ordered a review of the success of the trade dollar in China. The situation frustrated the public, as the coins were widely disliked and many banks and businesses refused to accept them. Bullion prices continued to drop through the 1880s, increasing the loss by anyone forced to sell at melt value after accepting a trade dollar at face value. However, in later years the numismatic and bullion value of any trade dollar came to far exceed its face value of one dollar. Because of demand by collectors, there are many counterfeits, many of which are well made out of metallic alloys roughly approximating the original.