Кіріспе
Жанартау атылуынан шығарылған материалдың жинағы Пирокластикалық құлау жинағы - күл құлауы немесе туф сияқты жанартау атылуынан немесе шұңқырдан шығарылған материалдың біркелкі жинағы. Пирокластикалық жауын-шашын жинақтары мыналардың нәтижесінде пайда болады: жанартаулық блоктар, жанартаулық бомбалар және жанартаулық жарылыстардан лапилли сияқты экзекталардың баллистикалық тасымалы. Ауырлық күші әсерінен материал жарылыс құйынынан немесе жарылыс бағанасынан түседі . Жел ағыстарымен көлденең қозғалған және үлкен қашықтыққа таралған жарылыс құйынынан немесе жарылыс бағанасынан түсетін қалдықтар
A pyroclastic fall deposit is a uniform deposit of material which has been ejected from a volcanic eruption or plume such as an ash fall or tuff. Pyroclastic fallout deposits are a result of:
Ballistic transport of ejecta such as volcanic blocks, volcanic bombs and lapilli from volcanic explosions
Deposition of material from convective clouds associated with pyroclastic flows such as coignimbrite falls
Ejecta carried in gas streaming from a vent. The material under the action of gravity will settle out from an eruption plume or eruption column
Ejecta settling from an eruptive plume or eruption column that is displaced laterally by wind currents and is dispersed over great distances
Құрылыстар
Пирокластикалық құламалардың шөгінділері жақсы сұрыпталған және жақсы орналастырылған үрдіске сәйкес келеді. Олар мантиялық төсемелерді көрсетеді - шөгінділер тікелей қолданыстағы топографияға жабысады және салыстырмалы түрде қысқа қашықтықта біркелкі қалыңдықты сақтайды. Өлшемі бойынша сұрыптау пирокластикалық толқыннан немесе пирокластикалық ағымнан айқын көрінеді. Кристаллдар мен лит сынықтарының ерте орала бастауы ерте орамның жанында және одан әрі шыны сынықтар ерте орамдалуы көптеген атылулар кезінде байқалатын жалпы үрдіс болып табылады. 1902 жылы Сент-Винсент жарылысы үлкен жарылыс бағанын шығарып жіберді, ол шанақ жанына орналасқанда 73% кристаллдарды қамтыды, ал Ямайкаға 1600 км қашықтықта орналасқан күл толығымен шыны тозаңнан тұрады.
Тарату
Пирокластикалық күлдің таралуы шамамен 4,5 13 км аралығында орташа және жоғары биіктікте желдің бағытына байланысты. Пирокластикалық шашыраудың жалпы үрдісі изопахтарды (топографиялық карта контурларына ұқсас, бірақ олар биіктік емес, бірдей қалыңдықтағы сызықтарды көрсетеді) пайдалана отырып көрсетіледі және шашырауды жел бағытымен созылып көрсетілгендей көрсетеді. 1883 жылы Кракатау (Индонезия) жарылысы 50 км-ден астамға дейін көтерілген жарылыс бағанасын шығарды. Бұл жарылыстан шыққан күлдің ағысы вулканның батысына қарай 2500 км жерде байқалды. Пірокластикалық құлаудың жалпы ауданы 800 000 км2-ден астам болды. Пирокластикалық күл 13,5 күнде жер шарын айналдырды және 30 мен 50 км биіктікте орташа жылдамдық 12 км / сағ болды. Көмір атмосфераның жоғарғы қабатында қалып, көптеген жылдар бойы жарқын күн батуын туғызды, жаһандық температураны кем дегенде бес жыл бойы 0,5 °C төмендеді. 1912 жылы он мың түтін аңғарында (Аляска) болған атылыс 100 000 км2 жерді алып, тереңдігі 6 мм-ге жеткен.
Құрамының өзгеруі
Пирокластикалық құламалар фрагменттердің табиғаты мен өлшемі жағынан жанама және әдетте тік өзгерістерді көрсетеді. Бұл магмалық камераның кері айналуы деп аталады. 79 жылы Везувий тау-кені жарылып, Помпеи шағасы пайда болды, ол жақтық және тік өзгерістердің үлгісі болып табылады. Ондағы шөгінділер тығыздығы мен өлшемі бойынша жақсы сұрыпталған, ал лит сынықтарының мөлшері мен мөлшері жоғары қарай өседі. Пемзаның төменгі қабаты ақ фелсикалық бай пемзадан тұрады, оны қараңғы сұр мафикалық пемза жамылып тұрады. Бұл өзгерістер атылудың күшейгенін көрсетеді. Жатылыстың мафикалық жоғарғы бөлігі бастапқы немесе композициялық аймақталған магма камерасының тереңдеуін көрсетеді (мафикалық лава тығыз және камераның түбіне, сондай-ақ оливин сияқты кристаллдарға орналасады). Бұл бірлік магма камерасының кері бұрылуын білдіреді, өйткені жарылыс жүріп жатқанда камерадан терең материалдар пайда болды.