Кіріспе

Тринидадтық саясаткер, заңгер және жазушы (18691911) Генри Сильвестр Уильямс (24 наурыз 1867 немесе 15 ақпан 186926 наурыз 1911) - Тринидадтық заңгер, белсенді, кеңесші және жазушы, Пан-Африка қозғалысының негізін қалаушылардың бірі. Жас кезінде Уильямс білімін арттыруға АҚШ пен Канадаға сапар шегеді, кейін Англияға көшіп барады, онда 1897 жылы Африка қауымдастығын құрды. Ол "Британияның колонияларында және басқа жерлерде, әсіресе Африкада, африкалықтардың тұқым қуалауын толық немесе ішінара мәлімдеген барлық азаматтардың мүдделерін қорғауға және қорғауға бағытталған. 1900 жылы Уильямс Лондондағы Вестминстер қала залында өткен Бірінші панафрикалық конференцияны ұйымдастырды. 1903 жылы ол Оңтүстік Африкаға барристер ретінде практикаға барды, Кейп колониясында адвокаттық қызметке шақырылған алғашқы қара нәсілді адам болды.

Ерте өмір

Уильямстың туған күні мен жері даулы. Ол 1869 жылы Тринидадтың Арука қаласында дүниеге келген. Ол Барбадостан келген Генри Бишоп Уильямс пен Элизабеттің үлкен ұлы болды. Уильямс тұрғындардың басым көпшілігі африкалықтар тұратын Арука ауылында өскен. 1895 жылы Лондонға барып, Лондон Король колледжіне оқуға түседі, бірақ ол жерде оқығаны белгілі болса да, сол кезде оның оқуы туралы дерек жоқ. Уильямстың өмірі туралы жазған Оуэн Матурин: "Уильямстың жағдайы бай ата-анасының қаржысына мамандықтар бойынша білім алуға келген немесе мемлекеттік стипендияға ие болып, ерекше ақша алған Тринидадтан келген кейбір адамдар сияқты болмады", - деп жазды. Сондықтан 1897 жылы ғана ол Gray's Inn студенті ретінде оқуға оқуға түсті. Ол латын, ағылшын және тарих пәндерінен алдын ала емтихан тапсырып, оқуға түсу талаптарын орындады. Уильямс жалпыафрикалық мүдделерге қатысты газеттер мен журналдарға хаттар жазды және осы уақыт ішінде Англия шіркеуінің тынығу қоғамына лекция оқып, біраз ақша тапты. Бұл оны Британ аралдарының барлық жерлеріне алып барды, ол жергілікті шіркеулердің қолдауымен сөйледі. Ол сонымен қатар Ұлттық үнемдеу қоғамының төрағасы доктор Гревилл Уолполл үшін үнемдеу туралы дәріс берді, оның төрағасы доктор Гревилл Уолполл Уильямстың "өмір сүру үшін ерлікпен күресі оның құрметіне ие болды, өйткені ол өзінің дәрістерінен аз табыс таба алды, ол өмір сүру шығындарын өтеді". Ол кезде 29 жастағы Уильямс 32 жастағы Агнес Пауэллмен дос болды. Ол жергілікті масондық және консервативті саяси ортада танымал болған Кенттік капитан Фрэнсис Пауэллдің үш ұлы мен төрт қызының ең үлкені болды. Уильямс пен Агнес Пауэлл 1898 жылы Уильямсты қабылдаудан бас тартқан әкесі қатты қарсылық көрсеткен кезде үйленді. Олардың бес баласы болды; біріншісі Генри Фрэнсис Сильвестр келесі жылы дүниеге келді.

Генри Сильвестр Пан-Африка перспективасы

1897 жылдың маусым айынан кейін Уильямс Африка қауымдастығын (кейін Pan African Association деп аталды) құрды. Оның жақсы досы, Тринидадтың адвокаты Эммануэль Мзамбо Лазар, сол кезде Лондонға барып, Тринидад Жеңіл жаяу әскерінің офицері ретінде Тринидад патшайымы Викторияның 60 жылдығын мерекелеуге қатысты. Уильямсқа Оңтүстік Африканың әйел адамдары туралы, А. В. Кинлохтың, Лазар Лондондағы Жазушылар клубының кездесуінде "Африканың қара нәсілдері қандай қысымшылықта өмір сүргенін" талқылағандығын естіген. Кейін Уильямс өзі Оңтүстік Африка туралы сөйлесіп, аборигендерді қорғау қоғамы (APS) атынан Британияға саяхаттап келген Кинлохпен кездесті. Осы пікірлердің бірігуі Африка қауымдастығының құрылуына әкелді. "Қара ер адамдардың дауысы өз істерінде тәуелсіз түрде естілуі керек уақыт келді" деп мәлімдеген Уильямс өзінің бірінші сөзін құрметті бас хатшы ретінде Грей Инннің ортақ бөлмесінде айтты, ал Кинлох қауымдастықтың бірінші қазынашысы болды. Кейбір ағылшындықтар қауымдастық үш айға созылмайды деп ойлады, бірақ 1900 жылы Уильямс алғашқы Пан-Африка конференциясын өткізуге дайын болды (кейінгі жиналыстар Конгресс деп аталды). Үш күндік жиын 23, 24 және 25 шілдеде Вестминстер қала залында өтті. Оған Батыс және Оңтүстік Африка, Батыс Үндістан, АҚШ және Либериядан келген "африкалық қан мен тектес ерлер мен әйелдер" қатысты. W. E. B. Кейінгі Панафрикалық конгресстерде қозғалыстың факелін көтеріп жүретін Дю Буи қатысып, оның "ХХ ғасырдың проблемасы - бұл түстер сызығының проблемасы" деген пайғамбарлық мәлімдемесі бар халықтарға арналған сөзі конференцияның айқындаушы мәлімдемесі ретінде қарастырылды. Осыдан кейін Уильямс сөзді таратуға кірісті және ол Ямайка, Тринидад және Құрама Штаттарда филиалдар құру үшін лекция турларына кірісті. 1901 жылы 28 маусымда Панафрикалық қауымдастықтың Тринидадтағы филиалы құрылды, оның Напарима, Сангре-Гранде, Арима, Манзанилла, Тунапуна, Арука және Чагуанас қалаларында филиалдары болды. Ол екі ай бойы осы жерде болды, ал АҚШ-қа кеткеннен кейін тағы да жергілікті филиалдар құрылды. Алайда, осыдан кейін қауымдастықтың беделі төмендеді, өйткені ол оған толық көңіл бөле алмады. Сол жылы Лондонға оралғаннан кейін ол Pan African деп аталатын ай сайынғы журнал шығарды, ол бірнеше нөмірге ғана созылды. Ол заңгерлік емтихандарын аяқтады және сол уақытта Махатма Ганди сияқты Оңтүстік Африкаға барып, 1903-1905 жылдары сол жерде жаттықты. Уильямс 1903 жылы 29 қазанда Кейптаунда адвокаттық қызметке қабылданған алғашқы қара нәсілді адам болды. Ол 20 қыркүйекте Кейптаундағы сотқа өзінің куәлігін растайтын куәлікті ұсынды. Мистер Сильвестр Уильямс өткен айда Кейптаундағы Жоғарғы Сотта адвокаттық қызметке қабылданды. Ол - Батыс үнділік. Ол негізінен Канададағы Далхаузи университетінде білім алды, онда сегіз жыл оқып, бітіруші болды. Кейін ол Лондонның Грей Инннің мүшесі болды. Ол бірнеше жыл бойы Лондонда, негізінен Олд Бейлиде жаттықты. Индияның пікірлері, 12 қараша 1903 жыл. Ол ақ тәнді емес адамдарға жаман қаралатынын білгенмен, осы қадамға барды. Көп ұзамай ол қара нәсілділердің құқықтарын қорғау үшін агитация бастады. Сонымен қатар, ол батыс үндістермен жұмыс істейтін түсті дайындық мектебінің ашылуына төрағалық етті. Кейп Юрлинг қоғамы ақырында оған бойкот жариялады, өйткені ол "азаматтарға ақ адамға қарсы бүлікшіл ілімдерді уағыздады" деп саналды.

Лондонға оралу

Лондонға оралғаннан кейін Уильямс мемлекеттік қызметке үміткер болуды шешті, өйткені ол парламентте африкалық өкіл болуы керек деп санады және оның Оңтүстік Африкадағы тәжірибесі оған осы мәселелер бойынша құзыретті сөйлеуге қажетті білім берді. Қара және түстілер "менің халқым" болды және ол келген кезде отарлау кеңсесіне өз пікірлерін айтты. "Біз теріміздің түсіне байланысты тең құқықтығынан айырылғанымыз дұрыс емес" деді ол. Уильямс Фабиан қоғамына және Ұлттық либералды клубқа қосылды, бірақ Парламентке кіре алмады. Ол Джон Арчермен бірге Ұлыбританияда мемлекеттік қызметке сайланған алғашқы африкалықтардың қатарында болды. Алайда, кеңесші ретінде қызмет ету оны Африкаға деген қызығушылығынан және оған деген берілгендігінен аластаған жоқ. Ол Либерия ісіне араласып, 1908 жылы президент Артур Барклейдің шақыруымен Либерияға барды. 1908 жылы Тринидадқа оралып, төрт жылдан кейін қайтыс болғанға дейін адвокаттық қызметпен айналысты. Уильямс 1911 жылы 26 наурызда 42 жасында қайтыс болды. Ол Порт-оф-Испаниядағы Лапейруз зиратында жерленген.

Мұра

Вест-Индия университеті, Сент-Августин, Тринидад және Тобаго 2001 жылдың 7-12 қаңтарында "Генри Сильвестр Уильямс және панафриканизм: ретроспекция және проекция" тақырыбында конференция өткізді. Оның бұрынғы Лондон үйінің 38-ші шіркеу көшесіндегі жерінде мемориалдық тақта 2007 жылдың 12 қазанында ашылды. 2003 жылы Уильямс "100 Ұлы Қара британдықтардың" тізімінде 16-шы орын алды.