Кіріспе

Американдық журналист Соня Назарио (Sonia Nazario) (1960 жылы 8 қыркүйекте Висконсин штатының Мэдисон қаласында туған) - американдық журналист. Ол өзінің еңбек жолын әлеуметтік және әлеуметтік әділеттілік мәселелері туралы жазумен өткізді, әсіресе иммиграция мен Орталық Америкадан АҚШ-қа келген иммигрант балаларына назар аударды. 2003 жылы Los Angeles Times газетінде жұмыс істеген кезінде ол Пулитцер сыйлығын "Энрике саяхат" атты алты бөлімді сериясы үшін жеңіп алды, ол Гондурастың жас баласының бес жасында АҚШ-қа саяхаттауы туралы жанды жаудырған оқиғаға ілесіп өтті. "Энрикедің сапары: Анасымен қайта қауышу үшін баланың қауіпті одиссеясының тарихы" 2006 жылы кітап болып жарық көрді және ұлттық бестселлер болды.

Ерте өмір және білім

Назарио Висконсин штатының Мэдисон қаласында дүниеге келді, бірақ Канзаста және Аргентинада өсті. Аргентинадағы кірлі соғыстың кезінде ол Америка Құрама Штаттарына тұрақты түрде көшіп барды. Назарио Уильямс колледжінің түлегі және Берклидегі Калифорния университетінің латын Америкасы зерттеулер магистрі. 2010 жылы Маунт-Сент-Мэри колледжінің құрметті докторлық дәрежесін және 2013 жылы Уиттиер колледжінің құрметті докторлық дәрежесін алды.

Мансап

1993 жылы Назарио екінші рет Уолл-стрит журналын тастап, Лос-Анджелес Таймс газетіне қосылды. Келесі жылы ол Калифорниядағы мектеп оқушыларының арасында аштық туралы сериясы үшін жергілікті репортаж үшін Джордж Полк сыйлығын жеңіп алды. 1995 жылы Пулитцер сыйлығы Лос-Анджелес Таймс штабына жергілікті жерлердегі жаңалықтар туралы хабарлау үшін 1994 жылы Лос-Анджелес жер сілкінісінің алғашқы күнін жариялағаны үшін берілді. 1998 жылы Назарио есірткіге тәуелді адамдардың балалары үшін өмір қандай болғаны туралы әңгімесі үшін Пулитцер сыйлығының финалисі болды. Оның жобадағы фотографы Кларенс Уильямс сюжетті қоса түсірген фотосуреттері үшін Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. 2002 жылы Назарио "Энрике саяхат" атты алты бөлімді серияда жұмыс аяқтады. Бұл серия оннан астам ұлттық журналистика сыйлықтарын жеңіп алды, олардың ішінде Пулитцер сыйлығы, Джордж Полк сыйлығы, Роберт Ф. Кеннеди журналистика сыйлығының бас сыйлығы және Испан журналистерінің ұлттық қауымдастығы Гильермо Мартинес Маркес сыйлығы. Бұл әңгіме сонымен қатар оның суретшісі Дон Бартлеттиге Пулитцер сыйлығын алды. 2006 жылы Назарио "Энрике саяхат" атты кітабын жариялады, ол оның газет сериясын айтарлықтай кеңейтті. Ол ұлттық бестселлер атанды және екі кітап сыйлығын жеңіп алды. Ол сегіз тілде жарық көрді және бүкіл ел бойынша 54 университет пен көптеген жоғары мектептерде "жаңа оқушылар оқыған" немесе "барлық кампус оқыған" ретінде қабылданды.

Белсенділік

Канзастан анасының туған жері Аргентинаға көшіп келгеннен кейін бір жыл өткенде Назарио мен анасы жаяу жүргіншілердің қасында қанға толы көлге тап болды. "Әскерлер бүгін екі журналисті шындықты айтқаны үшін өлтірді. 14 жасында журналист болуды шешті. Ол әділетсіздікке қарсы шыққандарға қосылғысы келді. Назарио мектептегі таңғы ас бағдарламасынан айырылған немесе есірткіге тәуелді ата-аналармен өскен балалар туралы әңгімелер жаза бастады. Оның шынайы белсенді болуына себеп - "Қорғанысқа мұқтаж балалар" ұйымының басқармасына кіруі, бұл бейкоммерциялық ұйым еріксіз көшіп келген балаларға заң көмегін көрсетеді. Содан кейін ол иммиграция туралы пікірлер жаза бастады The New York Times сонымен қатар жылына көптеген дәрістер айтады. Ол Сенаттың Сыртқы істер комитеті алдында куәлік етіп, бұл тақырыпта TEDx баяндамасын ұсынды.