Эндрю Джексонның 1836 жылғы «Ақша айналымы» жарлығы
Specie Circular
1836 ж. Эндрю Джексонның жарлығы: мемлекеттік жерлерді алтын мен күміспен төлеу талабы. Индеюстерді қоныстандырудан кейін жер сатудағы спекуляцияны тоқтату мақсаты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ президенттік жарлығы
U. S. presidential executive order
«Ақша айналымы туралы жарлық» – 1834 жылғы Монета заңына сәйкес, 1836 жылы президент Эндрю Джексон шығарған АҚШ президенттік жарлығы. Ол мемлекеттік жерге төлемдер алтын мен күміспен (ақшалай қаражатпен) жүргізілуін талап етті.
The Specie Circular is a United States presidential executive order issued by President Andrew Jackson in 1836 pursuant to the Coinage Act of 1834. It required payment for government land to be in gold and silver (specie).
Тарих
Специялық жолдама – Үндістерді қоныстандырудан кейін жерге қатысты артық алдаулар туралы алақанды күштің өсуіне жауап болды, және бұл көбінесе жұмсақ валютамен жасалды. 1834-1836 жылдар аралығында мемлекеттік жерлерді сату бес есеге артты. Алдаушылар осы сатып алулар үшін құнсызданып бара жатқан қағаз ақшамен төледі. Үкімет заңдары жерді сатып алуды ақшалай немесе ақшамен қамтамасыз етілген банктердің қағаз ақшасымен аяқтауды талап еткенімен, сатып алушылардың көп бөлігі Джексонның АҚШ Екінші банкін қайта құруға вето қоюының салдарынан қатты ақшамен қамтамасыз етілмеген штаттық банктерден қағаз ақшаны пайдаланды.
The Specie Circular was a reaction to the growing concerns about excessive speculations of land after the Indian removal, which was mostly done with soft currency. The sale of public lands increased five times between 1834 and 1836. Speculators paid for these purchases with depreciating paper money. While government law already demanded that land purchases be completed with specie or paper notes from specie backed banks, a large portion of buyers used paper money from state banks not backed by hard money as a consequence of Jackson's veto of the rechartering of the Second Bank of the United States.
Атқарушылық бұйрық
1836 жылдың 11 шілдесінде Джексон қазынашылық хатшысы Леви Вудбериге федералды заңмен Specie Circular шығаруды бұйырды, осыған сәйкес үкімет 1836 жылдың 15 тамызынан бастап 320 акрдан асатын мемлекеттік жерлерді сатуда алтын мен күміс монетасынан басқа ештеңе қабылдамайтын болды. Вирджиния штатының белгілі бір түрлеріне ерекше рұхсат берілді. Бұл жарлықтың күшімен заңды қоныс тебушілерге (спекулянттар емес, немесе 320 акр немесе одан аз жер сатып алатындарға) 1836 жылдың 15 желтоқсанына дейін қағаз ақша қолдануға рұқсат берілді.
On July 11, 1836, Jackson ordered Secretary of the Treasury Levi Woodbury to issue the Specie Circular under federal law whereby the government refused to take anything but gold and silver specie for sales of public lands of over 320 acres after August 15, 1836. It did make a special exception to accept certain types of Virginia scrip. The executive order allowed legitimate settlers (non speculators, or those purchasing plots of 320 acres or less) to use paper until December 15, 1836.
Салдарлар
Джексонның президенттік өкілеттігінің соңғы актілерінің бірі болғандықтан, оның салдары көбінесе Мартин Ван Бюреннің президенттігі кезінде орын алып, оған байланысты болды. Джексонның жарлығы қағаз валютаның құнсыздануын одан әрі күшейтті. Бұл инфляцияны және бағаларды өсірді. Көптеген адамдар (сондай-ақ кейінгі тарихшылар) бағаның өсуіне және 1837 жылғы үрейге «Specie Circular» кінәлады. «Жарлықты кері қайтарыңыз!» деген ұрандар көтерілді, ал бұрынғы президент Джексон Ван Бюренге бұйрықты кері қайтармауды өтінді. Джексон оның жұмыс істеуі үшін жеткілікті уақыт берілуі керек деп сенді. «Specie Circular» жоюға бағытталған Вашингтондағы лоббилік күш-жігер, әсіресе банкирлер тарапынан күшейді. Басқалары, мысалы Николас Биддл, Джексонның АҚШ-тың Екінші банкін жеңгені мемлекеттік банктердің жауапсыз түрде қағаз ақша шығаруына тікелей себеп болды, бұл дағдарысты тудырды деп санайды. Бұйрықтан туындаған несиеге шектеулер көптеген банкроттықтарға және шағын банктердің жабылуына әкелді. Оңтүстікте туындаған экономикалық төмендеу 1840 жылдарға дейін мақта бағасын төмендетті. Несиеге жер сатып алған шағын фермерлер негізгі өнімдерден түсетін табысы екі есе азайғандықтан, несиелерін төлей алмады. Қарыздарын төлемеген жағдайда, «олардың жерлері мен құлдары қайтарылып алынып, әдетте, әлдеқашан орнығып қалған құл иелеріне аукционда сатылды. Кейбір фермерлер бірнеше акр жерді сақтап, қарапайым шаруалар ретінде күн көріске тырысты. Бірақ көптегендері барлығын жоғалтып, жалдауға және жерді бөліп өңдеуге мәжбүр болды. Мақта нарығы қалпына келген кезде, бай құл иелері Оңтүстіктің барлық ең жақсы жерлеріне ие болды».
Because the order was one of Jackson's last acts in office, most of its consequences occurred during and were attributed to the presidency of Martin Van Buren. The devaluation of paper currency only increased with Jackson's proclamation. This sent inflation and prices upwards. Many at the time (and historians subsequently) blamed the Specie Circular for the rise in prices and the following Panic of 1837. Cries of "Rescind the circular!" went up and former President Jackson sent word to Van Buren asking him not to rescind the order. Jackson believed that it had to be given enough time to work. Lobbying efforts, especially by bankers, increased in Washington in an attempt to revoke the Specie Circular. Others, like Nicholas Biddle, believed that Jackson's defeat of the Second Bank of the United States was directly responsible for the irresponsible creation of paper money by the state banks which had precipitated this crisis. The restrictions on credit caused by the order resulted in numerous bankruptcies and the failure of smaller banks. In the South the resulting recession drove down cotton prices well into the 1840s. Small farmers who had bought land on credit were unable to meet their loan repayments with their income from staple crops cut by a half. When they defaulted, "[t]heir land and slaves were repossessed and sold at auction, usually to already well established slaveholders. Some farmers were able to keep a few acres and eke out a living as lesser yeomen. But many lost everything and fell into tenancy and sharecropping. When the cotton market finally recovered, affluent slaveholders held nearly all the South’s best land."
Демократиялық бөліну
Демократиялық партия бұл мәселе бойынша екіге жарылды. Томас Харт Бентон сияқтылар нақты ақша қолдауын білдірді. Партияның Локофоко тобы да Бентонмен келісті. Сенаторлар Натаниел П. Таллмадж және Уильям С. Ривз партияның екінші жағын қолдады, қағаз ақшаны жақтады. Джорджия штатының сенаторы Джон Пендлтон Кинг Джексонды циркулярдың (сондай-ақ басқа да саясаттардың) салдары үшін кінәлады, 1837 жылғы сөйлеген сөзінде ол "қазіргі қиындықтарымыздың бірнеше жыл бұрын атқарушы биліктің апатты саясаты мен қатаң шараларынан туындағанына еш күмәнім жоқ. Бұл жалғыз себеп, және оның жеткілікті екені айқын" деді. АҚШ Өкілдер палатасында Джон Белл тіпті өз партияласы Джеймс К. Полкке қарсы, осы мәселе бойынша Өкілдер палатасының спикері лауазымы үшін күресті.
The Democratic party split in two ways regarding the order. Some, like Thomas Hart Benton, supported the use of sound money. The Locofoco wing of the party also agreed with Benton. Senators Nathaniel P. Tallmadge and William C. Rives supported the other side of the party, in favor of paper money. Senator John Pendleton King of Georgia blamed Jackson for the effects of the circular (among other policies), stating in an 1837 speech that he "had not the slightest doubt that our present difficulties were owing entirely to the unfortunate policy and violent measures of the Executive for several years past. This was the only cause, and this was abundantly sufficient." In the United States House of Representatives, John Bell even challenged his own party member, James K. Polk, for his position as Speaker of the House of Representatives over the issue.