Кіріспе

Маргарита Колонна, (шамамен 1259 жылы 30 желтоқсан 1284 жылы) - ғасырлар бойы Италия тарихында елеулі болған Колонналар отбасының мүшесі. Ол өзінің ізбасарларымен бірге монах ретінде өмір сүрді. 1847 жылы оның табынушылығын мақұлдағаннан кейін Папа Пий IX оны жарылқады.

Өмір

Ол 1259 жылы Палестрина қаласында дүниеге келген. Оның әкесі Оддон Колонна екі жасында қайтыс болды. Оның анасы, оның аты да Маргарита, ол Маттео Россо Орсинидің әпкесі және пәк әйел болған, Маргарита он жастан сәл асқанда қайтыс болған. Маргарита ағаларына қарады. Ал оның ақсақалдарынан бірі Джованни Колонна бірнеше рет Рим сенаторы болған. Маргарет туралы ең алғашқы өмірбаяны ол 1285 жылы жазған. Жас Жакомоны 1278 жылы Орсинидің туысы Папа Николай III кардинал етіп тағайындады. Кардинал Колонна папа Хонорий IV-тің досы және сенімді адамы, папалық курияның жетекші тұлғасы болды. Маргаританың жасөспірім шақтарында оған лайықты неке туралы әңгіме болды, бірақ ол мәжбүрленген жоқ. Оның ағасы өмірбаянына сәйкес, Маргарет әрқашан ерекше тәңіршіл өмір сүрді. Ол көптен бері осы дүниеден кетіп қалмақшы еді. Бастапқыда оған інісі Джованни қарсылық білдірді, бірақ оны францискан монах ағасы Джакомо қолдады. Ол Палестрина маңындағы жалғыздыққа бөленген Кастель Сан-Пьетроға кетіп, уақытын тақуалық пен өкінішпен өткізді. Оның кедейлерге деген қайырымдылығы шексіз деп айтылған және ол кереметтер жасады деп саналған. 1284 жылы 30 желтоқсанда қайтыс болды.

Құрмет

Маргарита қайтыс болғаннан кейін, Субиакодан Палестринаға дейін және Палестринадан Анагниге дейін аумақтағы Колонна билігі аймағындағы адамдар оны қасиетті деп санайды. Ол өте көп отбасы қасиетті, және оның қасиетті өмірде гүлдеген еді, Colonna төбелер. Бәракетті Маргаританың молы Палестринадан алыс емес Сан-Пьетро кастелі шіркеуінде қастерленеді. 1285 жылы Папа Хонорий IV Сан-Сильвестро монастырын Капиттегі шәкірттеріне берді, олар сол кезде ресми францискан қауымына қосылды, 1263 жылы Франция королі Людовик IX-тің қарындасы Францияның Изабелле үшін бекітілген Сорорес минорес ережесін қабылдады. Бірінші өмірбаяны ағасы жазғаннан кейін, екіншісі Маргаританың ізбасарларынан шыққан қауымның жетекшісі болған Стефания есімді әйел жазды.