Кіріспе

Теңізші бала - теңізші болып қызмет ететін немесе осындай қызмет үшін оқытылатын бала.

АҚШ Әскери-теңіз флоты

Бірінші дүниежүзілік соғыстан бұрын АҚШ-тың әскери-теңіз флоты 18 жасқа толмаған ер адамдарға кемеде қызмет етуге рұқсат берді. 1828 жылы кемелерге 14 пен 18 жас аралығындағы жігіттерді алып жүруге рұқсат берілді. (яғни 44 пулемётты фрегат экипажында 22 жігіт болуы мүмкін.) 1833 жылы жарияланған Әскери-теңіз ережелерінің 464-бабында: "Керіскерлерге шақырушы офицер он үш жасқа толмаған баланы; не жиырма бір жасқа толмаған адамды ата-анасының немесе қамқоршысының келісімінсіз кіргізбейді". 1875 жылы 8 сәуірде АҚШ-тың әскери-теңіз флотына ер балаларды қабылдау туралы циркулярды әскери-теңіз флоты хатшысы Джордж М. Робсон шығарды. Ол ата-анасының келісімімен 15 мен 18 жас аралығындағы ер балаларды (яғни 18 жастан аспайтын) 21 жасқа толғанға дейін әскери қызметке алуды қарастырды. Әскерге алынатын әрбір жігіт "күшті, ақылды, дені сау, дене бітімі кемшіліксіз, ұрық-соғықсыз болуы керек". Сонымен қатар, ер балалардың бойы кемінде 1,50 метр, ал кеуделерінің көлемі 30 см болуы керек. Олар екінші сыныпқа жазылып, айына 10,50 доллар және бір рацион алады. Ұлдарға ата-аналарына үлестіруге рұқсат етілмеген, ал "кешік ақша" үшін айына бір доллар алуға рұқсат етілді. Бұл практика ресми түрде "азаматтық жасқа дейінгі әскери қызметке қабылдау" деп аталды және 1960 жылға дейін қолданыста болды, бірақ әскери қызметке қабылдаудың ең төменгі жасы көтерілді. Балаларды оқыту Нью-Йорк теңіз жағалауында орналасқан "МИНЕСОТА" пароходты кемеде жүргізілуі тиіс еді. "Миннесота" кемесі бойынша өздерінің қабілеттерін дәлелдеген жігіттер бірінші сыныпқа көтерілуі мүмкін. Балалардың 18 жасқа толған күні олар теңізге баратын кемеге ауыстырылады. 1880 жылдары капитан (кейін контр-адмирал) Стивен Б. Люс АҚШ-тың әскери-теңіз флотында шәкірттер даярлау бағдарламасын құрды, онда ата-анасының рұқсатымен 15 жастағы ер адамдар жалдануы мүмкін, содан кейін флотқа тағайындалғанға дейін оқу кемелерінде шәкірт болып қызмет етуі мүмкін. Алғашқы алты ай стационарлық оқу кемесінде өтті, онда оқушылар негізгі сауаттылықты, оқ-дәрі, теңізшілікті және кемеде қызмет көрсетуді үйренді. Оқудың келесі кезеңі - оқушыларды оқу-жаттығу кемесіне жіберу, онда оқушыларды флоттағы кемеге жіберу үшін қысқы және жазғы круизді аяқтағандары күтілді. Люс тағылымдама бағдарламасының негізі - әскери теңізге дайындықтан өткен және кемедегі өмірге бейімделген жас теңізшілерді беру. Бұл кез келген жарамды үміткерді жұмысқа алып, оларды жұмыс барысында үйрететін дәстүрлі жұмысқа алудан айырмашылығы болды. Дәстүрлі әдістің проблемасы жаңа "жердің адамдары" (яғни тәжірибесіз теңізшілер) теңізге бейімделе алмады немесе кейде қылмыскер болды. Люс тағылымдама бағдарламасы, әскери-теңіз флотына жақсы теңізшілер жасауға мүмкіндік береді деп үміттенді, бұл ұзақ мерзімді перспективада жауынгерлік қатарға жақсы даярланған және тәртіпті теңізшілерді ұсынады. Шеберлік бағдарламасы 1911 жылы Ұлы көлдердегі әскери-теңіз стансасында рекруттар оқу орталығын құрумен аяқталды. Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі бірнеше жылда Әскери-теңіз флоты тез кеңейіп, жаңа теңізшілерді мүмкіндігінше тез қажет етті. Нәтижесінде шәкірттер бағдарламасын жою және 8 апталық "оқу лагерін" құру болды, бұл азаматтарды теңізшілерге әлдеқайда қысқа мерзімде айналдырады. 1909 жылы әскери-теңіз әскерінің ережелері өзгертілді, сондықтан әскери қызметке кірудің ең төменгі жасы ата-анасының рұқсатымен 17 жасқа, ал 18 жасқа дейін көтерілді. 18 жасқа толмаған жауынгерлер 21 жасқа толғанға дейін қызмет етті, содан кейін олар босатылып, немесе олар қаласа, төрт жыл бойы қайтадан әскери қызметке алынады.