Кіріспе
Кореялық америкалық мүгедектер құқығын қорғаушы Янг Ву Кан (6 қаңтар 1944 - 24 ақпан 2012) мүгедектер құқығын қорғаушы, автор және спикер. Ол корей тіліне арналған Брайль әліпбиін әзірлеуде еңбегімен танымал болды. Ол Дүниежүзілік мүгедектер комитетінің вице-президенті болды. Канг АҚШ-тың бұрынғы президенті Джордж Буштың басқаруы кезінде жұмыс істеген АҚШ-тың Ақ үйіндегі мүгедектер жөніндегі ұлттық кеңестің бұрынғы саясаттық кеңесшісі болды. 2001 жылы Канг Азиялық америкалық қоғамның үздік еңбегі мен жетістіктері үшін сыйлық алды. Канг Оңтүстік Кореяның Тегу университетінің бұрынғы деканы, Индиана штатындағы арнайы білім берудің қадағалаушысы және Чикагодағы Солтүстік-шығыс Иллинойс университетінің адъюнкт-профессоры болды. 1995 жылы Кангтың автобиографиясы "Бичон наэ гасеуме" (ағылшынша: Light in My Heart) атты теледидар және кинофильмге айналды. Фильм Кангтың өмірін драмаға айналдырды. D. Фильмнен басқа, автобиография жеті тілде аударылды және АҚШ Конгресс кітапханасының сөйлеу кітабы болып табылады. Фильмге теледидардағы ең жақсы драма үшін "Эмми" сыйлығының корейдік баламасы берілді.
Young Woo Kang (6 January 1944 – 24 February 2012) was a disability rights advocate, author, and speaker. He was known for his work in developing a braille alphabet for the Korean language. He was the Vice Chair of the World Committee on Disability. Kang was a former policy advisor of the National Council on Disability to the United States White House, serving under former president George W. Bush. In 2001, Kang received the Asian American Society's Outstanding Contribution and Achievement Award. Kang was the former dean of South Korea's Taegu University, Supervisor of Special Education in Indiana, and was an adjunct professor at Northeastern Illinois University in Chicago. In 1995, Kang's autobiography was made into a television and motion picture movie entitled, Bicheun nae gaseume (English: Light in My Heart). The film dramatized Kang's life as the first visually impaired Korean man to earn a Ph. D. In addition to film, the autobiography has been translated into seven languages and is a U. S. Library of Congress talking book. The film was honored with the Korean equivalent of the Emmy Award for the best drama in television.
Жеке өмірбаяны
Юн Ву Канг Оңтүстік Кореяның Сеул қаласына жақын жердегі шағын ауылда дүниеге келген. Кангтың әкесі 13 жасында қайтыс болды. Келесі жылы спорттық оқиғадан Кэнг көзі көрмей қалды. Ол кезде мүгедектерді кемсіту кең таралған еді. Кореялықтардың дәстүрлі мәдениетінде соқыр адамды көру жамандық әкеледі деген сенім кең тараған. Соқырларға түкіріп, оларды алалаушылар ретінде қарастырған. Кангтың анасы ұлының мәңгіге соқыр болатынын білгенде, сол күні ауруханадан үйіне қарай жүріп жүргенде, жүрек соғысынан қайтыс болды. Сол кезде Кангтың 17 жасар әпкесі мектепті тастап, кіші інісін асырау үшін тігінші болып жұмыс істеді. Ол 16 айдан кейін қайтыс болды. Төрт жыл ішінде Канг көзі көрмей, ата-анасы мен әпкесі де көзден таса болды. Канг Кёунгқа тұрмысқа шыққан. Олардың Пол және Кристофер деген екі ұлдары болды. Кёунг 30 жылдай уақыт бойы Индиана штатының Гари қаласындағы мемлекеттік мектептерде көру қабілеті нашар оқушылармен жұмыс істеді. Кангтың үлкен ұлы Пол Вашингтон қаласында офтальмолог, ал кіші ұлы Кристофер президент көмекшісінің орынбасары және президент Обаманың ақ үй кеңесшісінің орынбасары болып қызмет етеді. Кристофер Канг бұрын Конституциялық, қылмыстық сот және еңбек мәселелерін бақылайтын АҚШ Сенатының Демократиялық көшбасшысының көмекшісі Ричард Дурбиннің Сенаттағы кеңесшісі болып қызмет еткен. Канг адал мәсіхші еді.
Білім деңгейі
Канг Сеулдегі Йонсей университетіне оқуға түскен алғашқы соқыр адам болды, ол оны үздік бітірді. Кейін Пенсильваниядағы Питтсбург университетінің білім беру мектебінде оқыды. 1976 жылы ол магистрлік және докторлық дәрежеге ие болған алғашқы соқыр кореялық болды. Питтсбург университетінде оқыған кезінде Ротари қоры стипендиаты, ол арнайы білім беру және оңалту кеңес беру саласында магистр дәрежесін және білім беру саласындағы докторлық дәрежесін алды.
Кәсіби білімі
Канг қазіргі уақытта Дүниежүзілік мүгедектер комитеті төрағасының орынбасары болды. Осы қызметте ол Франклин Д. Рузвельт халықаралық мүгедектер сыйлығының құрылуына ықпал етті. 1995 жылы құрылған бұл марапаттама Біріккен Ұлттар Ұйымының мақсаттарын жүзеге асыру үшін мүгедектердің қатысуын кеңейтудегі мемлекеттердің жетістіктерін мойындайды және ынталандырады. 2002 жылы президент Джордж Буш Кангты Ұлттық мүгедектер кеңесінің саясаттық кеңесшісі ретінде тағайындады. Бұл тәуелсіз федералды агенттік президентке және конгресске мүгедектер мен олардың отбасыларының өмір сапасын жақсарту мақсатында ұсыныстар жасайды. Сенаттың растауынан кейін Канг мүмкіндігі шектеулі адамдарды төтенше жағдайларды жоспарлауда, сондай-ақ, мәдени айырмашылықтар мен мүмкіндігі шектеулі адамдарға ықпал етудегі көзқарастарда қамтуға қатысты мәселелер бойынша жұмыс істеді. Сондай-ақ, ол мүгедектерге арналған алты түрлі электронды құрылғыларды, соның ішінде ұялы телефондар мен банкоматтарды зерттеу мен әзірлеуді қолдады.
Өлім
2012 жылы 24 ақпанда кенже безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. Ол 68 жаста еді.
Жарияланған еңбектер
Канг, Ён У. "Құдайдың күші: Жеңіспен өмір сүрудің 7 қағидасы", Абингдон баспасы, 2004 жыл. Канг, Ён У. "Даналықпен өмір сүру" (корей тілінде). Канг, Ён У. Жүрегімдегі жарық: сенім мен үміт және мүгедектер, Word of Life Press, 2003 жыл.