Кіріспе

Харимкотан (японша 春古丹島; Harimukotan tō, немесе Harumukotan tō немесе 加林古丹島; Karinkotan tō) - Тынық мұхиттың солтүстік-батысындағы Охот теңізіндегі Курил аралдары тізбегінің солтүстік шетіне жақын Онекотаннан орналасқан мекенсіз жанартау аралы. Оның атауы айну тілінен алынған, көп Кардиокринумның ауылы.

Геология

Аралдың ландшафты өте әртүрлі, бірақ аралдың беті жақсы сары күлмен жабылған, шөл далалық төбелерге ұқсайды. Солтүстік-батыс мысықта Айну ауылының қираған жерлері, ал аралдың солтүстігінде, Севергин шығанағының жағалауында, Севергиноның тасталған қонысы орналасқан. Кішкентай тұщы сулы көлдер де бар. Харимкотанды Солтүстік-шығысқа қарай 15 шақырым жерде орналасқан Онекотаннан Алтыншы Курил бұғазы және оңтүстік-батысқа қарай 29 шақырым жерде орналасқан Шиашкотаннан Севергин бұғазы бөліп тұрады. Қолайлы бекітпе орындары жоқ. Аралда тұрып жатқан платовулкан, Пик Севергин (влк.Севергина; Жапон 春古丹岳; Harikotan dake), теңіз деңгейінен жоғары көтеріледі. Мұндағы таудың биіктігін екі ат тұғыры тәрізді жанартау кратері құрайды. Құлап кетудің басқа дәлелдерін шығыс пен солтүстік-батыстағы қорымдарда, олар қалдықтардан пайда болды. Бұл жанартау 18 ғасырдан бастап кейде атылып шығады, соңғы рет 1933 жылы тіркелген атылу кезінде жанартау күлін Парамуширге дейін жіберді. Конус құлдырауынан қалдықтар лавинасы пайда болды, ол кейіннен цунамиге әкеліп соқты, оның салдарынан Памамуширде екі адам қаза тапты. Құрамында ұшақтардың қалдықтары бар.

Тарих

Еуропалықтар келген кезде Харимкотан аймағында айнулар өмір сүрген. Тұрғындар кардиокриннің жеуге жарамды бұтақтарын өсіріп, балық аулау мен аң аулаумен айналысқан. Арал 1644 жылы Жапонияның Эдо дәуіріндегі феодалдық домені - Мацумаэ доменінің аумақтарын көрсететін ресми картада пайда болды. Бұл иеліктерді Токугава сёгунаты 1715 жылы ресми түрде растады. Алайда 1736 жылы айнулар орыс православиесін қабылдап, Ресей империясының салықтарымен салық төледі. 1811 жылы олардың көпшілігі орыс тілінде сөйлейтіндігі және орыс есімдерін қабылдағандығы туралы хабарланды. 1855 жылы Ресейдің егемендігі Шимода келісімінің шарттарымен танылды, бірақ арал қалған Курил аралдарымен бірге Санкт-Петербург келісімінің (1875) негізінде Жапония империясына берілді. 1884 жылы Харимкотандағы айнулар Жапон билігімен Шикотанға қоныс аударды. Бұрын бұл арал Хоккайдоның Немуро субпрефектурасының Шимусу округінің бөлігі ретінде басқарылатын. 1933 жылдың қаңтар айында жапондық елді мекенді жанартаудың атылуы жойды, ал елді мекенді жапондықтар тастап кетті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін арал Кеңес Одағының бақылауына түсті және қазір Ресей Федерациясының Сахалин облысының бөлігі ретінде басқарылады.