Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саяси идеология
Political ideology
«Рейган демократы» – АҚШ-та дәстүрлі түрде Демократиялық партияны қолдаған, бірақ 1980 және 1984 жылғы президенттік сайлауларда республикалық үміткер Рональд Рейганды, ал 1988 жылғы сайлауда Джордж Бушті қолдаған жұмысшы табының өкілдеріне берілген атау. «Рейган демократы» термині американдық саяси тілінде кеңінен қолданыла береді, себебі Рейган сайлаушылардың көп бөлігі арасында әлі де зор құрметке ие.
A Reagan Democrat is a traditionally Democratic voter in the United States, referring to working class residents who supported Republican presidential candidates Ronald Reagan in the 1980 and the 1984 presidential elections, and George H. W. Bush during the 1988 presidential election. The term Reagan Democrat remains part of the lexicon in American political jargon because of Reagan's continued widespread popularity among a large segment of the electorate.
Шолу
1980 жылғы сайлау кезінде АҚШ-та сайлаушылардың көп саны, 1970-ші жылдардағы экономикалық қиындықтардан және Джимми Картердің президенттігінен (төрт жылдан астам бұрынғы республикашыл Джеральд Фордтан да) көңілі қалғандықтан, Калифорнияның бұрынғы губернаторы және бұрынғы демократ Рональд Рейганды қолдады. Рейганның оптимистік үні сайлаушылардың кең шеңберін бұрын-соңды болмаған дәрежеде (республикашыл үшін 1952 және 1956 жылдардағы соғыс батыры Эйзенхауэрдің жеңістерінен кейін) қамтыды, бірақ демократ сайлаушылары арасында ерекше демографиялық өзгерістер болған жоқ, мүмкін, ұлттық қауіпсіздікке қатысты сайлаушыларды есептемегенде (назарлы, бірақ салыстырмалы түрде шағын топ, шешуші эмпирикалық дәлелдер табу қиын және 1980 жылы демократ Генри "Скуп" Джексонмен байланыстырылды, ол 1980 жылдан кейін 1983 жылы қайтыс болғанға дейін Рейганның қысқа мерзімді одақтасы болды). "Рейган демократы" термині кейде ұлттық қауіпсіздік және иммиграция сияқты мәселелерде либералдыққа қарағанда консервативті көзқарастағы орташа демократтарды сипаттау үшін қолданылады. "Рейган демократы" термині сонымен қатар Рейганның президенттік мерзімінде Өкілдер палатасына тигізген үлкен ықпалына да қатысты, тіпті екі мерзімінде де палатада демократиялық көпшілік болғанына қарамастан. Ол Рейган демократтарының Демократиялық партияны жұмысшы табының мүдделерін қорғаушы деп санамайтынын, керісінше, оларды ең алдымен басқалардың игілігі үшін жұмыс істейтін күштер деп есептейтінін айтты: ең кедейлер, феминистер, жұмыссыздар, афроамерикандықтар, латын американдықтары және басқа да топтар. Сонымен қатар, Рейган демократтары Картер әкімшілігінің "жағдайының нашарлауынан" кейін Рейган әкімшілігімен сәйкес келген экономикалық өркендеу кезеңінде пайда алды. Олар сондай-ақ Рейганның ұлттық қауіпсіздікке қатысты қатаң ұстанымын қолдады және 1980-ші жылдардағы Демократиялық партияға порнография, қылмыс және жоғары салықтар сияқты мәселелер бойынша қарсы шықты. Гринберг 2008 жылы Макомб округы сайлаушыларының "шамамен 60 пайызы" Обамамен келісетінін анықтаған шығу сауалына дейін Макомб округы сайлаушыларын қоғамдық пікірдің көрсеткіші ретінде үнемі зерттеп отырды, соның нәтижесінде Макомб округы "қалыпқа келгенін және қызығушылық тудырмайтынын" және "Американың нәсілге қатысты қарым-қатынасының өзгеруін көрсететінін" қорытындылады. Осыған байланысты Гринберг The New York Times газетіндегі мақаласында былай деді: "Детройт маңындағы Макомб округының Рейган демократтарымен олардың орта таптың ашуы мен нәсілге және демократиялық саясаткерлерге қатысты наразылығын жариялап, мансап жасағаннан кейін, енді олармен айналыспаймын". Обама сол жылы Макомб округында 53-45 пайыздық айырмашылықпен жеңіске жетті, бұл оның ұлттық деңгейде жеңген көрсеткішімен бірдей болды. 2016 жылы Макомб округы Дональд Трампқа дауыс берді және 2020 жылы да солай жасады. Рейганның өмірбаянын жазған Крейг Ширли де Рейган демократтары туралы кеңінен жазды. Оның 1980 жылғы сайлау туралы "Тағдырмен кездесу" есебі 1980 жылы Висконсин штатындағы праймериз кезінде Милуокидегі "этникалық Мекке" саналатын серб залында өткен Рейган іс-шарасында Рейган үшін көк жағалы сайлаушылардың пайда болуын анық көрсетеді: "Жас демократ Роберт Понасик креслоға тұрып, "Рейган үшін көшу!" деп жазылған қолмен жасалған плакатты ашулы түрде маусылды. Серб залындағы Рейганға көрсетілген реакция туралы ABC телеарнасының тілшісі Линн Шерр былай деп хабарлады: "Олар ұзақ уақыт бойы демократиялық жиналыстар өткізетін залда болғандықтарынан, көптеген көк жағалы сайлаушылар Рейганды қолдауы мүмкін".
During the 1980 election a dramatic number of voters in the United States, disillusioned with the economic malaise of the 1970s and the presidency of Jimmy Carter (even more than four years earlier moderate Republican Gerald Ford), supported former California governor and former Democrat Ronald Reagan. Reagan's optimistic tone managed to win over a broad set of voters to an almost unprecedented degree (for a Republican since moderate war hero Eisenhower's victories in 1952 and 1956) across the board, but did not make particular demographic inroads with Democratic voters, with the possible exception of national security voters (a focused yet relatively small group, difficult to find decisive empirical support for and identified in 1980 with Democrat Henry "Scoop" Jackson, a Reagan ally for a brief period after 1980 until his death in 1983). The term Reagan Democrat is sometimes used to describe moderate Democrats who are more conservative than liberal on certain issues like national security and immigration. The term Reagan Democrat also refers to the vast sway that Reagan held over the House of Representatives during his presidency, even though the house had a Democratic majority during both of his terms. He concluded that Reagan Democrats no longer saw the Democratic party as champions of their working class aspirations, but instead saw them as working primarily for the benefit of others: the very poor, feminists, the unemployed, African Americans, Latinos and other groups. In addition, Reagan Democrats enjoyed gains during the period of economic prosperity that coincided with the Reagan administration following the "malaise" of the Carter administration. They also supported Reagan's strong stance on national security and opposed the 1980s Democratic Party on such issues as pornography, crime, and high taxes. Greenberg periodically revisited the voters of Macomb County as a barometer of public opinion until he conducted a 2008 exit poll that found "nearly 60 percent" of Macomb County voters were comfortable' with Mr. Obama", drawing the conclusion that Macomb County had "become normal and uninteresting" and "illustrates America's evolving relationship with race". As such, Greenberg stated in an op ed for The New York Times: "I'm finished with the Reagan Democrats of Macomb County in suburban Detroit after making a career of spotlighting their middle class anger and frustrations about race and Democratic politicians". Obama ultimately won Macomb County by a comfortable 53–45% margin that year, the same margin he won nationally. In 2016, Macomb County voted for Donald Trump, and did so again in 2020. Reagan biographer Craig Shirley also wrote extensively about Reagan Democrats. His 1980 election account "Rendezvous with Destiny" clearly distinguishes the appearance of blue collar crossovers for Reagan during the 1980 Wisconsin primaries at a Reagan event in Milwaukee's "ethnic Mecca" Serb Hall: "A young Democrat, Robert Ponasik, stood on a chair furiously waving a handmade sign that proclaimed, 'Cross Over for Reagan'. Of the reaction to Reagan in Serb Hall, Lynn Sherr of ABC reported, 'In judging from the way they showed up at a long time Democratic meeting hall [ ] a large number of blue collar voters could go for Reagan'".
Рейган демократтары 1990 жылдары және XXI ғасырда
Рейганның демографиялық өзгерістері оның кеңсесінен кеткеннен кейін 1990 жылдарға дейін жалғасты. Демократтар жаңа тақырыптармен жауап берді. Бұл туралы 1992 жылғы президент сайлауында Билл Клинтонның президенттік лауазымға ие болуы куәландырады. Сол науқанда кандидат Клинтон өзін "өзгеше демократ" деп таныстырып, 1968 жылдан бері президенттік науқандарда республикашылдарға дауыс берген көптеген жұмысшы табының сайлаушыларымен қайта байланысу үмітімен Демократиялық көшбасшылық кеңесі тарапынан қолдау көрсетілген орталық саясаттағы "Үшінші жол" саясатын қабылдап, Демократиялық партияның көптеген ескі саясатынан бас тартты – Никсон мен Рейган демократтарының "үнсіз көпшілігі". Өздерін Рейган демократтары деп атайтындардың көптегені фискалдық консерваторлар екенін мәлімдейді, бірақ сонымен бірге Рейганның күшті қорғаныс саясатын және американдық мәдениетке деген оптимизмін қолдай отырып, "Жаңа келісім" мен "Ұлы қоғам" бағдарламаларының негізгі аспектілерін де қолдайды. Олар 1990-шы жылдардың ортасына дейін заңнамалық және штаттық сайлауларда демократ саясатшыларға дауыс берді. "Чай партиясының" кейбір элементтері осы сипаттамаға сәйкес келеді, бірақ көптеген тәуелсіздер мен демократтар да осы санатқа жатуы мүмкін. Бұл кең таралған термин, бірақ бұл оның түсіндіру күшін кемітпейді. Өзін Рейган демократтары деп атайтындардың ең танымал өкілдерінің бірі – Вирджиния штатының экс-сенаторы Джим Уэбб (2007-2013 жылдары қызмет еткен), тілші Дэвид Пол Кун оның Рейган демократтарының квинтэссенциясы және Демократиялық партиядағы "жоғалуға жақын түрлердің" соңғыларының бірі екенін айтады. Консервативті сарапшы Джордж Уилл партиялық бағыттың ұзақ мерзімді өзгерістерін атап өтіп, 2012 жылы былай деді: "Жоғары білімі жоқ ақ сайлаушылар – экономикалық алаңдаушылықтағы және мәдени тұрғыдан консервативті – Рональд Рейганның арқасында маусымдық республикашылдар деп есептелген кезде "Рейган демократтары" деп аталды. Бүгінде оларды республикашылдардың базасы деп атайды".
The demographic shift that Reagan tapped into continued into the 1990s after he left office. The Democrats responded with new themes. This is evidenced by the rise of Bill Clinton to the presidency during the 1992 presidential election. In that campaign, candidate Clinton billed himself as "a different kind of Democrat" and forswore many older Democratic Party policies in favor of centrist Third Way policies that were championed by the Democratic Leadership Council in hopes of reconnecting with many working class voters who had voted Republican in presidential campaigns since 1968—the "silent majority" of Nixon and the Reagan Democrats. Many self styled Reagan Democrats claim to be fiscal conservatives, but still support many aspects of the core programs of the New Deal and the Great Society while also supporting Reagan's strong defense policies as well as his optimism in American culture. They still voted for Democratic politicians in the legislative and state elections until mid 1990s. Some elements of the Tea Party fit this sketch, but many other independents and Democrats could fall into the same category as well. It has become a broad term, but that does not diminish the explanatory power behind it. One of the most prominent self styled Reagan Democrats includes the one time Virginia Senator Jim Webb (who was in office from 2007 to 2013), whom columnist David Paul Kuhn asserts is the quintessential Reagan Democrat and one of the last of an "endangered species" within the Democratic Party. Conservative commentator George Will, noting the long term movements of partisanship, said in 2012 : "White voters without college education—economically anxious and culturally conservative—were called 'Reagan Democrats' when they were considered only seasonal Republicans because of Ronald Reagan. Today they are called the Republican base".
Трамп пен Байден
Бұл термин әлі де маңызды, өйткені осы топтың бір бөлігі 2016 жылғы президенттік сайлауда Дональд Трампқа да көшті, ол тот белдеуінің барлық шешімді штаттарында жеңіске жетті және 1988 жылдан бері Пенсильвания мен Мичиганды, ал 1984 жылдан бері Висконсинді жеңген алғашқы республикалық кандидат болды. Бұл штаттардың бәрі 1980 және 1984 жылдары Рейганға дауыс берген, бірақ 1992 және 1996 жылдары демократ президенттер Билл Клинтонға, ал 2008 және 2012 жылдары Барак Обамаға дауыс берді. 2016 жылғы президенттік сайлаудан кейін, көптеген Тот белдеуі округтері Трампқа бұрылғаннан кейін, республикалық саясаткер 2016 жылы Трампты қолдаған жұмысшы табының Рейган демократтары енді "Трамп республикашылары" деп аталуы керек деді. Керісінше, Рейган демократтары 2016 жылы Тот белдеуі штаттарының нәтижесіне әсер етпеді, бірақ сол аймандардағы демократ сайлаушылары сайлау күні дауыс беруге келмеді деген пікір де бар. 2021 жылы Politico журналындағы мақалада Стен Гринберг 2020 жылғы президенттік сайлауда Дональд Трамптан гөрі Джо Байденді таңдаған, қала маңындағы ақ жағалы сайлаушылардың үлкен тобын анықтау үшін "Байден республикашысы" терминін қолданды. Гринберг бұл сайлаушылардың ондаған жылдар бойы сенімді республикашыл болғанын, бірақ Трамптың ұлтшылдығына байланысты демократ үміткеріне дауыс беруге бейім екенін атап көрсетті.
The term still carries relevance, since part of this group also defected to Donald Trump, in the 2016 presidential election, who won every swing state in the rust belt and became the first Republican candidate to win Pennsylvania and Michigan since 1988 and the first to win Wisconsin since 1984. All of these states voted for Reagan in 1980 and 1984, but voted for Democratic presidents Bill Clinton in 1992 and 1996, and Barack Obama in 2008 and 2012. Following the 2016 presidential election, which saw many Rust Belt counties turn to Trump, a Republican strategist said that the working class Reagan Democrats who favored Trump in 2016 should now be called "Trump Republicans". Conversely, it has been suggested that Reagan Democrats did not necessarily swing the Rust Belt states in 2016, but rather that Democratic voters in those regions stayed home on election day. In a 2021 profile with Politico Magazine, Stan Greenberg used the term "Biden Republican" to identify a large bloc of suburban white collar voters who chose Joe Biden over Donald Trump in the 2020 presidential election. Greenberg highlighted that these voters have been reliably Republican for decades but were inclined to vote for the Democratic nominee because of the nativism of Trumpism.
Халықаралық ұқсас ұғымдар
Ұлыбританияда "Эссекс адамы" термині дәстүрлі түрде Лейбористік партияға дауыс беретін жұмысшы табының ұқсас тобын сипаттау үшін қолданылады. Олар Маргарет Тэтчердің басшылығымен 1980-ші жылдары, әсіресе "Меншікке алу құқығы" саясатының арқасында Консервативтік партияға дауыс беруге ауысты. Бұл топқа есім берілмегенімен, 2017 жылғы жалпы сайлауда Brexit-ті қолдаушы орта және солтүстік жұмысшы табының аймақтары Консервативтік партияға пропорционалды емес үлкен қолдау көрсетті. Мысалы, консервативтік кандидаттар Сток-он-Трент, Миддлсбро және Уолсолл қалаларындағы лейбористік партияның бір бөлігін жеңіп алды. Бұл, жалпы елі бойынша Лейбористік партияның жеңісіне және Еуропалық Одақты қолдайтын аймақтардағы, сондай-ақ консерваторлардың жалпы шығындарына қарамастан болды. Ал Эссекс аймағында консерваторлар сайлауда үстемдік құрды, партия барлық 18 мандатты жеңіп алды. 2019 жылғы сайлауда солтүстік жұмысшы табының көп бөлігі консерваторларға ауысқаннан кейін, сауалнама жүргізетін компаниялар бұл топты "Уоркингтон адамы" деп атады. Бұл үрдіс 2019 жылғы жалпы сайлауда күшейді, онда "қызыл қабырға" көбінесе консерваторларға көп дауыс берді. Нәтижесінде, бір ғасыр бойы Лейбористік партияның өкілдері сайланған округтерде консервативтік депутаттар сайланды, ал кейбір округтер алғаш рет консерваторлардың ықпалына көшті. Австралияда "Ховард шайқасушысы" термині 1990-шы жылдардың ортасында Джон Ховард басқарған Либералдық партияға ауысқан, қалалық жұмысшы табы мен дәстүрлі еңбекші сайлаушыларды сипаттау үшін қолданылды. Олар либералдарды 1980 жылы Малкольм Фрейзерден бері алғаш рет жеңіске жеткізді. Жаңа Зеландияда саяси комментатор Крис Троттер "Waitakere адамы" туралы теория ұсынды. Оның пікірінше, бұл дәстүрлі жұмысшы табының өкілі, ол 2008 жылғы жалпы сайлауда "мұқтаждық" және "талаптар" негізінде Ұлттық партияның басшысы Джон Кейге дауыс берді. Бұл, сондай-ақ "саяси дұрыстықтың шектен шығуына" деген наразылықты да білдіреді.
In the United Kingdom, the term "Essex man" can be used to describe a similar group of traditionally Labour voting working class voters who switched to voting for the Conservative Party led by Margaret Thatcher in the 1980s thanks to her Right to Buy policy in particular. While no name in particular has been given to this group, the 2017 general election saw some Brexit supporting middle or northern working class areas swing disproportionally to the Conservative Party. For example, this was manifested in the Conservative candidates gaining part urban Labour seats in Stoke on Trent, Middlesbrough and Walsall in spite of the general Labour gain nationwide and in pro European Union areas and the general losses for the Conservatives. On the other hand, Essex was dominated by the Conservatives in that election, with the party winning all 18 seats. After a larger number of northern working class areas swung to the Conservatives in the 2019 election, polling companies dubbed this group of people Workington man. The trend intensified in the 2019 general election, where the red wall largely voted for the Conservatives in greater numbers. This resulted in some constituencies that had been Labour for a century electing a Conservative MP, while others turned Conservative for the first time. In Australia, the term "Howard battler" was used to refer to suburban working class and traditionally Labor voters who switched to the Liberal Party led by John Howard in the mid 1990s and carried the Liberals to victory for the first time since Malcolm Fraser in 1980. In New Zealand, political columnist Chris Trotter has theorised about the emergence of "Waitakere Man", a traditionally blue collar constituency who he believes switched their votes to National Party leader John Key at the 2008 general election on the premises of "ambition" and "aspiration" and supposedly also represent a backlash against "political correctness gone mad".