Кіріспе

Эдвард бақшасы (англ. Overbeck's Garden) - Англияның Девон, Салкомб, Шарпитор қаласында орналасқан Эдвард бақшасы. Ол өзінің соңғы жеке меншік иесі Отто Кристоп Жозеф Герхардт Людвиг Овербектің (1860-1937) есімімен аталған. 2014 жылға дейін үй мұражай мен жасөспірімдер жатақханасы болып бөлінген. YHA Salcombe 2014 жылы Ұлттық Траст пен Жастар жатақханасы қауымдастығы арасындағы келісім бұзылғанда жабылды. Музей 2020 жылы жабылып, бақ жалғыз өзі NT сапар ретінде қалдырылды. Мұражай үйінде Овербектің кейбір өнертабыстары мен жабайы жануарлар коллекциялары, желкенді кемелердің үлгілері мен әр түрлі теңіз және кеме жасау құралдары мен эффекттері көрсетілді. Осы теңізге қатысты көптеген бұйымдарды жақын маңдағы САЛКОМБЕ КОЛЫК МУЗЕЙІНЕ көруге болады. Үйдің ортасындағы бөлмеде, оның кіреберісінің бірі сыртындағы бөлменің ағаш панельдерінде жасырылған құпия есіктер, оларда қуыршақ үйлері бар, олардың арасында қызметкерлер "Фред - мейірімді арба" орналастырды. Мұражайда Polyphon - үлкен металл дискілерге тесілген тесіктер ретінде кодталған музыка ойнайтын үлкен музыка қораптары болды. Бақ ашылған кезде мезгіл-мезгіл келушілер үшін әлі де ойнатылатын сол кездегі танымал әуендердің дисктері бар. Сонымен қатар Эдвард Чэпменнің фотосуреттері жинағы болды, ол 20-ғасырдың басында Солкомбте жұмыс істеді және суретке түсірді, соның ішінде бұл жердегі алғашқы үйдің құрылысы болды. Фотосуреттерді түпнұсқалық тақталардан Чэпменнің ұлы және немересі Крис Чэпмен қайта басып шығарды, ол Плимутта отбасылық фотосурет бизнесін жалғастыруда. Чай бөлмесі әр түрлі тағамдар мен тәттіліктерді, соның ішінде Девоншир қаймақ шайларын ұсынады.

Тарих

Бұл жердегі алғашқы ғимарат Салькомб құрылысшысы Альберт Стамблз тұрғызған "Шарпитор" деген кішкентай вилла болды. Бұл жерді 1901 жылы Эдрик Хопкинс сатып алды, ол да көбірек жер сатып алып, террасалар құрып, қорғалған жерге экзотикалық үлгілер отырғызды. 1913 жылы үйді сатып алған Верекер ерлі-зайыптылар бастапқы үйді қиратып, қазіргі үйді салдырды. Отто Овербек 1928 жылы үйді сатып алып, 1937 жылы қайтыс болғанға дейін онда тұрды. Өлгеннен кейін үйді "қоғамдық саябақ және мұражай және Жастар жатақханасы" ретінде пайдалануды қалаған Овербек оны Ұлттық Трастқа мұра қалдырды, бірақ оны қоршаған аймақтағы көптеген адамдар сияқты жезөкше үй ретінде емес, сондай ретінде пайдалану шартымен.