Кіріспе
Архозаврдың жойылған туысы Попозавр - АҚШ-тың оңтүстік-батысындағы Триастың соңғы кезеңінен шыққан, жойылған псевдосухиандық архозаврлар туысы. Ол Poposauroidea кладына жатады, бұл триас псевдосухиандарының ерекше тобы, оған желкенді, құйрықты және сулы нысандар кіреді. Олардан Вайоминг, Юта, Аризона және Техас штаттарында табылған. Бас сүйегінен басқа, сүйектің көп бөлігі белгілі. Типтік түрін P. gracilis 1915 жылы Морис Голдсмит Мель сипаттап, атады. Екінші түрі, P. langstoni, бастапқыда Lythrosuchus тұқымдасының типтік түрі болды. Алғаш рет сипатталғаннан бері Попозавр әртүрлі дәу, фитозавр және "рауисухиан" деп жіктеледі. Теропод динозаврлар сияқты Попозавр да екі аяқты, яғни төрт аяқпен емес, екі аяқпен жүрді. Алайда, псевдосухиан ретінде ол динозаврларға қарағанда тірі крокодильдерге жақын. Попозаврдың бұл қозғалыс түрін өз бетінше дамытқан деп есептеледі, мүмкін ертедегі архозаврлардың биікке жүру қабілеті.
Poposaurus is an extinct genus of pseudosuchian archosaur from the Late Triassic of the southwestern United States. It belongs to the clade Poposauroidea, an unusual group of Triassic pseudosuchians that includes sail backed, beaked, and aquatic forms. Fossils have been found in Wyoming, Utah, Arizona, and Texas. Except for the skull, most parts of the skeleton are known. The type species, P. gracilis, was described and named by Maurice Goldsmith Mehl in 1915. A second species, P. langstoni, was originally the type species of the genus Lythrosuchus. Since it was first described, Poposaurus has been variously classified as a dinosaur, a phytosaur, and a "rauisuchian". Like theropod dinosaurs, Poposaurus was an obligate biped, meaning that it walked on two legs rather than four. However, as a pseudosuchian, it is more closely related to living crocodilians than to dinosaurs. Poposaurus is thought to have evolved this form of locomotion independently, possibly from early archosaurs' ability to high walk.
Сипаттама
Құйрығы дененің жартысын құрайтын Попозаврдың ұзындығы мен салмағы ересектердікіндей болған. Попозаврдың денесі екі жақты қысылған, жамбасының құрылымы ұзын және тар. Жақсылық пен жамбас сүйектері ұзартылған. Жақсық жауының соңы Попозавр мен басқа да ертедегі псевдосухиандарға тән ерекше ілгек құрайды. Попозаврдың омыртқасын жамбаспен жалғайтын бес сакральді омыртқасы бар, бұл ертедегі архезаврларға қарағанда үш есе көп. Артқы аяқтары қолдардан екі есе ұзын және бір-біріне жақын орналасқан. Аяқта бес саусағы бар, бірақ бесіншісі метатарсальдың жанында кішкентай сүйектің тіліншегіне дейін қысқартылған. Қақ сүйек аяқ-қолдың тұяғынан алысқа созылып, ерекше табанды құрайды.
Тарих
Попозаврдың алғашқы қалдықтары 1904 жылы Вайоминг штатының Ландер қаласының маңында табылды. 1907 жылы палеонтолог Дж. Х. Лис бұл қазбаны, Попо Аги формациясынан алынған илиумды (бұйрықтың бір бөлігі) сипаттады және оны Палеорхинус брассони фитозауырының қазбасы деп анықтады. 1915 жылы палеонтолог М. Г. Мель Попо Аги формациясынан алынған толық материалға, оның ішінде омыртқалар, жамбас сүйектері мен аяқ сүйектеріне негізделген Попозавр деп атады. Ол холотипті [Уокер мұражайы] 602 деп атады, бірақ шын мәнінде холотип UR 357 болып табылады. Мелл Лис сипаттаған UR 358 илиумы да Попозаврға тиесілі деген қорытындыға келді. Ол Попозаврды фитозавр деп жіктемеді, өйткені оның илиумының пішіні басқаша болды және оның жамбасына қосылған сакральды омыртқалары көп болды. Мел Попозавр мен Вайоминг триасы кезеңіндегі бұрынғы Долихобрахиумды салыстырды. Долихобрахий тек кейбір тістерден, көкірек сүйегінен және кеуде белдеуінің бір бөлігінен ғана белгілі болған, сондықтан Мель Попозавр мен Долихобрахий материалдары бір жануарға тиесілі болуы мүмкін деп болжады. Мель Попозавр мен теропод динозаврларының ұқсастығын, оның ішінде қуыс аяқ сүйектері мен терең жамбас ойықшасын атап өтті, бірақ оны динозавр деп санамады, өйткені әр сакральды омыртқа тек бір қабырғаны қолдады (тероподтардың әр сакральды омыртқадан шығатын бірнеше қабырғасы болады). Келесі жылдары Попозавр жыртқыш жануарлардың көптеген топтарына жатқызылды. Венгриялық палеонтолог Франц Нопкса оны 1921 жылы орнитосхиандық динозавр деп жіктеді, ол игуанодонттар мен камптозаврлармен ұқсастығын анықтады. 1928 жылы Нопкса оны Попозауридтер деп аталатын жаңа туысқа және Попозауроидея деп аталатын жаңа субтартысқа орналастырды. Нопска үшін Poposauroidea орнитоподалар отрядын құрайтын үш подрядтың бірі болды. Келесі жылдары көптеген палеонтологтар осы жіктемені қолдады. Мысалы, неміс палеонтологы Оскар Кун Попозаврларды орнитосхиандардың өздерінің ішкі түріне жатқызды, оларды Попозаврлар деп атады. 1930 жылы американдық палеонтолог Оливер Перри Хей Попозаврды сауроподоморф динозаврлар тұқымдасына жататын Anchisauridae деп атады. Неміс палеонтологы Фридрих фон Хюне 1950 жылы оны өте ерте стегозавр деп санады. 1961 жылы американдық палеонтолог Эдвин Харрис Колберт Попозаврдың белгілі материалдарын кеңінен сипаттап, оны теропод динозавр деп жіктеді. Колберт Попозаврдың одан да примитивті археозавр болуы мүмкін емес деп ойлады, өйткені оның аяқ сүйектері қуыс және омыртқалары күрделі болды. Ол оны Карнозаврияға қосты, бірақ оның илиумы басқа барлық археозаврлардан ерекше болғандықтан, Колберт Попозаврды өзінің жеке туысына қосты, Poposauridae. Сол мақалада Кольберт Техас штатының Говард округіне жататын Докум тобының илиумын сипаттап, оны P. gracilis деп атады. 1995 жылы палеонтологтар Роберт Лонг пен Филип Мюрри Аризона штатының Чинл формациясындағы Плацериас карьерінен Попозаврдың жаңа окаменелісін сипаттады. Жаңа материалдың ішінде төменгі аяқтың, оның ішінде құйрық сүйегі мен қақ жамылғысының бөліктері бар. Олар Попосухты Попозауриден алып тастады, бұл тапсырмада қолданылатын материал химера немесе әр түрлі жануарларға жататын сүйектер жинағы деп мәлімдеді. Постосухтың жасанды бөлігі шын мәнінде Попозаврдың жасанды бөлігі болды, бұл қате жіктеуге әкелді. Лонг пен Мюрри Попозавр, Бромсгровея және жаңадан аталып кеткен Литросухус сияқты попозаврларды Постосухус сияқты раусухиандардан бөлді, оларды Раусухидтер тұқымдасына жатқызды. Попозаврдың белгілі материалдары 2007 жылы Техас штатының Тековас формациясынан және Аризонаның тас қаланған орманында табылған екі жаңа үлгімен бірге қайтадан сипатталды. Лонг пен Мюрридің Lythrosuchus langstoni попузаврдың жаңа түрі ретінде қайта жіктелді, P. langstoni. P. langstoni P. gracilis-тен айырмашылығы - ол үлкен, жамбас сокетінің артында сүйек жотасы жоқ және икиумда илиумға сәйкес келетін шұңқыр жоқ. 2011 жылы YPM VP 057100 деп аталатын және бейресми түрде "Йель үлгісі" деп аталатын P. gracilis-тің толықтай үлгісі Юта штатындағы Grand Staircase Escalante ұлттық монументінің Чинл формациясынан табылды. Оның құрамына алдыңғы, артқы аяқтар, жамбас, қабырға, арқа омыртқалары және құйрықтың көп бөлігі кіреді.
Жіктеу
Попозаврлар - Попозаврлар тұқымдасының мүшесі, үлкен псевдосухиандық топтың бөлігі Poposauroidea. Ол басқа триас псевдосухиандарымен, мысалы, ктенозаврицидтермен және шувозавридтермен тығыз байланысты. Попозаврлар сияқты шувозавридтер де екі аяқты болған. YPM VP 057100 үлгісі Gauthier және басқалар сипаттаған кезде. 2011 жылы Попозавр филогенетикалық талдауға енгізілді. Попозавр Попозавроидеяға ірі денелі өсімдікпен қоректенетін Лотозавр мен шувозавридтердің бауырлас таксоны ретінде орналастырылды. Бұл Попозаврдың Лотозавр мен шувозавридтерге басқа псевдосухиандарға қарағанда жақын туыстығы бар дегенді білдіреді. Талдау нәтижесінде ктенозаврицидтер мен су жануарлары Кианосухтардың базальды попозавридтер екендігі анықталды. Төменде Gauthier және басқалардың кладограммасы берілген. (2011): Олар екі аяқты қозғалыс қабілетін өз бетімен дамытқанмен, Попозаврлар мен динозаврлар ертедегі архезаврлардың ата-бабаларынан тік артқы аяқ қозғалысына бейімділікті мұра еткен. Бұл ата-бабалар археосаурының дене қалпын қазіргі кездегі филогенетикалық жақтау деп аталатын әдіспен анықтауға болады. Архозаврлар - бұл бүгінде құстар мен крокодильдермен ұсынылған тәж тобы, яғни алғашқы архозавр барлық құстар мен крокодильдердің соңғы жалпы ата-бабасы болды. Барлық құстардың тік тұруы, ал крокодилдер аяқ-қолдарын тік ұстап, биікке қарай жүре алады. Егер тік тұруы құстар мен крокодильдерде (ең ықтимал) гомолог деп есептелетін болса, онда филогенетикалық жақшалар олардың бұл қасиетті ортақ ата-бабаларынан мұра еткенін және бұл ата-бабаның да тік тұруы болғанын білдіреді. Осы пікірге сүйенсек, алғашқы археозаврлар биікке жүре алатын болған деп есептеледі. Попозаврлар мен динозаврлар екі аяқты ұстауға қол жеткізді, өйткені олардың аяқтары ұлғайып, жамбастары нығайды, ал омыртқалары dorsoventral flexion-ге бейімделді. Бипедальді қозғалыс мүмкіндігін жеңілдеткен басқа бейімделулерге камералы жүрек пен өкпелердің бір бағыттағы ауа ағыны (екеуі де филогенетикалық жақша арқылы Попозаврда бар деп есептеледі) дамуы жатады. Попозаврдың аяқ бұлшық еттері 2011 жылы сүйектердегі бұлшық еттердегі жараларды зерттеп, филогенетикалық жақшаға негізделген тұжырымдарды жасаған зерттеуде болжамға айналды. 26 бұлшықет, үш буын және екі дәнекер тін құрылымы сипатталды. Попозаврдың гипотетикалық бұлшық еттері құстармен көптеген аспектілерде ұқсас болса да, олар крокодильдермен көбірек ұқсас. Попозаврдың жамбас бұлшық еті болған деп есептеледі, бірақ бұл бұлшық еттің құстарда және, мүмкін, құс емес динозаврларда да жоқ. Extensor digitorum brevis, ықтимал, Попозаврдың аяғында болған, бірақ құстарда жоқ. Попозаврдың жамбас-қоян тышқан бұлшық еті тірі крокодильдерге ұқсас. Попозаврдың бұлшық еттерінің басқа да аспектілері крокодильділердің бұлшық еттерінен өзгеше. Мысалы, puboischiofemoralis internus бұлшық еті крокодильдерде омыртқадан, ал Попозаврларда жамбастан пайда болады. Бұл бұлшық еттің жамбас тегі археозаврлардың бастапқы жағдайы болып саналады, өйткені ол құстар мен құс емес динозаврларда да кездеседі. Попозаврдың денозаврларға қарағанда үлкен аддукторлы бұлшық еттері болған деп есептеледі, өйткені олардың кіргізу орны жамбас сүйегінің бүкіл ұзындығы бойымен жүреді.
Although they evolved bipedal locomotion independently, Poposaurus and dinosaurs inherited a propensity for erect hind limb driven movement from an early archosaur ancestor. The posture of this ancestral archosaur can be inferred from a method called extant phylogenetic bracketing. Archosauria is a crown group represented today by birds and crocodilians, meaning that the first archosaur was the last common ancestor of all birds and crocodilians. All birds have a fixed erect stance, and crocodilians have the ability to high walk with their limbs erect. If an erect stance is considered homologous in birds and crocodilians (most likely), phylogenetic bracketing implies that they inherited this trait from their common ancestor and that this ancestor also had an erect stance. With this reasoning, the first archosaurs are thought to have had the ability to high walk. Poposaurus and dinosaurs achieved a bipedal posture as their legs increased in size, their hips strengthened, and their spines adapted for dorsoventral flexion. Other adaptations that may have facilitated bipedal locomotion include the development of a chambered heart and lungs with unidirectional airflow (both of which are assumed present in Poposaurus through phylogenetic bracketing). The leg musculature of Poposaurus was hypothesized in a 2011 study that examined muscle scars on the bones and made inferences based on phylogenetic bracketing. 26 muscles, three ligaments, and two connective tissue structures were described. While the hypothesized muscles of Poposaurus share many aspects with those of birds, they are more similar to those of crocodilians. Poposaurus is thought to have had a puboischiotibialis muscle, but this muscle is absent in birds and probably non avian dinosaurs as well. The extensor digitorum brevis was probably present on the foot of Poposaurus, but not in birds. The puboischiofemoralis externus muscle of Poposaurus is also similar to those of living crocodilians. Other aspects of the muscles of Poposaurus differ from those of crocodilians. For example, the puboischiofemoralis internus muscle originates on the spine in crocodilians and on the hip in Poposaurus. The hip origin for this muscle is considered to be the original condition for archosaurs, since it is also seen in birds and non avian dinosaurs. Poposaurus is thought to have had adductor muscles that were even larger than dinosaurs, as their insertion site runs along the entire length of the femur.
Тыныс алу
2011 жылы Попозаврдың аяқ бұлшық еттерін зерттеуде іш бұлшық еттерін қамтитын тыныс алудың ерекше түрі де анықталды. Зерттеуде Попозаврдың жамбас сүйегінің артқы жағындағы ишиумнан басталып, жамбас сүйегі арқылы іш сүйегінің ішегіне дейін созылатын ишиотронкус бұлшығы бар екені болжанған. Қирасалдық тыныс алу түрінде, икиотронкус ығысып, дене мүшесін қысып, өкпелерді сорғылайды.